Խոջայան, Թագուհի Ռաֆայելի

Խոջայան, Թագուհի Ռաֆայելի

menu_book Տեսնել նյութերը

Հեղինակի գրքերը (1)

Օնլայն

Գրականություն

Коннотация прилагательных цветообозначений в современном немецком языке

Աշխատությունը նվիրված է ժամանակակից գերմաներենում գույն նշանակող ածականների հարանշանակային՝ կոնոտատիվ իմաստների ուսումնասիրությանը՝ բացահայտելով դրանց ոչ միայն ուղղակի անվանական, այլև մշակութային, հուզական, խորհրդանշական և գնահատողական նշանակությունները։ Հետազոտության հիմքում ընկած է այն մոտեցումը, ըստ որի գույնի անվանումը լեզվում հաճախ դուրս է գալիս իր հիմնական՝ տեսողական ընկալման սահմաններից և կարող է փոխանցել մարդու հուզական վիճակ, վերաբերմունք, սոցիալական կամ մշակութային գնահատական, փոխաբերական իմաստ և որոշակի ասոցիացիաներ։ Ուսումնասիրության շրջանակում վերլուծվում են ժամանակակից գերմաներենում գործածվող հիմնական գույն նշանակող ածականները և դրանց տարբեր իմաստային դրսևորումները՝ ուշադրություն դարձնելով այն լեզվական համատեքստերին, որոնցում ձևավորվում կամ փոփոխվում է դրանց կոնոտատիվ նշանակությունը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում փոխաբերական և դարձվածային կիրառություններին, քանի որ հենց այդպիսի կառուցվածքներում գույնի անվանումները հաճախ ձեռք են բերում մշակութայինորեն պայմանավորված լրացուցիչ իմաստներ։ Հետազոտությունը դիտարկում է նաև գունային խորհրդանիշների և հասարակական պատկերացումների փոխհարաբերությունը՝ ցույց տալով, թե ինչպես կարող են որոշակի գույներ կապվել դրական կամ բացասական գնահատականների, հոգեբանական վիճակների, վտանգի, հաջողության, տխրության, ուրախության, նախանձի կամ այլ հասկացությունների հետ։ Աշխատության կարևոր բաղադրիչ է գունային ածականների իմաստի կախվածությունը հաղորդակցական իրավիճակից և խոսքային միջավայրից, ինչը հնարավորություն է տալիս տարբերակել դրանց բառարանային և համատեքստային նշանակությունները։ Միաժամանակ ուսումնասիրվում է լեզվական և մշակութային գործոնների դերը կոնոտացիաների ձևավորման ու պահպանման գործընթացում։ Նման մոտեցումը հնարավորություն է տալիս ավելի ամբողջական պատկերացում կազմել գերմաներենի բառապաշարի իմաստային կազմակերպման և լեզվում մշակութային տեղեկատվության արտահայտման մեխանիզմների վերաբերյալ։ Աշխատությունը կարող է արժեքավոր լինել գերմանագետների, ընդհանուր և համեմատական լեզվաբանությամբ զբաղվող մասնագետների, բառարանագիրների, թարգմանիչների, մշակութաբանների, դասախոսների, հետազոտողների և լեզվաբանական ուղղությունների ուսանողների համար։

Թարմացվել է՝ 2026-09-16
Коннотация прилагательных цветообозначений в современном немецком языке

