Հակոբյան, Գայանե Վանցետի

Հակոբյան, Գայանե Վանցետի

menu_book Տեսնել նյութերը

Հեղինակի գրքերը (1)

Օնլայն

Լրագրություն

Սիլվա Կապուտիկյանի հրապարակախոսությունը

Այս աշխատությունը նվիրված է Սիլվա Կապուտիկյանի հրապարակախոսական ժառանգության համակողմանի ուսումնասիրությանը՝ բացահայտելով նրա հասարակական, ազգային, մշակութային և գրական հայացքների դրսևորումները հրապարակախոսական երկերում։ Հեղինակի հրապարակախոսությունը դիտարկվում է ոչ միայն որպես գրական գործունեության առանձին ուղղություն, այլև որպես ժամանակի հասարակական ու ազգային խնդիրներին արձագանքելու, սեփական դիրքորոշումն արտահայտելու և ընթերցողի հետ անմիջական մտավոր ու բարոյական երկխոսություն հաստատելու միջոց։ Ուսումնասիրության ընթացքում ուշադրություն է դարձվում այն թեմաներին, որոնք առանձնահատուկ տեղ են զբաղեցնում նրա հրապարակախոսական խոսքում՝ հայրենիքի և ազգային ինքնության գաղափարը, հայ ժողովրդի պատմական հիշողությունը, լեզվի և մշակույթի պահպանությունը, սփյուռքահայության խնդիրները, ազգային միասնությունը, հասարակական պատասխանատվությունը և մարդու բարոյական կերպարը։ Կարևոր տեղ է հատկացվում նաև այն հանգամանքին, որ հրապարակախոսական խոսքում անձնական ապրումները հաճախ միահյուսվում են հասարակական մտահոգությունների հետ՝ ստեղծելով հուզականորեն ազդեցիկ, բայց միաժամանակ գաղափարական հստակություն ունեցող պատում։ Աշխատությունը հնարավորություն է տալիս հետևելու գրողի մտավոր և քաղաքացիական դիրքորոշումների ձևավորմանն ու զարգացմանը, ինչպես նաև հասկանալու, թե ինչպես են տարբեր ժամանակաշրջանների քաղաքական, հասարակական և մշակութային իրադարձությունները արտացոլվել նրա հրապարակախոսական մտածողության մեջ։ Առանձնահատուկ ուշադրության են արժանի լեզվական և ոճական առանձնահատկությունները․ խոսքը հաճախ կառուցվում է անմիջական դիմումի, հարցադրումների, գնահատականների և հուզական շեշտադրումների միջոցով, ինչի շնորհիվ հրապարակախոսական տեքստերը ձեռք են բերում կենդանի ու ներգործուն բնույթ։ Ուսումնասիրությունը կարևոր է նաև այն պատճառով, որ ներկայացնում է գրողի հասարակական կերպարը՝ որպես մտավորականի, որը գրական գործունեությունը զուգորդում էր ազգային ու քաղաքացիական խնդիրների նկատմամբ ակտիվ վերաբերմունքի հետ։ Գրքի միջոցով ընթերցողը կարող է ավելի ամբողջական պատկերացում կազմել Սիլվա Կապուտիկյանի գրական ժառանգության այն հատվածի մասին, որտեղ բանաստեղծական մտածողությունը միահյուսվում է վերլուծական, քննադատական և քաղաքացիական խոսքի հետ։ Աշխատանքը կարող է օգտակար լինել հայ գրականության, գրականագիտության և հայ մշակույթի պատմությամբ հետաքրքրվող ուսանողների, հետազոտողների և ընթերցողների համար՝ միաժամանակ նպաստելով XX դարի հայ հասարակական մտքի և հրապարակախոսության առանձնահատկությունների ավելի խոր ընկալմանը։

