Գասպարյան, Աննա Գասպարի

Գասպարյան, Աննա Գասպարի

menu_book Տեսնել նյութերը

Հեղինակի գրքերը (1)

Օնլայն

Մանկավարժություն

Стратегии формирования профессиональной компетентности преподавателя иностранного языка в лингвистическом вузе

Աշխատությունը նվիրված է լեզվաբանական ուղղվածություն ունեցող բարձրագույն ուսումնական հաստատությունում օտար լեզվի դասախոսի մասնագիտական կոմպետենտության ձևավորման տեսական, մեթոդաբանական և գործնական ռազմավարությունների ուսումնասիրությանը։ Մասնագիտական կոմպետենտությունը դիտարկվում է որպես փոխկապակցված գիտելիքների, կարողությունների, մանկավարժական հմտությունների, հաղորդակցական ունակությունների և մասնագիտական արժեքների ամբողջություն, որն անհրաժեշտ է օտար լեզվի արդյունավետ դասավանդման համար։ Ուսումնասիրության շրջանակում կարևորվում է դասախոսի լեզվական պատրաստվածության և մանկավարժական վարպետության համադրումը, քանի որ լեզվի բարձր մակարդակի իմացությունը ինքնին բավարար չէ արդյունավետ ուսումնական գործընթաց կազմակերպելու համար։ Քննվում են լեզվական, հաղորդակցական, մեթոդական, սոցիալ-մշակութային, հոգեբանամանկավարժական, հետազոտական և տեղեկատվական-տեխնոլոգիական կոմպետենտությունների ձևավորման ու զարգացման առանձնահատկությունները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում ապագա կամ գործող դասախոսի՝ ուսուցման նպատակները սահմանելու, դասընթացը պլանավորելու, համապատասխան մեթոդներ և ուսումնական նյութեր ընտրելու, սովորողների առաջընթացը գնահատելու և ստացված արդյունքների հիման վրա սեփական աշխատանքը կատարելագործելու կարողություններին։ Լեզվաբանական բուհի առանձնահատկությունները դիտարկվում են այն տեսանկյունից, որ այստեղ մասնագիտական պատրաստությունը ենթադրում է լեզվի համակարգի խորքային ուսումնասիրության և դրա դասավանդման մեթոդաբանության փոխկապակցում։ Կարևորվում են նաև միջմշակութային հաղորդակցության կարողությունները, քանի որ օտար լեզվի դասախոսը հանդես է գալիս ոչ միայն լեզվական գիտելիքի փոխանցողի, այլև տարբեր լեզվամշակութային համակարգերի միջև հաղորդակցությունը կազմակերպող մասնագետի դերում։ Հետազոտության կարևոր ուղղություններից է ուսանողակենտրոն և հաղորդակցական ուսուցման ռազմավարությունների կիրառումը, որոնք հնարավորություն են տալիս զարգացնելու սովորողների ինքնուրույնությունը, քննադատական մտածողությունը և իրական հաղորդակցական իրավիճակներում լեզուն կիրառելու կարողությունը։ Քննվում է մասնագիտական ռեֆլեքսիայի դերը՝ սեփական դասավանդման փորձը վերլուծելու, խնդիրները բացահայտելու և մասնագիտական զարգացման հետագա ուղղությունները որոշելու համատեքստում։ Ուշադրություն է դարձվում նաև թվային կրթական գործիքների, բազմամեդիա նյութերի և առցանց ուսումնական միջավայրերի նպատակային կիրառմանը՝ որպես ժամանակակից դասախոսի մասնագիտական պատրաստվածության բաղադրիչ։ Մասնագիտական կոմպետենտության զարգացումը ներկայացվում է շարունակական գործընթաց, որը ներառում է տեսական պատրաստություն, մանկավարժական պրակտիկա, ինքնակրթություն, փորձի փոխանակում և հետազոտական գործունեություն։ Աշխատությունը կարևոր նշանակություն ունի օտար լեզուների դասավանդման մեթոդիկայի և բարձրագույն մանկավարժական կրթության համար՝ նպաստելով այնպիսի մասնագետների պատրաստման մոտեցումների մշակմանը, որոնք կարող են արդյունավետորեն համադրել լեզվաբանական գիտելիքը, ժամանակակից մանկավարժական մեթոդները և փոփոխվող կրթական միջավայրի պահանջները։