Անվճար

Ալեքսանդր Շիրվանզադե Ալեքսանդր Շիրվանզադե 1858 թ․ – 1935 թ․ Ալեքսանդր Շիրվանզադեն հայ ռեալիստական արձակի մեծագույն ներկայացուցիչներից է։ Նրա ստեղծագործություններում արտացոլված են հասարակության տարբեր խավերի կյանքը և սոցիալական խնդիրները։ Նա գրել է վեպեր, պատմվածքներ և դրամատիկական գործեր։ Շիրվանզադեն մեծ ուշադրություն է դարձրել մարդկային հարաբերություններին։ Նրա հերոսները հոգեբանորեն խորն են մշակված։ Նա համարձակորեն քննադատել է հասարակական անարդարությունները։ Նրա ստեղծագործությունները մեծ ճանաչում են ստացել նաև թատերական բեմերում։ Շիրվանզադեն համարվում է հայ արձակի դասականներից մեկը։ Նրա ազդեցությունը զգալի է հետագա գրողների ստեղծագործություններում։ Նա շարունակում է մնալ հայ գրականության կարևորագույն անուններից մեկը։ menu_book17 Տեսնել ավելին Հովհաննես Շիրազ Հովհաննես Շիրազ 1915 թ․ – 1984 թ․ Հովհաննես Շիրազը հայ ժողովրդի ամենասիրված բանաստեղծներից է։ Նրա ստեղծագործությունները խորապես կապված են հայրենիքի, մոր կերպարի և ազգային ցավի հետ։ Շիրազի լեզուն պարզ է, ժողովրդական և շատ հուզական։ Նրա հայտնի գործերից են «Հայոց դանթեականը», «Մայրս» և բազմաթիվ հայրենասիրական բանաստեղծություններ։ Նա հաճախ արտահայտել է ժողովրդի ցավն ու ուրախությունը։ Շիրազը մեծ ազդեցություն է ունեցել սերունդների վրա իր անմիջական ոճով։ Նրա պոեզիան հաճախ արտասանվում է դպրոցներում և միջոցառումների ժամանակ։ Նա համարվում է 20-րդ դարի ամենաժողովրդական բանաստեղծներից մեկը։ Նրա ստեղծագործությունները դարձել են ազգային հիշողության մաս։ Շիրազը մինչ օրս սիրելի է ընթերցողների լայն շրջանակի համար։ menu_book6 Տեսնել ավելին Համո Սահյան Համո Սահյան 1914 թ․ – 1993 թ․ Համո Սահյանը բնության և հայրենիքի մեծ երգիչն է։ Նրա պոեզիան առանձնանում է պարզությամբ, խորությամբ և ազգային ոգով։Համո Սահյանը հայ բնապատկերային և քնարական պոեզիայի ամենասիրված հեղինակներից է։ Նրա ստեղծագործություններում կենտրոնական տեղ ունեն բնությունը, գյուղը և մարդը։ Սահյանի լեզուն պարզ է, բայց խորապես զգացմունքային։ Նրա բանաստեղծությունները հաճախ արտահայտում են կյանքի գեղեցկությունն ու ցավը։ Նա մեծ ազդեցություն է ունեցել ժողովրդական մտածողության վրա։ Նրա գործերը լայնորեն տարածված են Հայաստանում։ Սահյանի պոեզիան համադրվում է պարզության և փիլիսոփայության հետ։ Նրա ստեղծագործությունները հաճախ ուսումնասիրվում են դպրոցներում։ Նա համարվում է 20-րդ դարի մեծ քնարերգուներից մեկը։ Նրա ժառանգությունը ազգային արժեք է։ menu_book2 Տեսնել ավելին Ղազարոս Աղայան Ղազարոս Աղայան 1840 թ․ – 1911 թ․ Ղազարոս Աղայանը մանկական գրականության հիմնադիրներից է։ Նա գրել է բազմաթիվ հեքիաթներ, պատմվածքներ և կրթական նյութեր երեխաների համար։ Նրա ստեղծագործություններն ունեն դաստիարակչական և բարոյական նշանակություն։ Աղայանը նաև ակտիվ մանկավարժ էր։ Նա մեծ դեր է ունեցել ազգային կրթության զարգացման գործում։ Նրա հերոսները սովորեցնում են ազնվություն, աշխատասիրություն և բարություն։ Աղայանի լեզուն պարզ և հասկանալի է երեխաների համար։ Նրա հեքիաթները մինչ օրս ընդգրկված են դպրոցական ծրագրերում։ Մի քանի սերունդ մեծացել է նրա գրքերով։ Նա համարվում է հայ մանկական գրականության դասականներից մեկը։ menu_book3 Տեսնել ավելին Միսաք Մեծարենց Միսաք Մեծարենց 1886 թ․ – 1908 թ․ Միսաք Մեծարենցը արևմտահայ քնարական պոեզիայի ամենապայծառ ներկայացուցիչներից է։ Չնայած կարճ կյանքին, նա ստեղծել է բարձրարժեք գրական ժառանգություն։Միսաք Մեծարենցը արևմտահայ քնարերգության ամենապայծառ անուններից է։ Նրա ստեղծագործություններում կենտրոնական տեղ ունեն բնությունը, սերը և կյանքի գեղեցկությունը։ Չնայած կարճ կյանքին՝ նա հասցրել է ստեղծել բարձրարժեք պոեզիա։ Նրա լեզուն երաժշտական է և նուրբ։ Մեծարենցը մեծ ազդեցություն է ունեցել հայ ռոմանտիկ պոեզիայի վրա։ Նրա բանաստեղծությունները լի են լույսով և զգացմունքայնությամբ։ Նա համարվում է արևմտահայ պոեզիայի ամենաքնարական ձայներից մեկը։ Նրա գործերը մինչ օրս սիրով ընթերցվում են։ Նրա ժառանգությունը փոքր ծավալով, բայց մեծ արժեք ունի։ Նա հայ գրականության բացառիկ տաղանդներից է։ menu_book2 Տեսնել ավելին Հովհաննես Թումանյան Հովհաննես Թումանյան 1869 թ․ – 1923 թ․ Հովհաննես Թումանյանը հայ ժողովրդի ամենասիրված գրողներից և բանաստեղծներից է։ Նա ծնվել է Լոռու Դսեղ գյուղում և իր ստեղծագործություններում հաճախ պատկերել է ժողովրդական կյանքն ու ավանդույթները։ Թումանյանը գրել է հեքիաթներ, պոեմներ, պատմվածքներ և բանաստեղծություններ։ Նրա ամենահայտնի գործերից են «Գիքոր», «Անուշ», «Քաջ Նազար» և «Թմկաբերդի առումը»։ Նրա լեզուն պարզ է, բնական և հասկանալի բոլոր սերունդների համար։ Թումանյանի ստեղծագործությունները լի են հումորով, իմաստությամբ և մարդասիրությամբ։ Նա նաև ակտիվ հասարակական գործիչ էր և զբաղվել է բարեգործությամբ։ Նրա գործերը թարգմանվել են բազմաթիվ լեզուներով։ Թումանյանը հաճախ անվանվում է «Ամենայն հայոց բանաստեղծ»։ Նրա ժառանգությունը շարունակում է մնալ հայկական մշակույթի հիմնասյուներից մեկը։ menu_book9 Տեսնել ավելին