Ղազարյան, Հասմիկ Սուրենի

Lեզվաբանություն

Գրականագիտական և լեզվաոճական բնույթի այս աշխատանքը նվիրված է XX դարի 1980–1990-ական թվականների Արցախի բանաստեղծության լեզվական և գեղարվեստական առանձնահատկությունների ուսումնասիրությանը։ Քննության են առնվում տվյալ ժամանակաշրջանի արցախյան պոեզիայի զարգացման հիմնական միտումները, բանաստեղծական խոսքի կառուցվածքը, պատկերավորման միջոցները և հեղինակային անհատական ոճերի ձևավորման առանձնահատկությունները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում բանաստեղծական բառապաշարի, փոխաբերությունների, մակդիրների, համեմատությունների, խորհրդանիշների և այլ արտահայտչամիջոցների կիրառությանը։ Վերլուծվում են բանաստեղծական տեքստերի հնչյունական կազմակերպումը, ռիթմական կառուցվածքը, շարահյուսական առանձնահատկությունները և խոսքի հուզական արտահայտչականության ձևավորման միջոցները։ Քննարկվում են նաև գրական հայերենի և արցախյան բարբառային տարրերի փոխառնչությունները, ժողովրդական խոսքի ազդեցությունը բանաստեղծական լեզվի վրա և ազգային մշակութային ավանդույթների արտացոլումը պոեզիայում։ Ուսումնասիրության շրջանակներում դիտարկվում են հայրենիքի, պատմական հիշողության, ազգային ինքնության, բնաշխարհի և մարդկային ապրումների թեմատիկ դրսևորումները՝ ժամանակաշրջանի հասարակական ու մշակութային իրադարձությունների համատեքստում։ Անդրադարձ է կատարվում տարբեր հեղինակների ստեղծագործական մոտեցումների համեմատությանը, լեզվաոճական նորարարություններին և արցախյան բանաստեղծության տեղին ժամանակակից հայ գրականության զարգացման գործընթացում։ Աշխատանքը կարող է օգտակար լինել հայ գրականության պատմության, ոճագիտության, լեզվաբանության և արցախյան գրական ժառանգության ուսումնասիրությամբ զբաղվող մասնագետների ու հետազոտողների համար։