Հեղինակի գրքերը (1)

Օնլայն

Պատմություն

Մեծ եղեռնը վերապրածները․ մեր գնդի ճակատագիրը․ Հովհաննես Թռչունյան-Հովհաննիսյանի հուշերը

Աշխատությունը պատմական և հուշագրական արժեքավոր վկայություն է Հայոց ցեղասպանությունը վերապրած հայերի ճակատագրի, նրանց ապրած ողբերգությունների, կորստի, գոյապայքարի և պատմական հիշողության պահպանման մասին։ Հովհաննես Թռչունյան-Հովհաննիսյանի հուշապատումը ներկայացնում է անձնական հիշողությունների և վերապրածի տեսանկյունից ընկալված պատմական իրադարձությունների միջոցով բացահայտվող մի ժամանակաշրջան, երբ հայ ժողովուրդը ենթարկվեց զանգվածային բռնությունների, տեղահանությունների, մարդկային անասելի զրկանքների և ֆիզիկական ոչնչացման։ Ստեղծագործության առանցքային թեմաներից է Մեծ եղեռնից հետո վերապրածների կյանքի շարունակությունը, նրանց անցած դժվարին ճանապարհը և պատմական իրադարձությունների թողած խոր հետքը անհատական ու հավաքական գիտակցության մեջ։ «Մեր գնդի ճակատագիրը» թեմատիկ շեշտադրումը ուշադրություն է հրավիրում ռազմական միջավայրի, զինվորական խմբի ճակատագրի և պատմական բարդ հանգամանքներում ձևավորված մարդկային հարաբերությունների ու փորձառությունների վրա՝ ընդգծելով անհատական ճակատագրերի և հավաքական պատմության փոխկապակցվածությունը։ Հեղինակի հուշագրական մոտեցումը կարևոր է նրանով, որ պատմությունը ներկայացվում է ոչ միայն որպես ժամանակագրական իրադարձությունների ամբողջություն, այլև որպես մարդկանց ապրած իրականություն՝ իրենց վախերով, կորուստներով, դժվարություններով, դիմադրությամբ և գոյատևելու կամքով։ Այս տեսանկյունից աշխատությունը նպաստում է Հայոց ցեղասպանության մարդկային չափման ընկալմանը՝ ընթերցողին հնարավորություն տալով անդրադառնալ ոչ միայն ողբերգության պատմական պատճառներին ու հետևանքներին, այլև այն անհատներին, որոնց կյանքն ու ճակատագիրը ձևավորվել են այդ իրադարձությունների ազդեցությամբ։ Հուշագրական ժանրին բնորոշ անմիջականությունն ու անձնական վկայության նշանակությունը ստեղծագործությանը հաղորդում են փաստագրական և ճանաչողական արժեք՝ այն դարձնելով կարևոր նյութ պատմական հիշողության ուսումնասիրության համար։ Նման վկայությունները լրացնում են Հայոց ցեղասպանության վերաբերյալ պատմագիտական պատկերացումները՝ ուշադրությունը կենտրոնացնելով նաև այն մարդկանց փորձառության վրա, որոնց հիշողությունները հաճախ պահպանվել են ընտանեկան պատմությունների, անձնական գրառումների և սերնդեսերունդ փոխանցվող վկայությունների միջոցով։ Աշխատությունն ունի նաև ազգային-մշակութային նշանակություն, քանի որ նպաստում է վերապրածների հիշողության պահպանմանը, պատմական արդարության գիտակցմանը և անցյալի ողբերգական իրադարձությունների նկատմամբ պատասխանատու վերաբերմունքի ձևավորմանը։ Այն արժեքավոր է պատմաբանների, ցեղասպանագետների, հայ ժողովրդի նորագույն պատմությամբ հետաքրքրվողների, ինչպես նաև հուշագրական և վավերագրական գրականության ընթերցողների համար։ Միաժամանակ գիրքը կարևոր ընթերցանության նյութ է երիտասարդ սերնդի համար՝ օգնելով ճանաչել ազգային պատմության ծանրագույն էջերից մեկը, հասկանալ մարդկային տոկունության և հիշողության նշանակությունը և գիտակցել պատմական վկայությունների պահպանման անհրաժեշտությունը։ Ստեղծագործության հիմնական արժեքը ոչ միայն անցյալի իրադարձությունների մասին տեղեկություն հաղորդելն է, այլև վերապրած մարդու հիշողությունը պատմական ժառանգության մաս դարձնելը՝ ապահովելով, որ անհատական ճակատագրերը չկորչեն ժամանակի ընթացքում և շարունակեն մնալ ազգային հավաքական հիշողության անբաժանելի բաղադրիչ։

