Կորխմազյան, Էմմա Մուշեղի

Կորխմազյան, Էմմա Մուշեղի

menu_book Տեսնել նյութերը

Հեղինակի գրքերը (1)

Օնլայն

Մշակույթ

Миниатюра Верхней Армении (XIII-XIV вв.)

Աշխատությունը նվիրված է XIII–XIV դարերի Վերին Հայաստանի մանրանկարչության ուսումնասիրությանը՝ բացահայտելով տարածաշրջանում ձևավորված գեղարվեստական ավանդույթների առանձնահատկությունները, զարգացման ընթացքը և կապերը հայկական միջնադարյան ձեռագրարվեստի այլ կենտրոնների հետ։ Հետազոտության կենտրոնում ձեռագրերի պատկերազարդումն է՝ որպես ոչ միայն կրոնական բովանդակության արտահայտման միջոց, այլև տվյալ ժամանակաշրջանի գեղարվեստական մտածողության, մշակութային միջավայրի և հասարակական կյանքի կարևոր վկայություն։ Ուսումնասիրության շրջանակում կարող են քննության առնվել Վերին Հայաստանի ձեռագրերի մանրանկարների պատկերագրական և ոճական առանձնահատկությունները, կոմպոզիցիոն կառուցվածքը, կերպարների ներկայացման եղանակները, գունային համակարգը, զարդանախշերը և գեղարվեստական ձևերը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում այն հարցին, թե ինչպես են տեղական գեղարվեստական ավանդույթները փոխազդել հայկական մանրանկարչության այլ դպրոցների և հարակից տարածաշրջանների արվեստի հետ։ XIII–XIV դարերի պատմական ու քաղաքական բարդ պայմանների համատեքստում ձեռագրային արվեստի ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս դիտարկել մշակութային ժառանգության պահպանման և գեղարվեստական ավանդույթների շարունակականության խնդիրները։ Կարևոր նշանակություն ունի նաև առանձին ձեռագրերի և մանրանկարների համեմատական քննությունը, որի միջոցով հնարավոր է բացահայտել վարպետների անհատական ձեռագիրը, պատկերագրական ընդհանրությունները, կրկնվող մոտիվները և ժամանակի ընթացքում տեղի ունեցած ոճական փոփոխությունները։ Մանրանկարչության ուսումնասիրությունը կարող է ներառել նաև ձեռագրերի ձևավորման մյուս բաղադրիչները՝ գլխազարդերը, լուսանցազարդերը, զարդագրերը և դեկորատիվ այլ տարրերը, որոնք ամբողջացնում են ձեռագրի գեղարվեստական կերպարը։ Աշխատությունը կարևոր է հայկական միջնադարյան արվեստի պատմության համար, քանի որ ներկայացնում է Վերին Հայաստանը որպես ինքնատիպ գեղարվեստական միջավայր և հնարավորություն է տալիս ավելի ամբողջական պատկերացում կազմել XIII–XIV դարերի հայկական մանրանկարչության աշխարհագրական ու ոճական բազմազանության մասին։ Այն կարող է հետաքրքրել արվեստաբաններին, հայագետներին, ձեռագրագետներին, միջնադարագետներին, մշակութաբաններին և հայկական միջնադարյան արվեստի պատմությամբ զբաղվող հետազոտողներին։

Թարմացվել է՝ 2026-08-27
Миниатюра Верхней Армении (XIII-XIV вв.)

