Գրիգորյան, Կարմեն Համլետի

Տնտեսագիտություն

Այս գիտական աշխատանքը նվիրված է կրթական համակարգի միջազգայնացման նորարարական հիմնախնդիրների ուսումնասիրությանը՝ Հայաստանի Հանրապետության օրինակով։ Հետազոտության կենտրոնում կրթության միջազգային համագործակցության ընդլայնման, կրթական համակարգի գլոբալ գործընթացներին ինտեգրման և այդ գործընթացում նորարարական մեխանիզմների կիրառման հարցերն են։ Միջազգայնացումը դիտարկվում է որպես կրթության զարգացման բազմակողմ գործընթաց, որը ներառում է միջազգային գործընկերային կապերի հաստատում, ուսանողների և դասախոսների ակադեմիական շարժունություն, օտարերկրյա ուսանողների ներգրավում, համատեղ կրթական ծրագրերի իրականացում, միջազգային հետազոտական համագործակցություն, կրթական չափորոշիչների համադրելիության բարձրացում և օտարալեզու կրթական միջավայրի զարգացում։ Աշխատության շրջանակում ուսումնասիրվում են ՀՀ կրթական համակարգի միջազգային ինտեգրման հնարավորություններն ու սահմանափակումները, ինչպես նաև այն գործոնները, որոնք ազդում են Հայաստանի կրթական հաստատությունների միջազգային մրցունակության վրա։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում կրթության որակի ապահովմանը և միջազգային չափանիշներին համապատասխանեցմանը, քանի որ միջազգայնացման արդյունավետությունը կախված է ոչ միայն արտաքին կապերի քանակից, այլև կրթական ծրագրերի բովանդակային և կազմակերպական որակից։ Հետազոտությունը կարող է անդրադառնալ ուսումնական ծրագրերի արդիականացմանը, կրեդիտային համակարգերի կիրառմանը, կրթական արդյունքների փոխճանաչմանը և միջազգային չափորոշիչներին համապատասխան որակի գնահատման մեխանիզմների զարգացմանը։ Կարևոր ուղղություն է նաև թվային տեխնոլոգիաների և առցանց կրթության դերը, որոնք հնարավորություն են տալիս ընդլայնել միջազգային կրթական համագործակցության աշխարհագրությունը, կազմակերպել համատեղ դասընթացներ և հետազոտական նախագծեր, ինչպես նաև հասանելի դարձնել միջազգային կրթական ռեսուրսները։ Աշխատության մեջ կարող են ուսումնասիրվել նաև դասախոսների և ուսանողների շարժունության խթանման խնդիրները, օտար լեզուների իմացության մակարդակը, կրթական և գիտական միջավայրի միջազգայինացման աստիճանը և միջազգային գործընկերային ցանցերի ձևավորման մեխանիզմները։ ՀՀ պայմաններում միջազգայնացման կարևոր խնդիրներից են նաև մարդկային և ֆինանսական ռեսուրսների սահմանափակությունը, կրթական հաստատությունների միջև հնարավորությունների անհավասարությունը, միջազգային ծրագրերին մասնակցության հասանելիությունը և ազգային կրթական առանձնահատկությունների պահպանման անհրաժեշտությունը։ Այս համատեքստում նորարարությունը դիտարկվում է ոչ միայն որպես տեխնոլոգիական փոփոխություն, այլև որպես կառավարման, ուսուցման, հետազոտության և միջազգային համագործակցության նոր ձևերի ներդրում։ Աշխատությունը կարող է ուսումնասիրել միջազգային կրթական ծրագրերի, միջբուհական համագործակցության, համատեղ գիտահետազոտական նախաձեռնությունների և միջազգային ցանցերում մասնակցության ազդեցությունը ՀՀ կրթական համակարգի զարգացման վրա։ Առանձին կարևորություն ունի նաև կրթության միջազգայնացման և ազգային կրթական ինքնության հարաբերությունը, քանի որ միջազգային ինտեգրումը պետք է համատեղվի ազգային կրթական ավանդույթների, լեզվամշակութային առանձնահատկությունների և կրթության հասարակական նշանակության պահպանման հետ։ Հետազոտության կիրառական նշանակությունը կապված է ՀՀ կրթական հաստատությունների միջազգային մրցունակության բարձրացման, միջազգային համագործակցության արդյունավետության մեծացման և կրթական ծառայությունների որակի կատարելագործման հնարավոր ուղիների բացահայտման հետ։ Աշխատանքը կարող է հետաքրքրել կրթության կառավարման մասնագետներին, մանկավարժներին, բուհերի ղեկավարներին, կրթական քաղաքականություն մշակողներին, միջազգային համագործակցության պատասխանատուներին, հետազոտողներին, ինչպես նաև կրթության միջազգայնացման գործընթացներով հետաքրքրվող ուսանողներին և ասպիրանտներին։ Այն արժեքավոր է հատկապես Հայաստանի կրթական համակարգի միջազգայինացման գործընթացը նորարարական մոտեցումների տեսանկյունից ուսումնասիրելու և գլոբալ կրթական միջավայրում դրա արդյունավետ ինտեգրման հնարավորությունները բացահայտելու համար։