Ասատրյան, Հասմիկ Ռուբիկի

Լեզվաբանություն

Աշխատությունը նվիրված է Փոքր Ասիայի տարածքում ձևավորված թուրքերենի բարբառների բառապաշարի ուսումնասիրությանը՝ բացահայտելով դրանց ընդհանուր և տարբերակիչ առանձնահատկությունները։ Հետազոտության շրջանակում դիտարկվում է տարբեր բարբառներում գործածվող բառերի և արտահայտությունների կազմը, դրանց ծագումը, իմաստային դաշտերը, տարածքային տարածվածությունը և գործածության առանձնահատկությունները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում տեղական կենցաղին, գյուղատնտեսությանը, արհեստներին, բնությանը, ընտանեկան և հասարակական հարաբերություններին վերաբերող բառապաշարին, քանի որ նման բառային միավորները հաճախ անմիջականորեն արտացոլում են տվյալ տարածաշրջանի պատմական ու մշակութային միջավայրը։ Ուսումնասիրության կարևոր ուղղություն է նաև բարբառային բառերի և գրական թուրքերենի բառապաշարի համեմատությունը՝ բացահայտելու համար հնչյունական, իմաստային և ձևաբանական տարբերությունները։ Կարող են ուսումնասիրվել նաև այլ լեզուներից կատարված փոխառությունները, դրանց տարածման ուղիները և տեղական լեզվական շփումների ազդեցությունը բարբառային բառապաշարի ձևավորման վրա։ Փոքրասիական բարբառների բառային նյութի ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս ավելի ամբողջական պատկերացում կազմելու թուրքերենի տարածքային բազմազանության, պատմական զարգացման և լեզվական փոխազդեցությունների մասին։ Աշխատությունը կարևոր է նաև լեզվամշակութային տեսանկյունից, քանի որ բարբառային բառապաշարում պահպանվում են տվյալ համայնքների կենցաղի, ավանդույթների, զբաղմունքի և պատմական փորձի հետ կապված բազմաթիվ լեզվական վկայություններ։ Հետազոտության արդյունքները կարող են օգտակար լինել թուրքերենի բարբառային քարտեզագրման, պատմական բառագիտության և համեմատական լեզվաբանության հետագա ուսումնասիրությունների համար։ Աշխատանքը կարող է հետաքրքրել թուրքագետներին, բարբառագետներին, լեզվաբաններին, բառագետներին, պատմական լեզվաբանության մասնագետներին, ինչպես նաև Փոքր Ասիայի լեզվական և մշակութային պատմությամբ զբաղվող հետազոտողներին ու ուսանողներին։