Առաքելյան, Արա Հրաչիկի

Առաքելյան, Արա Հրաչիկի

Ara Arakelyan

menu_book Wikipedia: Հայերեն

1948 թ․ menu_book Տեսնել նյութերը
Արա Առաքելյանը (ծնվել է 1948 թ.) հայ թարգմանիչ և գրականագետ է, բանասիրական գիտությունների դոկտոր (2013), պրոֆեսոր (2017)։ Ծնվել է Գեղարքունիքի մարզի Զովաբեր գյուղում, 1971 թվականին ավարտել է Երևանի պետական համալսարանի հայ բանասիրության ֆակուլտետը։ Դասավանդել է դպրոցներում, իսկ 1982-2000 թվականներին տարբեր պաշտոններ է վարել Սևանի շրջանային գործադիր կոմիտեում և Գեղարքունիքի մարզպետարանում։ Նրա թարգմանությամբ հրատարակվել են «Նիբելունգների երգը», ինչպես նաև Գյոթեի, Հայնեի, Շիլլերի, Կաֆկայի, Հեսսեի, Թոմաս Մանի և գերմանալեզու այլ հեղինակների երկեր։ ELIB-ում ներկայացված են նրա աշխատությունները Ֆրանց Կաֆկայի «Օրագրերի» և Թոմաս Մանի վեպերում XX դարի առաջին կեսի գերմանական փիլիսոփայական վեպի մասին։

Հեղինակի գրքերը (2)

Օնլայն

Գրականություն

20-րդ դարի առաջին կեսի գերմանական փիլիսոփայական վեպը (ժանրային առանձնահատկությունները և պոետիկայի պրոբլեմները Թոմաս Մանի վեպերում)

Այս աշխատությունը նվիրված է 20-րդ դարի առաջին կեսի գերմանական փիլիսոփայական վեպի ժանրային առանձնահատկությունների և պոետիկայի հիմնախնդիրների ուսումնասիրությանը՝ հատուկ ուշադրություն դարձնելով Թոմաս Մանի ստեղծագործություններին։ Գերմանական փիլիսոփայական վեպը տվյալ շրջանում ձևավորվել է որպես ինտելեկտուալ արձակի յուրահատուկ տեսակ, որտեղ գեղարվեստական պատմությունը սերտորեն միահյուսվում է փիլիսոփայական մտորումների, պատմական վերլուծության և հոգեբանական խորքային դիտարկումների հետ։ Այս ժանրը բնորոշվում է գաղափարական բազմաշերտությամբ, խորհրդանշական մտածողությամբ և մարդու գոյաբանական խնդիրների կենտրոնականությամբ՝ անդրադառնալով ժամանակի, մշակույթի, արվեստի և քաղաքակրթության ճգնաժամային ընկալումներին։ Թոմաս Մանի վեպերում առանձնահատուկ տեղ են զբաղեցնում «կուլտուր-փիլիսոփայական մոդելավորման» սկզբունքները, որտեղ կերպարները հաճախ հանդես են գալիս որպես գաղափարների կրողներ, իսկ սյուժեն կառուցվում է ոչ թե միայն իրադարձությունների, այլ մտավոր գործընթացների զարգացման վրա։ Նրա ստեղծագործություններում կարևոր են նաև երաժշտական կառուցվածքի, իռոնիայի, բազմաձայնության և ինտելեկտուալ խորհրդանշանների կիրառումը, որոնք ձևավորում են բարդ պոետիկ համակարգ։ Ուսումնասիրության մեջ դիտարկվում են նաև ժանրային սահմանների ընդլայնման խնդիրները, վեպի և էսսեի փոխհարաբերությունները, ինչպես նաև հեղինակի աշխարհայացքի ազդեցությունը գեղարվեստական ձևի վրա։ Այսպիսով, աշխատանքը բացահայտում է գերմանական փիլիսոփայական վեպի զարգացման հիմնական օրինաչափությունները և Թոմաս Մանի ստեղծագործական ժառանգության դերը XX դարի եվրոպական արձակի ձևավորման գործընթացում։

Թարմացվել է՝ 2026-09-22
20-րդ դարի առաջին կեսի գերմանական փիլիսոփայական վեպը (ժանրային առանձնահատկությունները և պոետիկայի պրոբլեմները Թոմաս Մանի վեպերում)

Անվճար

Օնլայն

Գրականություն

Ֆրանց Կաֆկայի «Օրագրերը»

