Начало сношений Эчмиадзинскаго патриаршего престола с русским правительством

Մաթեմատիկա

Ֆիզիկայի, բյուրեղագիտության և նյութագիտության բնույթի այս աշխատանքը նվիրված է հաստ բյուրեղների խախտված կառուցվածքային շերտերի հետազոտման և ախտորոշման ռենտգենագրական մեթոդների տեսական ու փորձարարական հիմունքների ուսումնասիրությանը։ Քննության են առնվում բյուրեղային նյութերի կառուցվածքային կազմակերպման առանձնահատկությունները, բյուրեղային ցանցի անկատարությունները և դրանց ազդեցությունը ռենտգենյան ճառագայթների դիֆրակցիայի ու տարածման գործընթացների վրա։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում հաստ բյուրեղներում կառուցվածքային խախտումների առաջացման հնարավոր պատճառներին, դեֆորմացված շերտերի բնութագրերին և դրանց հայտնաբերման ֆիզիկական սկզբունքներին։ Վերլուծվում են ռենտգենագրական հետազոտության մեթոդների կիրառման հնարավորությունները բյուրեղների ներքին կառուցվածքի, շերտերի հաստության, բյուրեղային ցանցի աղավաղումների և կառուցվածքային անհամասեռությունների գնահատման համար։ Քննարկվում են ռենտգենյան ճառագայթների դինամիկական դիֆրակցիայի առանձնահատկությունները, դիֆրակցիոն պատկերների ձևավորման օրինաչափությունները և փորձարարական տվյալների մեկնաբանման հիմնախնդիրները։ Ուսումնասիրության շրջանակներում կարող են դիտարկվել ռենտգենյան տոպոգրաֆիայի, դիֆրակցիոն չափումների, կառուցվածքային արատների տեղորոշման և բյուրեղների որակի գնահատման մեթոդաբանական մոտեցումները։ Անդրադարձ է կատարվում հետազոտական արդյունքների նշանակությանը բյուրեղային նյութերի հատկությունների ուսումնասիրության, դրանց կառուցվածքային կատարելության վերահսկման և կիսահաղորդչային ու օպտիկական նյութերի արտադրության տեխնոլոգիաների զարգացման տեսանկյունից։ Աշխատանքը կարող է օգտակար լինել պինդ մարմնի ֆիզիկայի, ռենտգենյան բյուրեղագիտության, նյութագիտության, կիսահաղորդչային ֆիզիկայի և բյուրեղային կառուցվածքների հետազոտությամբ զբաղվող մասնագետների ու հետազոտողների համար։

Տնտեսագիտություն

Այս աշխատությունը նվիրված է վերազգային կորպորացիաների ազդեցության ուսումնասիրությանը Հայաստանի Հանրապետության արտաքին առևտրի զարգացման գործընթացների վրա՝ դիտարկելով դրանց գործունեության տնտեսական նշանակությունը, հնարավորությունները և առկա մարտահրավերները։ Ուսումնասիրության շրջանակում վերլուծվում է վերազգային կորպորացիաների դերը միջազգային տնտեսական կապերի ընդլայնման, օտարերկրյա ուղղակի ներդրումների ներգրավման, արտահանման ծավալների ավելացման և նոր շուկաներ մուտք գործելու գործընթացներում։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում այն մեխանիզմներին, որոնց միջոցով խոշոր միջազգային ընկերությունների գործունեությունը կարող է նպաստել Հայաստանի տնտեսության ինտեգրմանը համաշխարհային և տարածաշրջանային առևտրատնտեսական համակարգերին։ Աշխատության մեջ քննարկվում է նաև տեխնոլոգիաների, կառավարման ժամանակակից մեթոդների, ֆինանսական ռեսուրսների և միջազգային բիզնես կապերի փոխանցման նշանակությունը տեղական ընկերությունների զարգացման և նրանց մրցունակության բարձրացման համար։ Վերազգային կորպորացիաների ներգրավվածությունը կարող է նպաստել արտադրական և արտահանման ներուժի