Эзов, Герасим Артемьевич, 1835-1905

Պատմություն

Աշխատությունը նվիրված է հին Հայաստանի ներքին կենցաղի, հասարակական կյանքի և առօրյա մշակույթի ուսումնասիրությանը՝ փորձելով վերականգնել բնակչության կենսակերպի ամբողջական պատկերը տարբեր պատմական ժամանակաշրջաններում։ Գրքում ներկայացվում են հին հայկական բնակավայրերի կառուցվածքային առանձնահատկությունները, բնակելի տների և տնտեսական շինությունների տիպերը, ընտանեկան կյանքի կազմակերպումը, սոցիալական հարաբերությունները և համայնքային ավանդույթները։ Հեղինակը վերլուծում է նյութական մշակույթի տարրերը՝ կենցաղային գործիքներ, հագուստ, սննդակարգ, արտադրական հմտություններ և արհեստներ, որոնք ձևավորել են հասարակության ամենօրյա կյանքը։ Աշխատության մեջ առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում հնագիտական տվյալների, գրավոր աղբյուրների և ազգագրական զուգահեռների համադրմանը, ինչը հնարավորություն է տալիս վերականգնել հին Հայաստանի սոցիալ-մշակութային միջավայրի առավել ամբողջական պատկեր։ Քննարկվում են նաև ընտանեկան և համայնքային կառուցվածքի առանձնահատկությունները, ավանդույթների և հավատալիքների ազդեցությունը կենցաղի վրա, ինչպես նաև տնտեսական գործունեության հիմնական ձևերը։ Ուսումնասիրությունը կարևոր նշանակություն ունի հայոց պատմության, հնագիտության և մշակութաբանության համար՝ նպաստելով հին հասարակության առօրյա կյանքի և մշակութային ինքնության խորքային ըմբռնմանը։

