Խաչատուրյան, Վանիկ Հակոբի

Խաչատուրյան, Վանիկ Հակոբի

menu_book Տեսնել նյութերը

Հեղինակի գրքերը (1)

Օնլայն

Մշակույթ

Значение полихромии в создании художественного образа армянской культовой архитектуры IV-XIX вв.

Աշխատությունը նվիրված է IV–XIX դարերի հայկական պաշտամունքային ճարտարապետության մեջ բազմագույն ձևավորման դերի և գեղարվեստական նշանակության ուսումնասիրությանը։ Հիմնական ուշադրությունը կենտրոնացված է գույնի կիրառման սկզբունքների, տարբեր երանգների համադրության և դրանց միջոցով ճարտարապետական կառույցի ամբողջական գեղարվեստական կերպարի ձևավորման առանձնահատկությունների վրա։ Ուսումնասիրվում է, թե ինչպես են բնական շինանյութերի գունային հատկությունները, քարատեսակների ընտրությունը, արտաքին և ներքին հարդարանքի գունային լուծումները, որմնանկարչությունը, զարդարվեստը և դեկորատիվ այլ տարրերը փոխազդել ճարտարապետական ձևերի հետ՝ ստեղծելով միասնական գեղարվեստական միջավայր։ Առանձնահատուկ նշանակություն է տրվում գույնի և ճարտարապետական ծավալի փոխհարաբերությանը, լուսավորության ազդեցությանը գունային ընկալման վրա, ինչպես նաև բազմագույն հորինվածքների խորհրդանշական, գեղագիտական և հոգևոր նշանակությանը։ Դիտարկվում են հայկական եկեղեցիների, վանական համալիրների և այլ պաշտամունքային կառույցների գեղարվեստական լուծումների զարգացման տարբեր փուլերը՝ հնարավորություն տալով հետևել բազմագույն ձևավորման ավանդույթների փոփոխություններին երկարատև պատմական ժամանակաշրջանի ընթացքում։ Ուշադրություն է դարձվում նաև ճարտարապետության, քանդակագործության, որմնանկարչության և դեկորատիվ արվեստի փոխադարձ կապերին, որոնց համադրությունը մեծ դեր է ունեցել հայկական եկեղեցական կառույցների ինքնատիպ կերպարի ձևավորման գործում։ Պատմական տարբեր ժամանակաշրջանների օրինակների համեմատական ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս բացահայտել ինչպես շարունակական գեղարվեստական ավանդույթները, այնպես էլ ժամանակի ընթացքում առաջացած ոճական և գունային փոփոխությունները։ Բազմագույն ձևավորումը ներկայացվում է ոչ միայն որպես արտաքին զարդարանքի միջոց, այլև որպես ճարտարապետական գաղափարի արտահայտման կարևոր բաղադրիչ, որն ընդգծում է կառույցի առանձին հատվածները, ձևավորում տարածության ընկալումը և նպաստում ընդհանուր գեղարվեստական ու խորհրդանշական բովանդակության բացահայտմանը։ Աշխատությունը կարևոր նյութ է հայկական միջնադարյան և նոր շրջանի ճարտարապետական ժառանգության գեղարվեստական առանձնահատկությունների ուսումնասիրման համար և կարող է օգտակար լինել ճարտարապետության պատմությամբ, արվեստաբանությամբ, հայկական մշակույթով, եկեղեցական արվեստով, հուշարձանագիտությամբ և մշակութային ժառանգության պահպանությամբ հետաքրքրվող մասնագետների, հետազոտողների և ուսանողների համար։

Թարմացվել է՝ 2026-09-21
Значение полихромии в создании художественного образа армянской культовой архитектуры IV-XIX вв.

