Հեղինակի գրքերը (1)

Օնլայն

Պատմություն

Հայ ժողովրդի զավակների մասնակցությունը Ստալինգրադի ճակատամարտին (1942 թ. հուլիս – 1943 թ. փետրվար)

Աշխատությունը նվիրված է Հայ ժողովրդի զավակների մասնակցությանը Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի ամենախոշոր, վճռորոշ և պատմական նշանակություն ունեցող ռազմական գործողություններից մեկին՝ Ստալինգրադի ճակատամարտին, որը տեղի ունեցավ 1942 թվականի հուլիսից մինչև 1943 թվականի փետրվարը և դարձավ պատերազմի ընթացքի արմատական շրջադարձային կետերից մեկը։ Այն ներկայացնում է հայ ժողովրդի ներկայացուցիչների ներդրումը Ստալինգրադի պաշտպանության, հակահարձակման և քաղաքի ազատագրման համար մղված ծանր ու երկարատև մարտերում՝ անդրադառնալով նրանց զինվորական ծառայությանը, մարտական մասնակցությանը, անձնական խիզախությանը և հայրենասիրական նվիրումին։ Ստալինգրադի ճակատամարտը խորհրդային ժողովուրդների միասնական պայքարի, ռազմական տոկունության և ֆաշիզմի դեմ համատեղ դիմադրության խորհրդանիշներից էր, իսկ հայ զինվորների մասնակցությունը դրա պատմությանը հնարավորություն է տալիս բացահայտելու հայ ժողովրդի ներդրումը համաշխարհային նշանակության այդ իրադարձության մեջ։ Աշխատանքի թեմատիկ առանցքում հայ զինվորների և հրամանատարների մասնակցության պատմական նշանակությունն է, նրանց դերը ռազմական գործողությունների տարբեր փուլերում, ինչպես նաև այն մարդկային ու ազգային արժեքները, որոնք դրսևորվեցին պատերազմի ծայրահեղ ծանր պայմաններում։ Ճակատամարտի պատմական համատեքստի ներկայացումը կարևոր է հասկանալու համար, թե ինչպիսի ռազմավարական նշանակություն ուներ Ստալինգրադը, ինչու էր քաղաքի պաշտպանությունը կենսական նշանակություն ստանում հակամարտող կողմերի համար և ինչպես խորհրդային զորքերի հաղթանակը փոխեց ռազմաճակատի ընդհանուր դրությունը՝ խարխլելով նացիստական Գերմանիայի ռազմական գերակայությունը։ Հայ ժողովրդի զավակների մասնակցության ուսումնասիրությունը միաժամանակ կարևոր նշանակություն ունի ազգային ռազմական պատմության տեսանկյունից, քանի որ ընդգծում է հայ զինվորականների ներկայությունը համաշխարհային պատմության վճռորոշ իրադարձություններում և նրանց ներդրումը ֆաշիզմի դեմ պայքարում։ Այն նաև նպաստում է Հայրենական մեծ պատերազմի պատմության մեջ հայ ժողովրդի դերի առավել ամբողջական ընկալմանը՝ ազգային հիշողության մեջ պահպանելով պատերազմի մասնակիցների սխրանքների, անձնազոհության և մարդկային տոկունության նշանակությունը։ Աշխատանքը արժեքավոր է Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի, Ստալինգրադի ճակատամարտի, հայ ժողովրդի ռազմական պատմության և հայ զինվորների մասնակցությամբ պայմանավորված պատմական իրադարձությունների ուսումնասիրությամբ հետաքրքրվող ընթերցողների, հետազոտողների, ուսանողների ու պատմության մասնագետների համար։ Այն կարևոր նյութ է ազգային պատմական հիշողության պահպանման, հայ ժողովրդի ռազմական ժառանգության արժևորման և համաշխարհային պատերազմի իրադարձություններում հայերի ունեցած դերի լուսաբանման տեսանկյունից։

Թարմացվել է՝ 2026-11-20
Հայ ժողովրդի զավակների մասնակցությունը Ստալինգրադի ճակատամարտին (1942 թ. հուլիս – 1943 թ. փետրվար)