Գիրքը ներկայացնում է Ֆրանց Կաֆկայի անձնական գրառումների աշխարհը և կարևոր սկզբնաղբյուր է գրողի ստեղծագործական մտածողությունը, ներաշխարհն ու գրական որոնումները հասկանալու համար։ Գրառումներում միահյուսվում են առօրյա կյանքի դիտարկումները, ինքնավերլուծությունը, ստեղծագործական մտահղացումները, երազների նկարագրությունները, ընթերցանությունից ստացած տպավորությունները և գրական աշխատանքի վերաբերյալ մտորումները։ Դրանք հնարավորություն են տալիս հետևելու, թե ինչպես են առանձին գաղափարներ, պատկերներ և պատմողական դրվագներ աստիճանաբար ձևավորվում ու հետագայում արտահայտություն գտնում գրողի գեղարվեստական աշխարհում։ Կարևոր տեղ են զբաղեցնում գրելու գործընթացի, ստեղծագործական դժվարությունների, ինքնագնահատականի, մարդկային հարաբերությունների, ընտանիքի, աշխատանքի և հասարակական միջավայրի վերաբերյալ մտորումները։ Գրառումներին բնորոշ են անկեղծությունը, ինքնաքննադատական հայացքը և իրականության մանրուքների նկատմամբ բացառիկ ուշադրությունը։ Դրանցում հանդիպում են նաև պատմվածքների նախնական տարբերակներ, գրական փորձեր, սյուժետային մտահղացումներ և հատվածներ, որոնք օգնում են ուսումնասիրել հեղինակի ստեղծագործական մեթոդի ձևավորումը։ Միաժամանակ գիրքը պատկերացում է տալիս XX դարի սկզբի եվրոպական մտավոր և մշակութային միջավայրի մասին՝ այն ներկայացնելով անհատական փորձառության տեսանկյունից։ Օրագրային գրառումների ոչ միշտ շարունակական և ավարտուն բնույթը դրանց հաղորդում է անմիջականություն՝ ընթերցողին հնարավորություն տալով տեսնելու ստեղծագործական միտքը հենց ձևավորման ընթացքում։ Հրատարակությունը արժեքավոր է ոչ միայն որպես կենսագրական աղբյուր, այլև որպես ինքնուրույն գրական ժառանգություն, որն օգնում է ավելի խորությամբ ընկալել Կաֆկայի արձակի թեմաները, պատկերային համակարգը և աշխարհընկալումը։

Թարմացվել է՝ 2026-10-01
Ֆրանց Կաֆկայի «Օրագրերը»

