Ծոփքը հին առաջավորասիական առևտրա-մշակութային համակարգում (մ.թ.ա. III հազ. վերջ- II հազ. առաջին կես)

Պատմություն

Գիրքը նվիրված է հայ-բյուզանդական քաղաքական հարաբերությունների ուսումնասիրությանը X դարի երկրորդ կեսից մինչև XI դարի վերջն ընկած ժամանակաշրջանում։ Աշխատության մեջ վերլուծվում են երկու պետությունների միջև ձևավորված քաղաքական կապերը, դիվանագիտական հարաբերությունները, ռազմական փոխազդեցությունները և տարածաշրջանային շահերի բախումները։ Հեղինակը ներկայացնում է Հայաստանի և Բյուզանդական կայսրության հարաբերությունների զարգացման հիմնական փուլերը, անդրադառնում է իշխանական տների, կայսերական քաղաքականության և արտաքին գործոնների ազդեցությանը պատմական գործընթացների վրա։ Ուսումնասիրվում են նաև այն իրադարձությունները, որոնք պայմանավորեցին հայկական թագավորությունների և Բյուզանդիայի փոխհարաբերությունների փոփոխությունները, ինչպես նաև դրանց հետևանքները տարածաշրջանի քաղաքական և մշակութային զարգացման համար։ Աշխատությունը արժեքավոր աղբյուր է պատմաբանների, միջնադարագետների, արևելագետների, ուսանողների և բոլոր նրանց համար, ովքեր հետաքրքրված են Հայաստանի միջնադարյան պատմությամբ ու միջազգային հարաբերությունների ձևավորման առանձնահատկություններով։

Ֆինանսներ

Աշխատությունը նվիրված է Հայաստանի Հանրապետության արդյունաբերության ոլորտում հիմնական կապիտալի օգտագործման արդյունավետության բարձրացման ֆինանսական լծակների ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության կենտրոնում այն մեխանիզմներն ու ֆինանսական գործիքներն են, որոնց միջոցով արդյունաբերական կազմակերպությունները կարող են ավելի արդյունավետ օգտագործել շենքերը, սարքավորումները, մեքենաները, արտադրական ենթակառուցվածքները և այլ երկարաժամկետ ակտիվներ՝ բարձրացնելով դրանց արտադրողականությունը, շահութաբերությունը և ներդրումային վերադարձը։ Աշխատության շրջանակում ուսումնասիրվում են հիմնական կապիտալի կազմը, կառուցվածքը, վերարտադրության և նորացման գործընթացները, ինչպես նաև դրա տեխնիկական վիճակի ու օգտագործման ինտենսիվության ազդեցությունը ձեռնարկության ֆինանսական արդյունքների վրա։ Կարևոր նշանակություն է տրվում հիմնական միջոցների մաշվածությանը, ամորտիզացիոն քաղաքականությանը, վերազինմանը և տեխնոլոգիական արդիականացմանը, քանի որ արտադրական ակտիվների ֆիզիկական և բարոյական մաշվածությունը կարող է նվազեցնել աշխատանքի արտադրողականությունն ու բարձրացնել արտադրանքի ինքնարժեքը։ Հետազոտության կարևոր ուղղություններից է ֆինանսական լծակների ուսումնասիրությունը՝ սեփական և փոխառու միջոցների հարաբերակցության, վարկավորման, լիզինգի, ներդրումային ֆինանսավորման, ամորտիզացիոն միջոցների և շահույթի վերաներդրման հնարավորությունների տեսանկյունից։ Այդ գործիքների ճիշտ համադրումը կարող է արդյունաբերական կազմակերպություններին հնարավորություն տալ իրականացնել հիմնական կապիտալի վերականգնում և ընդլայնում՝ առանց ֆինանսական կայունությունը վտանգելու։ Աշխատության մեջ կարող են վերլուծվել նաև հիմնական կապիտալի օգտագործման արդյունավետության ցուցանիշները՝ կապիտալի հատույցը, ֆոնդերի վերադարձը, ակտիվների շահութաբերությունը, արտադրական հզորությունների օգտագործման մակարդակը, կապիտալի շրջանառության և ներդրումների արդյունավետության ցուցանիշները։ Դրանց միջոցով հնարավոր է գնահատել, թե որքան արդյունավետ են օգտագործվում կազմակերպության երկարաժամկետ ակտիվները և ինչ ֆինանսական գործոններ են առավել մեծ ազդեցություն ունենում արդյունքի վրա։ Հայաստանի արդյունաբերության օրինակով ուսումնասիրությունը կարող է բացահայտել ոլորտի ֆինանսավորման առանձնահատկությունները, տեխնոլոգիական վերազինման խնդիրները, ներդրումային ռեսուրսների սահմանափակությունը և արտաքին ու ներքին ֆինանսավորման աղբյուրների արդյունավետ օգտագործման հնարավորությունները։ Առանձնահատուկ կարևորություն կարող է ունենալ լիզինգային ֆինանսավորման, բանկային վարկերի, պետական աջակցության ծրագրերի և մասնավոր ներդրումների համադրման ուսումնասիրությունը՝ արտադրական կարողությունների արդիականացման նպատակով։ Աշխատության արդյունքները կարող են հիմք հանդիսանալ հիմնական կապիտալի օգտագործման արդյունավետության բարձրացման, ֆինանսական ռիսկերի նվազեցման, ներդրումային քաղաքականության կատարելագործման և արդյունաբերական ձեռնարկությունների մրցունակության ամրապնդման առաջարկությունների մշակման համար։ Ուսումնասիրությունը կարող է հետաքրքրել տնտեսագետներին, ֆինանսիստներին, արդյունաբերական ձեռնարկությունների ղեկավարներին, ներդրումային և բանկային ոլորտի մասնագետներին, պետական կառավարման մարմինների աշխատակիցներին, հետազոտողներին, ասպիրանտներին և համապատասխան մասնագիտությունների ուսանողներին։