Անվճար

Դանիել Վարուժան Դանիել Վարուժան 1884 թ․ – 1915 թ․ Դանիել Վարուժանը արևմտահայ պոեզիայի ամենատաղանդավոր ներկայացուցիչներից է։ Նրա ստեղծագործություններում մեծ տեղ ունեն բնությունը, գյուղական կյանքը և մարդու ստեղծագործ ուժը։ Վարուժանը հիանում էր աշխատանքի գեղեցկությամբ և մարդու հոգևոր ուժով։ Նրա բանաստեղծությունները հարուստ են պատկերներով և զգացմունքներով։ Նա ձգտել է վերածնել ազգային մշակութային արժեքները։ Հայոց ցեղասպանության ժամանակ նա ձերբակալվել և սպանվել է։ Չնայած կարճ կյանքին՝ նա թողել է մեծ գրական ժառանգություն։ Նրա գործերը մեծ ազդեցություն են ունեցել հայ պոեզիայի զարգացման վրա։ Վարուժանի ստեղծագործությունները մինչ օրս լայնորեն ընթերցվում են։ Նա համարվում է արևմտահայ գրականության դասականներից մեկը։ menu_book3 Տեսնել ավելին Րաֆֆի (Հակոբ Մելիք-Հակոբյան) Րաֆֆի (Հակոբ Մելիք-Հակոբյան) 1835 թ․ – 1888 թ․ Րաֆֆին հայ պատմավեպի ամենահայտնի ներկայացուցիչներից է։ Նրա ստեղծագործություններում մեծ տեղ են զբաղեցնում ազգային ազատագրության և հայրենասիրության թեմաները։ «Սամվել», «Խենթը» և «Դավիթ Բեկ» վեպերը համարվում են հայ գրականության դասականներ։ Նա ստեղծել է ուժեղ և հիշվող հերոսներ։ Րաֆֆու կերպարները պայքարում են հանուն ազատության և արդարության։ Նրա գրքերը մեծ ազդեցություն են ունեցել հայ երիտասարդության վրա։ Նա կարողացել է պատմությունը ներկայացնել հետաքրքիր և կենդանի ձևով։ Նրա ստեղծագործությունները մինչ օրս լայնորեն ընթերցվում են։ Րաֆֆին համարվում է ազգային մտածողության ձևավորման կարևոր գործիչ։ Նրա անունը մշտապես կապված է հայրենասիրական գրականության հետ։ menu_book18 Տեսնել ավելին Մովսես Խորենացի Մովսես Խորենացի 410 թ․ – 490 թ․ Մովսես Խորենացին հայ պատմագրության հիմնադիրն է և հայտնի է որպես «Հայ պատմության հայր»։ Նրա «Հայոց պատմություն» աշխատությունը համարվում է հայկական պատմության կարևորագույն սկզբնաղբյուրներից մեկը։ Այն նկարագրում է հայ ժողովրդի ծագումը, թագավորությունները, մշակույթը և պատմական զարգացումը։Մովսես Խորենացին համարվում է հայ պատմագրության հիմնադիրը և հաճախ կոչվում է «Հայ պատմության հայր»։ Նրա գլխավոր աշխատությունը՝ «Հայոց պատմությունը», հայկական պատմության կարևորագույն սկզբնաղբյուրներից է։ Այս գրքում նա ներկայացրել է հայ ժողովրդի ծագումը, թագավորությունների պատմությունը և ազգային ավանդույթները։ Խորենացին օգտագործել է ինչպես գրավոր, այնպես էլ բանավոր աղբյուրներ։ Նրա աշխատությունը մեծ նշանակություն ունի ոչ միայն պատմաբանների, այլև գրականագետների համար։ Գրքի լեզուն հարուստ է և պատկերավոր։ Նա կարևոր դեր է ունեցել հայկական ազգային ինքնագիտակցության ձևավորման մեջ։ Խորենացու ազդեցությունը զգացվում է հետագա դարերի գրականության և պատմագրության