Անվճար

Միսաք Մեծարենց Միսաք Մեծարենց 1886 թ․ – 1908 թ․ Միսաք Մեծարենցը արևմտահայ քնարական պոեզիայի ամենապայծառ ներկայացուցիչներից է։ Չնայած կարճ կյանքին, նա ստեղծել է բարձրարժեք գրական ժառանգություն։Միսաք Մեծարենցը արևմտահայ քնարերգության ամենապայծառ անուններից է։ Նրա ստեղծագործություններում կենտրոնական տեղ ունեն բնությունը, սերը և կյանքի գեղեցկությունը։ Չնայած կարճ կյանքին՝ նա հասցրել է ստեղծել բարձրարժեք պոեզիա։ Նրա լեզուն երաժշտական է և նուրբ։ Մեծարենցը մեծ ազդեցություն է ունեցել հայ ռոմանտիկ պոեզիայի վրա։ Նրա բանաստեղծությունները լի են լույսով և զգացմունքայնությամբ։ Նա համարվում է արևմտահայ պոեզիայի ամենաքնարական ձայներից մեկը։ Նրա գործերը մինչ օրս սիրով ընթերցվում են։ Նրա ժառանգությունը փոքր ծավալով, բայց մեծ արժեք ունի։ Նա հայ գրականության բացառիկ տաղանդներից է։ menu_book2 Տեսնել ավելին Հովհաննես Թումանյան Հովհաննես Թումանյան 1869 թ․ – 1923 թ․ Հովհաննես Թումանյանը հայ ժողովրդի ամենասիրված գրողներից և բանաստեղծներից է։ Նա ծնվել է Լոռու Դսեղ գյուղում և իր ստեղծագործություններում հաճախ պատկերել է ժողովրդական կյանքն ու ավանդույթները։ Թումանյանը գրել է հեքիաթներ, պոեմներ, պատմվածքներ և բանաստեղծություններ։ Նրա ամենահայտնի գործերից են «Գիքոր», «Անուշ», «Քաջ Նազար» և «Թմկաբերդի առումը»։ Նրա լեզուն պարզ է, բնական և հասկանալի բոլոր սերունդների համար։ Թումանյանի ստեղծագործությունները լի են հումորով, իմաստությամբ և մարդասիրությամբ։ Նա նաև ակտիվ հասարակական գործիչ էր և զբաղվել է բարեգործությամբ։ Նրա գործերը թարգմանվել են բազմաթիվ լեզուներով։ Թումանյանը հաճախ անվանվում է «Ամենայն հայոց բանաստեղծ»։ Նրա ժառանգությունը շարունակում է մնալ հայկական մշակույթի հիմնասյուներից մեկը։ menu_book9 Տեսնել ավելին Ղազարոս Աղայան Ղազարոս Աղայան 1840 թ․ – 1911 թ․ Ղազարոս Աղայանը մանկական գրականության հիմնադիրներից է։ Նա գրել է բազմաթիվ հեքիաթներ, պատմվածքներ և կրթական նյութեր երեխաների համար։ Նրա ստեղծագործություններն ունեն դաստիարակչական և բարոյական նշանակություն։ Աղայանը նաև ակտիվ մանկավարժ էր։ Նա մեծ դեր է ունեցել ազգային կրթության զարգացման գործում։ Նրա հերոսները սովորեցնում են ազնվություն, աշխատասիրություն և բարություն։ Աղայանի լեզուն պարզ և հասկանալի է երեխաների համար։ Նրա հեքիաթները մինչ օրս ընդգրկված են դպրոցական ծրագրերում։ Մի քանի սերունդ մեծացել է նրա գրքերով։ Նա համարվում է հայ մանկական գրականության դասականներից մեկը։ menu_book4 Տեսնել ավելին Դանիել Վարուժան Դանիել Վարուժան 1884 թ․ – 1915 թ․ Դանիել Վարուժանը արևմտահայ պոեզիայի ամենատաղանդավոր ներկայացուցիչներից է։ Նրա ստեղծագործություններում մեծ տեղ ունեն բնությունը, գյուղական կյանքը և մարդու ստեղծագործ ուժը։ Վարուժանը հիանում էր աշխատանքի գեղեցկությամբ և մարդու հոգևոր ուժով։ Նրա բանաստեղծությունները հարուստ են պատկերներով և զգացմունքներով։ Նա ձգտել է վերածնել ազգային մշակութային արժեքները։ Հայոց ցեղասպանության ժամանակ նա ձերբակալվել և սպանվել է։ Չնայած կարճ կյանքին՝ նա թողել է մեծ գրական ժառանգություն։ Նրա գործերը մեծ ազդեցություն են ունեցել հայ պոեզիայի զարգացման վրա։ Վարուժանի ստեղծագործությունները մինչ օրս լայնորեն ընթերցվում են։ Նա համարվում է արևմտահայ գրականության դասականներից մեկը։ menu_book3 Տեսնել ավելին Հովհաննես Շիրազ Հովհաննես Շիրազ 1915 թ․ – 1984 թ․ Հովհաննես Շիրազը հայ ժողովրդի ամենասիրված բանաստեղծներից է։ Նրա ստեղծագործությունները խորապես կապված են հայրենիքի, մոր կերպարի և ազգային ցավի հետ։ Շիրազի լեզուն պարզ է, ժողովրդական և շատ հուզական։ Նրա հայտնի գործերից են «Հայոց դանթեականը», «Մայրս» և բազմաթիվ հայրենասիրական բանաստեղծություններ։ Նա հաճախ արտահայտել է ժողովրդի ցավն ու ուրախությունը։ Շիրազը մեծ ազդեցություն է ունեցել սերունդների վրա իր անմիջական ոճով։ Նրա պոեզիան հաճախ արտասանվում է դպրոցներում և միջոցառումների ժամանակ։ Նա համարվում է 20-րդ դարի ամենաժողովրդական բանաստեղծներից մեկը։ Նրա ստեղծագործությունները դարձել են ազգային հիշողության մաս։ Շիրազը մինչ օրս սիրելի է ընթերցողների լայն շրջանակի համար։ menu_book5 Տեսնել ավելին Պարույր Սևակ Պարույր Սևակ 1924 թ․ – 1971 թ․ Պարույր Սևակը հայ գրականության ամենախոր և վերլուծական մտածող բանաստեղծներից է։ Նրա ստեղծագործություններում մեծ տեղ ունեն մարդու ներաշխարհը, հասարակությունը և պատմական հիշողությունը։ Սևակը հայտնի է իր «Անլռելի զանգակատուն» պոեմով, որը նվիրված է Կոմիտասին։ Նրա լեզուն համարձակ է, նորարարական և մտավոր։ Սևակը հաճախ քննադատել է հասարակական խնդիրները և կեղծ արժեքները։ Նրա պոեզիան համադրում է զգացմունքներն ու ինտելեկտը։ Նա մեծ ազդեցություն է ունեցել հայ ժամանակակից պոեզիայի վրա։ Նրա ստեղծագործությունները լայնորեն ուսումնասիրվում են։ Սևակը համարվում է 20-րդ դարի ամենաազդեցիկ բանաստեղծներից մեկը։ Նրա ժառանգությունը շարունակում է ոգեշնչել նոր սերունդներին։ menu_book9 Տեսնել ավելին