Քելոյան, Մարի Հարությունի

Քելոյան, Մարի Հարությունի

menu_book Տեսնել նյութերը

Հեղինակի գրքերը (1)

Օնլայն

Հոգեբանություն

Ապագա մանկավարժների ուսումնական դրդապատճառների շարժընթացը ուսումնառության տարիներին

Աշխատությունը նվիրված է ապագա մանկավարժների ուսումնական դրդապատճառների ձևավորման, զարգացման և փոփոխության օրինաչափությունների համակողմանի ուսումնասիրությանը բարձրագույն մասնագիտական կրթության տարբեր փուլերում։ Հետազոտության առանցքում են մանկավարժական մասնագիտություն ընտրած ուսանողների ուսումնական գործունեության շարժառիթները, մասնագիտական հետաքրքրությունների ձևավորման հոգեբանամանկավարժական առանձնահատկությունները, կրթական գործընթացի նկատմամբ վերաբերմունքի փոփոխությունները և ուսումնառության տարիներին մոտիվացիոն համակարգի զարգացման վրա ազդող ներքին ու արտաքին գործոնները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում ուսումնական դրդապատճառների էությանը, դրանց կառուցվածքին, տեսակներին և գործառույթներին, ինչպես նաև անձի ճանաչողական պահանջմունքների, մասնագիտական արժեքային կողմնորոշումների, ինքնաիրացման ձգտումների և ուսումնական հաջողությունների միջև գոյություն ունեցող փոխկապակցվածությանը։ Ուսումնասիրվում են ապագա մանկավարժների ներքին և արտաքին մոտիվացիայի առանձնահատկությունները, գիտելիքների ձեռքբերման նկատմամբ հետաքրքրության, մասնագիտական կարողությունների զարգացման, հասարակական ճանաչման, առաջադիմության և ապագա աշխատանքային գործունեության հետ կապված դրդապատճառների հարաբերակցությունն ու փոփոխությունները։ Քննարկվում են ուսումնառության սկզբնական, միջին և ավարտական փուլերում ուսանողների մոտիվացիոն համակարգի հնարավոր վերափոխումները, մասնագիտական ինքնագիտակցության աստիճանական ձևավորումը, մանկավարժական գործունեության նկատմամբ վերաբերմունքի զարգացումը և ընտրված մասնագիտության նշանակության գիտակցումը։ Կարևորվում է բարձրագույն ուսումնական հաստատության կրթական միջավայրի, դասավանդման մեթոդների, ուսումնական ծրագրերի բովանդակության, դասախոսների մասնագիտական և անձնային հատկանիշների, ինչպես նաև ուսանողակենտրոն ուսուցման կազմակերպման ազդեցությունը սովորելու ցանկության և մասնագիտական հետաքրքրությունների կայունության վրա։ Անդրադարձ է կատարվում ուսանողների անհատական հոգեբանական առանձնահատկություններին, ինքնագնահատականի, ինքնավստահության, նպատակադրման, պատասխանատվության, ինքնուրույնության և ձեռքբերումների նկատմամբ ձգտման դերին ուսումնական դրդապատճառների ձևավորման գործընթացում։ Հատուկ ուշադրության են արժանանում ուսումնական գործունեության արդյունավետության, ակադեմիական առաջադիմության, մասնագիտական պատրաստվածության և մոտիվացիայի մակարդակի փոխկապակցվածության ուսումնասիրության հարցերը։ Աշխատության թեմատիկ շրջանակներում դիտարկվում են մանկավարժական պրակտիկայի, մասնագիտական փորձառության, աշակերտների հետ անմիջական հաղորդակցության և իրական կրթական իրավիճակներում ձեռք բերված հմտությունների ազդեցությունները ապագա ուսուցիչների մասնագիտական կողմնորոշման ու ուսումնական շարժառիթների զարգացման վրա։ Կարևորվում են նաև կրթական գործընթացում առաջացող դժվարությունների, հուզական լարվածության, ուսումնական ծանրաբեռնվածության, մասնագիտական սպասումների և իրական կրթական փորձառության միջև հնարավոր հակասությունների ազդեցությունները ուսանողների մոտիվացիոն համակարգի վրա։ Ուսումնասիրության շրջանակներում ուշադրություն է դարձվում ուսումնական դրդապատճառների շարժընթացի գնահատման հոգեբանական և մանկավարժական մեթոդներին, հարցումների, դիտարկումների, հարցազրույցների և հոգեբանական ախտորոշման գործիքների կիրառման հնարավորություններին։ Քննարկվում են ապագա մանկավարժների ուսումնական մոտիվացիայի բարձրացման, ճանաչողական ակտիվության խթանման, մասնագիտական հետաքրքրությունների ամրապնդման և ինքնակրթության պահանջմունքի զարգացման արդյունավետ մանկավարժական պայմանները։ Առանձնահատուկ նշանակություն է տրվում կրթական գործընթացում դրական հոգեբանական մթնոլորտի ձևավորմանը, ուսանողների անհատական հնարավորությունների հաշվառմանը, համագործակցային և հետազոտական ուսուցման մեթոդների կիրառմանը, ինչպես նաև ուսումնական գործունեության նկատմամբ գիտակցված և պատասխանատու վերաբերմունքի զարգացմանը։ Հետազոտության կարևոր ուղղություններից է ապագա մանկավարժների մասնագիտական ինքնորոշման և ուսումնական դրդապատճառների փոխազդեցության բացահայտումը՝ հաշվի առնելով այն հանգամանքը, որ մանկավարժական մասնագիտության նկատմամբ կայուն հետաքրքրությունն ու ներքին մոտիվացիան կարող են նպաստել հետագա մասնագիտական գործունեության արդյունավետությանը։ Աշխատությունը հնարավորություն է տալիս առավել խորությամբ հասկանալու, թե ինչպես են ուսումնառության տարիներին փոխվում ուսանողների կրթական նպատակները, արժեքային առաջնահերթությունները, մասնագիտական սպասումները և ուսումնական գործունեությունը պայմանավորող հոգեբանական մեխանիզմները։ Այն ունի տեսական և գործնական նշանակություն՝ նպաստելով մանկավարժական կրթության որակի բարձրացման, ուսանողների մասնագիտական պատրաստության կատարելագործման, կրթական միջավայրի արդյունավետ կազմակերպման և ապագա ուսուցիչների մոտիվացիոն զարգացման համար նպաստավոր պայմանների ստեղծման հիմնախնդիրների ուսումնասիրությանը։ Աշխատությունը կարող է օգտակար լինել մանկավարժների, հոգեբանների, կրթության կազմակերպիչների, բարձրագույն ուսումնական հաստատությունների դասախոսների, մանկավարժական կրթության հետազոտողների, ասպիրանտների, ուսանողների և կրթության հոգեբանության ու մասնագիտական մոտիվացիայի զարգացման հարցերով հետաքրքրվող ընթերցողների համար։

