Եսայան, Ստեփան Ալեքսանդրի

Եսայան, Ստեփան Ալեքսանդրի

menu_book Տեսնել նյութերը

Հեղինակի գրքերը (1)

Օնլայն

Պատմություն

Оружие и военное дело древней Армении (III-I тыс. до н. э.)

Աշխատությունը նվիրված է մ.թ.ա. III-I հազարամյակներում Հայաստանի տարածքում գոյություն ունեցած հասարակությունների ռազմական գործի և զինատեսակների համալիր ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության կենտրոնում են հնագիտական պեղումների ընթացքում հայտնաբերված զենքերի տեսակները, դրանց կառուցվածքային առանձնահատկությունները, պատրաստման տեխնոլոգիաները, կիրառման եղանակները և պատմական զարգացման փուլերը։ Ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս պատկերացում կազմելու Հայկական լեռնաշխարհի հնագույն բնակչության ռազմական մշակույթի, զինված ուժերի կազմակերպման և ռազմական տեխնոլոգիաների զարգացման մասին։ Աշխատության շրջանակում կարող են ուսումնասիրվել հարձակողական և պաշտպանական զենքերի տարբեր տեսակներ՝ նիզակներ, տեգեր, դաշույններ, սրեր, կացիններ, աղեղներ և նետասլաքներ, ինչպես նաև պաշտպանական հանդերձանքի առանձին տարրեր։ Դրանց ձևի, նյութի և պատրաստման եղանակների համեմատական ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս բացահայտել զինատեսակների տեխնիկական կատարելագործման փուլերը և տարբեր մշակութային միջավայրերի միջև հնարավոր կապերը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում մետաղագործության զարգացմանը, հատկապես պղնձի, բրոնզի և հետագայում երկաթի կիրառմանը զենքի արտադրության մեջ։ Մետաղների մշակման տեխնոլոգիական առաջընթացը էական ազդեցություն է ունեցել զենքի ամրության, արդյունավետության և մարտական կիրառության հնարավորությունների վրա։ Աշխատությունը կարող է անդրադառնալ նաև Հայկական լեռնաշխարհի ամրացված բնակավայրերին, պաշտպանական կառույցներին և դրանց փոխկապակցվածությանը ռազմական կազմակերպման հետ։ Բերդերը, պարսպապատ բնակավայրերը և ռազմավարական նշանակություն ունեցող տարածքները կարևոր տեղեկություններ են տալիս հնագույն հասարակությունների պաշտպանական համակարգերի և ռազմական սպառնալիքներին արձագանքելու մեխանիզմների մասին։ Հետազոտության կարևոր բաղադրիչ է հնագիտական նյութի համադրումը գրավոր աղբյուրների, պատկերագրական տվյալների և հարակից տարածաշրջանների նյութական մշակույթի հետ։ Այսպիսի համեմատությունը հնարավորություն է տալիս ավելի ամբողջական պատկերացում կազմել ռազմական տեխնիկայի տարածման, փոխառությունների, տեղական նորարարությունների և տարածաշրջանային փոխազդեցությունների մասին։ Զենքի տեսակների և դրանց հայտնաբերման վայրերի ուսումնասիրությունը կարող է նաև տեղեկություններ տալ հասարակության սոցիալական կառուցվածքի, ռազմիկների կարգավիճակի և ռազմական գործի մասնագիտացման մակարդակի վերաբերյալ։ Աշխատությունը կարևոր նշանակություն ունի Հայկական լեռնաշխարհի հնագույն պատմության վերականգնման համար, քանի որ ռազմական մշակույթը սերտորեն կապված է տվյալ ժամանակաշրջանի քաղաքական, տնտեսական և սոցիալական զարգացումների հետ։ Ուսումնասիրության արդյունքները կարող են օգտագործվել հնագույն Հայաստանի ռազմական պատմության, հնագիտության, մետաղագործության և նյութական մշակույթի հետագա ուսումնասիրություններում։ Այն կարող է հետաքրքրել հնագետներին, պատմաբաններին, զենքագիտությամբ զբաղվող մասնագետներին, մշակութաբաններին և Հին Արևելքի պատմությամբ զբաղվող հետազոտողներին։

Թարմացվել է՝ 2026-08-30
Оружие и военное дело древней Армении (III-I тыс. до н. э.)