Անվճար

Վահան Թեքեյան Վահան Թեքեյան 1878 թ․ – 1945 թ․ Վահան Թեքեյանը սփյուռքահայ գրականության ամենահայտնի բանաստեղծներից է։ Նրա ստեղծագործությունները հայտնի են իրենց խորը քնարականությամբ և հայրենասիրությամբ։ Թեքեյանը գրել է սիրո, հայրենիքի և մարդկային կյանքի մասին։ Նա նաև ակտիվ լրագրող և հասարակական գործիչ էր։ Նրա պոեզիան մեծ ճանաչում է ստացել հայկական սփյուռքում։ Թեքեյանի լեզուն նուրբ է և արտահայտիչ։ Նա կարևոր դեր է ունեցել արևմտահայ մշակույթի պահպանման գործում։ Նրա գործերը թարգմանվել են տարբեր լեզուներով։ Շատ գրականագետներ նրան անվանում են «Սփյուռքի բանաստեղծ իշխան»։ Նրա անունը շարունակում է մնալ հայ պոեզիայի կարևոր էջերից մեկը։ menu_book2 Տեսնել ավելին Րաֆֆի (Հակոբ Մելիք-Հակոբյան) Րաֆֆի (Հակոբ Մելիք-Հակոբյան) 1835 թ․ – 1888 թ․ Րաֆֆին հայ պատմավեպի ամենահայտնի ներկայացուցիչներից է։ Նրա ստեղծագործություններում մեծ տեղ են զբաղեցնում ազգային ազատագրության և հայրենասիրության թեմաները։ «Սամվել», «Խենթը» և «Դավիթ Բեկ» վեպերը համարվում են հայ գրականության դասականներ։ Նա ստեղծել է ուժեղ և հիշվող հերոսներ։ Րաֆֆու կերպարները պայքարում են հանուն ազատության և արդարության։ Նրա գրքերը մեծ ազդեցություն են ունեցել հայ երիտասարդության վրա։ Նա կարողացել է պատմությունը ներկայացնել հետաքրքիր և կենդանի ձևով։ Նրա ստեղծագործությունները մինչ օրս լայնորեն ընթերցվում են։ Րաֆֆին համարվում է ազգային մտածողության ձևավորման կարևոր գործիչ։ Նրա անունը մշտապես կապված է հայրենասիրական գրականության հետ։ menu_book17 Տեսնել ավելին Սիամանթո (Ատոմ Յարճանյան) Սիամանթո (Ատոմ Յարճանյան) 1878 թ․ – 1915 թ․ Սիամանթոն արևմտահայ գրականության ամենահզոր բանաստեղծներից է։ Նրա ստեղծագործությունները նվիրված են ազգային պայքարին, ազատությանը և մարդկային արժանապատվությանը։ Նա մեծ ցավով նկարագրել է հայ ժողովրդի ողբերգական ճակատագիրը։ Սիամանթոյի լեզուն ուժեղ է, կրակոտ և հուզական։ Նրա պոեզիան հաճախ արտահայտում է բողոք և արդարության պահանջ։ Հայոց ցեղասպանության տարիներին նա զոհվել է օսմանյան իշխանությունների կողմից։ Նրա գործերը դարձել են ազգային հիշողության կարևոր մաս։ Սիամանթոն մեծ ազդեցություն է ունեցել հետագա հայ բանաստեղծների վրա։ Նրա ստեղծագործությունները շարունակում են արդիական մնալ։ Նա համարվում է ազատատենչ պոեզիայի խորհրդանիշներից մեկը։ menu_book2 Տեսնել ավելին Գրիգոր Զոհրապ Գրիգոր Զոհրապ 1861 թ․ – 1915 թ․ Հայ նշանավոր գրող, հրապարակախոս, իրավաբան և քաղաքական գործիչ էր։ Նա ծնվել է 1861 թվականի հունիսի 26-ին՝ Կոստանդնուպոլսում, և մահացել 1915 թվականին՝ Հայոց ցեղասպանության ժամանակ։ Զոհրապը համարվում է արևմտահայ գրականության ամենահայտնի նովելիստներից մեկը։ Նրա ստեղծագործություններում պատկերավորվում են մարդու հոգեբանությունը, հասարակական հարաբերությունները և քաղաքային կյանքի խնդիրները։ Նա գրել է բազմաթիվ պատմվածքներ և նորավեպեր, որոնք առանձնանում են իրատեսական ոճով և խոր հոգեբանական վերլուծությամբ։ Բացի գրական գործունեությունից, Զոհրապը եղել է հայտնի իրավաբան և Օսմանյան խորհրդարանի պատգամավոր։ Նրա կյանքն ու գործունեությունը մեծ ազդեցություն են ունեցել հայ մշակույթի և հասարակական մտքի զարգացման վրա, իսկ նրա ստեղծագործությունները մինչ օրս համարվում են հայ գրականության արժեքավոր էջերից։ menu_book5 Տեսնել ավելին Համո Սահյան Համո Սահյան 1914 թ․ – 1993 թ․ Համո Սահյանը բնության և հայրենիքի մեծ երգիչն է։ Նրա պոեզիան առանձնանում է պարզությամբ, խորությամբ և ազգային ոգով։Համո Սահյանը հայ բնապատկերային և քնարական պոեզիայի ամենասիրված հեղինակներից է։ Նրա ստեղծագործություններում կենտրոնական տեղ ունեն բնությունը, գյուղը և մարդը։ Սահյանի լեզուն պարզ է, բայց խորապես զգացմունքային։ Նրա բանաստեղծությունները հաճախ արտահայտում են կյանքի գեղեցկությունն ու ցավը։ Նա մեծ ազդեցություն է ունեցել ժողովրդական մտածողության վրա։ Նրա գործերը լայնորեն տարածված են Հայաստանում։ Սահյանի պոեզիան համադրվում է պարզության և փիլիսոփայության հետ։ Նրա ստեղծագործությունները հաճախ ուսումնասիրվում են դպրոցներում։ Նա համարվում է 20-րդ դարի մեծ քնարերգուներից մեկը։ Նրա ժառանգությունը ազգային արժեք է։ menu_book2 Տեսնել ավելին Մուրացան (Գրիգոր Տեր-Հովհաննիսյան) Մուրացան (Գրիգոր Տեր-Հովհաննիսյան) 1854 թ․ – 1908 թ․ Մուրացանը հայ պատմական արձակի կարևոր ներկայացուցիչներից է։ Նրա ամենահայտնի ստեղծագործությունը «Գևորգ Մարզպետունի» վեպն է։ Վեպում ներկայացվում են Հայաստանի պատմության կարևոր էջերը։ Մուրացանը մեծ հետաքրքրություն ուներ ազգային անցյալի նկատմամբ։ Նրա ստեղծագործությունները ներշնչված են հայրենասիրական գաղափարներով։ Նա ձգտել է ընթերցողին ծանոթացնել հայկական պատմությանը։ Նրա կերպարները հաճախ մարմնավորում են քաջություն և նվիրվածություն։ Մուրացանի լեզուն հարուստ է և արտահայտիչ։ Նրա գրքերը մինչ օրս մեծ հետաքրքրությամբ ընթերցվում են։ Նա կարևոր տեղ է զբաղեցնում հայ պատմավեպի զարգացման մեջ։ menu_book18 Տեսնել ավելին