Պատմություն

Աշխատությունը նվիրված է Էջմիածնի հայրապետական աթոռի և ռուսական պետական իշխանությունների միջև հարաբերությունների սկզբնական շրջանի պատմական ուսումնասիրությանը՝ լուսաբանելով դրանց ձևավորման քաղաքական, եկեղեցական և դիվանագիտական նախադրյալները։ Հիմնական ուշադրությունը կենտրոնացված է այն պատմական պայմանների վրա, որոնցում Հայոց եկեղեցու բարձրագույն հոգևոր իշխանությունը սկսեց կապեր հաստատել Ռուսաստանի հետ՝ տարածաշրջանում տեղի ունեցող քաղաքական փոփոխությունների և հայ բնակչության անվտանգության ու եկեղեցական շահերի պաշտպանության խնդիրների համատեքստում։ Քննության են առնվում Էջմիածնի կաթողիկոսների, հոգևորականների և հայ հասարակական շրջանակների նախաձեռնությունները, ռուսական իշխանություններին ուղղված դիմումները, նամակագրությունը և տարբեր ներկայացուցիչների միջոցով իրականացվող բանակցությունները։ Այս հարաբերությունները դիտարկվում են Հարավային Կովկասում և հարակից տարածքներում Ռուսաստանի քաղաքական ազդեցության աստիճանական ընդլայնման, ինչպես նաև Օսմանյան և Պարսկական տերությունների հետ նրա հարաբերությունների ընդհանուր համապատկերում։ Առանձին ուշադրություն է հատկացվում այն շարժառիթներին, որոնք հայկական եկեղեցական շրջանակներին դրդում էին Ռուսաստանի հետ հարաբերությունների զարգացմանը։ Դրանց թվում կարևորվում էին քրիստոնյա բնակչության պաշտպանության ակնկալիքները, եկեղեցական հաստատությունների իրավունքների ու ունեցվածքի պահպանման հարցերը, քաղաքական անկայունության պայմաններում անվտանգության ապահովման ձգտումները և արտաքին հովանավորություն ձեռք բերելու հնարավորությունները։ Միաժամանակ ուսումնասիրվում են ռուսական կառավարության շահերն ու նպատակները՝ պարզելու, թե հայկական եկեղեցական կառույցների հետ կապերը ինչ նշանակություն կարող էին ունենալ Ռուսաստանի կովկասյան և արևելյան քաղաքականության համար։ Էջմիածնի հայրապետական աթոռը ներկայացվում է ոչ միայն որպես հոգևոր կենտրոն, այլև որպես հայկական հասարակության կազմակերպման և արտաքին կապերի հաստատման կարևոր հաստատություն, որն իր հեղինակության շնորհիվ կարող էր մասնակցել քաղաքական ու դիվանագիտական գործընթացներին։ Քննության են առնվում եկեղեցական դիվանագիտության առանձնահատկությունները, պատվիրակությունների գործունեությունը, պաշտոնական և ոչ պաշտոնական հաղորդակցության ձևերը, ինչպես նաև տարբեր միջնորդների դերը հայ-ռուսական կապերի հաստատման գործում։ Հատուկ նշանակություն է տրվում նամակագրական և վավերագրական նյութերին, քանի որ դրանց միջոցով հնարավոր է բացահայտել կողմերի ակնկալիքները, քաղաքական հաշվարկները և հարաբերությունների զարգացման կոնկրետ փուլերը։ Ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս հետևել, թե ինչպես սկզբնական առանձին շփումները ժամանակի ընթացքում վերածվեցին ավելի համակարգված հարաբերությունների և ստեղծեցին հետագա քաղաքական ու եկեղեցական համագործակցության նախադրյալներ։ Կարևորվում է նաև կրոնական գործոնի նշանակությունը, սակայն հայ-ռուսական կապերը չեն սահմանափակվում միայն քրիստոնեական ընդհանրությամբ։ Դրանք դիտարկվում են քաղաքական շահերի, տարածաշրջանային մրցակցության, առևտրական կապերի և հայկական համայնքների սոցիալական ու իրավական դրության հետ փոխկապակցված։ Առանձին ուշադրություն է հատկացվում այն հարցին, թե տարբեր պատմական իրավիճակներում որքանով էին համընկնում կամ տարբերվում Էջմիածնի և ռուսական պետական իշխանությունների նպատակները։ Այդ մոտեցումը հնարավորություն է տալիս հարաբերությունների պատմությունը ներկայացնել ոչ թե որպես միակողմանի գործընթաց, այլ որպես տարբեր շահեր ունեցող կողմերի փոխգործակցություն։ Աշխատության աղբյուրագիտական արժեքը պայմանավորված է նաև պաշտոնական գրագրության, եկեղեցական փաստաթղթերի, դիվանագիտական հաղորդագրությունների և ժամանակաշրջանի այլ վավերագրերի օգտագործման հնարավորությամբ, որոնք տեղեկություններ են հաղորդում ինչպես քաղաքական իրադարձությունների, այնպես էլ Հայոց եկեղեցու արտաքին գործունեության մասին։ Հետազոտությունը կարևոր նշանակություն ունի հետագա հայ-ռուսական հարաբերությունների պատմական հիմքերը հասկանալու համար, քանի որ սկզբնական կապերի ընթացքում ձևավորված քաղաքական պատկերացումները, հաղորդակցության ուղիները և փոխադարձ ակնկալիքները հետագայում ազդեցություն ունեցան տարածաշրջանում տեղի ունեցող զարգացումների վրա։ Միաժամանակ նյութը հնարավորություն է տալիս ավելի ամբողջական պատկերացում կազմել Էջմիածնի հայրապետական աթոռի քաղաքական և հասարակական դերակատարության, Հայոց եկեղեցու արտաքին հարաբերությունների և Ռուսաստանի հարավկովկասյան քաղաքականության ձևավորման մասին։ Այն կարող է օգտակար լինել հայոց պատմության, Հայոց եկեղեցու պատմության, հայ-ռուսական հարաբերությունների, Ռուսաստանի արտաքին քաղաքականության, Կովկասի պատմության և պատմական դիվանագիտության ուսումնասիրությամբ զբաղվող հետազոտողների, պատմաբանների, դասախոսների և ուսանողների համար։