Բժշկություն

Այս գիտական աշխատությունը նվիրված է բակտերիցիդինի ազդեցության ուսումնասիրությանը հավերի օրգանիզմի բնական դիմադրողականության և ձվատվության ցուցանիշների վրա։ Հետազոտության հիմնական նպատակն է պարզել, թե ինչպես կարող է ուսումնասիրվող կենսաբանական գործոնը ազդել թռչունների ոչ սպեցիֆիկ պաշտպանական մեխանիզմների, ընդհանուր ֆիզիոլոգիական վիճակի և արտադրողականության վրա։ Աշխատության շրջանակում դիտարկվում են հավերի բնական դիմադրողականությունը բնութագրող տարբեր ցուցանիշներ, որոնք հնարավորություն են տալիս գնահատելու օրգանիզմի պաշտպանական ներուժը և արտաքին միջավայրի անբարենպաստ գործոնների նկատմամբ դիմակայունությունը։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում այն հնարավոր կապին, որը կարող է գոյություն ունենալ իմունաբանական վիճակի և ձվատվության մակարդակի միջև, քանի որ թռչնի առողջական վիճակը կարևոր դեր ունի նրա արտադրողականության և կենսաբանական արդյունավետության պահպանման գործում։ Ուսումնասիրության ընթացքում կարող են համեմատվել փորձարարական և վերահսկիչ խմբերի ցուցանիշները՝ գնահատելու բակտերիցիդինի կիրառման ազդեցությունը կենդանիների ֆիզիոլոգիական և արտադրական հատկանիշների վրա։ Ձվատվության վերլուծությունը հնարավորություն է տալիս ուսումնասիրելու ձվերի քանակական արտադրությունը, դրա դինամիկան և հնարավոր փոփոխությունները փորձարարական ազդեցության պայմաններում, իսկ բնական դիմադրողականության ցուցանիշների գնահատումը լրացնում է պատկերը՝ հնարավորություն տալով դիտարկել օրգանիզմի պաշտպանական և արտադրական ֆունկցիաները փոխկապակցված կերպով։ Աշխատությունը կարևոր է նաև գործնական տեսանկյունից, քանի որ թռչնաբուծության արդյունավետության բարձրացումը պահանջում է ոչ միայն բարձր արտադրողականություն, այլև կենդանիների առողջության, կայունության և բնական պաշտպանական հնարավորությունների պահպանում։ Հետազոտության արդյունքները կարող են օգտակար լինել թռչնաբուծական տնտեսություններում կենդանիների կենսունակության և արտադրողականության բարձրացմանն ուղղված միջոցառումների մշակման համար։ Գիրքը կարող է հետաքրքրել անասնաբույժներին, թռչնաբույծներին, կենդանիների ֆիզիոլոգիայի և իմունոլոգիայի մասնագետներին, անասնաբուժական ու գյուղատնտեսական բուհերի ուսանողներին, ինչպես նաև թռչնաբուծության ոլորտում գիտահետազոտական աշխատանք իրականացնող մասնագետներին։ Ընդհանուր առմամբ, աշխատությունը ներկայացնում է բակտերիցիդինի հնարավոր կենսաբանական ազդեցության համալիր ուսումնասիրություն՝ միաժամանակ դիտարկելով հավերի բնական դիմադրողականության և ձվատվության փոփոխությունները և փորձելով բացահայտել առողջական վիճակի ու արտադրողականության միջև առկա փոխկապակցվածությունը։

Մշակույթ

Սա Կիլիկյան Հայաստանի միջնադարյան գրքարվեստի բացառիկ և բարձրարժեք հուշարձաններից է, որը պահպանվում է Երևանի Մեսրոպ Մաշտոցի անվան Մատենադարանում՝ 7651 համարի ներքո։ Ձեռագիրը ստեղծվել է XIII դարի վերջին քառորդում և առանձնանում է իր չափազանց հարուստ ու բազմազան պատկերազարդմամբ։ Այն հատկապես հայտնի է նրանով, որ նրա նկարազարդմանը մասնակցել են մի քանի վարպետներ, իսկ հետագա փուլում՝ 1320 թվականին, Սարգիս Պիծակը շարունակել և ավարտին է հասցրել ձեռագրի պատկերազարդումը։ Հիշատակարանի տեղեկություններից հայտնի է, որ Սեբաստիայի Ստեփանոս եպիսկոպոսը Կիլիկիայի Օշին արքայի հրամանով պալատական մատենադարանից ընտրել է այս ձեռագիրը և այն հանձնել Սարգիս Պիծակին՝ կիսատ մնացած պատկերազարդումն ավարտելու նպատակով։ Ձեռագրում արդեն իսկ առկա էին ավարտված, ուրվագծված և դեռևս չպատկերազարդված տեսարաններ, որոնց մի մասը Պիծակը լրացրել է գույներով, իսկ բաց թողնված հատվածները՝ նոր մանրանկարներով։ Ձեռագրի ամենանշանակալի առանձնահատկություններից մեկը մանրանկարների բացառիկ առատությունն է․ գրեթե բոլոր էջերը պատկերազարդված են, իսկ ընդհանուր առմամբ պահպանվել է ավելի քան 250 մանրանկար։ Դրանք ներկայացված են ոչ միայն ամբողջական էջերի, այլև տեքստի ներսում, լուսանցքներում, ֆրիզաձև շարքերով և միմյանց հետ սյուժետային կապ ունեցող պատկերային խմբերով։ Նման կառուցվածքը ձեռագիրը դարձնում է հատկապես արժեքավոր հայ միջնադարյան պատկերագրության և ձեռագրային ձևավորման ուսումնասիրության համար։ Մանրանկարների խորքերում օգտագործված են ոսկեգույն, կարմիր, կապույտ և կանաչ երանգներ, որոնք ստեղծում են հարուստ և արտահայտիչ գունային միջավայր։ Հետազոտություններում նշվում է, որ XIII դարի կիլիկյան ձեռագրերում բնագրային մանրանկարները լայն տարածում էին ստացել, իսկ այս ձեռագրում դրանց կիրառությունը հասել է առանձնահատուկ կատարելության։ Պատկերազարդման համակարգի վրա նկատելի են տարբեր գեղարվեստական աղբյուրների ազդեցություններ։ Մանրանկարների մի մասը կապված է XI–XII դարերի բյուզանդական հարուստ պատկերազարդ ձեռագրերի ավանդույթի հետ, մասնավորապես՝ Ֆլորենցիայի Լաուրենցիանա գրադարանում պահպանվող ձեռագրի հետ, որից ուղղակիորեն ընդօրինակվել են մի շարք տեսարաններ։ Մյուս կարևոր աղբյուրը Հեթում Բ թագավորի Ճաշոցի պատկերագրական ավանդույթն է, որի ազդեցությունը դրսևորվում է ինչպես ֆրիզաձև, այնպես էլ ոսկե ֆոնով և ճարտարապետական տարրերով շրջանակված պատկերներում։ Ձեռագրի առանձնահատկությունն այն է, որ տարբեր նկարիչների ձեռագիրը նկատելի է պատկերների կատարման եղանակներում, գունային լուծումներում, կերպարների կառուցվածքում և կոմպոզիցիոն մոտեցումներում։ Սարգիս Պիծակի միջամտությունն առավել ակնհայտ է ավետարանիչների, առակների և այլաբանական պատկերների մի մասում։ Նրա արվեստին բնորոշ վառ գույները, նուրբ դիմագծերով մարդկային կերպարները և արտահայտիչ հայացքները կարևոր դեր են խաղում ձեռագրի ընդհանուր գեղարվեստական կերպարի ձևավորման գործում։ Ստեղծագործության նշանակությունը հատկապես մեծ է Կիլիկյան մանրանկարչության պատմության տեսանկյունից, քանի որ այն ներկայացնում է այդ դպրոցի պատկերագրական, տեխնիկական և գեղագիտական ավանդույթների բարդ փոխազդեցությունը։ Ձեռագիրը հետագայում ևս ունեցել է ազդեցություն․ Կիլիկյան մանրանկարչության օրինակները, այդ թվում այս ձեռագիրը, օգտագործվել են Ղրիմի հայկական մանրանկարչության դպրոցի վարպետների կողմից որպես նախօրինակ։ Հետազոտություններում նշվում է, որ Նիկողայոս Մելանավորը ամբողջությամբ կրկնօրինակել է այս ձեռագիրը՝ ստեղծելով դրա կարևոր վերարտադրությունը։ Այսպիսով, ձեռագիրը ոչ միայն XIII–XIV դարերի հայ գրքարվեստի բացառիկ նմուշ է, այլև կարևոր վկայություն Կիլիկյան Հայաստանի մշակութային միջավայրի, բյուզանդական և հայկական պատկերագրական ավանդույթների փոխազդեցության, ինչպես նաև միջնադարյան հայ մանրանկարիչների բարձր մասնագիտական վարպետության մասին։ Այն առանձնահատուկ հետաքրքրություն է ներկայացնում արվեստաբանների, ձեռագրագետների, միջնադարյան մշակույթի պատմաբանների և հայկական մանրանկարչության ուսումնասիրությամբ զբաղվող հետազոտողների համար։