ընդլայնմանը, միջազգային մատակարարման շղթաներում Հայաստանի մասնակցության խորացմանը և արտաքին առևտրի կառուցվածքի դիվերսիֆիկացմանը։ Միաժամանակ ուսումնասիրությունը անդրադառնում է հնարավոր սահմանափակումներին և ռիսկերին՝ ներառյալ տեղական շուկայի նկատմամբ արտաքին ընկերությունների գերիշխող դիրքի ձևավորման, շահույթի արտահոսքի, ներքին արտադրողների մրցակցային ճնշման և տնտեսության որոշ ոլորտներում արտաքին կապիտալից կախվածության խորացման խնդիրները։ Կարևորվում է պետական տնտեսական քաղաքականության դերը՝ ստեղծելու այնպիսի իրավական, հարկային, ներդրումային և ինստիտուցիոնալ միջավայր, որը հնարավորություն կտա առավել արդյունավետ օգտագործել վերազգային կորպորացիաների ներգրավվածության դրական ազդեցությունը՝ միաժամանակ նվազեցնելով հնարավոր բացասական հետևանքները։

Հոգեբանություն

Այս թեման վերաբերում է կրթության կառավարման միջին օղակում աշխատող մասնագետների միջև միջանձնային կոնֆլիկտների առաջացման և դրսևորման հոգեբանական առանձնահատկություններին՝ ընդգծելով այն անհատական, խմբային և կազմակերպչական գործոնները, որոնք ազդում են կոնֆլիկտային իրավիճակների ձևավորման վրա։ Միջին կառավարման օղակը, որը սովորաբար ներառում է դպրոցների տնօրենների տեղակալներ, բաժինների ղեկավարներ և մեթոդական միավորների պատասխանատուներ, հանդիսանում է կրթական համակարգի կարևոր կապող օղակ վերին ռազմավարական մակարդակի և ուսուցչական անձնակազմի միջև, ինչը հաճախ ստեղծում է դերային հակասություններ և պատասխանատվության բարձր ճնշում։ Միջանձնային կոնֆլիկտների հոգեբանական հիմքում հաճախ ընկած են հաղորդակցության խոչընդոտները, արժեքային տարբերությունները, դերային անորոշությունները և իշխանության բաշխման անհամաչափությունները։ Այս գործոնները կարող են հանգեցնել ընկալումների խեղաթյուրման, վստահության նվազման և պաշտպանական վարքագծերի ձևավորման, ինչպիսիք են խուսափումը, ագրեսիվ արձագանքները կամ պասիվ դիմադրությունը։ Հատկապես ընդգծվում է հուզական ինտելեկտի մակարդակի դերը, քանի որ ինքնակարգավորման և ուրիշների հույզերը հասկանալու կարողությունները զգալիորեն ազդում են կոնֆլիկտների կանխարգելման և լուծման արդյունավետության վրա։

Քիմիա

Քիմիական, ֆիզիկաքիմիական և նյութագիտական բնույթի գիտական աշխատությունը նվիրված է բնական ու արհեստական ծագման սիլիցիումի երկօքսիդի հիմքով նյութերի մակերևութային կառուցվածքի նպատակային փոփոխման, դրանց ադսորբցիոն հատկությունների կարգավորման և քրոմատոգրաֆիական բաժանման արդյունավետության վրա մակերևութային մոդիֆիկացման ազդեցության ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության հիմնական ուղղությունը կապված է սիլիկահողերի մակերևույթի ֆիզիկաքիմիական առանձնահատկությունների, ծակոտկեն կառուցվածքի, ակտիվ կենտրոնների և տարբեր քիմիական միացությունների հետ փոխազդեցության օրինաչափությունների բացահայտման հետ։ Սիլիցիումի երկօքսիդի հիմքով նյութերը լայն կիրառություն ունեն անալիտիկ քիմիայում, ադսորբցիոն գործընթացներում, քրոմատոգրաֆիական բաժանման համակարգերում և տարբեր նյութերի մաքրման տեխնոլոգիաներում։ Դրանց կիրառական նշանակությունը պայմանավորված է զարգացած մակերևույթով, ծակոտկեն կառուցվածքով, քիմիական հատկությունների փոփոխման հնարավորություններով