Բոբոխյան, Արսեն Ալեքսանդրի

Բոբոխյան, Արսեն Ալեքսանդրի

Arsen Bobokhyan

menu_book Wikipedia: Հայերեն

1975 թ․ menu_book Տեսնել նյութերը
Արսեն Բոբոխյանը (ծնվ. 1975) հայ պատմաբան, հնագետ և մշակութաբան է, ՀՀ ԳԱԱ հնագիտության և ազգագրության ինստիտուտի տնօրենը։ Ծնվել է Երևանում, ավարտել է Երևանի պետական համալսարանի պատմության ֆակուլտետը, ուսումը շարունակել է Մյունխենի և Թյուբինգենի համալսարաններում։ 2000 թվականին պաշտպանել է թեկնածուական ատենախոսություն Ծոփքի մասին, 2006 թվականին Թյուբինգենում ստացել է փիլիսոփայության դոկտորի, իսկ 2025 թվականին՝ պատմական գիտությունների դոկտորի աստիճան։ Զբաղվում է Առաջավոր Ասիայի և Հայկական լեռնաշխարհի բրոնզի ու երկաթի դարերի հնագիտությամբ, հին հասարակությունների մշակութային կապերով, փոխանակության և կշռային համակարգերով։ Կովկասի և Տավրոսի միջև ընկած լեռնաշխարհում հաղորդակցությանն ու փոխանակությանը նվիրված նրա երկհատոր մենագրությունը լույս է տեսել Օքսֆորդում 2008 թվականին։ Նա ուսումնասիրել է նաև «վիշապ» քարակոթողները և դրանց հնագիտական համատեքստը։

Հեղինակի գրքերը (2)

Օնլայն

Պատմություն

«Վիշապ» քարակոթողները և դրանց հնագիտական համատեքստը

Աշխատությունը նվիրված է վիշապ քարակոթողների ծագման, տարածման, կառուցվածքային առանձնահատկությունների և հնագիտական համատեքստի համակողմանի ուսումնասիրությանը։ Ներկայացվում են դրանց հայտնաբերման վայրերը, ժամանակագրական պատկանելությունը, պատկերագրական առանձնահատկությունները և հնարավոր գործառույթները՝ հիմնվելով հնագիտական պեղումների, նյութական մշակույթի և համեմատական վերլուծության տվյալների վրա։ Քննարկվում են քարակոթողների կապը հնագույն բնակավայրերի, պաշտամունքային համալիրների, ջրային աղբյուրների և լեռնային միջավայրի հետ, ինչպես նաև դրանց նշանակությունը տարածաշրջանի մշակութային և հոգևոր պատմության ուսումնասիրության մեջ։ Հեղինակը անդրադառնում է տարբեր գիտական տեսություններին, վիշապ քարակոթողների խորհրդանշական մեկնաբանություններին և դրանց տեղին հայկական լեռնաշխարհի վաղ պատմամշակութային ժառանգության մեջ։ Գիրքը նախատեսված է հնագետների, պատմաբանների, մշակութաբանների, ուսանողների և Հայաստանի հնագույն մշակույթով հետաքրքրվող ընթերցողների համար։

Թարմացվել է՝ 2026-09-09
«Վիշապ» քարակոթողները և դրանց հնագիտական համատեքստը

Անվճար

Օնլայն

Պատմություն

Ծոփքը հին առաջավորասիական առևտրա-մշակութային համակարգում (մ.թ.ա. III հազ. վերջ- II հազ. առաջին կես)

