Հակոբյան, Արման Եղիշի

Հակոբյան, Արման Եղիշի

menu_book Տեսնել նյութերը

Հեղինակի գրքերը (1)

Օնլայն

Lեզվաբանություն

«Բաբելոն» հայալեզու ասորական պարբերականը որպես հայ-ասորական լեզվական համակեցության եզակի նմուշ

Աշխատությունը նվիրված է հայերենով հրատարակված ասորական պարբերականի լեզվական, մշակութային և պատմական առանձնահատկությունների ուսումնասիրությանը՝ այն դիտարկելով որպես հայերի և ասորիների երկարատև շփումների ու լեզվական համակեցության ուշագրավ վկայություն։ Հետազոտության շրջանակում պարբերական մամուլը դիտարկվում է ոչ միայն որպես տեղեկատվության տարածման միջոց, այլև որպես բազմալեզու և բազմամշակութային միջավայրում ձևավորված հաղորդակցության յուրահատուկ հարթակ։ Քննության են առնվում հրապարակումների լեզվական կառուցվածքը, բառապաշարը, ոճական առանձնահատկությունները, ասորական մշակութային իրականությունը ներկայացնող բառերի և հասկացությունների գործածությունը, ինչպես նաև լեզվական փոխազդեցության հնարավոր դրսևորումները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում այն հանգամանքին, որ ասորական համայնքի համար նախատեսված կամ նրա մշակութային կյանքն արտացոլող պարբերականում հայերենի կիրառումը կարող է կարևոր տեղեկություններ հաղորդել տվյալ միջավայրում լեզուների գործառութային բաշխման, երկլեզվության և համայնքների միջև հաղորդակցության մասին։ Ուսումնասիրվում են հայերեն տեքստերում ասորական անձնանունների, տեղանունների, կրոնական ու մշակութային հասկացությունների ներկայացման ձևերը, փոխառությունների և լեզվական ազդեցությունների հնարավոր օրինակները, ինչպես նաև թարգմանական կամ միջլեզվական փոխանցման առանձնահատկությունները։ Պարբերականի նյութերը հնարավորություն են տալիս ուսումնասիրելու նաև ասորական համայնքի ինքնության, պատմական հիշողության, կրթության, կրոնական կյանքի և մշակութային ինքնարտահայտման հարցերը՝ հայալեզու հասարակական միջավայրի հետ դրանց փոխհարաբերության համատեքստում։ Կարևոր տեղ է հատկացվում մամուլի լեզվի ուսումնասիրությանը՝ պարզելու համար, թե ինչպես են տարբեր լեզվամշակութային տարրեր համատեղվում մեկ տեղեկատվական տարածքում և ինչպիսի լեզվական միջոցներով է պահպանվում համայնքի առանձնահատուկ մշակութային բովանդակությունը։ Նյութի քննությունը կարող է արժեքավոր տվյալներ տրամադրել նաև հայերենի՝ որպես միջհամայնքային հաղորդակցության լեզվի գործառույթի վերաբերյալ։ Աշխատությունն ունի միջգիտակարգային նշանակություն՝ միավորելով սոցիալեզվաբանության, շփումների լեզվաբանության, մամուլի պատմության, հայագիտության և ասորագիտության մոտեցումները։ Այն նպաստում է հայ-ասորական լեզվական ու մշակութային փոխհարաբերությունների, ազգային փոքրամասնությունների մամուլի և բազմալեզու հասարակություններում լեզվական համակեցության պատմական ձևերի առավել ամբողջական ուսումնասիրությանը։

Թարմացվել է՝ 2026-09-29
«Բաբելոն» հայալեզու ասորական պարբերականը որպես հայ-ասորական լեզվական համակեցության եզակի նմուշ

