Հեղինակի գրքերը (1)

Օնլայն

Կրոն

The crime of Christendom

Աշխատությունը կրոնական, բարոյափիլիսոփայական և հասարակական քննադատության բնույթի ուսումնասիրություն է, որի կենտրոնում քրիստոնեական արժեքների և պատմականորեն քրիստոնեական համարվող հասարակությունների իրական քաղաքական ու սոցիալական վարքագծի միջև հակասության խնդիրը կարող է լինել։ Հեղինակային մոտեցման առանցքային հարցերից է այն, թե որքանով են քրիստոնեական բարոյականության հիմնարար սկզբունքները՝ մարդասիրությունը, արդարությունը, ողորմածությունը, խաղաղությունը և մարդու արժանապատվության ճանաչումը, իրագործվել հասարակական ու քաղաքական հարաբերություններում։ Քննադատական դիտարկման առարկա են դառնում այն իրավիճակները, երբ կրոնական գաղափարները կամ քրիստոնեական ինքնության մասին պատկերացումները համադրվել են իշխանության, քաղաքական շահերի, պատերազմների, սոցիալական անհավասարության կամ այլ հակասական երևույթների հետ։ Այս համատեքստում «հանցագործություն» հասկացությունը կարող է գործածվել ոչ միայն իրավական, այլև բարոյական և հրապարակախոսական իմաստով՝ ընդգծելու հռչակված արժեքների և իրական գործողությունների միջև ընկալվող անհամապատասխանությունը։ Աշխատությունը հնարավորություն է տալիս դիտարկել կրոնի և քաղաքական իշխանության փոխհարաբերությունները, եկեղեցական կառույցների հասարակական դերակատարությունը և քրիստոնեական բարոյականության կիրառման խնդիրները պատմական տարբեր պայմաններում։ Առանձնահատուկ ուշադրություն կարող է հատկացվել պատերազմի ու խաղաղության, բռնության և պատասխանատվության, սոցիալական արդարության, աղքատության և մարդկային համերաշխության հարցերին։ Քննվում է նաև անհատի բարոյական պատասխանատվության խնդիրը՝ այն հարցադրմամբ, թե արդյոք կրոնական համոզմունքը կարող է սահմանափակվել դավանանքի ձևական ընդունմամբ, թե այն ենթադրում է համապատասխան վարքագիծ հասարակական կյանքում։ Կարևոր է տարբերակել քրիստոնեական վարդապետությունը, առանձին եկեղեցիների պատմական գործունեությունը և քրիստոնյա համարվող պետությունների քաղաքական որոշումները, քանի որ դրանք նույնական հասկացություններ չեն և տարբեր ժամանակաշրջաններում կարող են միմյանցից զգալիորեն տարբերվել։ Հետևաբար քննադատական դատողությունները դիտարկվում են իրենց պատմական և գաղափարական համատեքստում՝ որպես հեղինակի մեկնաբանություններ և բարոյական հարցադրումներ։ Աշխատությունն ընդհանուր առմամբ հետաքրքրություն է ներկայացնում կրոնի հասարակական դերի, քրիստոնեական բարոյագիտության, քաղաքական ու կրոնական գաղափարների փոխհարաբերության և պատմական պատասխանատվության խնդիրների ուսումնասիրության տեսանկյունից՝ ընթերցողին ուղղորդելով հավատքի սկզբունքների և հասարակական իրականության հարաբերակցության քննադատական վերլուծության։

