Գրիգորյան, Էմիլ Արաիկի

Տնտեսագիտություն

Աշխատությունը նվիրված է Հայաստանի Հանրապետության տեղեկատվական տեխնոլոգիաների ոլորտում մարդկային ռեսուրսների կառավարման առանձնահատկությունների, առկա հիմնախնդիրների և դրանց լուծման հնարավոր ուղղությունների ուսումնասիրությանը։ Քննարկվում են մարդկային կապիտալի դերը տեղեկատվական տեխնոլոգիաների ոլորտի զարգացման, կազմակերպությունների մրցունակության բարձրացման և նորարարական գործունեության արդյունավետության ապահովման գործընթացներում։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում բարձր որակավորում ունեցող մասնագետների ներգրավման, ընտրության, մասնագիտական զարգացման և աշխատաշուկայում նրանց պահպանման խնդիրներին։ Ուսումնասիրվում են տեղեկատվական տեխնոլոգիաների կազմակերպություններում կադրային քաղաքականության ձևավորման սկզբունքները, աշխատակիցների աշխատանքի արդյունավետության գնահատման մեխանիզմները, մասնագիտական առաջխաղացման հնարավորությունները և մոտիվացիոն համակարգերի կիրառման առանձնահատկությունները։ Դիտարկվում են ծրագրավորողների, համակարգային վերլուծաբանների, նախագծերի ղեկավարների և ոլորտի այլ մասնագետների պահանջարկի ձևավորման գործոնները, աշխատաշուկայի փոփոխությունները և մասնագիտական հմտությունների համապատասխանությունը գործատուների պահանջներին։ Կարևորվում են կրթական հաստատությունների և տեխնոլոգիական կազմակերպությունների համագործակցությունը, մասնագիտական վերապատրաստման ծրագրերի իրականացումը, շարունակական կրթության կազմակերպումը և աշխատակիցների թվային ու կառավարչական կարողությունների զարգացումը։ Հետազոտության շրջանակում կարող են կիրառվել տնտեսագիտական, վիճակագրական, համեմատական և սոցիոլոգիական վերլուծության մեթոդներ՝ ոլորտում մարդկային ռեսուրսների կառավարման արդյունավետությունը գնահատելու նպատակով։ Անդրադարձ է կատարվում աշխատակիցների վարձատրության համակարգերին, աշխատանքային պայմաններին, կազմակերպական մշակույթին, թիմային համագործակցությանը և աշխատակիցների ներգրավվածության բարձրացման հնարավորություններին։ Առանձնացվում են մասնագետների արտահոսքի, միջազգային աշխատաշուկայում մրցակցության, հեռավար աշխատանքի տարածման և տեխնոլոգիական փոփոխություններին արագ հարմարվելու հետ կապված հիմնախնդիրները։ Կարևորվում են նաև մարդկային ռեսուրսների կառավարման գործընթացների թվայնացումը, տվյալահեն որոշումների ընդունումը, աշխատանքի արդյունավետության գնահատման ժամանակակից գործիքների ներդրումը և կազմակերպությունների երկարաժամկետ կադրային պլանավորումը։ Աշխատությունը կարող է անդրադառնալ ոլորտի զարգացման պետական քաղաքականությանը, մասնագիտական կրթության բարեփոխումներին և տեղեկատվական տեխնոլոգիաների կազմակերպությունների մարդկային ռեսուրսների կառավարման միջազգային փորձի կիրառման հնարավորություններին։ Ուսումնասիրությունը նշանակություն ունի Հայաստանի տեխնոլոգիական տնտեսության զարգացման, աշխատաշուկայի կառավարման, մարդկային կապիտալի արդյունավետ օգտագործման և կազմակերպությունների մրցունակության բարձրացման համար։ Այն կարող է օգտակար լինել տնտեսագետների, մարդկային ռեսուրսների կառավարման մասնագետների, տեղեկատվական տեխնոլոգիաների կազմակերպությունների ղեկավարների, կրթության ոլորտի հետազոտողների և համապատասխան մասնագիտությունների ուսանողների համար։