Հեղինակի գրքերը (1)
Լեզվաբանություն
Միջնադարյան Հայաստանի բառարանագրական հուշարձանները (XVI–XVII դարեր)
Աշխատությունը նվիրված է միջնադարյան Հայաստանի բառարանագրական ժառանգության ուսումնասիրությանը՝ առանձնահատուկ ուշադրություն դարձնելով XVI–XVII դարերում ստեղծված բառարաններին և բառարանագրական բնույթի ձեռագրական ու տպագիր հուշարձաններին։ Այն ներկայացնում է հայ բառարանագրության ձևավորման և զարգացման կարևոր փուլերից մեկը՝ բացահայտելով այդ շրջանի մտավոր, լեզվական և մշակութային կյանքի առանձնահատկությունները։ Բառարանագրական հուշարձանները դիտարկվում են որպես ոչ միայն լեզվական նյութի հավաքման, բացատրության և համակարգման միջոցներ, այլև իրենց ժամանակաշրջանի կրթական, գիտական և գրական պահանջները արտացոլող արժեքավոր աղբյուրներ։ Դրանց ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս պատկերացում կազմելու ժամանակի հայերենի բառապաշարի, բառերի իմաստային ընկալումների, լեզվական տարբեր շերտերի, գրավոր խոսքի առանձնահատկությունների և հայերենագիտական գիտելիքների զարգացման մասին։ Կարևոր տեղ է հատկացվում բառարանների կազմման սկզբունքներին, բառերի ընտրության ու բացատրության եղանակներին, լեզվական նյութի դասակարգմանը և հայ բառարանագրական մտքի պատմական ընթացքին։ Աշխատությունը նպաստում է միջնադարյան հայ գրավոր մշակույթի, գիտական մտածողության և լեզվաբանական ավանդույթների առավել ամբողջական ընկալմանը՝ ցույց տալով, թե ինչպես են բառարանագրական երկերը ծառայել լեզվի պահպանմանը, գիտելիքի փոխանցմանը և հայերեն գրավոր ժառանգության հարստացմանը։ Այն արժեքավոր ուսումնասիրական նյութ է հայոց լեզվի պատմությամբ, պատմական բառարանագրությամբ, միջնադարյան ձեռագրագիտությամբ և հայ մշակույթի պատմությամբ հետաքրքրվողների համար, ինչպես նաև կարևոր աղբյուրագիտական նշանակություն ունի հայ բառարանագրության զարգացման ուղին ուսումնասիրելու տեսանկյունից։
Թարմացվել է՝ 2026-11-16