Աշրաֆյան, Քրիստինա Բորիսի

Աշրաֆյան, Քրիստինա Բորիսի

menu_book Տեսնել նյութերը

Հեղինակի գրքերը (1)

Օնլայն

Բժշկություն

Участие оксида азота развитии нарушений кровоснабжения мозга нейроповеденческих изменений в условиях гипокинезии

Այս գիտական աշխատանքը նվիրված է ազոտի օքսիդի դերին գլխուղեղի արյունամատակարարման խանգարումների և նեյրովարքային փոփոխությունների ձևավորման գործընթացում՝ հիպոկինեզիայի, այսինքն՝ շարժողական ակտիվության սահմանափակման պայմաններում։ Ուսումնասիրության հիմքում ընկած է այն գաղափարը, որ ֆիզիկական ակտիվության երկարատև նվազումը կարող է առաջացնել օրգանիզմի բազմաթիվ ֆիզիոլոգիական համակարգերի գործունեության փոփոխություններ, որոնց թվում կարևոր նշանակություն ունեն ուղեղային արյան շրջանառության, անոթային կարգավորման և նյարդային համակարգի ֆունկցիայի խանգարումները։ Աշխատության կենտրոնական թեման ազոտի օքսիդն է՝ որպես կենսաբանական ակտիվ մոլեկուլ, որը մասնակցում է անոթների տոնուսի կարգավորմանը, անոթների լայնացմանը և գլխուղեղի արյունամատակարարման պահպանմանը։ Հեղինակը դիտարկում է, թե ինչպես կարող են հիպոկինեզիայի պայմաններում ազոտի օքսիդի համակարգի փոփոխությունները կապված լինել ուղեղային անոթների ֆունկցիոնալ վիճակի վատթարացման և ուղեղի հյուսվածքների արյունամատակարարման խանգարման հետ։ Աշխատության կարևոր ուղղություններից է նաև անոթային փոփոխությունների և վարքային ու նյարդահոգեբանական դրսևորումների փոխկապակցվածության ուսումնասիրությունը։ Շարժողական ակտիվության սահմանափակման պայմաններում առաջացող նյարդային համակարգի փոփոխությունները կարող են արտահայտվել ճանաչողական գործընթացների, հուզական վիճակի, շարժողական վարքի և ընդհանուր նյարդային ակտիվության փոփոխություններով, և հետազոտությունը փորձում է պարզել, թե ինչ դեր կարող է ունենալ ազոտի օքսիդի համակարգը այդ գործընթացների զարգացման մեջ։ Աշխատանքը նաև անդրադառնում է այն կենսաքիմիական մեխանիզմներին, որոնց միջոցով ազոտի օքսիդը կարող է ազդել անոթային պատի, նյարդային բջիջների գործունեության և ուղեղային հեմոդինամիկայի վրա։ Այս տեսանկյունից ուսումնասիրությունը գտնվում է նեյրոքիմիայի, անոթային ֆիզիոլոգիայի և նյարդային համակարգի պաթոֆիզիոլոգիայի հատման կետում։ Հետազոտության նշանակությունն այն է, որ այն փորձում է մեկ ընդհանուր մեխանիզմի շրջանակում դիտարկել հիպոկինեզիայի հետևանքով առաջացող անոթային և նեյրովարքային փոփոխությունները՝ ուշադրություն դարձնելով ոչ միայն կառուցվածքային վնասմանը, այլև կարգավորիչ կենսաքիմիական գործընթացներին։ Աշխատությունը կարող է հետաքրքրել նյարդաբանության, ֆիզիոլոգիայի, պաթոֆիզիոլոգիայի, բժշկական կենսաքիմիայի և վերականգնողական բժշկության ոլորտների մասնագետներին ու ուսանողներին։

Թարմացվել է՝ 2026-08-23
Участие оксида азота развитии нарушений кровоснабжения мозга нейроповеденческих изменений в условиях гипокинезии