և տարբեր բնույթի մոլեկուլների նկատմամբ ընտրողական փոխազդեցությունների ձևավորման ունակությամբ։ Աշխատության թեմատիկ շրջանակն ընդգրկում է բնական և սինթետիկ սիլիկահողերի կառուցվածքային տարբերությունները, դրանց առաջացման կամ ստացման առանձնահատկությունները, մակերևութային ակտիվ կենտրոնների բնույթը և ադսորբցիոն հատկությունների վրա ազդող հիմնական գործոնները։ Առանձնահատուկ ուշադրության են արժանի սիլիկահողի մակերևույթում առկա սիլանոլային խմբերը, որոնք կարևոր դեր են կատարում ջրածնային կապերի, բևեռային փոխազդեցությունների և տարբեր նյութերի ադսորբցիայի գործընթացներում։ Մակերևութային խմբերի քանակը, տեղաբաշխումը և քիմիական ակտիվությունը կարող են էականորեն ազդել քրոմատոգրաֆիական համակարգերում նյութերի պահման, ընտրողականության և բաժանման արդյունավետության վրա։ Հետազոտության կարևոր ուղղություններից է մակերևույթի մոդիֆիկացման ֆիզիկաքիմիական էության ուսումնասիրությունը, որը ենթադրում է նյութի մակերևութային հատկությունների նպատակային փոփոխություն՝ առանց դրա հիմնական կառուցվածքի ամբողջական վերափոխման անհրաժեշտության։ Նման փոփոխությունները կարող են իրականացվել տարբեր քիմիական խմբերի մակերևութային ամրացման, ակտիվ կենտրոնների հատկությունների փոփոխման կամ մակերևույթի փոխազդեցության բնույթի կարգավորման միջոցով։ Աշխատության շրջանակում կարող են դիտարկվել սիլիկահողերի մակերևույթի օրգանական և անօրգանական մոդիֆիկացման ընդհանուր մոտեցումները, դրանց ազդեցությունը մակերևույթի բևեռայնության, հիդրոֆիլության, հիդրոֆոբության և ադսորբցիոն ընտրողականության վրա։ Առանձին հետաքրքրություն են ներկայացնում մակերևութային փոփոխությունների և քրոմատոգրաֆիական պահման մեխանիզմների փոխհարաբերությունները։ Քրոմատոգրաֆիական բաժանման գործընթացում նյութերի տեղաշարժի առանձնահատկությունները պայմանավորված են շարժական և անշարժ փուլերի միջև դրանց բաշխմամբ, ինչպես նաև անշարժ փուլի մակերևույթի հետ առաջացող միջմոլեկուլային փոխազդեցություններով։ Այս համատեքստում սիլիկահողի մակերևույթի մոդիֆիկացումը կարող է փոխել տարբեր միացությունների պահման աստիճանը, դրանց բաժանման ընտրողականությունը և քրոմատոգրաֆիական համակարգի ընդհանուր արդյունավետությունը։ Հետազոտության թեմատիկան ընդգրկում է նաև բնական և սինթետիկ սիլիկահողերի համեմատական ուսումնասիրությունը։ Բնական ծագման նյութերը կարող են առանձնանալ հանքաբանական բաղադրությամբ, կառուցվածքային անհամասեռությամբ և տարբեր խառնուրդների առկայությամբ, մինչդեռ սինթետիկ նյութերի դեպքում հաճախ հնարավոր է առավել նպատակային կարգավորել մասնիկների չափերը, ծակոտկենության բնութագրերը և մակերևութային հատկությունները։ Այս տարբերությունների ուսումնասիրությունը կարևոր է քրոմատոգրաֆիական կիրառությունների համար առավել համապատասխան նյութերի ընտրության և դրանց հատկությունների կատարելագործման տեսանկյունից։ Աշխատության կարևոր ուղղություններից է սիլիկահողերի տեսակարար մակերևույթի, ծակոտիների ծավալի, ծակոտիների չափաբաշխման և մասնիկների ձևաբանական առանձնահատկությունների ուսումնասիրությունը։ Նշված բնութագրերը կարող են ազդել ադսորբցիոն հավասարակշռության հաստատման, նյութափոխանակության արագության, քրոմատոգրաֆիական գոտիների