Թարմացվել է՝ 2026-09-18
Стратегии формирования профессиональной компетентности преподавателя иностранного языка в лингвистическом вузе

Անվճար

Հովհաննես Թումանյան Հովհաննես Թումանյան 1869 թ․ – 1923 թ․ Հովհաննես Թումանյանը հայ ժողովրդի ամենասիրված գրողներից և բանաստեղծներից է։ Նա ծնվել է Լոռու Դսեղ գյուղում և իր ստեղծագործություններում հաճախ պատկերել է ժողովրդական կյանքն ու ավանդույթները։ Թումանյանը գրել է հեքիաթներ, պոեմներ, պատմվածքներ և բանաստեղծություններ։ Նրա ամենահայտնի գործերից են «Գիքոր», «Անուշ», «Քաջ Նազար» և «Թմկաբերդի առումը»։ Նրա լեզուն պարզ է, բնական և հասկանալի բոլոր սերունդների համար։ Թումանյանի ստեղծագործությունները լի են հումորով, իմաստությամբ և մարդասիրությամբ։ Նա նաև ակտիվ հասարակական գործիչ էր և զբաղվել է բարեգործությամբ։ Նրա գործերը թարգմանվել են բազմաթիվ լեզուներով։ Թումանյանը հաճախ անվանվում է «Ամենայն հայոց բանաստեղծ»։ Նրա ժառանգությունը շարունակում է մնալ հայկական մշակույթի հիմնասյուներից մեկը։ menu_book10 Տեսնել ավելին Համո Սահյան Համո Սահյան 1914 թ․ – 1993 թ․ Համո Սահյանը բնության և հայրենիքի մեծ երգիչն է։ Նրա պոեզիան առանձնանում է պարզությամբ, խորությամբ և ազգային ոգով։Համո Սահյանը հայ բնապատկերային և քնարական պոեզիայի ամենասիրված հեղինակներից է։ Նրա ստեղծագործություններում կենտրոնական տեղ ունեն բնությունը, գյուղը և մարդը։ Սահյանի լեզուն պարզ է, բայց խորապես զգացմունքային։ Նրա բանաստեղծությունները հաճախ արտահայտում են կյանքի գեղեցկությունն ու ցավը։ Նա մեծ ազդեցություն է ունեցել ժողովրդական մտածողության վրա։ Նրա գործերը լայնորեն տարածված են Հայաստանում։ Սահյանի պոեզիան համադրվում է պարզության և փիլիսոփայության հետ։ Նրա ստեղծագործությունները հաճախ ուսումնասիրվում են դպրոցներում։ Նա համարվում է 20-րդ դարի մեծ քնարերգուներից մեկը։ Նրա ժառանգությունը ազգային արժեք է։ menu_book2 Տեսնել ավելին Գուրգեն Մահարի Գուրգեն Մահարի 1903 թ․ – 1969 թ․ Գուրգեն Մահարին հայ արձակի և հուշագրության կարևոր ներկայացուցիչներից է։ Նրա ստեղծագործությունները հաճախ հիմնված են սեփական կյանքի փորձի վրա։ Նա նկարագրել է խորհրդային ժամանակների դժվարությունները և բանտային կյանքը։ Նրա հայտնի գործերից է «Ծաղկած փշալարեր» վեպը։ Մահարու լեզուն պարզ է, բայց խորքային և զգացմունքային։ Նրա ստեղծագործություններում կարևոր տեղ ունի մարդու ազատության գաղափարը։ Նա նաև անդրադարձել է պատմական և սոցիալական թեմաներին։ Մահարու գործերը արժեքավոր վկայություն են ժամանակաշրջանի մասին։ Նա մեծ ազդեցություն է ունեցել հայ ժամանակակից արձակի