Lեզվաբանություն

Անգլերեն լեզու ոլորտի «Անգլերեն լեզվի շտեմարան 2»-ը սովորաբար միջին մակարդակի ուսումնական վարժությունների հավաքածու է, որը նախատեսված է A2–B1 անցումային փուլում գտնվող սովորողների համար՝ նպատակ ունենալով ամրապնդել արդեն ձեռք բերված հիմնական գիտելիքները և զարգացնել լեզվական կիրառական հմտությունները, այստեղ ընդգրկվում են ավելի ընդարձակ քերականական թեմաներ՝ ժամանակաձևերի կիրառում, հարցական և ժխտական կառուցվածքների բարդացում, նախդիրների ճիշտ օգտագործում, ինչպես նաև բառապաշարի ընդլայնում առօրյա, կրթական և հասարակական թեմաներով, շտեմարանում սովորաբար առկա են ընթերցանության առաջադրանքներ, կարճ տեքստերի ընկալում, լսողական վարժություններ, գրավոր խոսքի պարզ ձևեր՝ նամակներ, նկարագրություններ և կարճ շարադրություններ, ինչպես նաև խոսակցական իրավիճակներ, որոնք օգնում են սովորողին ավելի վստահ հաղորդակցվել, այս մակարդակի հիմնական նպատակը լեզվի կիրառման ավելի ազատություն ապահովելն է և նախապատրաստել սովորողին ավելի բարձր մակարդակի՝ որտեղ նա կկարողանա հասկանալ և արտահայտվել ավելի բարդ իրավիճակներում։

Մաթեմատիկա

Այս աշխատանքը նվիրված է էներգակախում չունեցող (էներգոնեզավիսիմ) մեմրիստիվ կառուցվածքների ստեղծման և դրանց էլեկտրոֆիզիկական հատկությունների ուսումնասիրությանը՝ նպատակ ունենալով զարգացնել նոր սերնդի ոչ-վոլատիլ հիշողության և նեյրոմորֆ հաշվողական համակարգերի տարրեր։ Հետազոտության շրջանակում դիտարկվում են մեմրիստորների ֆիզիկական հիմքերը՝ հիմնված դիմադրության վիճակների հիշողության էֆեկտի վրա, ինչպես նաև այն նյութագիտական լուծումները, որոնք հնարավորություն են տալիս ապահովել կայուն, վերարտադրելի և ցածր էներգածախսով աշխատանք։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում բարակ թաղանթային կառուցվածքների, օքսիդային նյութերի և նանոկառուցվածքային համակարգերի կիրառությանը, որոնց միջոցով հնարավոր է ստանալ վերահսկվող դիմադրական անցումներ և բարելավել սարքերի հուսալիությունը։ Աշխատությունում վերլուծվում են հոսանք-լարում բնութագրերը, հիստերեզիսի երևույթները, լիցքի տեղափոխման մեխանիզմները և անջատման/միացման դինամիկան, որոնք որոշում են մեմրիստիվ տարրերի գործունակությունը։ Միաժամանակ ուսումնասիրվում է դրանց պոտենցիալ կիրառությունը արհեստական նեյրոնային ցանցերում, որտեղ նման կառուցվածքները կարող են ծառայել որպես սինապսային տարրերի ֆիզիկական մոդելներ՝ ապահովելով բարձր խտություն և էներգաարդյունավետություն։ Աշխատության նպատակն է ձևավորել գիտական հիմք էներգոնեզավիսիմ մեմրիստիվ սարքերի նախագծման և օպտիմալացման համար՝ խթանելով նանոէլեկտրոնիկայի և նեյրոմորֆ տեխնոլոգիաների զարգացումը։