Անվճար

Դերենիկ Դեմիրճյան Դերենիկ Դեմիրճյան 1877 թ․ – 1956 թ․ Դերենիկ Դեմիրճյանը գրող, դրամատուրգ և հասարակական գործիչ էր։ Նա առավել հայտնի է իր «Վարդանանք» պատմական վեպով, որը հայ գրականության կարևորագույն ստեղծագործություններից է։ Դեմիրճյանը մեծ հետաքրքրություն է ցուցաբերել հայկական պատմության և ազգային հերոսների նկատմամբ։ Նրա գործերում հաճախ հանդիպում են հայրենասիրական գաղափարներ։ Նա նաև գրել է բազմաթիվ պիեսներ և պատմվածքներ։ Դեմիրճյանի լեզուն հարուստ է և արտահայտիչ։ Նրա ստեղծագործությունները մեծ ազդեցություն են ունեցել հայ պատմական արձակի զարգացման վրա։ Նա կարևոր դեր է ունեցել նաև հայկական թատրոնի զարգացման գործում։ Նրա աշխատանքները մինչ օրս լայնորեն ուսումնասիրվում են։ Դեմիրճյանը համարվում է հայ դասական գրականության կարևոր ներկայացուցիչներից մեկը։ menu_book6 Ակսել Բակունց Ակսել Բակունց 1899 թ․ – 1937 թ․ Ակսել Բակունցը հայ արձակի ամենաբարձր մակարդակի վարպետներից է։ Նրա ստեղծագործություններում կենտրոնական տեղ ունի գյուղական կյանքի, մարդու և բնության ներդաշնակության պատկերումը։ Բակունցը առանձնանում է նուրբ հոգեբանական դիտարկումներով և լեզվական ճշգրտությամբ։ Նրա հայտնի գործերից են «Ալպիական մանուշակ», «Մթնաձոր» և այլ պատմվածքներ։ Նա համարվում է հայ կարճ արձակի անգերազանցելի հեղինակներից մեկը։ Բակունցի ստեղծագործությունները լի են մարդկային խորությամբ և լուռ տխրությամբ։ Նրա հերոսները հաճախ պայքարում են սոցիալական դժվարությունների հետ։ Չնայած կարճ կյանքին՝ նա թողել է մեծ գրական ժառանգություն։ Նրա գործերը մեծ ազդեցություն են ունեցել հայ արձակի զարգացման վրա։ Նա զոհվել է ստալինյան բռնաճնշումների ժամանակ։ menu_book6 Պարույր Սևակ Պարույր Սևակ 1924 թ․ – 1971 թ․ Պարույր Սևակը հայ գրականության ամենախոր և վերլուծական մտածող բանաստեղծներից է։ Նրա ստեղծագործություններում մեծ տեղ ունեն մարդու ներաշխարհը, հասարակությունը և պատմական հիշողությունը։ Սևակը հայտնի է իր «Անլռելի զանգակատուն» պոեմով, որը նվիրված է Կոմիտասին։ Նրա լեզուն համարձակ է, նորարարական և մտավոր։ Սևակը հաճախ քննադատել է հասարակական խնդիրները և կեղծ արժեքները։ Նրա պոեզիան համադրում է զգացմունքներն ու ինտելեկտը։ Նա մեծ ազդեցություն է ունեցել հայ ժամանակակից պոեզիայի վրա։ Նրա ստեղծագործությունները լայնորեն ուսումնասիրվում են։ Սևակը համարվում է 20-րդ դարի ամենաազդեցիկ բանաստեղծներից մեկը։ Նրա ժառանգությունը շարունակում է ոգեշնչել նոր սերունդներին։ menu_book14 Հրանտ Մաթևոսյան Հրանտ Մաթևոսյան 1935 թ․ – 2002 թ․ Հրանտ Մաթևոսյանը համարվում է 20-րդ դարի հայ արձակի մեծագույն վարպետներից մեկը։ Նրա ստեղծագործություններում խորությամբ ներկայացված են գյուղական կյանքը, մարդկային հարաբերությունները և ազգային մտածողությունը։Հրանտ Մաթևոսյանը հայ արձակի ամենամեծ վարպետներից է։ Նրա ստեղծագործություններում կենտրոնական տեղ ունի գյուղական աշխարհի, մարդու և բնության փոխհարաբերությունը։ Նա հայտնի է իր խորը հոգեբանական դիտարկումներով և յուրահատուկ լեզվով։ Նրա գործերը հաճախ ներկայացնում են մարդու ներքին պայքարը և ազգային մտածողությունը։ Մաթևոսյանի հայտնի գործերից են «Մենք ենք, մեր սարերը» և բազմաթիվ պատմվածքներ։ Նա մեծ ազդեցություն է ունեցել հայ ժամանակակից գրականության վրա։ Նրա լեզուն պատկերավոր և փիլիսոփայական է։ Նրա ստեղծագործությունները մինչ օրս ուսումնասիրվում են։ Նա համարվում է 20-րդ դարի հայ արձակի հիմնասյուներից մեկը։ Նրա ժառանգությունը ազգային արժեք է։ menu_book9 Միսաք Մեծարենց Միսաք Մեծարենց 1886 թ․ – 1908 թ․ Միսաք Մեծարենցը արևմտահայ քնարական պոեզիայի ամենապայծառ ներկայացուցիչներից է։ Չնայած կարճ կյանքին, նա ստեղծել է բարձրարժեք գրական ժառանգություն։Միսաք Մեծարենցը արևմտահայ քնարերգության ամենապայծառ անուններից է։ Նրա ստեղծագործություններում կենտրոնական տեղ ունեն բնությունը, սերը և կյանքի գեղեցկությունը։ Չնայած կարճ կյանքին՝ նա հասցրել է ստեղծել բարձրարժեք պոեզիա։ Նրա լեզուն երաժշտական է և նուրբ։ Մեծարենցը մեծ ազդեցություն է ունեցել հայ ռոմանտիկ պոեզիայի վրա։ Նրա բանաստեղծությունները լի են լույսով և զգացմունքայնությամբ։ Նա համարվում է արևմտահայ պոեզիայի ամենաքնարական ձայներից մեկը։ Նրա գործերը մինչ օրս սիրով ընթերցվում են։ Նրա ժառանգությունը փոքր ծավալով, բայց մեծ արժեք ունի։ Նա հայ գրականության բացառիկ տաղանդներից է։ menu_book2 Մուրացան (Գրիգոր Տեր-Հովհաննիսյան) Մուրացան (Գրիգոր Տեր-Հովհաննիսյան) 1854 թ․ – 1908 թ․ Մուրացանը հայ պատմական արձակի կարևոր ներկայացուցիչներից է։ Նրա ամենահայտնի ստեղծագործությունը «Գևորգ Մարզպետունի» վեպն է։ Վեպում ներկայացվում են Հայաստանի պատմության կարևոր էջերը։ Մուրացանը մեծ հետաքրքրություն ուներ ազգային անցյալի նկատմամբ։ Նրա ստեղծագործությունները ներշնչված են հայրենասիրական գաղափարներով։ Նա ձգտել է ընթերցողին ծանոթացնել հայկական պատմությանը։ Նրա կերպարները հաճախ մարմնավորում են քաջություն և նվիրվածություն։ Մուրացանի լեզուն հարուստ է և արտահայտիչ։ Նրա գրքերը մինչ օրս մեծ հետաքրքրությամբ ընթերցվում են։ Նա կարևոր տեղ է զբաղեցնում հայ պատմավեպի զարգացման մեջ։ menu_book19