վրա։ Նրա անունը դարձել է հայկական գիտական մտքի խորհրդանիշ։ Այսօր նա շարունակում է մնալ հայ մշակույթի ամենահարգված դեմքերից մեկը։ menu_book8 Տեսնել ավելին Մխիթար Գոշ Մխիթար Գոշ 1130 թ․ – 1213 թ․ Մխիթար Գոշ միջնադարյան հայ մեծ մտածող, իրավագետ, առակագիր, մանկավարժ և հասարակական գործիչ էր, որը ապրել է XII–XIII դարերում։ Նա հայտնի է որպես հայ իրավագիտության ամենանշանավոր ներկայացուցիչներից մեկը։ Նրա ամենահայտնի աշխատությունը «Դատաստանագիրքն» է, որը համարվում է հայկական իրավունքի կարևորագույն հուշարձաններից և երկար ժամանակ ծառայել է որպես օրենքների ժողովածու։ Մխիթար Գոշը գրել է նաև բազմաթիվ առակներ, որոնց միջոցով քարոզել է բարություն, արդարություն, իմաստություն և ազնվություն։ Նա մեծ դեր է ունեցել կրթության և մշակույթի զարգացման գործում, հիմնել է դպրոցներ և նպաստել գիտելիքների տարածմանը։ Գոշի ստեղծագործությունները կարևոր նշանակություն ունեն հայ գրականության, իրավունքի և մանկավարժության պատմության մեջ։ Նրա անունը մինչ օրս համարվում է իմաստության, արդարադատության և ազգային մշակույթի խորհրդանիշ։ menu_book9 Տեսնել ավելին Վահան Թեքեյան Վահան Թեքեյան 1878 թ․ – 1945 թ․ Վահան Թեքեյանը սփյուռքահայ գրականության ամենահայտնի բանաստեղծներից է։ Նրա ստեղծագործությունները հայտնի են իրենց խորը քնարականությամբ և հայրենասիրությամբ։ Թեքեյանը գրել է սիրո, հայրենիքի և մարդկային կյանքի մասին։ Նա նաև ակտիվ լրագրող և հասարակական գործիչ էր։ Նրա պոեզիան մեծ ճանաչում է ստացել հայկական սփյուռքում։ Թեքեյանի լեզուն նուրբ է և արտահայտիչ։ Նա կարևոր դեր է ունեցել արևմտահայ մշակույթի պահպանման գործում։ Նրա գործերը թարգմանվել են տարբեր լեզուներով։ Շատ գրականագետներ նրան անվանում են «Սփյուռքի բանաստեղծ իշխան»։ Նրա անունը շարունակում է մնալ հայ պոեզիայի կարևոր էջերից մեկը։ menu_book2 Տեսնել ավելին Գաբրիել Սունդուկյան Գաբրիել Սունդուկյան 1825 թ․ – 1912 թ․ Հայ մեծ դրամատուրգ, արձակագիր և հասարակական գործիչ էր, որը համարվում է հայկական ռեալիստական դրամատուրգիայի հիմնադիրը։ Նա ծնվել է 1825 թվականի հուլիսի 11-ին՝ Թիֆլիսում, և մահացել 1912 թվականի մարտի 29-ին։ Սունդուկյանի ստեղծագործություններում արտացոլված են XIX դարի հայ հասարակության կյանքը, կենցաղը, սովորույթներն ու սոցիալական խնդիրները։ Նրա ամենահայտնի պիեսներից են «Պեպո»-ն, «Խաթաբալա»-ն և «Էլի մեկ զոհ»-ը, որոնք մեծ ժողովրդականություն են վայելում մինչ օրս։ Սունդուկյանը կարևոր դեր է ունեցել հայկական թատրոնի զարգացման գործում, իսկ նրա ստեղծագործությունները դարձել են հայ դրամատուրգիայի դասական նմուշներ։ Նրա անունը կրում է Գաբրիել Սունդուկյանի անվան ազգային ակադեմիական թատրոնը, որը Հայաստանի ամենահեղինակավոր թատրոններից է։ menu_book2 Տեսնել ավելին