Դավիթավյան, Տիգրան Արշալույսի

Դավիթավյան, Տիգրան Արշալույսի

menu_book Տեսնել նյութերը

Հեղինակի գրքերը (2)

Օնլայն

Պատմություն

Ադրբեջանի հատուկ ծառայությունները և դրանց հակահայ գործունեությունը (XX դարի վերջ – XXI դարի սկիզբ)

Պատմաքաղաքական և անվտանգության ուսումնասիրությունների բնույթի այս աշխատանքը նվիրված է XX դարի վերջից XXI դարի սկզբի ժամանակահատվածում Ադրբեջանի հատուկ ծառայությունների կառուցվածքի, գործունեության ուղղությունների և հայկական կողմի հետ առնչվող գործողությունների ուսումնասիրությանը։ Քննության են առնվում հատուկ ծառայությունների ձևավորման ու գործունեության կազմակերպական առանձնահատկությունները, դրանց գործառույթները և պետական անվտանգության համակարգում ունեցած դերակատարությունը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում հայկական ուղղությամբ իրականացված գործունեության վերաբերյալ աշխատանքում ներկայացվող գնահատականներին և դրանց ձևավորման պատմաքաղաքական համատեքստին։ Վերլուծվում են հետախուզական և հակահետախուզական գործունեության, տեղեկատվական ազդեցության, քարոզչական գործընթացների և անվտանգության ոլորտում կիրառվող մեթոդների վերաբերյալ ներկայացված նյութերը։ Քննարկվում են նաև Հայաստանի և Ադրբեջանի միջև հակամարտային հարաբերությունների ազդեցությունը հատուկ ծառայությունների գործունեության առաջնահերթությունների և անվտանգության քաղաքականության ձևավորման վրա։ Ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս դիտարկելու հատուկ ծառայությունների գործունեությունը տարածաշրջանային անվտանգության և միջպետական հարաբերությունների ավելի լայն համատեքստում՝ տարբերակելով փաստական նյութը, աղբյուրների մեկնաբանությունները և հեղինակային գնահատականները։ Աշխատանքը կարող է օգտակար լինել անվտանգության ուսումնասիրությունների, քաղաքագիտության, պատմության և միջազգային հարաբերությունների ոլորտների հետազոտողների համար։

Թարմացվել է՝ 2026-10-05
Ադրբեջանի հատուկ ծառայությունները և դրանց հակահայ գործունեությունը  (XX դարի վերջ – XXI դարի սկիզբ)

Անվճար

Օնլայն

Քաղաքագիտություն

Ադրբեջանի հատուկ ծառայությունները և դրանց հակահայ գործունեությունը (XX դարի վերջ – XXI դարի սկիզբ)

Աշխատությունը նվիրված է Ադրբեջանի հատուկ ծառայությունների ձևավորմանը, գործունեության հիմնական ուղղություններին և Հայաստանի ու հայության դեմ իրականացված գործողությունների ուսումնասիրությանը՝ ընդգրկելով XX դարի վերջից մինչև XXI դարի սկիզբն ընկած ժամանակաշրջանը։ Այն անդրադառնում է Ադրբեջանի պետական անվտանգության համակարգի կառուցվածքին, հատուկ ծառայությունների դերակատարությանը երկրի ներքին և արտաքին քաղաքականության իրականացման գործում, ինչպես նաև դրանց գործունեության մեջ հակահայ ուղղվածության դրսևորումներին։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում հայ-ադրբեջանական հակամարտության քաղաքական, ռազմական և տեղեկատվական համատեքստում հատուկ ծառայությունների ներգրավվածությանը, դրանց կիրառած մեթոդներին ու գործելակերպին։ Աշխատության շրջանակում դիտարկվում են հետախուզական և հակահետախուզական գործունեության նշանակությունը, տեղեկատվության հավաքագրման և տարածման մեխանիզմները, քարոզչական ու ապատեղեկատվական միջոցների կիրառումը, ինչպես նաև Հայաստանի և Արցախի անվտանգությանն առնչվող մարտահրավերները։ Ուսումնասիրության կարևոր ուղղություններից է հատուկ ծառայությունների գործունեության դիտարկումը տարածաշրջանային աշխարհաքաղաքական զարգացումների, հայ-ադրբեջանական հարաբերությունների սրման և հակամարտության տարբեր փուլերի համատեքստում։ Ներկայացված թեման հնարավորություն է տալիս ավելի ամբողջական պատկերացում կազմելու Ադրբեջանի անվտանգության կառույցների գործառույթների, դրանց քաղաքական նշանակության և հայության նկատմամբ իրականացվող գործողությունների բնույթի մասին։ Աշխատությունն ունի պատմաքաղաքական և վերլուծական նշանակություն՝ նպաստելով տարածաշրջանի անվտանգության գործընթացների, հայ-ադրբեջանական հակամարտության և ազգային անվտանգության խնդիրների ուսումնասիրությանը։ Այն կարող է օգտակար լինել պատմաբանների, քաղաքագետների, միջազգային հարաբերությունների և անվտանգության ոլորտի մասնագետների, ինչպես նաև հայ-ադրբեջանական հակամարտության պատմությամբ ու տարածաշրջանային քաղաքական զարգացումներով հետաքրքրվող ընթերցողների համար։

