Գաբրիելյան, Դերենիկ Աբրամի

Գաբրիելյան, Դերենիկ Աբրամի

menu_book Տեսնել նյութերը

Հեղինակի գրքերը (1)

Օնլայն

Մանկավարժություն

Теоретические основы непрерывности преемственности в системе физкультурного образования

Աշխատանքը նվիրված է ֆիզիկական կուլտուրայի կրթության համակարգում շարունակականության և հաջորդականության տեսական հիմքերի ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության առանցքում կրթության տարբեր աստիճանների միջև կապի ապահովման հիմնախնդիրն է, որի նպատակն է ձևավորել միասնական և փոխկապակցված կրթական գործընթաց՝ սկսած նախնական փուլերից մինչև մասնագիտական և բարձրագույն կրթություն։ Աշխատանքը դիտարկում է ֆիզիկական դաստիարակությունը ոչ միայն որպես շարժողական կարողությունների և ֆիզիկական որակների զարգացման միջոց, այլև որպես անձի համակողմանի զարգացման, առողջ ապրելակերպի ձևավորման, սոցիալականացման և կրթական արժեքների յուրացման կարևոր բաղադրիչ։ Ուսումնասիրության շրջանակում ուշադրություն է դարձվում կրթական տարբեր փուլերում ֆիզիկական կուլտուրայի բովանդակության, նպատակների, մեթոդների և կազմակերպման ձևերի փոխկապակցվածությանը։ Շարունակականության սկզբունքը ներկայացվում է որպես կրթական համակարգի այնպիսի կազմակերպման պայման, որի դեպքում յուրաքանչյուր հաջորդ փուլ հիմնվում է նախորդում ձեռք բերված գիտելիքների, հմտությունների, կարողությունների և փորձի վրա՝ միաժամանակ ապահովելով դրանց հետագա զարգացումն ու խորացումը։ Հաջորդականության ապահովումը կարևոր նշանակություն ունի հատկապես ֆիզիկական կուլտուրայի ոլորտում, քանի որ ֆիզիկական պատրաստվածության, շարժողական հմտությունների և առողջապահական վարքագծի ձևավորումը երկարատև գործընթաց է և պահանջում է տարիքային առանձնահատկություններին համապատասխան հետևողական մոտեցում։ Աշխատանքը կարող է անդրադառնալ նաև ֆիզիկական կուլտուրայի կրթության տարբեր մակարդակների միջև բովանդակային և մեթոդական կապերի պահպանմանը, ուսումնական պահանջների աստիճանական բարդացմանը, սովորողների անհատական առանձնահատկությունների հաշվառմանը և կրթական գործընթացի միասնական նպատակների ձևավորմանը։ Առանձնահատուկ նշանակություն ունի մանկավարժական պայմանների բացահայտումը, որոնք կարող են նպաստել տարբեր կրթական օղակների արդյունավետ փոխկապակցմանը և կանխել ուսումնական բովանդակության կրկնությունը կամ անհամապատասխանությունը։ Հետազոտության տեսական ուղղվածությունը հնարավորություն է տալիս համակարգել ֆիզիկական կուլտուրայի կրթության շարունակականության վերաբերյալ մոտեցումները և հիմնավորել դրա կազմակերպման սկզբունքները՝ հաշվի առնելով սովորողների տարիքային զարգացումը, ֆիզիկական պատրաստվածությունը և կրթական կարիքները։ Աշխատանքը կարող է հետաքրքրություն ներկայացնել ֆիզիկական դաստիարակության մասնագետների, մանկավարժների, մարզական կրթության կազմակերպիչների, բուհերի դասախոսների և կրթության շարունակականության հիմնախնդիրներով զբաղվող հետազոտողների համար՝ որպես ֆիզիկական կուլտուրայի կրթության տարբեր փուլերի փոխկապակցվածության տեսական և մեթոդաբանական հարցերին նվիրված ուսումնասիրություն։

Թարմացվել է՝ 2026-08-30
Теоретические основы непрерывности преемственности в системе физкультурного образования

