Գյոնջյան, Անդրանիկ Արայի

Գյոնջյան, Անդրանիկ Արայի

menu_book Տեսնել նյութերը

Հեղինակի գրքերը (1)

Օնլայն

Կենսաբանություն

Животноводство и охота в эпоху бронзы и железа на территории Северо-западной Армении

Աշխատությունը նվիրված է բրոնզի և երկաթի դարաշրջաններում Հայաստանի հյուսիսարևմտյան տարածքներում անասնապահության և որսորդության զարգացման ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության հիմնական նպատակն է վերականգնել հին հասարակությունների տնտեսական գործունեության այդ կարևոր ոլորտների առանձնահատկությունները և պարզել դրանց դերը բնակչության կենսապահովման, սոցիալական կազմակերպման ու նյութական մշակույթի ձևավորման գործընթացներում։ Ուսումնասիրության շրջանակում կարող են վերլուծվել հնագիտական պեղումների ընթացքում հայտնաբերված կենդանիների ոսկորները, դրանց տեսակային կազմը, տարածվածությունը, տարիքը և այլ տվյալներ, որոնք հնարավորություն են տալիս պատկերացում կազմել տվյալ ժամանակաշրջանի բնակչության կողմից օգտագործված կենդանական ռեսուրսների մասին։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում ընտանի կենդանիների՝ խոշոր և մանր եղջերավոր անասունների, ձիերի, խոզերի և այլ տեսակների բուծմանը, դրանց տնտեսական նշանակությանը և օգտագործման տարբեր ուղղություններին։ Հետազոտությունը կարող է անդրադառնալ նաև անասնապահության կազմակերպման ձևերին, արոտավայրերի օգտագործմանը, սեզոնային տեղաշարժերին և բնական միջավայրի ազդեցությանը կենդանիների բուծման վրա։ Որսորդության ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս բացահայտելու վայրի կենդանիների տեսակային կազմը, որսի տարածված ձևերը, օգտագործվող գործիքներն ու զենքերը և որսի ունեցած դերը սննդի ու տնտեսական կյանքի մեջ։ Հատուկ նշանակություն ունի անասնապահության և որսորդության հարաբերակցության ուսումնասիրությունը, քանի որ դրա միջոցով կարելի է պարզել, թե տարբեր ժամանակաշրջաններում և բնակավայրերում որքանով է բնակչությունը կախված եղել ընտելացված կենդանիներից կամ վայրի կենդանական ռեսուրսներից։ Աշխատության մեջ կարող են համադրվել կենդանահնագիտական տվյալները բնակավայրերի, կացարանների, տնտեսական կառույցների, աշխատանքային գործիքների և որսորդական զինատեսակների վերաբերյալ հնագիտական նյութերի հետ։ Այսպիսի համալիր մոտեցումը հնարավորություն է տալիս ավելի ամբողջական պատկերացում կազմել տարածաշրջանի հին բնակչության տնտեսության և կենսակերպի մասին։ Հյուսիսարևմտյան Հայաստանի բնական պայմանների ուսումնասիրությունը ևս կարևոր է, քանի որ լեռնային ռելիեֆը, կլիման, բուսականությունը և ջրային ռեսուրսները նշանակալիորեն ազդել են անասնապահության և որսորդության հնարավորությունների վրա։ Հետազոտությունը կարող է բացահայտել նաև բրոնզի դարից երկաթի դար անցման ընթացքում տեղի ունեցած տնտեսական փոփոխությունները, կենդանիների կազմի հնարավոր փոփոխությունները և դրանց կապը հասարակական ու տեխնոլոգիական զարգացումների հետ։ Աշխատության արժեքը պայմանավորված է նրանով, որ անասնապահության և որսորդության ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս վերականգնել ոչ միայն հին տնտեսության կառուցվածքը, այլև բնակչության սննդակարգը, շրջակա միջավայրի օգտագործման եղանակները և մարդու ու բնության փոխհարաբերությունները։ Ուսումնասիրությունը կարող է հետաքրքրել հնագետներին, կենդանահնէաբաններին, պատմաբաններին, հնագույն տնտեսության և Հայաստանի նախապատմական ու վաղ պատմական մշակույթների ուսումնասիրությամբ զբաղվող հետազոտողներին։

