Բարրօ, Թեոդոր Հենրի

Բարրօ, Թեոդոր Հենրի

menu_book Տեսնել նյութերը

Հեղինակի գրքերը (1)

Օնլայն

Մանկավարժություն

Երեխաների պարտականությունները ծնողների հանդեպ

Այս աշխատությունը նվիրված է երեխաների՝ ծնողների հանդեպ ունեցած բարոյական պարտականություններին և ընտանեկան հարաբերությունների հիմքում ընկած հարգանքի, սիրո, երախտագիտության ու պատասխանատվության սկզբունքներին։ Երկի հիմնական թեման ծնող-երեխա հարաբերությունների բարոյական նշանակությունն է՝ շեշտադրելով ծնողների նկատմամբ պատշաճ վերաբերմունքի, նրանց խնամքի ու հոգատարության գնահատման և ընտանիքի ներսում փոխադարձ պարտավորությունների գիտակցման կարևորությունը։ Ընտանիքը դիտարկվում է որպես մարդու առաջին դաստիարակչական միջավայր, որտեղ ձևավորվում են վարքի սկզբունքները, բարոյական պատկերացումները և հասարակական կյանքի համար անհրաժեշտ արժեքները։ Ծնողների հանդեպ հարգանքը ներկայացվում է որպես անձնական և հասարակական բարոյականության կարևոր բաղադրիչ, որը դրսևորվում է ոչ միայն խոսքերով, այլև առօրյա վարքով, ուշադիր վերաբերմունքով, հնազանդությամբ, օգնությամբ և նրանց կարիքների նկատմամբ հոգատարությամբ։ Նման թեմատիկայով գրականությունը կարևոր տեղ է զբաղեցրել հայ կրթական ու կրոնաբարոյական ավանդույթում, քանի որ նպաստել է երեխաների դաստիարակությանը և ընտանեկան կյանքի վերաբերյալ ընդունված բարոյական սկզբունքների փոխանցմանը։ Քրիստոնեական ուսմունքում ծնողներին պատվելը համարվում է կարևոր պատվիրաններից մեկը և կապվում է երախտագիտության, սիրո, պատասխանատվության ու ընտանեկան ներդաշնակության պահպանման հետ։ Այս մոտեցման շրջանակում երեխաների պարտականությունները չեն սահմանափակվում միայն ծնողների խոսքերին հետևելով․ դրանք ներառում են նաև նրանց աշխատանքի ու զոհողությունների գնահատումը, դժվարությունների ժամանակ աջակցությունը և ընտանեկան կապերի ամրապնդումը։ Աշխատության դաստիարակչական նշանակությունը պայմանավորված է նրանով, որ այն անդրադառնում է մարդու բնավորության ձևավորման հիմնարար հարցերից մեկին՝ սովորեցնում է ճանաչել իրեն խնամած մարդկանց նկատմամբ ունեցած պարտքը և գիտակցել ընտանեկան հարաբերությունների արժեքը։ Ծնողների ու երեխաների միջև հարգանքի և վստահության վրա հիմնված կապերը կարևոր են ոչ միայն ընտանիքի բարեկեցության, այլև հասարակության բարոյական հիմքերի պահպանման համար։ Այսպիսի գրքերը նախատեսված էին բարոյական գիտելիքների տարածման և երիտասարդ սերնդի վարքի ուղղորդման համար՝ ընտանեկան պարտականությունները ներկայացնելով որպես անձնական հասունության ու հասարակական պատասխանատվության մաս։ Հրատարակությունը հետաքրքրություն է ներկայացնում հայ կրոնաբարոյական գրականության, մանկավարժական մտքի, ընտանեկան դաստիարակության պատմության և 19-րդ դարի հայերեն կրթական հրատարակությունների ուսումնասիրության համար։ Այն արտացոլում է այն ժամանակաշրջանի դաստիարակչական մոտեցումները, որոնցում ընտանիքը, ծնողների հեղինակությունը և երեխաների բարոյական պարտականությունները դիտարկվել են անհատի ձևավորման ու համայնքային կյանքի շարունակականության կարևոր հիմքեր։