Թարմացվել է՝ 2026-11-18
Մեծ եղեռնը վերապրածները․ մեր գնդի ճակատագիրը․ Հովհաննես Թռչունյան-Հովհաննիսյանի հուշերը

Անվճար

Պերճ Պռոշյան Պերճ Պռոշյան 1837 թ․ – 1907 թ․ Պերճ Պռոշյանը հայ ռեալիստական արձակի կարևոր ներկայացուցիչներից է։ Նա իր ստեղծագործություններում պատկերել է գյուղական կյանքը և հասարակ մարդկանց առօրյան։ Նրա հերոսները սովորական մարդիկ են՝ իրենց խնդիրներով ու երազանքներով։ Պռոշյանը մեծ ուշադրություն է դարձրել սոցիալական հարցերին։ Նրա գրքերը արժեքավոր տեղեկություններ են տալիս 19-րդ դարի հայկական կյանքի մասին։ Նա կարևորել է կրթության և լուսավորության դերը։ Նրա լեզուն պարզ է և բնական։ Պռոշյանի ստեղծագործությունները աչքի են ընկնում իրատեսական նկարագրություններով։ Նա մեծ ազդեցություն է ունեցել հայ արձակի զարգացման վրա։ Նրա անունը շարունակում է հիշվել որպես ռեալիզմի կարևոր ներկայացուցիչ։ menu_book3 Տեսնել ավելին Գաբրիել Սունդուկյան Գաբրիել Սունդուկյան 1825 թ․ – 1912 թ․ Հայ մեծ դրամատուրգ, արձակագիր և հասարակական գործիչ էր, որը համարվում է հայկական ռեալիստական դրամատուրգիայի հիմնադիրը։ Նա ծնվել է 1825 թվականի հուլիսի 11-ին՝ Թիֆլիսում, և մահացել 1912 թվականի մարտի 29-ին։ Սունդուկյանի ստեղծագործություններում արտացոլված են XIX դարի հայ հասարակության կյանքը, կենցաղը, սովորույթներն ու սոցիալական խնդիրները։ Նրա ամենահայտնի պիեսներից են «Պեպո»-ն, «Խաթաբալա»-ն և «Էլի մեկ զոհ»-ը, որոնք մեծ ժողովրդականություն են վայելում մինչ օրս։ Սունդուկյանը կարևոր դեր է ունեցել հայկական թատրոնի զարգացման գործում, իսկ նրա ստեղծագործությունները դարձել են հայ դրամատուրգիայի դասական նմուշներ։ Նրա անունը կրում է Գաբրիել Սունդուկյանի անվան ազգային ակադեմիական թատրոնը, որը Հայաստանի ամենահեղինակավոր թատրոններից է։ menu_book2 Տեսնել ավելին Մխիթար Գոշ Մխիթար Գոշ 1130 թ․ – 1213 թ․ Մխիթար Գոշ միջնադարյան հայ մեծ մտածող, իրավագետ, առակագիր, մանկավարժ և հասարակական գործիչ էր, որը ապրել է XII–XIII դարերում։ Նա հայտնի է որպես հայ իրավագիտության ամենանշանավոր ներկայացուցիչներից մեկը։ Նրա ամենահայտնի աշխատությունը «Դատաստանագիրքն» է, որը համարվում է հայկական իրավունքի կարևորագույն հուշարձաններից և երկար ժամանակ ծառայել է որպես օրենքների ժողովածու։ Մխիթար Գոշը գրել է նաև բազմաթիվ առակներ, որոնց միջոցով քարոզել է բարություն, արդարություն, իմաստություն և ազնվություն։ Նա մեծ դեր է ունեցել կրթության և մշակույթի զարգացման գործում, հիմնել է դպրոցներ և նպաստել գիտելիքների տարածմանը։ Գոշի ստեղծագործությունները կարևոր նշանակություն ունեն հայ գրականության, իրավունքի և մանկավարժության պատմության մեջ։ Նրա