Անվճար

Դանիել Վարուժան Դանիել Վարուժան 1884 թ․ – 1915 թ․ Դանիել Վարուժանը արևմտահայ պոեզիայի ամենատաղանդավոր ներկայացուցիչներից է։ Նրա ստեղծագործություններում մեծ տեղ ունեն բնությունը, գյուղական կյանքը և մարդու ստեղծագործ ուժը։ Վարուժանը հիանում էր աշխատանքի գեղեցկությամբ և մարդու հոգևոր ուժով։ Նրա բանաստեղծությունները հարուստ են պատկերներով և զգացմունքներով։ Նա ձգտել է վերածնել ազգային մշակութային արժեքները։ Հայոց ցեղասպանության ժամանակ նա ձերբակալվել և սպանվել է։ Չնայած կարճ կյանքին՝ նա թողել է մեծ գրական ժառանգություն։ Նրա գործերը մեծ ազդեցություն են ունեցել հայ պոեզիայի զարգացման վրա։ Վարուժանի ստեղծագործությունները մինչ օրս լայնորեն ընթերցվում են։ Նա համարվում է արևմտահայ գրականության դասականներից մեկը։ menu_book5 Տեսնել ավելին Նար-Դոս (Միքայել Հովհաննիսյան) Նար-Դոս (Միքայել Հովհաննիսյան) 1867 թ․ – 1933 թ․ Նար-Դոսը հայ հոգեբանական արձակի հիմնադիրներից է։ Նրա ստեղծագործություններում մեծ տեղ ունի մարդու ներաշխարհի վերլուծությունը և հոգեբանական հակասությունները։ Նա նկարագրել է քաղաքային կյանքը և հասարակության տարբեր խավերը։ Նրա վեպերն ու պատմվածքները աչքի են ընկնում իրատեսականությամբ։ Նար-Դոսի լեզուն պարզ է, բայց խորքային և դիտողական։ Նրա հերոսները հաճախ կանգնած են բարոյական ընտրությունների առաջ։ Նա մեծ ազդեցություն է ունեցել հայ արձակի զարգացման վրա։ Նրա ստեղծագործությունները մինչ օրս դասական են համարվում։ Նար-Դոսը համարվում է հայ հոգեբանական արձակի հիմնադիրներից մեկը։ Նրա ժառանգությունը շարունակում է ուսումնասիրվել։ menu_book13 Տեսնել ավելին Գրիգոր Զոհրապ Գրիգոր Զոհրապ 1861 թ․ – 1915 թ․ Հայ նշանավոր գրող, հրապարակախոս, իրավաբան և քաղաքական գործիչ էր։ Նա ծնվել է 1861 թվականի հունիսի 26-ին՝ Կոստանդնուպոլսում, և մահացել 1915 թվականին՝ Հայոց ցեղասպանության ժամանակ։ Զոհրապը համարվում է արևմտահայ գրականության ամենահայտնի նովելիստներից մեկը։ Նրա ստեղծագործություններում պատկերավորվում են մարդու հոգեբանությունը, հասարակական հարաբերությունները և քաղաքային կյանքի խնդիրները։ Նա գրել է բազմաթիվ պատմվածքներ և նորավեպեր, որոնք առանձնանում են իրատեսական ոճով և խոր հոգեբանական վերլուծությամբ։ Բացի գրական գործունեությունից, Զոհրապը եղել է հայտնի իրավաբան և Օսմանյան խորհրդարանի պատգամավոր։ Նրա կյանքն ու գործունեությունը մեծ ազդեցություն են ունեցել հայ մշակույթի և հասարակական մտքի զարգացման վրա, իսկ նրա ստեղծագործությունները մինչ օրս համարվում են հայ գրականության արժեքավոր էջերից։ menu_book4 Տեսնել ավելին Հովհաննես Շիրազ Հովհաննես Շիրազ 1915 թ․ – 1984 թ․ Հովհաննես Շիրազը հայ ժողովրդի ամենասիրված բանաստեղծներից է։ Նրա ստեղծագործությունները խորապես կապված են հայրենիքի, մոր կերպարի և ազգային ցավի հետ։ Շիրազի լեզուն պարզ է, ժողովրդական և շատ հուզական։ Նրա հայտնի գործերից են «Հայոց