վրա։ Նրա ժառանգությունը շարունակում է ուսումնասիրվել այսօր։ menu_book4 Տեսնել ավելին Նար-Դոս (Միքայել Հովհաննիսյան) Նար-Դոս (Միքայել Հովհաննիսյան) 1867 թ․ – 1933 թ․ Նար-Դոսը հայ հոգեբանական արձակի հիմնադիրներից է։ Նրա ստեղծագործություններում մեծ տեղ ունի մարդու ներաշխարհի վերլուծությունը և հոգեբանական հակասությունները։ Նա նկարագրել է քաղաքային կյանքը և հասարակության տարբեր խավերը։ Նրա վեպերն ու պատմվածքները աչքի են ընկնում իրատեսականությամբ։ Նար-Դոսի լեզուն պարզ է, բայց խորքային և դիտողական։ Նրա հերոսները հաճախ կանգնած են բարոյական ընտրությունների առաջ։ Նա մեծ ազդեցություն է ունեցել հայ արձակի զարգացման վրա։ Նրա ստեղծագործությունները մինչ օրս դասական են համարվում։ Նար-Դոսը համարվում է հայ հոգեբանական արձակի հիմնադիրներից մեկը։ Նրա ժառանգությունը շարունակում է ուսումնասիրվել։ menu_book13 Տեսնել ավելին Ալեքսանդր Շիրվանզադե Ալեքսանդր Շիրվանզադե 1858 թ․ – 1935 թ․ Ալեքսանդր Շիրվանզադեն հայ ռեալիստական արձակի մեծագույն ներկայացուցիչներից է։ Նրա ստեղծագործություններում արտացոլված են հասարակության տարբեր խավերի կյանքը և սոցիալական խնդիրները։ Նա գրել է վեպեր, պատմվածքներ և դրամատիկական գործեր։ Շիրվանզադեն մեծ ուշադրություն է դարձրել մարդկային հարաբերություններին։ Նրա հերոսները հոգեբանորեն խորն են մշակված։ Նա համարձակորեն քննադատել է հասարակական անարդարությունները։ Նրա ստեղծագործությունները մեծ ճանաչում են ստացել նաև թատերական բեմերում։ Շիրվանզադեն համարվում է հայ արձակի դասականներից մեկը։ Նրա ազդեցությունը զգալի է հետագա գրողների ստեղծագործություններում։ Նա շարունակում է մնալ հայ գրականության կարևորագույն անուններից մեկը։ menu_book17 Տեսնել ավելին Դերենիկ Դեմիրճյան Դերենիկ Դեմիրճյան 1877 թ․ – 1956 թ․ Դերենիկ Դեմիրճյանը գրող, դրամատուրգ և հասարակական գործիչ էր։ Նա առավել հայտնի է իր «Վարդանանք» պատմական վեպով, որը հայ գրականության կարևորագույն ստեղծագործություններից է։ Դեմիրճյանը մեծ հետաքրքրություն է ցուցաբերել հայկական պատմության և ազգային հերոսների նկատմամբ։ Նրա գործերում հաճախ հանդիպում են հայրենասիրական գաղափարներ։ Նա նաև գրել է բազմաթիվ պիեսներ և պատմվածքներ։ Դեմիրճյանի լեզուն հարուստ է և արտահայտիչ։ Նրա ստեղծագործությունները մեծ ազդեցություն են ունեցել հայ պատմական արձակի զարգացման վրա։ Նա կարևոր դեր է ունեցել նաև հայկական թատրոնի զարգացման գործում։ Նրա աշխատանքները մինչ օրս լայնորեն ուսումնասիրվում են։ Դեմիրճյանը համարվում է հայ դասական գրականության կարևոր ներկայացուցիչներից մեկը։ menu_book6 Տեսնել ավելին