XX դ. ընթացքում, և հատկապես նրա երկրորդ կեսից մինչ օրս շարունակվող պեղումները արմատապես շտկեցին Արևմտյան Հայաստանի ուսումնասիրության բնագավառում տիրող իրավիճակը՝ աննախադեպ հնարավորություն ստեղծելով ամբողջացնելու և հարստացնելու Հայկական լեռնաշխարհի հնագույն պատմության վերաբերյալ մեր գիտելիքները / В течение, и особенно, во вmорой половине XX столетия археологически были достаточно изучены памятники западных частей Армянского нагорья / The work under consideration is devoted to investigation of Bronze Age trade relations having in mind the Upper Euphrates region (now the territory of Elazig and surrounding regions of Turkey, in Ammnnian- Tsopk) Հրատ.՝ ՀՀ ԳԱԱ հնագիտության և ազգագրության ինստիտուտ, Երևան, 2000, Սեղմագիր՝ 22 էջ [src=123456789/4660] [dspace.nla.am]

Թարմացվել է՝ 2026-09-05
Ծոփքը հին առաջավորասիական առևտրա-մշակութային համակարգում (մ.թ.ա. III հազ. վերջ- II հազ. առաջին կես)

Անվճար

Րաֆֆի (Հակոբ Մելիք-Հակոբյան) Րաֆֆի (Հակոբ Մելիք-Հակոբյան) 1835 թ․ – 1888 թ․ Րաֆֆին հայ պատմավեպի ամենահայտնի ներկայացուցիչներից է։ Նրա ստեղծագործություններում մեծ տեղ են զբաղեցնում ազգային ազատագրության և հայրենասիրության թեմաները։ «Սամվել», «Խենթը» և «Դավիթ Բեկ» վեպերը համարվում են հայ գրականության դասականներ։ Նա ստեղծել է ուժեղ և հիշվող հերոսներ։ Րաֆֆու կերպարները պայքարում են հանուն ազատության և արդարության։ Նրա գրքերը մեծ ազդեցություն են ունեցել հայ երիտասարդության վրա։ Նա կարողացել է պատմությունը ներկայացնել հետաքրքիր և կենդանի ձևով։ Նրա ստեղծագործությունները մինչ օրս լայնորեն ընթերցվում են։ Րաֆֆին համարվում է ազգային մտածողության ձևավորման կարևոր գործիչ։ Նրա անունը մշտապես կապված է հայրենասիրական գրականության հետ։ menu_book18 Տեսնել ավելին Ալեքսանդր Շիրվանզադե Ալեքսանդր Շիրվանզադե 1858 թ․ – 1935 թ․ Ալեքսանդր Շիրվանզադեն հայ ռեալիստական արձակի մեծագույն ներկայացուցիչներից է։ Նրա ստեղծագործություններում արտացոլված են հասարակության տարբեր խավերի կյանքը և սոցիալական խնդիրները։ Նա գրել է վեպեր, պատմվածքներ և դրամատիկական գործեր։ Շիրվանզադեն մեծ ուշադրություն է դարձրել մարդկային հարաբերություններին։ Նրա հերոսները հոգեբանորեն խորն են մշակված։ Նա համարձակորեն քննադատել է հասարակական անարդարությունները։ Նրա ստեղծագործությունները մեծ ճանաչում են ստացել նաև թատերական բեմերում։ Շիրվանզադեն համարվում է հայ արձակի դասականներից մեկը։ Նրա ազդեցությունը զգալի է հետագա գրողների ստեղծագործություններում։ Նա շարունակում է մնալ հայ գրականության կարևորագույն անուններից մեկը։ menu_book17 Տեսնել ավելին Գուրգեն Մահարի Գուրգեն Մահարի 1903 թ․ – 1969 թ․ Գուրգեն Մահարին հայ արձակի և հուշագրության կարևոր ներկայացուցիչներից է։ Նրա ստեղծագործությունները հաճախ հիմնված են սեփական կյանքի փորձի վրա։ Նա նկարագրել է խորհրդային ժամանակների դժվարությունները