Չալըխյանց, Վրթանես

Լեզվաբանություն

Աշխատությունը հայոց լեզվի քերականական կառուցվածքի ուսումնասիրությանն ու ուսուցմանը նվիրված ձեռնարկ է, որի նպատակն է լեզվական կանոնները ներկայացնել համակարգված և հասկանալի ձևով։ Այն առնչվում է հայերենի կառուցվածքային հիմնական բաղադրիչներին՝ հնչյունական համակարգին, բառերի կազմությանը, խոսքի մասերին, բառերի ձևափոխությանը և նախադասության կառուցման սկզբունքներին։ Քերականական գիտելիքի նման շարադրանքը հնարավորություն է տալիս ճանաչելու լեզվի ներքին օրինաչափությունները, հասկանալու բառերի միջև քերականական կապերը և ճիշտ կիրառելու լեզվական ձևերը գրավոր ու բանավոր խոսքում։ Աշխատության ուսումնական նշանակությունը կապված է հայերենի կանոնավոր ուսուցման, գրագիտության զարգացման և լեզվական ավանդույթի պահպանման հետ։ Այն կարող էր ծառայել որպես ուսումնառության հիմք՝ օգնելով սովորողներին յուրացնել քերականական հասկացությունները, տարբերակել խոսքի մասերը, հասկանալ հոլովման ու խոնարհման ձևերը և կառուցել կանոնավոր նախադասություններ։ Հայերեն քերականությունների ստեղծումն ու տարածումը կարևոր դեր են ունեցել նաև լեզվաբանական մտքի զարգացման գործում՝ նպաստելով լեզվի նկարագրության, դասակարգման և ուսուցման մեթոդների կատարելագործմանը։ Գիրքը արժեքավոր է հայոց լեզվի պատմական քերականության, հայագիտական կրթության և Մխիթարյանների լեզվագիտական ժառանգության ուսումնասիրության համար։

Լեզվաբանություն

Աշխատությունը նվիրված է հայոց լեզվի քերականական կառուցվածքի համակարգված ներկայացմանն ու լեզվական կանոնների ուսուցմանը։ Այն նպատակ ունի ընթերցողին ծանոթացնել հայերենի կառուցվածքային առանձնահատկություններին, բացահայտել բառերի և նախադասությունների կազմության օրինաչափությունները և ձևավորել լեզուն ճիշտ կիրառելու հմտություններ։ Նման բնույթի քերականական ձեռնարկներում կարևոր տեղ են զբաղեցնում հնչյունների ու վանկերի ուսումնասիրությունը, բառերի կազմությունը, խոսքի մասերի դասակարգումը, հոլովման և խոնարհման ձևերը, ինչպես նաև շարահյուսական կապերն ու նախադասության կառուցման սկզբունքները։ Այս գիտելիքների յուրացումը հնարավորություն է տալիս հասկանալու լեզվի ներքին համակարգը, տարբերակելու քերականական ձևերը և գրագետ արտահայտելու մտքերը։ Աշխատության նշանակությունը կարելի է դիտարկել նաև հայերեն կրթական գրականության զարգացման համատեքստում․ քերականական ձեռնարկները կարևոր դեր են ունեցել ուսուցման միասնական սկզբունքների ձևավորման, գրավոր խոսքի կանոնակարգման և դասական հայերենի ավանդույթի պահպանման գործում։ Դրանք նպաստել են հայագիտական կրթության խորացմանը և լեզվի գիտական ուսումնասիրության տարածմանը։ Գիրքը հետաքրքրություն է ներկայացնում հայոց լեզվի պատմական քերականության, լեզվաբանական մտքի, հայերեն ուսումնական գրականության և Մխիթարյանների գիտակրթական ժառանգության ուսումնասիրության համար։