Թարմացվել է՝ 2026-09-19
The crime of Christendom

Անվճար

Համո Սահյան Համո Սահյան 1914 թ․ – 1993 թ․ Համո Սահյանը բնության և հայրենիքի մեծ երգիչն է։ Նրա պոեզիան առանձնանում է պարզությամբ, խորությամբ և ազգային ոգով։Համո Սահյանը հայ բնապատկերային և քնարական պոեզիայի ամենասիրված հեղինակներից է։ Նրա ստեղծագործություններում կենտրոնական տեղ ունեն բնությունը, գյուղը և մարդը։ Սահյանի լեզուն պարզ է, բայց խորապես զգացմունքային։ Նրա բանաստեղծությունները հաճախ արտահայտում են կյանքի գեղեցկությունն ու ցավը։ Նա մեծ ազդեցություն է ունեցել ժողովրդական մտածողության վրա։ Նրա գործերը լայնորեն տարածված են Հայաստանում։ Սահյանի պոեզիան համադրվում է պարզության և փիլիսոփայության հետ։ Նրա ստեղծագործությունները հաճախ ուսումնասիրվում են դպրոցներում։ Նա համարվում է 20-րդ դարի մեծ քնարերգուներից մեկը։ Նրա ժառանգությունը ազգային արժեք է։ menu_book2 Տեսնել ավելին Գրիգոր Զոհրապ Գրիգոր Զոհրապ 1861 թ․ – 1915 թ․ Հայ նշանավոր գրող, հրապարակախոս, իրավաբան և քաղաքական գործիչ էր։ Նա ծնվել է 1861 թվականի հունիսի 26-ին՝ Կոստանդնուպոլսում, և մահացել 1915 թվականին՝ Հայոց ցեղասպանության ժամանակ։ Զոհրապը համարվում է արևմտահայ գրականության ամենահայտնի նովելիստներից մեկը։ Նրա ստեղծագործություններում պատկերավորվում են մարդու հոգեբանությունը, հասարակական հարաբերությունները և քաղաքային կյանքի խնդիրները։ Նա գրել է բազմաթիվ պատմվածքներ և նորավեպեր, որոնք առանձնանում են իրատեսական ոճով և խոր հոգեբանական վերլուծությամբ։ Բացի գրական գործունեությունից, Զոհրապը եղել է հայտնի իրավաբան և Օսմանյան խորհրդարանի պատգամավոր։ Նրա կյանքն ու գործունեությունը մեծ ազդեցություն են ունեցել հայ մշակույթի և հասարակական մտքի զարգացման վրա, իսկ նրա ստեղծագործությունները մինչ օրս համարվում են հայ գրականության արժեքավոր էջերից։ menu_book4 Տեսնել ավելին Խաչատուր Աբովյան Խաչատուր Աբովյան 1809 թ․ – 1848 թ․ Խաչատուր Աբովյանը նոր հայ գրականության հիմնադիրն է։ Նա առաջիններից էր, ով գրական ստեղծագործություններ գրեց աշխարհաբար հայերենով։ Նրա ամենահայտնի ստեղծագործությունը «Վերք Հայաստանի» վեպն է։ Այդ վեպը նկարագրում է հայ ժողովրդի պայքարը և ազգային ոգին։ Աբովյանը եղել է նաև մանկավարժ և լուսավորիչ։ Նա մեծ ուշադրություն է դարձրել կրթության զարգացմանը։ Իր գործունեությամբ նպաստել է ժամանակակից հայ մշակույթի ձևավորմանը։ Նրա գաղափարները մեծ ազդեցություն են ունեցել հետագա գրողների վրա։ Չնայած կարճ կյանքին՝ նա թողել է հարուստ գրական ժառանգություն։ Նրա անհետացումը մինչև այսօր մնում է հայկական պատմության առեղծվածներից մեկը։ menu_book4 Տեսնել ավելին Սիլվա Կապուտիկյան Սիլվա Կապուտիկյան 1919 թ․ – 2006 թ․ Սիլվա Կապուտիկյանը հայ պոեզիայի ամենաազդեցիկ կին հեղինակներից է։ Նրա ստեղծագործություններում մեծ տեղ ունեն հայրենիքը, սերը, լեզուն և ազգային ինքնությունը։ Կապուտիկյանը գրել է բազմաթիվ բանաստեղծություններ և հրապարակախոսական նյութեր։ Նրա լեզուն պարզ է, բայց խորքային և զգացմունքային։ Նա մեծ ուշադրություն է դարձրել հայ լեզվի պահպանման հարցերին։ Նրա գործերը լայն ճանաչում են ստացել ինչպես Հայաստանում, այնպես էլ սփյուռքում։ Կապուտիկյանը նաև ակտիվ հասարակական գործիչ էր։ Նրա ստեղծագործությունները հաճախ նվիրված են ազգային արժեքներին։ Նա համարվում է հայ կին պոեզիայի ամենակարևոր դեմքերից մեկը։ Նրա ժառանգությունը շարունակում է մնալ ազդեցիկ։ menu_book2 Տեսնել ավելին Վահան Թեքեյան Վահան Թեքեյան 1878 թ․ – 1945 թ․ Վահան Թեքեյանը սփյուռքահայ գրականության ամենահայտնի բանաստեղծներից է։ Նրա ստեղծագործությունները հայտնի են իրենց խորը քնարականությամբ և հայրենասիրությամբ։ Թեքեյանը գրել է սիրո, հայրենիքի և մարդկային կյանքի մասին։ Նա նաև ակտիվ լրագրող և հասարակական գործիչ էր։ Նրա պոեզիան մեծ ճանաչում է ստացել հայկական սփյուռքում։ Թեքեյանի լեզուն նուրբ է և արտահայտիչ։ Նա կարևոր դեր է ունեցել արևմտահայ մշակույթի պահպանման գործում։ Նրա գործերը թարգմանվել են տարբեր լեզուներով։ Շատ գրականագետներ նրան անվանում են «Սփյուռքի բանաստեղծ իշխան»։ Նրա անունը շարունակում է մնալ հայ պոեզիայի կարևոր էջերից մեկը։ menu_book2 Տեսնել ավելին Մխիթար Գոշ Մխիթար Գոշ 1130 թ․ – 1213 թ․ Մխիթար Գոշ միջնադարյան հայ մեծ մտածող, իրավագետ, առակագիր, մանկավարժ և հասարակական գործիչ էր, որը ապրել է XII–XIII դարերում։ Նա հայտնի է որպես հայ իրավագիտության ամենանշանավոր ներկայացուցիչներից մեկը։ Նրա ամենահայտնի աշխատությունը «Դատաստանագիրքն» է, որը համարվում է հայկական իրավունքի կարևորագույն հուշարձաններից և երկար ժամանակ ծառայել է որպես օրենքների ժողովածու։ Մխիթար Գոշը գրել է նաև բազմաթիվ առակներ, որոնց միջոցով քարոզել է բարություն, արդարություն, իմաստություն և ազնվություն։ Նա մեծ դեր է ունեցել կրթության և մշակույթի զարգացման գործում, հիմնել է դպրոցներ և նպաստել գիտելիքների տարածմանը։ Գոշի ստեղծագործությունները կարևոր նշանակություն ունեն հայ գրականության, իրավունքի և մանկավարժության պատմության մեջ։ Նրա անունը մինչ օրս համարվում է իմաստության, արդարադատության և ազգային մշակույթի խորհրդանիշ։ menu_book5 Տեսնել ավելին