անունը մինչ օրս համարվում է իմաստության, արդարադատության և ազգային մշակույթի խորհրդանիշ։ menu_book9 Տեսնել ավելին Դերենիկ Դեմիրճյան Դերենիկ Դեմիրճյան 1877 թ․ – 1956 թ․ Դերենիկ Դեմիրճյանը գրող, դրամատուրգ և հասարակական գործիչ էր։ Նա առավել հայտնի է իր «Վարդանանք» պատմական վեպով, որը հայ գրականության կարևորագույն ստեղծագործություններից է։ Դեմիրճյանը մեծ հետաքրքրություն է ցուցաբերել հայկական պատմության և ազգային հերոսների նկատմամբ։ Նրա գործերում հաճախ հանդիպում են հայրենասիրական գաղափարներ։ Նա նաև գրել է բազմաթիվ պիեսներ և պատմվածքներ։ Դեմիրճյանի լեզուն հարուստ է և արտահայտիչ։ Նրա ստեղծագործությունները մեծ ազդեցություն են ունեցել հայ պատմական արձակի զարգացման վրա։ Նա կարևոր դեր է ունեցել նաև հայկական թատրոնի զարգացման գործում։ Նրա աշխատանքները մինչ օրս լայնորեն ուսումնասիրվում են։ Դեմիրճյանը համարվում է հայ դասական գրականության կարևոր ներկայացուցիչներից մեկը։ menu_book7 Տեսնել ավելին Հովհաննես Թումանյան Հովհաննես Թումանյան 1869 թ․ – 1923 թ․ Հովհաննես Թումանյանը հայ ժողովրդի ամենասիրված գրողներից և բանաստեղծներից է։ Նա ծնվել է Լոռու Դսեղ գյուղում և իր ստեղծագործություններում հաճախ պատկերել է ժողովրդական կյանքն ու ավանդույթները։ Թումանյանը գրել է հեքիաթներ, պոեմներ, պատմվածքներ և բանաստեղծություններ։ Նրա ամենահայտնի գործերից են «Գիքոր», «Անուշ», «Քաջ Նազար» և «Թմկաբերդի առումը»։ Նրա լեզուն պարզ է, բնական և հասկանալի բոլոր սերունդների համար։ Թումանյանի ստեղծագործությունները լի են հումորով, իմաստությամբ և մարդասիրությամբ։ Նա նաև ակտիվ հասարակական գործիչ էր և զբաղվել է բարեգործությամբ։ Նրա գործերը թարգմանվել են բազմաթիվ լեզուներով։ Թումանյանը հաճախ անվանվում է «Ամենայն հայոց բանաստեղծ»։ Նրա ժառանգությունը շարունակում է մնալ հայկական մշակույթի հիմնասյուներից մեկը։ menu_book11 Տեսնել ավելին Գուրգեն Մահարի Գուրգեն Մահարի 1903 թ․ – 1969 թ․ Գուրգեն Մահարին հայ արձակի և հուշագրության կարևոր ներկայացուցիչներից է։ Նրա ստեղծագործությունները հաճախ հիմնված են սեփական կյանքի փորձի վրա։ Նա նկարագրել է խորհրդային ժամանակների դժվարությունները և բանտային կյանքը։ Նրա հայտնի գործերից է «Ծաղկած փշալարեր» վեպը։ Մահարու լեզուն պարզ է, բայց խորքային և զգացմունքային։ Նրա ստեղծագործություններում կարևոր տեղ ունի մարդու ազատության գաղափարը։ Նա նաև անդրադարձել է պատմական և սոցիալական թեմաներին։ Մահարու գործերը արժեքավոր վկայություն են ժամանակաշրջանի մասին։ Նա մեծ ազդեցություն է ունեցել հայ ժամանակակից արձակի վրա։ Նրա ժառանգությունը շարունակում է ուսումնասիրվել այսօր։ menu_book4 Տեսնել ավելին