Թարմացվել է՝ 2026-10-25
Երեխաների պարտականությունները ծնողների հանդեպ

Անվճար

Գրիգոր Զոհրապ Գրիգոր Զոհրապ 1861 թ․ – 1915 թ․ Հայ նշանավոր գրող, հրապարակախոս, իրավաբան և քաղաքական գործիչ էր։ Նա ծնվել է 1861 թվականի հունիսի 26-ին՝ Կոստանդնուպոլսում, և մահացել 1915 թվականին՝ Հայոց ցեղասպանության ժամանակ։ Զոհրապը համարվում է արևմտահայ գրականության ամենահայտնի նովելիստներից մեկը։ Նրա ստեղծագործություններում պատկերավորվում են մարդու հոգեբանությունը, հասարակական հարաբերությունները և քաղաքային կյանքի խնդիրները։ Նա գրել է բազմաթիվ պատմվածքներ և նորավեպեր, որոնք առանձնանում են իրատեսական ոճով և խոր հոգեբանական վերլուծությամբ։ Բացի գրական գործունեությունից, Զոհրապը եղել է հայտնի իրավաբան և Օսմանյան խորհրդարանի պատգամավոր։ Նրա կյանքն ու գործունեությունը մեծ ազդեցություն են ունեցել հայ մշակույթի և հասարակական մտքի զարգացման վրա, իսկ նրա ստեղծագործությունները մինչ օրս համարվում են հայ գրականության արժեքավոր էջերից։ menu_book5 Տեսնել ավելին Ներսես Շնորհալի Ներսես Շնորհալի 1102 թ․ – 1173 թ․ Ներսես Շնորհալին եղել է հայ եկեղեցու կաթողիկոս, բանաստեղծ և աստվածաբան։ Նա հայտնի է իր հոգևոր երգերով, աղոթքներով և բանաստեղծություններով։ Նրա ստեղծագործություններում մեծ տեղ են զբաղեցնում բարությունը, սերը և մարդասիրությունը։ Շնորհալին ձգտել է միավորել մարդկանց և ամրապնդել քրիստոնեական արժեքները։ Նրա գրական լեզուն պարզ է, բայց միևնույն ժամանակ խորիմաստ։ Նա նաև գրել է բազմաթիվ եկեղեցական շարականներ։ Ներսես Շնորհալու ստեղծագործությունները մինչ օրս օգտագործվում են հայկական եկեղեցական կյանքում։ Նրա ազդեցությունը զգալի է հայ մշակույթի և կրթության զարգացման մեջ։ Նա համարվում է հայ միջնադարյան գրականության ամենակարևոր դեմքերից մեկը։ Նրա անունը շարունակում է մնալ ազգային հպարտության աղբյուր։ menu_book2 Տեսնել ավելին Ալեքսանդր Շիրվանզադե Ալեքսանդր Շիրվանզադե 1858 թ․ – 1935 թ․ Ալեքսանդր Շիրվանզադեն հայ ռեալիստական արձակի մեծագույն ներկայացուցիչներից է։ Նրա ստեղծագործություններում արտացոլված են հասարակության տարբեր խավերի կյանքը և սոցիալական խնդիրները։ Նա գրել է վեպեր, պատմվածքներ և դրամատիկական գործեր։ Շիրվանզադեն մեծ ուշադրություն է դարձրել մարդկային հարաբերություններին։ Նրա հերոսները հոգեբանորեն խորն են մշակված։ Նա համարձակորեն քննադատել է հասարակական անարդարությունները։ Նրա ստեղծագործությունները մեծ ճանաչում են ստացել նաև թատերական բեմերում։ Շիրվանզադեն համարվում է հայ արձակի դասականներից մեկը։ Նրա ազդեցությունը զգալի է հետագա գրողների ստեղծագործություններում։ Նա շարունակում է մնալ հայ գրականության կարևորագույն անուններից մեկը։ menu_book17 Տեսնել ավելին Պարույր Սևակ Պարույր Սևակ 1924 թ․ – 1971 թ․ Պարույր Սևակը հայ գրականության ամենախոր և վերլուծական մտածող բանաստեղծներից է։ Նրա ստեղծագործություններում մեծ տեղ ունեն մարդու ներաշխարհը, հասարակությունը և պատմական հիշողությունը։ Սևակը հայտնի է իր «Անլռելի զանգակատուն» պոեմով, որը նվիրված է Կոմիտասին։ Նրա լեզուն համարձակ է, նորարարական և մտավոր։ Սևակը հաճախ քննադատել է հասարակական խնդիրները և կեղծ արժեքները։ Նրա պոեզիան համադրում է զգացմունքներն ու ինտելեկտը։ Նա մեծ ազդեցություն է ունեցել հայ ժամանակակից պոեզիայի վրա։ Նրա ստեղծագործությունները լայնորեն ուսումնասիրվում են։ Սևակը համարվում է 20-րդ դարի ամենաազդեցիկ բանաստեղծներից մեկը։ Նրա ժառանգությունը շարունակում է ոգեշնչել նոր սերունդներին։ menu_book14 Տեսնել ավելին Հովհաննես Թումանյան Հովհաննես Թումանյան 1869 թ․ – 1923 թ․ Հովհաննես Թումանյանը հայ ժողովրդի ամենասիրված գրողներից և բանաստեղծներից է։ Նա ծնվել է Լոռու Դսեղ գյուղում և իր ստեղծագործություններում հաճախ պատկերել է ժողովրդական կյանքն ու ավանդույթները։ Թումանյանը գրել է հեքիաթներ, պոեմներ, պատմվածքներ և բանաստեղծություններ։ Նրա ամենահայտնի գործերից են «Գիքոր», «Անուշ», «Քաջ Նազար» և «Թմկաբերդի առումը»։ Նրա լեզուն պարզ է, բնական և հասկանալի բոլոր սերունդների համար։ Թումանյանի ստեղծագործությունները լի են հումորով, իմաստությամբ և մարդասիրությամբ։ Նա նաև ակտիվ հասարակական գործիչ էր և զբաղվել է բարեգործությամբ։ Նրա գործերը թարգմանվել են բազմաթիվ լեզուներով։ Թումանյանը հաճախ անվանվում է «Ամենայն հայոց բանաստեղծ»։ Նրա ժառանգությունը շարունակում է մնալ հայկական մշակույթի հիմնասյուներից մեկը։ menu_book9 Տեսնել ավելին Դերենիկ Դեմիրճյան Դերենիկ Դեմիրճյան 1877 թ․ – 1956 թ․ Դերենիկ Դեմիրճյանը գրող, դրամատուրգ և հասարակական գործիչ էր։ Նա առավել հայտնի է իր «Վարդանանք» պատմական վեպով, որը հայ գրականության կարևորագույն ստեղծագործություններից է։ Դեմիրճյանը մեծ հետաքրքրություն է ցուցաբերել հայկական պատմության և ազգային հերոսների նկատմամբ։ Նրա գործերում հաճախ հանդիպում են հայրենասիրական գաղափարներ։ Նա նաև գրել է բազմաթիվ պիեսներ և պատմվածքներ։ Դեմիրճյանի լեզուն հարուստ է և արտահայտիչ։ Նրա ստեղծագործությունները մեծ ազդեցություն են ունեցել հայ պատմական արձակի զարգացման վրա։ Նա կարևոր դեր է ունեցել նաև հայկական թատրոնի զարգացման գործում։ Նրա աշխատանքները մինչ օրս լայնորեն ուսումնասիրվում են։ Դեմիրճյանը համարվում է հայ դասական գրականության կարևոր ներկայացուցիչներից մեկը։ menu_book6 Տեսնել ավելին