և բանտային կյանքը։ Նրա հայտնի գործերից է «Ծաղկած փշալարեր» վեպը։ Մահարու լեզուն պարզ է, բայց խորքային և զգացմունքային։ Նրա ստեղծագործություններում կարևոր տեղ ունի մարդու ազատության գաղափարը։ Նա նաև անդրադարձել է պատմական և սոցիալական թեմաներին։ Մահարու գործերը արժեքավոր վկայություն են ժամանակաշրջանի մասին։ Նա մեծ ազդեցություն է ունեցել հայ ժամանակակից արձակի վրա։ Նրա ժառանգությունը շարունակում է ուսումնասիրվել այսօր։ menu_book4 Տեսնել ավելին Համո Սահյան Համո Սահյան 1914 թ․ – 1993 թ․ Համո Սահյանը բնության և հայրենիքի մեծ երգիչն է։ Նրա պոեզիան առանձնանում է պարզությամբ, խորությամբ և ազգային ոգով։Համո Սահյանը հայ բնապատկերային և քնարական պոեզիայի ամենասիրված հեղինակներից է։ Նրա ստեղծագործություններում կենտրոնական տեղ ունեն բնությունը, գյուղը և մարդը։ Սահյանի լեզուն պարզ է, բայց խորապես զգացմունքային։ Նրա բանաստեղծությունները հաճախ արտահայտում են կյանքի գեղեցկությունն ու ցավը։ Նա մեծ ազդեցություն է ունեցել ժողովրդական մտածողության վրա։ Նրա գործերը լայնորեն տարածված են Հայաստանում։ Սահյանի պոեզիան համադրվում է պարզության և փիլիսոփայության հետ։ Նրա ստեղծագործությունները հաճախ ուսումնասիրվում են դպրոցներում։ Նա համարվում է 20-րդ դարի մեծ քնարերգուներից մեկը։ Նրա ժառանգությունը ազգային արժեք է։ menu_book2 Տեսնել ավելին Մուրացան (Գրիգոր Տեր-Հովհաննիսյան) Մուրացան (Գրիգոր Տեր-Հովհաննիսյան) 1854 թ․ – 1908 թ․ Մուրացանը հայ պատմական արձակի կարևոր ներկայացուցիչներից է։ Նրա ամենահայտնի ստեղծագործությունը «Գևորգ Մարզպետունի» վեպն է։ Վեպում ներկայացվում են Հայաստանի պատմության կարևոր էջերը։ Մուրացանը մեծ հետաքրքրություն ուներ ազգային անցյալի նկատմամբ։ Նրա ստեղծագործությունները ներշնչված են հայրենասիրական գաղափարներով։ Նա ձգտել է ընթերցողին ծանոթացնել հայկական պատմությանը։ Նրա կերպարները հաճախ մարմնավորում են քաջություն և նվիրվածություն։ Մուրացանի լեզուն հարուստ է և արտահայտիչ։ Նրա գրքերը մինչ օրս մեծ հետաքրքրությամբ ընթերցվում են։ Նա կարևոր տեղ է զբաղեցնում հայ պատմավեպի զարգացման մեջ։ menu_book18 Տեսնել ավելին Նար-Դոս (Միքայել Հովհաննիսյան) Նար-Դոս (Միքայել Հովհաննիսյան) 1867 թ․ – 1933 թ․ Նար-Դոսը հայ հոգեբանական արձակի հիմնադիրներից է։ Նրա ստեղծագործություններում մեծ տեղ ունի մարդու ներաշխարհի վերլուծությունը և հոգեբանական հակասությունները։ Նա նկարագրել է քաղաքային կյանքը և հասարակության տարբեր խավերը։ Նրա վեպերն ու պատմվածքները աչքի են ընկնում իրատեսականությամբ։ Նար-Դոսի լեզուն պարզ է, բայց խորքային և դիտողական։ Նրա հերոսները հաճախ կանգնած են բարոյական ընտրությունների առաջ։ Նա մեծ ազդեցություն է ունեցել հայ արձակի զարգացման վրա։ Նրա ստեղծագործությունները մինչ օրս դասական են համարվում։ Նար-Դոսը համարվում է հայ հոգեբանական արձակի հիմնադիրներից մեկը։ Նրա ժառանգությունը շարունակում է ուսումնասիրվել։ menu_book14 Տեսնել ավելին