Կրոն

Աշխատությունը նվիրված է հին պարսկական կրոնական ավանդույթում մոգերի ուսմունքի, աշխարհայացքի և հասարակական դերակատարության ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության շրջանակում մոգերը դիտարկվում են որպես Իրանի հին կրոնական և մտավոր մշակույթի հետ կապված քրմական շրջանակ, որի մասին տեղեկություններ են պահպանվել ինչպես իրանական, այնպես էլ հունական, հռոմեական և այլ հին աղբյուրներում։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում նրանց վերագրվող կրոնական պատկերացումներին, ծիսական գործառույթներին, տիեզերքի կառուցվածքի, բարու և չարի հարաբերակցության, մարդու բարոյական պատասխանատվության և աշխարհի կարգի վերաբերյալ գաղափարներին։ Քննվում է մոգերի կապը զրադաշտական ավանդույթի հետ՝ հաշվի առնելով, որ տարբեր ժամանակաշրջանների աղբյուրներում նրանց դերի և ուսմունքի վերաբերյալ տեղեկությունները միշտ չէ, որ միատեսակ են և պահանջում են պատմաաղբյուրագիտական համեմատություն։ Կարևորվում է Զրադաշտի ուսմունքի, Ավեստայի կրոնական պատկերացումների և հետագա իրանական կրոնական ավանդույթների համատեքստը, որի միջոցով հնարավոր է ավելի ամբողջական գնահատել մոգերի տեղը հին Իրանի հոգևոր կյանքում։ Ուսումնասիրվում են կրակի, մաքրության, ծիսակարգերի, զոհաբերական ավանդույթների և կրոնական պարտականությունների վերաբերյալ պատկերացումները, ինչպես նաև քրմական գործունեության կազմակերպման առանձնահատկությունները։ Առանձին ուշադրություն է դարձվում անտիկ հեղինակների հաղորդումներին, որոնց միջոցով պարսկական կրոնական մշակույթը ներկայացվել է հունահռոմեական աշխարհին։ Այդ տեղեկությունները համադրվում են իրանական աղբյուրների հետ՝ հնարավոր տարբերությունները, մեկնաբանությունները և պատմական շերտերը բացահայտելու նպատակով։ Հետազոտության կարևոր ուղղություններից է նաև այն հարցը, թե ինչպես է «մոգ» հասկացությունը ժամանակի ընթացքում փոխել իր նշանակությունը և ինչպես է սկզբնական կրոնական ու քրմական բովանդակությունից անցել այլ մշակույթներ՝ ստանալով նոր մեկնաբանություններ։ Նյութը հնարավորություն է տալիս ուսումնասիրելու նաև հին Իրանի կրոնի և քաղաքական իշխանության փոխհարաբերությունները, քրմական դասի հասարակական դիրքը և կրոնական գաղափարների ազդեցությունը բարոյական ու իրավական պատկերացումների վրա։ Պատմական, կրոնագիտական և համեմատական մոտեցումների համադրումը նպաստում է հին պարսկական հոգևոր մշակույթի ավելի ամբողջական ընկալմանը և թույլ է տալիս տարբերակել սկզբնաղբյուրներով հաստատվող տեղեկությունները հետագա ավանդություններից ու մեկնաբանություններից։ Աշխատությունը կարող է հետաքրքրություն ներկայացնել իրանագիտության, կրոնագիտության, հին աշխարհի պատմության, զրադաշտականության և համեմատական կրոնների ուսումնասիրությամբ զբաղվող մասնագետների, հետազոտողների ու ուսանողների համար։