Բաբլումյան, Արփինե Ռուբիկի

Բաբլումյան, Արփինե Ռուբիկի

menu_book Տեսնել նյութերը

Հեղինակի գրքերը (1)

Օնլայն

Պատմություն

Արևմտյան Հայաստանի Խարբերդի նահանգի հայ ազգաբնակչությունը XIX դարի վերջերին - XX դարի սկզբներին (պատմաժողովրդագրական ուսումնասիրություն)

Աշխատությունը պատմաժողովրդագրական տեսանկյունից ուսումնասիրում է Օսմանյան կայսրության կազմում գտնվող հայկական պատմական տարածաշրջաններից մեկի հայ բնակչության թվաքանակը, տարածքային տեղաբաշխումը, սոցիալական կառուցվածքը և բնակավայրային համակարգը XIX դարի վերջի և XX դարի սկզբի ժամանակահատվածում։ Հետազոտության առանցքում քաղաքային և գյուղական հայ բնակչության ժողովրդագրական պատկերի վերականգնումն է՝ տարբեր բնույթի պատմական աղբյուրների համադրման միջոցով։ Քննության են առնվում բնակչության հաշվառման տվյալները, եկեղեցական և համայնքային տեղեկությունները, վիճակագրական նյութերը, ճանապարհորդների ու ժամանակակիցների վկայությունները, ինչպես նաև այլ աղբյուրներ, որոնք հնարավորություն են տալիս պարզաբանելու հայ բնակչության թվաքանակի վերաբերյալ երբեմն իրարից տարբերվող տվյալները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում բնակավայրերի աշխարհագրությանը, հայաբնակ գյուղերի և քաղաքային կենտրոնների առանձնահատկություններին, ընտանիքների կազմին, բնակչության բնական շարժին և տեղաշարժերին։ Ժողովրդագրական գործընթացները դիտարկվում են տարածաշրջանի սոցիալ-տնտեսական պայմանների հետ փոխկապակցված՝ անդրադառնալով գյուղատնտեսությանը, արհեստներին, առևտրին, զբաղվածության կառուցվածքին և արտագնա աշխատանքի երևույթներին։ Կարևորվում է նաև կրթական, եկեղեցական և համայնքային հաստատությունների դերը հայ բնակչության հասարակական կյանքի կազմակերպման, մշակութային ինքնության պահպանման և համայնքային կապերի ամրապնդման գործում։ Ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս հետևելու բնակչության թվաքանակի և տարածքային բաշխման փոփոխություններին, ինչպես նաև վերլուծելու միգրացիոն շարժերի, տնտեսական դժվարությունների, քաղաքական անկայունության և անվտանգության խնդիրների ազդեցությունը ժողովրդագրական իրավիճակի վրա։ Առանձին նշանակություն ունի տարբեր աղբյուրներում առկա վիճակագրական տեղեկությունների քննադատական համադրումը, քանի որ բնակչության հաշվառման մեթոդները, վարչական նպատակները և տվյալների ամբողջականությունը կարող էին էապես տարբերվել։ Պատմաժողովրդագրական վերլուծությունը միաժամանակ հնարավորություն է տալիս պատկերացում կազմելու տարածաշրջանի բազմազգ և բազմադավան բնակչության ընդհանուր կառուցվածքում հայկական համայնքների զբաղեցրած տեղի մասին։ Ընդհանուր առմամբ հետազոտությունը կարևոր նյութ է Արևմտյան Հայաստանի պատմական ժողովրդագրության, հայ բնակչության սոցիալական պատմության, բնակավայրերի աշխարհագրության և XIX–XX դարերի սահմանագծի տարածաշրջանային պատմության ուսումնասիրության համար։

Թարմացվել է՝ 2026-09-23
Արևմտյան Հայաստանի Խարբերդի նահանգի հայ ազգաբնակչությունը XIX դարի վերջերին - XX դարի սկզբներին (պատմաժողովրդագրական ուսումնասիրություն)