Անվճար

Վահան Թոթովենց Վահան Թոթովենց 1889 թ․ – 1938 թ․ Վահան Թոթովենց հայ արձակագիր, դրամատուրգ և լրագրող է, որը համարվում է XX դարի հայ գրականության կարևոր դեմքերից մեկը։ Նրա ստեղծագործությունները առանձնանում են իրականության խոր ու պատկերավոր նկարագրություններով, որտեղ արտացոլված են հայ ժողովրդի կյանքը, ցավը և դիմադրողականությունը պատմական ծանր ժամանակներում։ Թոթովենցի գրականության հիմնական թեմաներն են արևմտահայ կյանքի պատկերումը, պատերազմները, գաղթը և մարդու ճակատագիրը բարդ սոցիալական ու քաղաքական պայմաններում։ Նրա գործերում հաճախ զգացվում է անձնական փորձի ազդեցությունը, ինչը դրանք դարձնում է ավելի անկեղծ և ազդեցիկ։ Նրա ամենահայտնի ստեղծագործություններից է «Հին Հռոմեական ճանապարհի վրա» վեպը, որտեղ նա նկարագրում է իր մանկությունը և արևմտահայ իրականությունը՝ հարուստ ու կենդանի լեզվով։ Թոթովենցը նաև զբաղվել է լրագրությամբ և հասարակական գործունեությամբ՝ մասնակցելով ժամանակի մտավոր ու քաղաքական կյանքին։ Առաջին համաշխարհային պատերազմի տարիներին նա կապեր է ունեցել հայկական ռազմական ու ազգային շրջանակների հետ, ինչը մեծ ազդեցություն է ունեցել նրա աշխարհայացքի վրա։ 1938 թվականին, ստալինյան բռնաճնշումների ժամանակ, նա ձերբակալվել և գնդակահարվել է։ Չնայած իր կյանքի ողբերգական ավարտին, Վահան Թոթովենցի ստեղծագործությունները այսօր համարվում են հայ գրականության արժեքավոր մաս՝ իրենց պատմական և գեղարվեստական նշանակությամբ։ menu_book2 Տեսնել ավելին Ղազարոս Աղայան Ղազարոս Աղայան 1840 թ․ – 1911 թ․ Ղազարոս Աղայանը մանկական գրականության հիմնադիրներից է։ Նա գրել է բազմաթիվ հեքիաթներ, պատմվածքներ և կրթական նյութեր երեխաների համար։ Նրա ստեղծագործություններն ունեն դաստիարակչական և բարոյական նշանակություն։ Աղայանը նաև ակտիվ մանկավարժ էր։ Նա մեծ դեր է ունեցել ազգային կրթության զարգացման գործում։ Նրա հերոսները սովորեցնում են ազնվություն, աշխատասիրություն և բարություն։ Աղայանի լեզուն պարզ և հասկանալի է երեխաների համար։ Նրա հեքիաթները մինչ օրս ընդգրկված են դպրոցական ծրագրերում։ Մի քանի սերունդ մեծացել է նրա գրքերով։ Նա համարվում է հայ մանկական գրականության դասականներից մեկը։ menu_book2 Տեսնել ավելին Մուրացան (Գրիգոր Տեր-Հովհաննիսյան) Մուրացան (Գրիգոր Տեր-Հովհաննիսյան) 1854 թ․ – 1908 թ․ Մուրացանը հայ պատմական արձակի կարևոր ներկայացուցիչներից է։ Նրա ամենահայտնի ստեղծագործությունը «Գևորգ Մարզպետունի» վեպն է։ Վեպում ներկայացվում են Հայաստանի պատմության կարևոր էջերը։ Մուրացանը մեծ հետաքրքրություն ուներ ազգային անցյալի նկատմամբ։ Նրա ստեղծագործությունները ներշնչված են հայրենասիրական գաղափարներով։ Նա ձգտել է ընթերցողին ծանոթացնել հայկական պատմությանը։ Նրա կերպարները հաճախ մարմնավորում են քաջություն և նվիրվածություն։ Մուրացանի լեզուն հարուստ է և արտահայտիչ։ Նրա գրքերը մինչ օրս