Թարմացվել է՝ 2026-10-10
Ապագա մանկավարժների ուսումնական դրդապատճառների շարժընթացը ուսումնառության տարիներին

Անվճար

Խաչատուր Աբովյան Խաչատուր Աբովյան 1809 թ․ – 1848 թ․ Խաչատուր Աբովյանը նոր հայ գրականության հիմնադիրն է։ Նա առաջիններից էր, ով գրական ստեղծագործություններ գրեց աշխարհաբար հայերենով։ Նրա ամենահայտնի ստեղծագործությունը «Վերք Հայաստանի» վեպն է։ Այդ վեպը նկարագրում է հայ ժողովրդի պայքարը և ազգային ոգին։ Աբովյանը եղել է նաև մանկավարժ և լուսավորիչ։ Նա մեծ ուշադրություն է դարձրել կրթության զարգացմանը։ Իր գործունեությամբ նպաստել է ժամանակակից հայ մշակույթի ձևավորմանը։ Նրա գաղափարները մեծ ազդեցություն են ունեցել հետագա գրողների վրա։ Չնայած կարճ կյանքին՝ նա թողել է հարուստ գրական ժառանգություն։ Նրա անհետացումը մինչև այսօր մնում է հայկական պատմության առեղծվածներից մեկը։ menu_book4 Տեսնել ավելին Ավետիք Իսահակյան Ավետիք Իսահակյան 1875 թ․ – 1957 թ․ Ավետիք Իսահակյանը հայ քնարերգության մեծագույն ներկայացուցիչներից է։ Նրա պոեզիան լի է սիրո, հայրենիքի, կարոտի և մարդկային զգացմունքների թեմաներով։ Նրա ստեղծագործությունները մեծ ճանաչում են ստացել նաև արտերկրում։Ավետիք Իսահակյանը հայ քնարերգության ամենանշանավոր ներկայացուցիչներից է։ Նրա ստեղծագործություններում մեծ տեղ են զբաղեցնում սերը, հայրենիքը, կարոտը և մարդու ներաշխարհը։ Իսահակյանի լեզուն առանձնանում է մեղմությամբ, երաժշտականությամբ և խոր զգացմունքայնությամբ։ Նրա հայտնի գործերից են «Աբու Լալա Մահարին» և բազմաթիվ քնարական բանաստեղծություններ։ Նա երկար տարիներ ապրել է արտասահմանում, սակայն մշտապես կապված է եղել հայրենիքի հետ։ Իսահակյանի պոեզիան մեծ ճանաչում է ստացել նաև միջազգային մակարդակով։ Նրա գործերը թարգմանվել են բազմաթիվ լեզուներով։ Նա եղել է նաև հասարակական և մշակութային ակտիվ գործիչ։ Իսահակյանի ստեղծագործությունները շարունակում են սիրել տարբեր սերունդներ։ Նա համարվում է հայ պոեզիայի մեծագույն վարպետներից մեկը։ menu_book3 Տեսնել ավելին Վահան Թեքեյան Վահան Թեքեյան 1878 թ․ – 1945 թ․ Վահան Թեքեյանը սփյուռքահայ գրականության ամենահայտնի բանաստեղծներից է։ Նրա ստեղծագործությունները հայտնի են իրենց խորը քնարականությամբ և հայրենասիրությամբ։ Թեքեյանը գրել է սիրո, հայրենիքի և մարդկային կյանքի մասին։ Նա նաև ակտիվ լրագրող և հասարակական գործիչ էր։ Նրա պոեզիան մեծ ճանաչում է ստացել հայկական սփյուռքում։ Թեքեյանի լեզուն նուրբ է և արտահայտիչ։ Նա կարևոր դեր է ունեցել արևմտահայ մշակույթի պահպանման գործում։ Նրա գործերը թարգմանվել են տարբեր լեզուներով։ Շատ գրականագետներ նրան անվանում են «Սփյուռքի բանաստեղծ իշխան»։ Նրա անունը շարունակում է մնալ հայ պոեզիայի կարևոր էջերից մեկը։ menu_book2 Տեսնել ավելին Նար-Դոս (Միքայել Հովհաննիսյան) Նար-Դոս (Միքայել Հովհաննիսյան) 1867 թ․ – 1933 թ․ Նար-Դոսը հայ հոգեբանական արձակի հիմնադիրներից է։ Նրա ստեղծագործություններում մեծ տեղ ունի մարդու ներաշխարհի վերլուծությունը և հոգեբանական հակասությունները։ Նա նկարագրել է քաղաքային կյանքը և հասարակության տարբեր խավերը։ Նրա վեպերն ու պատմվածքները աչքի են ընկնում իրատեսականությամբ։ Նար-Դոսի լեզուն պարզ է, բայց խորքային և դիտողական։ Նրա հերոսները հաճախ կանգնած են բարոյական ընտրությունների առաջ։ Նա մեծ ազդեցություն է ունեցել հայ արձակի զարգացման վրա։ Նրա ստեղծագործությունները մինչ օրս դասական են համարվում։ Նար-Դոսը համարվում է հայ հոգեբանական արձակի հիմնադիրներից մեկը։ Նրա ժառանգությունը շարունակում է ուսումնասիրվել։ menu_book13 Տեսնել ավելին Եղիշե Չարենց Եղիշե Չարենց 1897 թ․ – 1937 թ․ Եղիշե Չարենցը հայ նորագույն գրականության ամենաազդեցիկ հեղինակներից է։ Նա բանաստեղծ, արձակագիր և թարգմանիչ էր, որը նորարարական մոտեցումներ բերեց հայ պոեզիա։ Նրա ստեղծագործություններում միահյուսված են հայրենասիրությունը, հեղափոխական գաղափարները և մարդու ներքին պայքարը։ «Ես իմ անուշ Հայաստանի» բանաստեղծությունը դարձել է ազգային խորհրդանիշ։ Չարենցի լեզուն համարձակ է, հարուստ և ժամանակակից։ Նա մեծ ազդեցություն է ունեցել 20-րդ դարի հայ գրականության զարգացման վրա։ Չնայած քաղաքական հալածանքներին, նրա ստեղծագործությունները պահպանեցին իրենց արժեքը։ Նրա գործերը թարգմանվել են բազմաթիվ լեզուներով։ Չարենցը համարվում է հայ մշակույթի խորհրդանշական դեմքերից մեկը։ Նրա գրական ժառանգությունը շարունակում է ոգեշնչել նոր սերունդներին։ menu_book16 Տեսնել ավելին Համո Սահյան Համո Սահյան 1914 թ․ – 1993 թ․ Համո Սահյանը բնության և հայրենիքի մեծ երգիչն է։ Նրա պոեզիան առանձնանում է պարզությամբ, խորությամբ և ազգային ոգով։Համո Սահյանը հայ բնապատկերային և քնարական պոեզիայի ամենասիրված հեղինակներից է։ Նրա ստեղծագործություններում կենտրոնական տեղ ունեն բնությունը, գյուղը և մարդը։ Սահյանի լեզուն պարզ է, բայց խորապես զգացմունքային։ Նրա բանաստեղծությունները հաճախ արտահայտում են կյանքի գեղեցկությունն ու ցավը։ Նա մեծ ազդեցություն է ունեցել ժողովրդական մտածողության վրա։ Նրա գործերը լայնորեն տարածված են Հայաստանում։ Սահյանի պոեզիան համադրվում է պարզության և փիլիսոփայության հետ։ Նրա ստեղծագործությունները հաճախ ուսումնասիրվում են դպրոցներում։ Նա համարվում է 20-րդ դարի մեծ քնարերգուներից մեկը։ Նրա ժառանգությունը ազգային արժեք է։ menu_book2 Տեսնել ավելին