դանթեականը», «Մայրս» և բազմաթիվ հայրենասիրական բանաստեղծություններ։ Նա հաճախ արտահայտել է ժողովրդի ցավն ու ուրախությունը։ Շիրազը մեծ ազդեցություն է ունեցել սերունդների վրա իր անմիջական ոճով։ Նրա պոեզիան հաճախ արտասանվում է դպրոցներում և միջոցառումների ժամանակ։ Նա համարվում է 20-րդ դարի ամենաժողովրդական բանաստեղծներից մեկը։ Նրա ստեղծագործությունները դարձել են ազգային հիշողության մաս։ Շիրազը մինչ օրս սիրելի է ընթերցողների լայն շրջանակի համար։ menu_book6 Տեսնել ավելին Եղիշե Չարենց Եղիշե Չարենց 1897 թ․ – 1937 թ․ Եղիշե Չարենցը հայ նորագույն գրականության ամենաազդեցիկ հեղինակներից է։ Նա բանաստեղծ, արձակագիր և թարգմանիչ էր, որը նորարարական մոտեցումներ բերեց հայ պոեզիա։ Նրա ստեղծագործություններում միահյուսված են հայրենասիրությունը, հեղափոխական գաղափարները և մարդու ներքին պայքարը։ «Ես իմ անուշ Հայաստանի» բանաստեղծությունը դարձել է ազգային խորհրդանիշ։ Չարենցի լեզուն համարձակ է, հարուստ և ժամանակակից։ Նա մեծ ազդեցություն է ունեցել 20-րդ դարի հայ գրականության զարգացման վրա։ Չնայած քաղաքական հալածանքներին, նրա ստեղծագործությունները պահպանեցին իրենց արժեքը։ Նրա գործերը թարգմանվել են բազմաթիվ լեզուներով։ Չարենցը համարվում է հայ մշակույթի խորհրդանշական դեմքերից մեկը։ Նրա գրական ժառանգությունը շարունակում է ոգեշնչել նոր սերունդներին։ menu_book16 Տեսնել ավելին Վահան Թոթովենց Վահան Թոթովենց 1889 թ․ – 1938 թ․ Վահան Թոթովենց հայ արձակագիր, դրամատուրգ և լրագրող է, որը համարվում է XX դարի հայ գրականության կարևոր դեմքերից մեկը։ Նրա ստեղծագործությունները առանձնանում են իրականության խոր ու պատկերավոր նկարագրություններով, որտեղ արտացոլված են հայ ժողովրդի կյանքը, ցավը և դիմադրողականությունը պատմական ծանր ժամանակներում։ Թոթովենցի գրականության հիմնական թեմաներն են արևմտահայ կյանքի պատկերումը, պատերազմները, գաղթը և մարդու ճակատագիրը բարդ սոցիալական ու քաղաքական պայմաններում։ Նրա գործերում հաճախ զգացվում է անձնական փորձի ազդեցությունը, ինչը դրանք դարձնում է ավելի անկեղծ և ազդեցիկ։ Նրա ամենահայտնի ստեղծագործություններից է «Հին Հռոմեական ճանապարհի վրա» վեպը, որտեղ նա նկարագրում է իր մանկությունը և արևմտահայ իրականությունը՝ հարուստ ու կենդանի լեզվով։ Թոթովենցը նաև զբաղվել է լրագրությամբ և հասարակական գործունեությամբ՝ մասնակցելով ժամանակի մտավոր ու քաղաքական կյանքին։ Առաջին համաշխարհային պատերազմի տարիներին նա կապեր է ունեցել հայկական ռազմական ու ազգային շրջանակների հետ, ինչը մեծ ազդեցություն է ունեցել նրա աշխարհայացքի վրա։ 1938 թվականին, ստալինյան բռնաճնշումների ժամանակ, նա ձերբակալվել և գնդակահարվել է։ Չնայած իր կյանքի ողբերգական ավարտին, Վահան Թոթովենցի ստեղծագործությունները այսօր համարվում են հայ գրականության արժեքավոր մաս՝ իրենց պատմական և գեղարվեստական նշանակությամբ։ menu_book2 Տեսնել ավելին