Թարմացվել է՝ 2026-09-20
Животноводство и охота в эпоху бронзы и железа на территории Северо-западной Армении

Անվճար

Ավետիք Իսահակյան Ավետիք Իսահակյան 1875 թ․ – 1957 թ․ Ավետիք Իսահակյանը հայ քնարերգության մեծագույն ներկայացուցիչներից է։ Նրա պոեզիան լի է սիրո, հայրենիքի, կարոտի և մարդկային զգացմունքների թեմաներով։ Նրա ստեղծագործությունները մեծ ճանաչում են ստացել նաև արտերկրում։Ավետիք Իսահակյանը հայ քնարերգության ամենանշանավոր ներկայացուցիչներից է։ Նրա ստեղծագործություններում մեծ տեղ են զբաղեցնում սերը, հայրենիքը, կարոտը և մարդու ներաշխարհը։ Իսահակյանի լեզուն առանձնանում է մեղմությամբ, երաժշտականությամբ և խոր զգացմունքայնությամբ։ Նրա հայտնի գործերից են «Աբու Լալա Մահարին» և բազմաթիվ քնարական բանաստեղծություններ։ Նա երկար տարիներ ապրել է արտասահմանում, սակայն մշտապես կապված է եղել հայրենիքի հետ։ Իսահակյանի պոեզիան մեծ ճանաչում է ստացել նաև միջազգային մակարդակով։ Նրա գործերը թարգմանվել են բազմաթիվ լեզուներով։ Նա եղել է նաև հասարակական և մշակութային ակտիվ գործիչ։ Իսահակյանի ստեղծագործությունները շարունակում են սիրել տարբեր սերունդներ։ Նա համարվում է հայ պոեզիայի մեծագույն վարպետներից մեկը։ menu_book4 Տեսնել ավելին Պերճ Պռոշյան Պերճ Պռոշյան 1837 թ․ – 1907 թ․ Պերճ Պռոշյանը հայ ռեալիստական արձակի կարևոր ներկայացուցիչներից է։ Նա իր ստեղծագործություններում պատկերել է գյուղական կյանքը և հասարակ մարդկանց առօրյան։ Նրա հերոսները սովորական մարդիկ են՝ իրենց խնդիրներով ու երազանքներով։ Պռոշյանը մեծ ուշադրություն է դարձրել սոցիալական հարցերին։ Նրա գրքերը արժեքավոր տեղեկություններ են տալիս 19-րդ դարի հայկական կյանքի մասին։ Նա կարևորել է կրթության և լուսավորության դերը։ Նրա լեզուն պարզ է և բնական։ Պռոշյանի ստեղծագործությունները աչքի են ընկնում իրատեսական նկարագրություններով։ Նա մեծ ազդեցություն է ունեցել հայ արձակի զարգացման վրա։ Նրա անունը շարունակում է հիշվել որպես ռեալիզմի կարևոր ներկայացուցիչ։ menu_book3 Տեսնել ավելին Գրիգոր Զոհրապ Գրիգոր Զոհրապ 1861 թ․ – 1915 թ․ Հայ նշանավոր գրող, հրապարակախոս, իրավաբան և քաղաքական գործիչ էր։ Նա ծնվել է 1861 թվականի հունիսի 26-ին՝ Կոստանդնուպոլսում, և մահացել 1915 թվականին՝ Հայոց ցեղասպանության ժամանակ։ Զոհրապը համարվում է արևմտահայ գրականության ամենահայտնի նովելիստներից մեկը։ Նրա ստեղծագործություններում պատկերավորվում են մարդու հոգեբանությունը, հասարակական հարաբերությունները և քաղաքային կյանքի խնդիրները։ Նա գրել է բազմաթիվ պատմվածքներ և նորավեպեր, որոնք առանձնանում են իրատեսական ոճով և խոր հոգեբանական վերլուծությամբ։ Բացի գրական գործունեությունից, Զոհրապը եղել է հայտնի իրավաբան և Օսմանյան խորհրդարանի պատգամավոր։ Նրա կյանքն