Աքբար Ալիի Վալադբեյգի

Սոցիոլոգիա

Այս աշխատությունը նվիրված է Հայաստանի գյուղական բնակավայրերում ապրող եզդիների սոցիալական վստահության առանձնահատկությունների ուսումնասիրությանը՝ բացահայտելով համայնքային հարաբերությունների, փոխադարձ աջակցության և սոցիալական կապերի ձևավորման ու պահպանման հիմնական մեխանիզմները։ Ուսումնասիրության կենտրոնում սոցիալական վստահությունն է՝ որպես հասարակության ներսում համագործակցության, փոխադարձ սպասումների, համերաշխության և սոցիալական ինտեգրման կարևոր բաղադրիչ։ Աշխատանքում կարող են ուսումնասիրվել ընտանիքի, ազգակցական խմբերի, հարևանների և համայնքի այլ անդամների միջև վստահության մակարդակն ու դրսևորումները, ինչպես նաև այն գործոնները, որոնք պայմանավորում են վստահության ձևավորումը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում գյուղական միջավայրի առանձնահատկություններին, որտեղ սերտ սոցիալական կապերը, երկարատև փոխհարաբերությունները և համայնքային փոխաջակցությունը կարող են էական դեր ունենալ անհատի սոցիալական վարքագծի և վստահության համակարգի ձևավորման գործում։ Ուսումնասիրությունը կարող է անդրադառնալ նաև ավանդույթների, մշակութային արժեքների, ընտանիքի և համայնքային կառույցների ազդեցությանը սոցիալական վստահության վրա։ Կարևոր ուղղություն է ներանձնային և ինստիտուցիոնալ վստահության տարբերակումը՝ ուսումնասիրելով, թե որքանով են համայնքի ներկայացուցիչները վստահում միմյանց, տեղական ինքնակառավարման մարմիններին, պետական կառույցներին, կրթական և սոցիալական հաստատություններին ու հասարակական կազմակերպություններին։ Աշխատանքը կարող է դիտարկել նաև սոցիալական կապերի տարբեր մակարդակները՝ համայնքի ներսում համախմբող կապերից մինչև այլ համայնքների և հասարակության ավելի լայն խմբերի հետ կապերը։ Այս համատեքստում կարևոր են նաև սոցիալական մեկուսացման, ինտեգրման, փոխօգնության և հասարակական մասնակցության հարցերը։ Հետազոտությունը հնարավորություն է տալիս բացահայտելու այն պայմանները, որոնք նպաստում կամ խոչընդոտում են սոցիալական վստահության ձևավորմանը, ինչպես նաև հասկանալու վստահության դերը համայնքի կայունության և սոցիալական համերաշխության ապահովման գործում։ Աշխատանքը կարող է ունենալ կարևոր կիրառական նշանակություն համայնքային զարգացման, սոցիալական քաղաքականության, միջհամայնքային հարաբերությունների և հասարակական ինտեգրման ծրագրերի մշակման համար։ Այն արժեքավոր է նաև Հայաստանի բազմազգ սոցիալական միջավայրի ուսումնասիրության տեսանկյունից՝ հնարավորություն տալով ավելի խորությամբ հասկանալու գյուղական համայնքներում սոցիալական հարաբերությունների կառուցվածքն ու զարգացման առանձնահատկությունները։