Եղիազարյան, Աշոտ Արծրունի

Տնտեսագիտություն

Աշխատությունը նվիրված է հարկային համակարգի և արտադրական ոլորտի զարգացման փոխկապակցվածության ուսումնասիրությանը՝ հարկային քաղաքականությունը դիտարկելով որպես տնտեսական ակտիվության, ներդրումների և ձեռնարկատիրական գործունեության վրա ազդող կարևոր գործոն։ Հետազոտության կենտրոնում հարկերի կառուցվածքի, հարկային բեռի, հարկային վարչարարության և տնտեսավարող սուբյեկտների գործունեության միջև ձևավորվող հարաբերություններն են։ Քննվում է, թե հարկային քաղաքականության տարբեր մեխանիզմներն ինչպես կարող են անդրադառնալ արտադրության ծավալների, ձեռնարկությունների ֆինանսական կայունության, ներդրումային որոշումների, արտադրական ծախսերի և մրցունակության վրա։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում ուղղակի և անուղղակի հարկերի տնտեսական ազդեցությանը, հարկային պարտավորությունների ձևավորմանը, արտոնությունների և խթանների կիրառման նպատակահարմարությանը, ինչպես նաև հարկային համակարգի կանխատեսելիության ու պարզության նշանակությանը գործարար միջավայրի համար։ Ուսումնասիրվում են հարկային վարչարարության արդյունավետության, հաշվետվողականության, հարկային կարգապահության և տնտեսավարողների ու պետական մարմինների փոխհարաբերությունների խնդիրները։ Կարևոր տեղ է զբաղեցնում այն հարցը, թե հարկային քաղաքականությունն ինչպես կարելի է համադրել պետական բյուջեի եկամուտների ապահովման և արտադրական գործունեության զարգացման համար նպաստավոր պայմանների ձևավորման նպատակների հետ։ Հետազոտության շրջանակում կարող են վերլուծվել արդյունաբերական և այլ արտադրական կազմակերպությունների տնտեսական ցուցանիշները, հարկային բեռի կառուցվածքը, ներդրումային ակտիվության փոփոխությունները և հարկային միջավայրի ազդեցությունը ձեռնարկությունների ռազմավարական որոշումների վրա։ Դիտարկվում է նաև ստվերային տնտեսական գործունեության սահմանափակման, հարկային բազայի ընդլայնման և հավասար մրցակցային պայմանների ապահովման նշանակությունը։ Հարկային համակարգի կատարելագործումը ներկայացվում է որպես համալիր գործընթաց, որը պահանջում է հաշվի առնել ոչ միայն հարկերի դրույքաչափերը, այլև վարչարարության որակը, օրենսդրական կայունությունը, տնտեսության կառուցվածքային առանձնահատկությունները և ձեռնարկությունների զարգացման հնարավորությունները։ Ընդհանուր առմամբ աշխատանքը համադրում է հարկային քաղաքականության, հանրային ֆինանսների և արտադրության տնտեսագիտության մոտեցումները՝ ուսումնասիրելով այնպիսի մեխանիզմների ձևավորման հնարավորությունները, որոնք կարող են նպաստել արդյունավետ հարկային համակարգի և արտադրական ոլորտի կայուն զարգացման միջև հավասարակշռության ապահովմանը։

Տնտեսագիտություն

Աշխատությունը նվիրված է Հայաստանի տնտեսության կառուցվածքային հիմնախնդիրների ուսումնասիրությանը՝ դրանք դիտարկելով տարածաշրջանային զարգացման գործընթացների համատեքստում։ Հետազոտության կենտրոնում տնտեսության ճյուղային և տարածքային կառուցվածքի առանձնահատկություններն են, դրանց ձևավորման գործոնները և առկա անհամամասնությունների ազդեցությունը երկրի տնտեսական աճի, մրցունակության և մարզերի սոցիալ-տնտեսական զարգացման վրա։ Ուսումնասիրության շրջանակում կարող են վերլուծվել արդյունաբերության, գյուղատնտեսության, ծառայությունների և այլ ոլորտների հարաբերակցությունը, դրանց տարածքային բաշխվածությունը, արտադրողականության տարբերությունները, ներդրումային ակտիվությունը և ենթակառուցվածքների զարգացման մակարդակը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում Երևան քաղաքի և մարզերի միջև տնտեսական ներուժի, զբաղվածության, եկամուտների և տնտեսական ակտիվության տարբերություններին, ինչպես նաև տարածաշրջանների առկա ռեսուրսների ոչ լիարժեք օգտագործման խնդիրներին։ Աշխատությունը կարող է անդրադառնալ կառուցվածքային անհամամասնությունների առաջացման պատճառներին՝ ներառյալ արտադրական կարողությունների կենտրոնացումը, մարդկային կապիտալի անհավասար բաշխումը, ենթակառուցվածքային սահմանափակումները, ներդրումների տարածքային անհավասարությունը և տնտեսական գործունեության որոշակի ոլորտներից կախվածությունը։ Կարևոր տեղ է հատկացվում տարածաշրջանային զարգացման քաղաքականությանը և այն մեխանիզմներին, որոնց միջոցով հնարավոր է խթանել մարզերի տնտեսական ակտիվությունը, բարձրացնել տեղական արտադրության մրցունակությունը և ստեղծել նոր զբաղվածության հնարավորություններ։ Ուսումնասիրության շրջանակում կարող են դիտարկվել նաև տնտեսության դիվերսիֆիկացման, բարձր ավելացված արժեք ստեղծող ճյուղերի զարգացման, տեխնոլոգիական արդիականացման, նորարարության և ներդրումային միջավայրի բարելավման ուղղությունները։ Աշխատությունը հնարավորություն է տալիս գնահատել տարածաշրջանների տնտեսական ներուժի և երկրի ընդհանուր տնտեսական կառուցվածքի փոխկապակցվածությունը՝ ընդգծելով հավասարակշռված տարածքային զարգացման կարևորությունը։ Այն կարող է օգտակար լինել տնտեսագետների, պետական կառավարման և տարածաշրջանային զարգացման մասնագետների, հետազոտողների, քաղաքականություն մշակողների և համապատասխան ոլորտների ուսանողների համար։ Ընդհանուր առմամբ, ուսումնասիրությունը նպատակ ունի բացահայտել Հայաստանի տնտեսության կառուցվածքային խնդիրների հիմնական պատճառներն ու հետևանքները և ներկայացնել դրանց հաղթահարման հնարավոր ուղիները՝ նպաստելով տարածքային անհամաչափությունների նվազեցմանը, մարզերի տնտեսական ներուժի արդյունավետ օգտագործմանը և երկրի երկարաժամկետ, հավասարակշռված ու կայուն զարգացմանը։