լայնացման և բաժանման գործընթացի վերարտադրելիության վրա։ Առանձնահատուկ նշանակություն ունի մակերևութային կառուցվածքի և քրոմատոգրաֆիական հատկությունների միջև քանակական փոխկապակցվածությունների բացահայտումը։ Հետազոտության շրջանակում կարող են դիտարկվել տարբեր բնույթի օրգանական միացությունների ադսորբցիայի առանձնահատկությունները, դրանց մոլեկուլային կառուցվածքի ազդեցությունը պահման բնութագրերի վրա և մոդիֆիկացված մակերևույթների ընտրողականության փոփոխությունները։ Այսպիսի ուսումնասիրությունները հնարավորություն են տալիս գնահատելու, թե ինչպես են մոլեկուլների բևեռայնությունը, չափերը, ֆունկցիոնալ խմբերը և տարածական կառուցվածքը պայմանավորում դրանց փոխազդեցությունը սիլիկահողային անշարժ փուլերի հետ։ Աշխատության թեմատիկան առնչվում է նաև նորմալ և հակադարձ փուլային քրոմատոգրաֆիայի սկզբունքներին, քանի որ մակերևույթի քիմիական բնույթի փոփոխությունը կարող է հնարավորություն տալ կարգավորելու անշարժ փուլի փոխազդեցությունները տարբեր շարժական փուլերի և ուսումնասիրվող նյութերի հետ։ Առանձնահատուկ ուշադրության են արժանի քրոմատոգրաֆիական արդյունավետության գնահատման այնպիսի ցուցանիշները, ինչպիսիք են պահման ժամանակը, պահման գործակիցը, ընտրողականության գործակիցը, բաժանման աստիճանը և տեսական թիթեղների քանակը։ Այս ցուցանիշների համեմատական վերլուծությունը կարող է նպաստել մոդիֆիկացման արդյունքում առաջացող փոփոխությունների քանակական գնահատմանը։ Հետազոտության կարևոր ուղղություններից է մակերևույթի մոդիֆիկացման ազդեցությունը նյութերի ադսորբցիայի և դեսորբցիայի հավասարակշռության վրա։ Ադսորբցիոն գործընթացների ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս բացահայտելու մակերևույթի ակտիվ կենտրոնների և տարբեր մոլեկուլների միջև փոխազդեցությունների բնույթը, ինչպես նաև գնահատելու մոդիֆիկացված նյութերի հնարավոր կիրառությունները բաժանման և մաքրման գործընթացներում։ Առանձին հետաքրքրություն են ներկայացնում սիլիկահողերի մակերևույթի քիմիական կայունության, օգտագործման ընթացքում հատկությունների պահպանման և քրոմատոգրաֆիական արդյունքների վերարտադրելիության հարցերը։ Նյութերի գործնական կիրառելիությունը կախված է ոչ միայն սկզբնական բաժանման արդյունավետությունից, այլև դրանց հատկությունների կայունությունից տարբեր աշխատանքային պայմաններում։ Աշխատության մեթոդաբանական հիմքում կարող են կիրառվել ֆիզիկաքիմիական վերլուծության, քրոմատոգրաֆիայի, ադսորբցիոն չափումների, ինֆրակարմիր սպեկտրոսկոպիայի, ջերմային վերլուծության և մակերևութային կառուցվածքի հետազոտման այլ մեթոդներ։ Դրանց միջոցով հնարավոր է ուսումնասիրել սիլիկահողերի կառուցվածքային առանձնահատկությունները, գնահատել մակերևութային խմբերի փոփոխությունները և բացահայտել դրանց կապը քրոմատոգրաֆիական վարքագծի հետ։ Կարևոր նշանակություն ունի մոդիֆիկացումից առաջ և հետո նյութերի հատկությունների համեմատությունը, որը հնարավորություն է տալիս առանձնացնելու մակերևութային փոփոխությունների ազդեցությունը այլ կառուցվածքային և փորձարարական գործոններից։ Հետազոտության շրջանակում կարող են կիրառվել նաև վիճակագրական վերլուծության և ֆիզիկաքիմիական մոդելավորման մոտեցումներ՝ փորձարարական տվյալների մշակման, ստացված