ու գործունեությունը մեծ ազդեցություն են ունեցել հայ մշակույթի և հասարակական մտքի զարգացման վրա, իսկ նրա ստեղծագործությունները մինչ օրս համարվում են հայ գրականության արժեքավոր էջերից։ menu_book5 Տեսնել ավելին Դերենիկ Դեմիրճյան Դերենիկ Դեմիրճյան 1877 թ․ – 1956 թ․ Դերենիկ Դեմիրճյանը գրող, դրամատուրգ և հասարակական գործիչ էր։ Նա առավել հայտնի է իր «Վարդանանք» պատմական վեպով, որը հայ գրականության կարևորագույն ստեղծագործություններից է։ Դեմիրճյանը մեծ հետաքրքրություն է ցուցաբերել հայկական պատմության և ազգային հերոսների նկատմամբ։ Նրա գործերում հաճախ հանդիպում են հայրենասիրական գաղափարներ։ Նա նաև գրել է բազմաթիվ պիեսներ և պատմվածքներ։ Դեմիրճյանի լեզուն հարուստ է և արտահայտիչ։ Նրա ստեղծագործությունները մեծ ազդեցություն են ունեցել հայ պատմական արձակի զարգացման վրա։ Նա կարևոր դեր է ունեցել նաև հայկական թատրոնի զարգացման գործում։ Նրա աշխատանքները մինչ օրս լայնորեն ուսումնասիրվում են։ Դեմիրճյանը համարվում է հայ դասական գրականության կարևոր ներկայացուցիչներից մեկը։ menu_book7 Տեսնել ավելին Հակոբ Պարոնյան Հակոբ Պարոնյան 1843 թ․ – 1891 թ․ Հակոբ Պարոնյանը հայ երգիծական գրականության ամենամեծ ներկայացուցիչներից է։ Նա իր ստեղծագործություններում քննադատել է հասարակական արատները, կեղծավորությունը և անարդարությունը։ Նրա հումորը սուր է և հաճախ շատ արդիական նույնիսկ այսօր։ Պարոնյանը ստեղծել է բազմաթիվ հիշարժան կերպարներ։ Նրա գործերը համատեղում են ծիծաղն ու հասարակական քննադատությունը։ Նա մեծ ազդեցություն է ունեցել հայ երգիծանքի զարգացման վրա։ Նրա լեզուն կենդանի է և արտահայտիչ։ Պարոնյանի ստեղծագործությունները լայնորեն ուսումնասիրվում են դպրոցներում և համալսարաններում։ Նա համարվում է հայ սատիրայի դասականը։ Նրա գրական ժառանգությունը շարունակում է հետաքրքրել ընթերցողներին։ menu_book2 Տեսնել ավելին Եղիշե Չարենց Եղիշե Չարենց 1897 թ․ – 1937 թ․ Եղիշե Չարենցը հայ նորագույն գրականության ամենաազդեցիկ հեղինակներից է։ Նա բանաստեղծ, արձակագիր և թարգմանիչ էր, որը նորարարական մոտեցումներ բերեց հայ պոեզիա։ Նրա ստեղծագործություններում միահյուսված են հայրենասիրությունը, հեղափոխական գաղափարները և մարդու ներքին պայքարը։ «Ես իմ անուշ Հայաստանի» բանաստեղծությունը դարձել է ազգային խորհրդանիշ։ Չարենցի լեզուն համարձակ է, հարուստ և ժամանակակից։ Նա մեծ ազդեցություն է ունեցել 20-րդ դարի հայ գրականության զարգացման վրա։ Չնայած քաղաքական հալածանքներին, նրա ստեղծագործությունները պահպանեցին իրենց արժեքը։ Նրա գործերը թարգմանվել են բազմաթիվ լեզուներով։ Չարենցը համարվում է հայ մշակույթի խորհրդանշական դեմքերից մեկը։ Նրա գրական ժառանգությունը շարունակում է ոգեշնչել նոր սերունդներին։ menu_book10 Տեսնել ավելին