Թարմացվել է՝ 2026-08-22
Սիլվա Կապուտիկյանի հրապարակախոսությունը

Անվճար

Գրիգոր Զոհրապ Գրիգոր Զոհրապ 1861 թ․ – 1915 թ․ Հայ նշանավոր գրող, հրապարակախոս, իրավաբան և քաղաքական գործիչ էր։ Նա ծնվել է 1861 թվականի հունիսի 26-ին՝ Կոստանդնուպոլսում, և մահացել 1915 թվականին՝ Հայոց ցեղասպանության ժամանակ։ Զոհրապը համարվում է արևմտահայ գրականության ամենահայտնի նովելիստներից մեկը։ Նրա ստեղծագործություններում պատկերավորվում են մարդու հոգեբանությունը, հասարակական հարաբերությունները և քաղաքային կյանքի խնդիրները։ Նա գրել է բազմաթիվ պատմվածքներ և նորավեպեր, որոնք առանձնանում են իրատեսական ոճով և խոր հոգեբանական վերլուծությամբ։ Բացի գրական գործունեությունից, Զոհրապը եղել է հայտնի իրավաբան և Օսմանյան խորհրդարանի պատգամավոր։ Նրա կյանքն ու գործունեությունը մեծ ազդեցություն են ունեցել հայ մշակույթի և հասարակական մտքի զարգացման վրա, իսկ նրա ստեղծագործությունները մինչ օրս համարվում են հայ գրականության արժեքավոր էջերից։ menu_book4 Սիամանթո (Ատոմ Յարճանյան) Սիամանթո (Ատոմ Յարճանյան) 1878 թ․ – 1915 թ․ Սիամանթոն արևմտահայ գրականության ամենահզոր բանաստեղծներից է։ Նրա ստեղծագործությունները նվիրված են ազգային պայքարին, ազատությանը և մարդկային արժանապատվությանը։ Նա մեծ ցավով նկարագրել է հայ ժողովրդի ողբերգական ճակատագիրը։ Սիամանթոյի լեզուն ուժեղ է, կրակոտ և հուզական։ Նրա պոեզիան հաճախ արտահայտում է բողոք և արդարության պահանջ։ Հայոց ցեղասպանության տարիներին նա զոհվել է օսմանյան իշխանությունների կողմից։ Նրա գործերը դարձել են ազգային հիշողության կարևոր մաս։ Սիամանթոն մեծ ազդեցություն է ունեցել հետագա հայ բանաստեղծների վրա։ Նրա ստեղծագործությունները շարունակում են արդիական մնալ։ Նա համարվում է ազատատենչ պոեզիայի խորհրդանիշներից մեկը։ menu_book2 Մուրացան (Գրիգոր Տեր-Հովհաննիսյան) Մուրացան (Գրիգոր Տեր-Հովհաննիսյան) 1854 թ․ – 1908 թ․ Մուրացանը հայ պատմական արձակի կարևոր ներկայացուցիչներից է։ Նրա ամենահայտնի ստեղծագործությունը «Գևորգ Մարզպետունի» վեպն է։ Վեպում ներկայացվում են Հայաստանի պատմության կարևոր էջերը։ Մուրացանը մեծ հետաքրքրություն ուներ ազգային անցյալի նկատմամբ։ Նրա ստեղծագործությունները ներշնչված են հայրենասիրական գաղափարներով։ Նա ձգտել է ընթերցողին ծանոթացնել հայկական պատմությանը։ Նրա կերպարները հաճախ մարմնավորում են քաջություն և նվիրվածություն։ Մուրացանի լեզուն հարուստ է և արտահայտիչ։ Նրա գրքերը մինչ օրս մեծ հետաքրքրությամբ ընթերցվում են։ Նա կարևոր տեղ է զբաղեցնում հայ պատմավեպի զարգացման մեջ։ menu_book19 Համո Սահյան Համո Սահյան 1914 թ․ – 1993 թ․ Համո Սահյանը բնության և հայրենիքի մեծ երգիչն է։ Նրա պոեզիան առանձնանում է պարզությամբ, խորությամբ և ազգային ոգով։Համո Սահյանը հայ բնապատկերային և քնարական պոեզիայի ամենասիրված հեղինակներից է։ Նրա ստեղծագործություններում կենտրոնական տեղ ունեն բնությունը, գյուղը և մարդը։ Սահյանի լեզուն պարզ է, բայց խորապես զգացմունքային։ Նրա բանաստեղծությունները հաճախ արտահայտում են կյանքի գեղեցկությունն ու ցավը։ Նա մեծ ազդեցություն է ունեցել ժողովրդական մտածողության վրա։ Նրա գործերը լայնորեն տարածված են Հայաստանում։ Սահյանի պոեզիան համադրվում է պարզության և փիլիսոփայության հետ։ Նրա ստեղծագործությունները հաճախ ուսումնասիրվում են դպրոցներում։ Նա համարվում է 20-րդ դարի մեծ քնարերգուներից մեկը։ Նրա ժառանգությունը ազգային արժեք է։ menu_book2 Խաչատուր Աբովյան Խաչատուր Աբովյան 1809 թ․ – 1848 թ․ Խաչատուր Աբովյանը նոր հայ գրականության հիմնադիրն է։ Նա առաջիններից էր, ով գրական ստեղծագործություններ գրեց աշխարհաբար հայերենով։ Նրա ամենահայտնի ստեղծագործությունը «Վերք Հայաստանի» վեպն է։ Այդ վեպը նկարագրում է հայ ժողովրդի պայքարը և ազգային ոգին։ Աբովյանը եղել է նաև մանկավարժ և լուսավորիչ։ Նա մեծ ուշադրություն է դարձրել կրթության զարգացմանը։ Իր գործունեությամբ նպաստել է ժամանակակից հայ մշակույթի ձևավորմանը։ Նրա գաղափարները մեծ ազդեցություն են ունեցել հետագա գրողների վրա։ Չնայած կարճ կյանքին՝ նա թողել է հարուստ գրական ժառանգություն։ Նրա անհետացումը մինչև այսօր մնում է հայկական պատմության առեղծվածներից մեկը։ menu_book4 Միսաք Մեծարենց Միսաք Մեծարենց 1886 թ․ – 1908 թ․ Միսաք Մեծարենցը արևմտահայ քնարական պոեզիայի ամենապայծառ ներկայացուցիչներից է։ Չնայած կարճ կյանքին, նա ստեղծել է բարձրարժեք գրական ժառանգություն։Միսաք Մեծարենցը արևմտահայ քնարերգության ամենապայծառ անուններից է։ Նրա ստեղծագործություններում կենտրոնական տեղ ունեն բնությունը, սերը և կյանքի գեղեցկությունը։ Չնայած կարճ կյանքին՝ նա հասցրել է ստեղծել բարձրարժեք պոեզիա։ Նրա լեզուն երաժշտական է և նուրբ։ Մեծարենցը մեծ ազդեցություն է ունեցել հայ ռոմանտիկ պոեզիայի վրա։ Նրա բանաստեղծությունները լի են լույսով և զգացմունքայնությամբ։ Նա համարվում է արևմտահայ պոեզիայի ամենաքնարական ձայներից մեկը։ Նրա գործերը մինչ օրս սիրով ընթերցվում են։ Նրա ժառանգությունը փոքր ծավալով, բայց մեծ արժեք ունի։ Նա հայ գրականության բացառիկ տաղանդներից է։ menu_book2