Անվճար

Վահան Տերյան Վահան Տերյան 1885 թ․ – 1920 թ․ Վահան Տերյանը հայ քնարական պոեզիայի ամենասիրելի հեղինակներից է։ Նրա ստեղծագործություններում արտահայտված են սերը, մենությունը, կարոտը և կյանքի անցողիկությունը։ Տերյանի բանաստեղծությունները հայտնի են իրենց երաժշտականությամբ և նուրբ տրամադրությամբ։ Նա մեծ ազդեցություն է կրել եվրոպական խորհրդապաշտությունից։ Նրա պոեզիան նոր շունչ է բերել հայկական գրականությանը։ Տերյանի լեզուն մեղմ է, գեղեցիկ և հուզական։ Նրա բազմաթիվ բանաստեղծություններ դարձել են երգեր։ Նա մեծ ազդեցություն է ունեցել հետագա սերունդների բանաստեղծների վրա։ Տերյանի ստեղծագործությունները շարունակում են մնալ ամենաընթերցվողներից։ Նա համարվում է հայ քնարերգության մեծագույն վարպետներից մեկը։ menu_book5 Ալեքսանդր Շիրվանզադե Ալեքսանդր Շիրվանզադե 1858 թ․ – 1935 թ․ Ալեքսանդր Շիրվանզադեն հայ ռեալիստական արձակի մեծագույն ներկայացուցիչներից է։ Նրա ստեղծագործություններում արտացոլված են հասարակության տարբեր խավերի կյանքը և սոցիալական խնդիրները։ Նա գրել է վեպեր, պատմվածքներ և դրամատիկական գործեր։ Շիրվանզադեն մեծ ուշադրություն է դարձրել մարդկային հարաբերություններին։ Նրա հերոսները հոգեբանորեն խորն են մշակված։ Նա համարձակորեն քննադատել է հասարակական անարդարությունները։ Նրա ստեղծագործությունները մեծ ճանաչում են ստացել նաև թատերական բեմերում։ Շիրվանզադեն համարվում է հայ արձակի դասականներից մեկը։ Նրա ազդեցությունը զգալի է հետագա գրողների ստեղծագործություններում։ Նա շարունակում է մնալ հայ գրականության կարևորագույն անուններից մեկը։ menu_book19 Դանիել Վարուժան Դանիել Վարուժան 1884 թ․ – 1915 թ․ Դանիել Վարուժանը արևմտահայ պոեզիայի ամենատաղանդավոր ներկայացուցիչներից է։ Նրա ստեղծագործություններում մեծ տեղ ունեն բնությունը, գյուղական կյանքը և մարդու ստեղծագործ ուժը։ Վարուժանը հիանում էր աշխատանքի գեղեցկությամբ և մարդու հոգևոր ուժով։ Նրա բանաստեղծությունները հարուստ են պատկերներով և զգացմունքներով։ Նա ձգտել է վերածնել ազգային մշակութային արժեքները։ Հայոց ցեղասպանության ժամանակ նա ձերբակալվել և սպանվել է։ Չնայած կարճ կյանքին՝ նա թողել է մեծ գրական ժառանգություն։ Նրա գործերը մեծ ազդեցություն են ունեցել հայ պոեզիայի զարգացման վրա։ Վարուժանի ստեղծագործությունները մինչ օրս լայնորեն ընթերցվում են։ Նա համարվում է արևմտահայ գրականության դասականներից մեկը։ menu_book5 Նար-Դոս (Միքայել Հովհաննիսյան) Նար-Դոս (Միքայել Հովհաննիսյան) 1867 թ․ – 1933 թ․ Նար-Դոսը հայ հոգեբանական արձակի հիմնադիրներից է։ Նրա ստեղծագործություններում մեծ տեղ ունի մարդու ներաշխարհի վերլուծությունը և հոգեբանական հակասությունները։ Նա նկարագրել է քաղաքային կյանքը և հասարակության տարբեր խավերը։ Նրա վեպերն ու պատմվածքները աչքի են ընկնում իրատեսականությամբ։ Նար-Դոսի լեզուն պարզ է, բայց խորքային և դիտողական։ Նրա հերոսները հաճախ կանգնած են բարոյական ընտրությունների առաջ։ Նա մեծ ազդեցություն է ունեցել հայ արձակի զարգացման վրա։ Նրա ստեղծագործությունները մինչ օրս դասական են համարվում։ Նար-Դոսը համարվում է հայ հոգեբանական արձակի հիմնադիրներից մեկը։ Նրա ժառանգությունը շարունակում է ուսումնասիրվել։ menu_book13 Հովհաննես Շիրազ Հովհաննես Շիրազ 1915 թ․ – 1984 թ․ Հովհաննես Շիրազը հայ ժողովրդի ամենասիրված բանաստեղծներից է։ Նրա ստեղծագործությունները խորապես կապված են հայրենիքի, մոր կերպարի և ազգային ցավի հետ։ Շիրազի լեզուն պարզ է, ժողովրդական և շատ հուզական։ Նրա հայտնի գործերից են «Հայոց դանթեականը», «Մայրս» և բազմաթիվ հայրենասիրական բանաստեղծություններ։ Նա հաճախ արտահայտել է ժողովրդի ցավն ու ուրախությունը։ Շիրազը մեծ ազդեցություն է ունեցել սերունդների վրա իր անմիջական ոճով։ Նրա պոեզիան հաճախ արտասանվում է դպրոցներում և միջոցառումների ժամանակ։ Նա համարվում է 20-րդ դարի ամենաժողովրդական բանաստեղծներից մեկը։ Նրա ստեղծագործությունները դարձել են ազգային հիշողության մաս։ Շիրազը մինչ օրս սիրելի է ընթերցողների լայն շրջանակի համար։ menu_book6 Համո Սահյան Համո Սահյան 1914 թ․ – 1993 թ․ Համո Սահյանը բնության և հայրենիքի մեծ երգիչն է։ Նրա պոեզիան առանձնանում է պարզությամբ, խորությամբ և ազգային ոգով։Համո Սահյանը հայ բնապատկերային և քնարական պոեզիայի ամենասիրված հեղինակներից է։ Նրա ստեղծագործություններում կենտրոնական տեղ ունեն բնությունը, գյուղը և մարդը։ Սահյանի լեզուն պարզ է, բայց խորապես զգացմունքային։ Նրա բանաստեղծությունները հաճախ արտահայտում են կյանքի գեղեցկությունն ու ցավը։ Նա մեծ ազդեցություն է ունեցել ժողովրդական մտածողության վրա։ Նրա գործերը լայնորեն տարածված են Հայաստանում։ Սահյանի պոեզիան համադրվում է պարզության և փիլիսոփայության հետ։ Նրա ստեղծագործությունները հաճախ ուսումնասիրվում են դպրոցներում։ Նա համարվում է 20-րդ դարի մեծ քնարերգուներից մեկը։ Նրա ժառանգությունը ազգային արժեք է։ menu_book2