արդյունքների հուսալիության գնահատման և տարբեր նյութերի հատկությունների համեմատության նպատակով։ Աշխատության գիտական նշանակությունը պայմանավորված է սիլիկահողային նյութերի մակերևութային քիմիայի, ադսորբցիոն փոխազդեցությունների և քրոմատոգրաֆիական բաժանման մեխանիզմների վերաբերյալ գիտելիքների ընդլայնմամբ։ Հետազոտության կիրառական արժեքը կապված է քրոմատոգրաֆիական անշարժ փուլերի հատկությունների կատարելագործման, անալիտիկ բաժանման մեթոդների արդյունավետության բարձրացման, նյութերի մաքրման գործընթացների զարգացման և նպատակային հատկություններով ադսորբենտների ստեղծման հնարավորությունների հետ։ Այն կարող է օգտակար լինել անալիտիկ քիմիկոսներին, ֆիզիկաքիմիկոսներին, նյութագետներին, քրոմատոգրաֆիայի մասնագետներին, քիմիական տեխնոլոգիայի հետազոտողներին, լաբորատոր վերլուծաբաններին, գիտաշխատողներին, դասախոսներին, ասպիրանտներին և ուսանողներին։ Աշխատությունն ունի տեսական, փորձարարական, նյութագիտական և կիրառական նշանակություն՝ նպաստելով բնական և սինթետիկ սիլիկահողերի մակերևութային կառուցվածքի, մոդիֆիկացման հետևանքով առաջացող ֆիզիկաքիմիական փոփոխությունների, ադսորբցիոն ընտրողականության և քրոմատոգրաֆիական բաժանման արդյունավետության փոխկապակցվածության առավել խորքային ըմբռնմանը։

Փիլիսոփայություն

Աշխատությունը նվիրված է մարդու կյանքին և բարոյականությանը՝ անդրադառնալով անհատի վարքագծի, արժեքների, պարտականությունների և հասարակության մեջ ընդունված բարոյական սկզբունքների հարցերին։ Կյանքի և բարոյականության փոխկապակցվածությունը կարևոր թեմա է փիլիսոփայական ու դաստիարակչական գրականության մեջ, քանի որ այն առնչվում է մարդու անձնական ընտրություններին, խղճին, պատասխանատվությանը և այլ մարդկանց հետ հարաբերություններին։ Այս բնույթի աշխատությունները նպատակ են ունեցել ընթերցողին մղելու սեփական վարքի և որոշումների վերանայմանը, բարու ու չարի տարբերակմանը և հասարակական կյանքի բարոյական հիմքերի գիտակցմանը։ 19-րդ դարի հայերեն գրականության մեջ բարոյագիտական թեմաները կարևոր տեղ էին զբաղեցնում կրթության և մտավոր զարգացման գործընթացում։ Դրանք կապված էին անհատի ձևավորման, ընտանեկան դաստիարակության, հասարակական համակեցության կանոնների և մարդկային արժանիքների վերաբերյալ պատկերացումների տարածման հետ։ Աշխատության վերնագիրը թույլ է տալիս այն դիտարկել որպես կյանքի իմաստի և բարոյական վարքագծի հարցերին առնչվող գրականություն, որը կարող է հետաքրքրել փիլիսոփայական մտքի, բարոյական ուսմունքների և հայ հասարակական-մշակութային պատմության ուսումնասիրությամբ զբաղվողներին։ Այն նաև արժեքավոր է որպես 19-րդ դարի հայերեն տպագիր գրականության մեջ բարոյական դաստիարակության թեմայի ներկայացման օրինակ։

Գրականություն

Աշխատանքը նվիրված է գրական ժանրերի փոխազդեցության և հատկապես էպիկական ժանրերի տարրերի դրամատիկական ժանրերի մեջ անցման ու վերափոխման հիմնախնդիրների ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության կենտրոնում գրական ժանրերի փոխառության, փոխակերպման և փոխներթափանցման գործընթացն է, որի ընթացքում մի ժանրին բնորոշ կառուցվածքային, թեմատիկ, կերպարային և արտահայտչական առանձնահատկությունները տեղափոխվում են մեկ այլ ժանրային համակարգ և ստանում նոր գեղարվեստական գործառույթ։ Էպիկական և դրամատիկական գրականության միջև կապը հատկապես կարևոր է, քանի որ երկուսն էլ կարող են ներկայացնել լայնածավալ պատմություններ, բախումներ, կերպարների հարաբերություններ և հասարակական խնդիրներ, սակայն դրանք իրականացնում են տարբեր գեղարվեստական միջոցներով։ Էպիկական ստեղծագործության հիմնական առանձնահատկությունը պատմողականությունն է․ իրադարձությունները ներկայացվում են պատմողի կամ հեղինակային խոսքի միջոցով, մինչդեռ դրամատիկական ստեղծագործության մեջ գործողությունը հիմնականում բացահայտվում է կերպարների խոսքի, երկխոսության, մենախոսության և բեմական գործողության միջոցով։ Այդ տարբերության պայմաններում էպիկական նյութի դրամատիկական վերափոխումը պահանջում է ոչ միայն թեմայի կամ սյուժեի տեղափոխում, այլև ամբողջական կառուցվածքային վերակազմավորում։ Աշխատանքում կարող է ուսումնասիրվել էպիկական ժանրերի սյուժեների դրամատիզացման գործընթացը։ Էպիկական պատումի լայն ժամանակային և տարածական ընդգրկումը դրամատիկական ստեղծագործության մեջ հաճախ ենթարկվում է խտացման․ բազմաթիվ իրադարձություններից ընտրվում են հիմնական հանգույցները, իսկ երկրորդական դրվագները կրճատվում կամ միավորվում են։ Այս գործընթացը փոխում է սկզբնական նյութի կառուցվածքը և ստեղծում գործողության ավելի կենտրոնացված համակարգ։ Կարևոր խնդիր է նաև պատմողի դերի փոփոխությունը։ Էպիկական ստեղծագործության մեջ պատմողը կարող է ներկայացնել կերպարների ներաշխարհը, մեկնաբանել իրադարձությունները, նկարագրել միջավայրը և ազատորեն անցնել տարբեր ժամանակային ու տարածական մակարդակների միջև։ Դրամատիկական ստեղծագործության մեջ այդ գործառույթների զգալի մասը պետք է փոխանցվի գործողությանը, երկխոսությանը, մենախոսությանը և բեմական նշումներին։ Հետևաբար էպիկական պատումի դրամատիզացման ժամանակ անհրաժեշտ է գտնել պատմողական տեղեկատվությունը գործողության վերածելու գեղարվեստական միջոցներ։ Հետազոտության կարևոր ուղղություններից է կերպարային համակարգի փոխակերպման ուսումնասիրությունը։ Էպիկական ստեղծագործության բազմաթիվ կերպարներ կարող են ունենալ մանրամասն կենսագրություններ, ներքին ապրումների նկարագրություններ և պատմողական գործառույթներ, մինչդեռ դրամատիկական ստեղծագործության մեջ կերպարը պետք է առավել անմիջականորեն բացահայտվի իր գործողությունների և խոսքի միջոցով։ Այդ պատճառով որոշ կերպարներ կարող են միավորվել, կրճատվել կամ ստանալ նոր գործառույթներ՝ դրամատիկական կոնֆլիկտի կառուցվածքին համապատասխան։ Առանձնահատուկ նշանակություն ունի կոնֆլիկտի խնդիրը։ Դրամատիկական ժանրի բնույթը պահանջում է գործողության և հակադրության ավելի ընդգծված կենտրոնացում։ Եթե էպիկական ստեղծագործության մեջ սյուժեն կարող է զարգանալ բազմաթիվ զուգահեռ գծերով, ապա դրամատիկական տարբերակում անհրաժեշտ է առանձնացնել հիմնական բախումը և դրա շուրջ կազմակերպել գործողությունների հաջորդականությունը։ Այդ պատճառով էպիկական նյութի փոխառությունը հաճախ ուղեկցվում է կոնֆլիկտի սրմամբ, գործողության արագացմամբ և պատճառահետևանքային կապերի ավելի խիտ կազմակերպմամբ։ Աշխատանքը կարող է անդրադառնալ նաև ժամանակի և տարածության փոխակերպմանը։ Էպիկական ժանրերում հեղինակն ազատորեն կարող է ընդգրկել երկար ժամանակաշրջաններ, բազմաթիվ վայրեր և պատմական իրադարձություններ, մինչդեռ դրամատիկական ստեղծագործության բեմական հնարավորությունները սահմանափակ են։ Հետևաբար դրամատիզացման ընթացքում լայն պատմական կամ առասպելական ժամանակը հաճախ վերածվում է սահմանափակ թվով տեսարանների, իսկ տարածական բազմազանությունը՝ մի քանի հիմնական բեմական միջավայրերի։ Այս փոփոխությունները կարող են ազդել նաև ստեղծագործության գաղափարական շեշտադրումների վրա։ Էպիկական նյութի դրամատիկական վերամշակումը հաճախ ենթադրում է ոչ միայն ձևի, այլև բովանդակության վերաիմաստավորում։ Նույն սյուժեն կամ կերպարը նոր ժանրում կարող է ստանալ այլ գաղափարական նշանակություն՝ պայմանավորված հեղինակի ժամանակաշրջանով, գեղագիտական սկզբունքներով և հասարակական խնդիրներով։ Այդ պատճառով ժանրային փոխառությունը պետք է դիտարկել ոչ թե որպես մեխանիկական վերարտադրություն, այլ որպես ստեղծագործական վերափոխման գործընթաց։ Կարևոր կարող է լինել նաև երկխոսության դերի ուսումնասիրությունը։ Էպիկական նյութի դրամատիզացման ժամանակ երկխոսությունը դառնում է ոչ միայն տեղեկատվություն փոխանցելու միջոց, այլև կերպարների հոգեբանական և գաղափարական բացահայտման հիմնական գործիք։ Երկխոսությունների միջոցով կառուցվում են հակադրությունները, զարգանում են հարաբերությունները և առաջ են մղվում սյուժետային գործողությունները։ Միաժամանակ փոխվում է լեզվական ոճը․ պատմողական նկարագրությունները կարող են փոխարինվել խոսքային գործողությամբ, իսկ հեղինակային մեկնաբանությունները՝ ենթատեքստային կամ կերպարային արտահայտություններով։ Հետազոտությունը կարող է անդրադառնալ նաև դրամատիկական ստեղծագործության մեջ էպիկականության պահպանվող տարրերին։ Որոշ դեպքերում դրամատիկական երկը ամբողջությամբ չի հրաժարվում պատմողականությունից և կարող է օգտագործել պատմողի կերպար, պատմողական մենախոսություններ, արտաբեմային խոսք, ժամանակային լայն ընդգրկումներ կամ այլ էպիկական հնարքներ։ Այսպիսի երևույթները ցույց են տալիս, որ ժանրերի սահմանները բացարձակ չեն և գրական ստեղծագործության մեջ կարող են ձևավորվել խառը կամ սինթետիկ կառուցվածքներ։ Ժանրային փոխառության ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս նաև բացահայտելու գրականության զարգացման դինամիկան։ Գրական ժանրերը պատմականորեն փոփոխվող համակարգեր են, և դրանց միջև փոխազդեցությունը հաճախ հանգեցնում է նոր ձևերի ու ժանրային տարատեսակների առաջացման։ Էպիկական և դրամատիկական սկզբունքների փոխներթափանցումը կարող է ընդլայնել ստեղծագործության արտահայտչական հնարավորությունները՝ միավորելով պատմողական լայնությունը և բեմական անմիջականությունը։ Ընդհանուր առմամբ, աշխատանքը էպիկական նյութի դրամատիկական փոխառությունը դիտարկում է որպես բարդ գեղարվեստական գործընթաց, որի ընթացքում վերակազմավորվում են սյուժեն, կերպարային համակարգը, կոնֆլիկտը, ժամանակատարածական կազմակերպումը, խոսքը և հեղինակի ներկայության ձևերը։ Ուսումնասիրությունը կարևոր է ժանրերի տեսության, գրական ստեղծագործության կառուցվածքի և տարբեր գրական ձևերի փոխազդեցության օրինաչափությունները հասկանալու համար և կարող է արժեքավոր լինել ինչպես տեսական գրականագիտության, այնպես էլ կոնկրետ դրամատիկական ստեղծագործությունների համեմատական վերլուծության համար։