Անվճար

Սիամանթո (Ատոմ Յարճանյան) Սիամանթո (Ատոմ Յարճանյան) 1878 թ․ – 1915 թ․ Սիամանթոն արևմտահայ գրականության ամենահզոր բանաստեղծներից է։ Նրա ստեղծագործությունները նվիրված են ազգային պայքարին, ազատությանը և մարդկային արժանապատվությանը։ Նա մեծ ցավով նկարագրել է հայ ժողովրդի ողբերգական ճակատագիրը։ Սիամանթոյի լեզուն ուժեղ է, կրակոտ և հուզական։ Նրա պոեզիան հաճախ արտահայտում է բողոք և արդարության պահանջ։ Հայոց ցեղասպանության տարիներին նա զոհվել է օսմանյան իշխանությունների կողմից։ Նրա գործերը դարձել են ազգային հիշողության կարևոր մաս։ Սիամանթոն մեծ ազդեցություն է ունեցել հետագա հայ բանաստեղծների վրա։ Նրա ստեղծագործությունները շարունակում են արդիական մնալ։ Նա համարվում է ազատատենչ պոեզիայի խորհրդանիշներից մեկը։ menu_book2 Տեսնել ավելին Գրիգոր Զոհրապ Գրիգոր Զոհրապ 1861 թ․ – 1915 թ․ Հայ նշանավոր գրող, հրապարակախոս, իրավաբան և քաղաքական գործիչ էր։ Նա ծնվել է 1861 թվականի հունիսի 26-ին՝ Կոստանդնուպոլսում, և մահացել 1915 թվականին՝ Հայոց ցեղասպանության ժամանակ։ Զոհրապը համարվում է արևմտահայ գրականության ամենահայտնի նովելիստներից մեկը։ Նրա ստեղծագործություններում պատկերավորվում են մարդու հոգեբանությունը, հասարակական հարաբերությունները և քաղաքային կյանքի խնդիրները։ Նա գրել է բազմաթիվ պատմվածքներ և նորավեպեր, որոնք առանձնանում են իրատեսական ոճով և խոր հոգեբանական վերլուծությամբ։ Բացի գրական գործունեությունից, Զոհրապը եղել է հայտնի իրավաբան և Օսմանյան խորհրդարանի պատգամավոր։ Նրա կյանքն ու գործունեությունը մեծ ազդեցություն են ունեցել հայ մշակույթի և հասարակական մտքի զարգացման վրա, իսկ նրա ստեղծագործությունները մինչ օրս համարվում են հայ գրականության արժեքավոր էջերից։ menu_book5 Տեսնել ավելին Դանիել Վարուժան Դանիել Վարուժան 1884 թ․ – 1915 թ․ Դանիել Վարուժանը արևմտահայ պոեզիայի ամենատաղանդավոր ներկայացուցիչներից է։ Նրա ստեղծագործություններում մեծ տեղ ունեն բնությունը, գյուղական կյանքը և մարդու ստեղծագործ ուժը։ Վարուժանը հիանում էր աշխատանքի գեղեցկությամբ և մարդու հոգևոր ուժով։ Նրա բանաստեղծությունները հարուստ են պատկերներով և զգացմունքներով։ Նա ձգտել է վերածնել ազգային մշակութային արժեքները։ Հայոց ցեղասպանության ժամանակ նա ձերբակալվել և սպանվել է։ Չնայած կարճ կյանքին՝ նա թողել է մեծ գրական ժառանգություն։ Նրա գործերը մեծ ազդեցություն են ունեցել հայ պոեզիայի զարգացման վրա։ Վարուժանի ստեղծագործությունները մինչ օրս լայնորեն ընթերցվում են։ Նա համարվում է արևմտահայ գրականության դասականներից մեկը։ menu_book5 Տեսնել ավելին Խաչատուր Աբովյան Խաչատուր Աբովյան 1809 թ․ – 1848 թ․ Խաչատուր Աբովյանը նոր հայ գրականության հիմնադիրն է։ Նա առաջիններից էր, ով գրական ստեղծագործություններ գրեց աշխարհաբար հայերենով։ Նրա ամենահայտնի ստեղծագործությունը «Վերք Հայաստանի» վեպն է։ Այդ վեպը նկարագրում է հայ ժողովրդի պայքարը և ազգային ոգին։ Աբովյանը եղել է նաև մանկավարժ և լուսավորիչ։ Նա մեծ ուշադրություն է դարձրել կրթության զարգացմանը։ Իր գործունեությամբ նպաստել է ժամանակակից հայ մշակույթի ձևավորմանը։ Նրա գաղափարները մեծ ազդեցություն են ունեցել հետագա գրողների վրա։ Չնայած կարճ կյանքին՝ նա թողել է հարուստ գրական ժառանգություն։ Նրա անհետացումը մինչև այսօր մնում է հայկական պատմության առեղծվածներից մեկը։ menu_book4 Տեսնել ավելին Եղիշե Չարենց Եղիշե Չարենց 1897 թ․ – 1937 թ․ Եղիշե Չարենցը հայ նորագույն գրականության ամենաազդեցիկ հեղինակներից է։ Նա բանաստեղծ, արձակագիր և թարգմանիչ էր, որը նորարարական մոտեցումներ բերեց հայ պոեզիա։ Նրա ստեղծագործություններում միահյուսված են հայրենասիրությունը, հեղափոխական գաղափարները և մարդու ներքին պայքարը։ «Ես իմ անուշ Հայաստանի» բանաստեղծությունը դարձել է ազգային խորհրդանիշ։ Չարենցի լեզուն համարձակ է, հարուստ և ժամանակակից։ Նա մեծ ազդեցություն է ունեցել 20-րդ դարի հայ գրականության զարգացման վրա։ Չնայած քաղաքական հալածանքներին, նրա ստեղծագործությունները պահպանեցին իրենց արժեքը։ Նրա գործերը թարգմանվել են բազմաթիվ լեզուներով։ Չարենցը համարվում է հայ մշակույթի խորհրդանշական դեմքերից մեկը։ Նրա գրական ժառանգությունը շարունակում է ոգեշնչել նոր սերունդներին։ menu_book16 Տեսնել ավելին Միսաք Մեծարենց Միսաք Մեծարենց 1886 թ․ – 1908 թ․ Միսաք Մեծարենցը արևմտահայ քնարական պոեզիայի ամենապայծառ ներկայացուցիչներից է։ Չնայած կարճ կյանքին, նա ստեղծել է բարձրարժեք գրական ժառանգություն։Միսաք Մեծարենցը արևմտահայ քնարերգության ամենապայծառ անուններից է։ Նրա ստեղծագործություններում կենտրոնական տեղ ունեն բնությունը, սերը և կյանքի գեղեցկությունը։ Չնայած կարճ կյանքին՝ նա հասցրել է ստեղծել բարձրարժեք պոեզիա։ Նրա լեզուն երաժշտական է և նուրբ։ Մեծարենցը մեծ ազդեցություն է ունեցել հայ ռոմանտիկ պոեզիայի վրա։ Նրա բանաստեղծությունները լի են լույսով և զգացմունքայնությամբ։ Նա համարվում է արևմտահայ պոեզիայի ամենաքնարական ձայներից մեկը։ Նրա գործերը մինչ օրս սիրով ընթերցվում են։ Նրա ժառանգությունը փոքր ծավալով, բայց մեծ արժեք ունի։ Նա հայ գրականության բացառիկ տաղանդներից է։ menu_book2 Տեսնել ավելին