մեծ հետաքրքրությամբ ընթերցվում են։ Նա կարևոր տեղ է զբաղեցնում հայ պատմավեպի զարգացման մեջ։ menu_book19 Տեսնել ավելին Սիամանթո (Ատոմ Յարճանյան) Սիամանթո (Ատոմ Յարճանյան) 1878 թ․ – 1915 թ․ Սիամանթոն արևմտահայ գրականության ամենահզոր բանաստեղծներից է։ Նրա ստեղծագործությունները նվիրված են ազգային պայքարին, ազատությանը և մարդկային արժանապատվությանը։ Նա մեծ ցավով նկարագրել է հայ ժողովրդի ողբերգական ճակատագիրը։ Սիամանթոյի լեզուն ուժեղ է, կրակոտ և հուզական։ Նրա պոեզիան հաճախ արտահայտում է բողոք և արդարության պահանջ։ Հայոց ցեղասպանության տարիներին նա զոհվել է օսմանյան իշխանությունների կողմից։ Նրա գործերը դարձել են ազգային հիշողության կարևոր մաս։ Սիամանթոն մեծ ազդեցություն է ունեցել հետագա հայ բանաստեղծների վրա։ Նրա ստեղծագործությունները շարունակում են արդիական մնալ։ Նա համարվում է ազատատենչ պոեզիայի խորհրդանիշներից մեկը։ menu_book2 Տեսնել ավելին Նար-Դոս (Միքայել Հովհաննիսյան) Նար-Դոս (Միքայել Հովհաննիսյան) 1867 թ․ – 1933 թ․ Նար-Դոսը հայ հոգեբանական արձակի հիմնադիրներից է։ Նրա ստեղծագործություններում մեծ տեղ ունի մարդու ներաշխարհի վերլուծությունը և հոգեբանական հակասությունները։ Նա նկարագրել է քաղաքային կյանքը և հասարակության տարբեր խավերը։ Նրա վեպերն ու պատմվածքները աչքի են ընկնում իրատեսականությամբ։ Նար-Դոսի լեզուն պարզ է, բայց խորքային և դիտողական։ Նրա հերոսները հաճախ կանգնած են բարոյական ընտրությունների առաջ։ Նա մեծ ազդեցություն է ունեցել հայ արձակի զարգացման վրա։ Նրա ստեղծագործությունները մինչ օրս դասական են համարվում։ Նար-Դոսը համարվում է հայ հոգեբանական արձակի հիմնադիրներից մեկը։ Նրա ժառանգությունը շարունակում է ուսումնասիրվել։ menu_book13 Տեսնել ավելին Ավետիք Իսահակյան Ավետիք Իսահակյան 1875 թ․ – 1957 թ․ Ավետիք Իսահակյանը հայ քնարերգության մեծագույն ներկայացուցիչներից է։ Նրա պոեզիան լի է սիրո, հայրենիքի, կարոտի և մարդկային զգացմունքների թեմաներով։ Նրա ստեղծագործությունները մեծ ճանաչում են ստացել նաև արտերկրում։Ավետիք Իսահակյանը հայ քնարերգության ամենանշանավոր ներկայացուցիչներից է։ Նրա ստեղծագործություններում մեծ տեղ են զբաղեցնում սերը, հայրենիքը, կարոտը և մարդու ներաշխարհը։ Իսահակյանի լեզուն առանձնանում է մեղմությամբ, երաժշտականությամբ և խոր զգացմունքայնությամբ։ Նրա հայտնի գործերից են «Աբու Լալա Մահարին» և բազմաթիվ քնարական բանաստեղծություններ։ Նա երկար տարիներ ապրել է արտասահմանում, սակայն մշտապես կապված է եղել հայրենիքի հետ։ Իսահակյանի պոեզիան մեծ ճանաչում է ստացել նաև միջազգային մակարդակով։ Նրա գործերը թարգմանվել են բազմաթիվ լեզուներով։ Նա եղել է նաև հասարակական և մշակութային ակտիվ գործիչ։ Իսահակյանի ստեղծագործությունները շարունակում են սիրել տարբեր սերունդներ։ Նա համարվում է հայ պոեզիայի մեծագույն վարպետներից մեկը։ menu_book3 Տեսնել ավելին