Անվճար

Ալեքսանդր Շիրվանզադե Ալեքսանդր Շիրվանզադե 1858 թ․ – 1935 թ․ Ալեքսանդր Շիրվանզադեն հայ ռեալիստական արձակի մեծագույն ներկայացուցիչներից է։ Նրա ստեղծագործություններում արտացոլված են հասարակության տարբեր խավերի կյանքը և սոցիալական խնդիրները։ Նա գրել է վեպեր, պատմվածքներ և դրամատիկական գործեր։ Շիրվանզադեն մեծ ուշադրություն է դարձրել մարդկային հարաբերություններին։ Նրա հերոսները հոգեբանորեն խորն են մշակված։ Նա համարձակորեն քննադատել է հասարակական անարդարությունները։ Նրա ստեղծագործությունները մեծ ճանաչում են ստացել նաև թատերական բեմերում։ Շիրվանզադեն համարվում է հայ արձակի դասականներից մեկը։ Նրա ազդեցությունը զգալի է հետագա գրողների ստեղծագործություններում։ Նա շարունակում է մնալ հայ գրականության կարևորագույն անուններից մեկը։ menu_book17 Տեսնել ավելին Հովհաննես Թումանյան Հովհաննես Թումանյան 1869 թ․ – 1923 թ․ Հովհաննես Թումանյանը հայ ժողովրդի ամենասիրված գրողներից և բանաստեղծներից է։ Նա ծնվել է Լոռու Դսեղ գյուղում և իր ստեղծագործություններում հաճախ պատկերել է ժողովրդական կյանքն ու ավանդույթները։ Թումանյանը գրել է հեքիաթներ, պոեմներ, պատմվածքներ և բանաստեղծություններ։ Նրա ամենահայտնի գործերից են «Գիքոր», «Անուշ», «Քաջ Նազար» և «Թմկաբերդի առումը»։ Նրա լեզուն պարզ է, բնական և հասկանալի բոլոր սերունդների համար։ Թումանյանի ստեղծագործությունները լի են հումորով, իմաստությամբ և մարդասիրությամբ։ Նա նաև ակտիվ հասարակական գործիչ էր և զբաղվել է բարեգործությամբ։ Նրա գործերը թարգմանվել են բազմաթիվ լեզուներով։ Թումանյանը հաճախ անվանվում է «Ամենայն հայոց բանաստեղծ»։ Նրա ժառանգությունը շարունակում է մնալ հայկական մշակույթի հիմնասյուներից մեկը։ menu_book10 Տեսնել ավելին Րաֆֆի (Հակոբ Մելիք-Հակոբյան) Րաֆֆի (Հակոբ Մելիք-Հակոբյան) 1835 թ․ – 1888 թ․ Րաֆֆին հայ պատմավեպի ամենահայտնի ներկայացուցիչներից է։ Նրա ստեղծագործություններում մեծ տեղ են զբաղեցնում ազգային ազատագրության և հայրենասիրության թեմաները։ «Սամվել», «Խենթը» և «Դավիթ Բեկ» վեպերը համարվում են հայ գրականության դասականներ։ Նա ստեղծել է ուժեղ և հիշվող հերոսներ։ Րաֆֆու կերպարները պայքարում են հանուն ազատության և արդարության։ Նրա գրքերը մեծ ազդեցություն են ունեցել հայ երիտասարդության վրա։ Նա կարողացել է պատմությունը ներկայացնել հետաքրքիր և կենդանի ձևով։ Նրա ստեղծագործությունները մինչ օրս լայնորեն ընթերցվում են։ Րաֆֆին համարվում է ազգային մտածողության ձևավորման կարևոր գործիչ։ Նրա անունը մշտապես կապված է հայրենասիրական գրականության հետ։ menu_book18 Տեսնել ավելին Սիլվա Կապուտիկյան Սիլվա Կապուտիկյան 1919 թ․ – 2006 թ․ Սիլվա Կապուտիկյանը հայ պոեզիայի ամենաազդեցիկ կին հեղինակներից է։ Նրա ստեղծագործություններում մեծ տեղ ունեն հայրենիքը, սերը, լեզուն և ազգային ինքնությունը։ Կապուտիկյանը գրել է բազմաթիվ բանաստեղծություններ և հրապարակախոսական նյութեր։ Նրա լեզուն պարզ է, բայց խորքային և զգացմունքային։ Նա մեծ ուշադրություն է դարձրել հայ լեզվի պահպանման հարցերին։ Նրա գործերը լայն ճանաչում են ստացել ինչպես Հայաստանում, այնպես էլ սփյուռքում։ Կապուտիկյանը նաև ակտիվ հասարակական գործիչ էր։ Նրա ստեղծագործությունները հաճախ նվիրված են ազգային արժեքներին։ Նա համարվում է հայ կին պոեզիայի ամենակարևոր դեմքերից մեկը։ Նրա ժառանգությունը շարունակում է մնալ ազդեցիկ։ menu_book2 Տեսնել ավելին Պարույր Սևակ Պարույր Սևակ 1924 թ․ – 1971 թ․ Պարույր Սևակը հայ գրականության ամենախոր և վերլուծական մտածող բանաստեղծներից է։ Նրա ստեղծագործություններում մեծ տեղ ունեն մարդու ներաշխարհը, հասարակությունը և պատմական հիշողությունը։ Սևակը հայտնի է իր «Անլռելի զանգակատուն» պոեմով, որը նվիրված է Կոմիտասին։ Նրա լեզուն համարձակ է, նորարարական և մտավոր։ Սևակը հաճախ քննադատել է հասարակական խնդիրները և կեղծ արժեքները։ Նրա պոեզիան համադրում է զգացմունքներն ու ինտելեկտը։ Նա մեծ ազդեցություն է ունեցել հայ ժամանակակից պոեզիայի վրա։ Նրա ստեղծագործությունները լայնորեն ուսումնասիրվում են։ Սևակը համարվում է 20-րդ դարի ամենաազդեցիկ բանաստեղծներից մեկը։ Նրա ժառանգությունը շարունակում է ոգեշնչել նոր սերունդներին։ menu_book9 Տեսնել ավելին Գաբրիել Սունդուկյան Գաբրիել Սունդուկյան 1825 թ․ – 1912 թ․ Հայ մեծ դրամատուրգ, արձակագիր և հասարակական գործիչ էր, որը համարվում է հայկական ռեալիստական դրամատուրգիայի հիմնադիրը։ Նա ծնվել է 1825 թվականի հուլիսի 11-ին՝ Թիֆլիսում, և մահացել 1912 թվականի մարտի 29-ին։ Սունդուկյանի ստեղծագործություններում արտացոլված են XIX դարի հայ հասարակության կյանքը, կենցաղը, սովորույթներն ու սոցիալական խնդիրները։ Նրա ամենահայտնի պիեսներից են «Պեպո»-ն, «Խաթաբալա»-ն և «Էլի մեկ զոհ»-ը, որոնք մեծ ժողովրդականություն են վայելում մինչ օրս։ Սունդուկյանը կարևոր դեր է ունեցել հայկական թատրոնի զարգացման գործում, իսկ նրա ստեղծագործությունները դարձել են հայ դրամատուրգիայի դասական նմուշներ։ Նրա անունը կրում է Գաբրիել Սունդուկյանի անվան ազգային ակադեմիական թատրոնը, որը Հայաստանի ամենահեղինակավոր թատրոններից է։ menu_book2 Տեսնել ավելին