Թարմացվել է՝ 2026-11-19
Ադրբեջանի հատուկ ծառայությունները և դրանց հակահայ գործունեությունը (XX դարի վերջ – XXI դարի սկիզբ)

Անվճար

Մովսես Խորենացի Մովսես Խորենացի 410 թ․ – 490 թ․ Մովսես Խորենացին հայ պատմագրության հիմնադիրն է և հայտնի է որպես «Հայ պատմության հայր»։ Նրա «Հայոց պատմություն» աշխատությունը համարվում է հայկական պատմության կարևորագույն սկզբնաղբյուրներից մեկը։ Այն նկարագրում է հայ ժողովրդի ծագումը, թագավորությունները, մշակույթը և պատմական զարգացումը։Մովսես Խորենացին համարվում է հայ պատմագրության հիմնադիրը և հաճախ կոչվում է «Հայ պատմության հայր»։ Նրա գլխավոր աշխատությունը՝ «Հայոց պատմությունը», հայկական պատմության կարևորագույն սկզբնաղբյուրներից է։ Այս գրքում նա ներկայացրել է հայ ժողովրդի ծագումը, թագավորությունների պատմությունը և ազգային ավանդույթները։ Խորենացին օգտագործել է ինչպես գրավոր, այնպես էլ բանավոր աղբյուրներ։ Նրա աշխատությունը մեծ նշանակություն ունի ոչ միայն պատմաբանների, այլև գրականագետների համար։ Գրքի լեզուն հարուստ է և պատկերավոր։ Նա կարևոր դեր է ունեցել հայկական ազգային ինքնագիտակցության ձևավորման մեջ։ Խորենացու ազդեցությունը զգացվում է հետագա դարերի գրականության և պատմագրության վրա։ Նրա անունը դարձել է հայկական գիտական մտքի խորհրդանիշ։ Այսօր նա շարունակում է մնալ հայ մշակույթի ամենահարգված դեմքերից մեկը։ menu_book8 Տեսնել ավելին Ներսես Շնորհալի Ներսես Շնորհալի 1102 թ․ – 1173 թ․ Ներսես Շնորհալին եղել է հայ եկեղեցու կաթողիկոս, բանաստեղծ և աստվածաբան։ Նա հայտնի է իր հոգևոր երգերով, աղոթքներով և բանաստեղծություններով։ Նրա ստեղծագործություններում մեծ տեղ են զբաղեցնում բարությունը, սերը և մարդասիրությունը։ Շնորհալին ձգտել է միավորել մարդկանց և ամրապնդել քրիստոնեական արժեքները։ Նրա գրական լեզուն պարզ է, բայց միևնույն ժամանակ խորիմաստ։ Նա նաև գրել է բազմաթիվ եկեղեցական շարականներ։ Ներսես Շնորհալու ստեղծագործությունները մինչ օրս օգտագործվում են հայկական եկեղեցական կյանքում։ Նրա ազդեցությունը զգալի է հայ մշակույթի և կրթության զարգացման մեջ։ Նա համարվում է հայ միջնադարյան գրականության ամենակարևոր դեմքերից մեկը։ Նրա անունը շարունակում է մնալ ազգային հպարտության աղբյուր։ menu_book13 Տեսնել ավելին Գուրգեն Մահարի Գուրգեն Մահարի 1903 թ․ – 1969 թ․ Գուրգեն Մահարին հայ արձակի և հուշագրության կարևոր ներկայացուցիչներից է։ Նրա ստեղծագործությունները հաճախ հիմնված են սեփական կյանքի փորձի վրա։ Նա նկարագրել է խորհրդային ժամանակների դժվարությունները և բանտային կյանքը։ Նրա հայտնի գործերից է «Ծաղկած փշալարեր» վեպը։ Մահարու լեզուն պարզ է, բայց խորքային և զգացմունքային։ Նրա ստեղծագործություններում կարևոր տեղ ունի մարդու ազատության գաղափարը։ Նա նաև անդրադարձել է պատմական և սոցիալական թեմաներին։ Մահարու գործերը արժեքավոր վկայություն են ժամանակաշրջանի մասին։ Նա մեծ ազդեցություն է ունեցել հայ ժամանակակից արձակի վրա։ Նրա ժառանգությունը շարունակում է ուսումնասիրվել այսօր։ menu_book4 Տեսնել ավելին Վահան Տերյան Վահան Տերյան 1885 թ․ – 1920 թ․ Վահան Տերյանը հայ քնարական պոեզիայի ամենասիրելի հեղինակներից է։ Նրա ստեղծագործություններում արտահայտված են սերը, մենությունը, կարոտը և կյանքի անցողիկությունը։ Տերյանի բանաստեղծությունները հայտնի են իրենց երաժշտականությամբ և նուրբ տրամադրությամբ։ Նա մեծ ազդեցություն է կրել եվրոպական խորհրդապաշտությունից։ Նրա պոեզիան նոր շունչ է բերել հայկական գրականությանը։ Տերյանի լեզուն մեղմ է, գեղեցիկ և հուզական։ Նրա բազմաթիվ բանաստեղծություններ դարձել են երգեր։ Նա մեծ ազդեցություն է ունեցել հետագա սերունդների բանաստեղծների վրա։ Տերյանի ստեղծագործությունները շարունակում են մնալ ամենաընթերցվողներից։ Նա համարվում է հայ քնարերգության մեծագույն վարպետներից մեկը։ menu_book4 Տեսնել ավելին Մխիթար Գոշ Մխիթար Գոշ 1130 թ․ – 1213 թ․ Մխիթար Գոշ միջնադարյան հայ մեծ մտածող, իրավագետ, առակագիր, մանկավարժ և հասարակական գործիչ էր, որը ապրել է XII–XIII դարերում։ Նա հայտնի է որպես հայ իրավագիտության ամենանշանավոր ներկայացուցիչներից մեկը։ Նրա ամենահայտնի աշխատությունը «Դատաստանագիրքն» է, որը համարվում է հայկական իրավունքի կարևորագույն հուշարձաններից և երկար ժամանակ ծառայել է որպես օրենքների ժողովածու։ Մխիթար Գոշը գրել է նաև բազմաթիվ առակներ, որոնց միջոցով քարոզել է բարություն, արդարություն, իմաստություն և ազնվություն։ Նա մեծ դեր է ունեցել կրթության և մշակույթի զարգացման գործում, հիմնել է դպրոցներ և նպաստել գիտելիքների տարածմանը։ Գոշի ստեղծագործությունները կարևոր նշանակություն ունեն հայ գրականության, իրավունքի և մանկավարժության պատմության մեջ։ Նրա անունը մինչ օրս համարվում է իմաստության, արդարադատության և ազգային մշակույթի խորհրդանիշ։ menu_book9 Տեսնել ավելին Գրիգոր Զոհրապ Գրիգոր Զոհրապ 1861 թ․ – 1915 թ․ Հայ նշանավոր գրող, հրապարակախոս, իրավաբան և քաղաքական գործիչ էր։ Նա ծնվել է 1861 թվականի հունիսի 26-ին՝ Կոստանդնուպոլսում, և մահացել 1915 թվականին՝ Հայոց ցեղասպանության ժամանակ։ Զոհրապը համարվում է արևմտահայ գրականության ամենահայտնի նովելիստներից մեկը։ Նրա ստեղծագործություններում պատկերավորվում են մարդու հոգեբանությունը, հասարակական հարաբերությունները և քաղաքային կյանքի խնդիրները։ Նա գրել է բազմաթիվ պատմվածքներ և նորավեպեր, որոնք առանձնանում են իրատեսական ոճով և խոր հոգեբանական վերլուծությամբ։ Բացի գրական գործունեությունից, Զոհրապը եղել է հայտնի իրավաբան և Օսմանյան խորհրդարանի պատգամավոր։ Նրա կյանքն ու գործունեությունը մեծ ազդեցություն են ունեցել հայ մշակույթի և հասարակական մտքի զարգացման վրա, իսկ նրա ստեղծագործությունները մինչ օրս համարվում են հայ գրականության արժեքավոր էջերից։ menu_book5 Տեսնել ավելին