Лисициан, Степан Данилович, 1865-1947

Лисициан, Степан Данилович, 1865-1947

menu_book Տեսնել նյութերը

Հեղինակի գրքերը (2)

Օնլայն

Պատմություն

К изучению армянских крестьянских жилищ

Գիրքը նվիրված է հայկական գյուղացիական բնակարանների պատմության, կառուցվածքային առանձնահատկությունների և զարգացման ուսումնասիրությանը։ Աշխատության մեջ ներկայացվում են ավանդական բնակելի տների ճարտարապետական ձևերը, հատակագծային լուծումները, շինարարական նյութերի կիրառման առանձնահատկությունները և դրանց ձևավորման վրա ազդած բնական, տնտեսական ու մշակութային գործոնները։ Ուսումնասիրությունը բացահայտում է հայկական գյուղական բնակավայրերի կենցաղային միջավայրը, բնակարանաշինության ավանդույթները և դրանց կապը բնակչության կենսակերպի, ընտանեկան կառուցվածքի և տնտեսական գործունեության հետ։ Անդրադարձ է կատարվում տարբեր պատմաազգագրական շրջաններում ձևավորված բնակելի տների ընդհանրություններին և տեղական առանձնահատկություններին՝ ներկայացնելով դրանց արժեքը որպես հայկական նյութական մշակույթի կարևոր բաղադրիչ։ Գիրքը կարևոր աղբյուր է ազգագրության, ճարտարապետության, մշակութային ժառանգության և հայ ժողովրդի կենցաղի պատմության ուսումնասիրության համար։ Այն օգտակար է պատմաբանների, ազգագրագետների, ճարտարապետների, մշակութաբանների, ուսանողների և բոլոր նրանց համար, ովքեր հետաքրքրված են հայկական ավանդական բնակարանաշինությամբ և ժողովրդական ճարտարապետությամբ։

Թարմացվել է՝ 2026-08-12
К изучению армянских крестьянских жилищ

Անվճար

Օնլայն

Պատմություն

Историко-этнографические очерки Шатаха

Работа представляет собой историко-этнографическое исследование Шатаха, посвящённое комплексному изучению его прошлого, населения, традиционной культуры и особенностей общественного уклада. Основное внимание уделяется историческому развитию региона, его природно-географическим условиям и их влиянию на формирование образа жизни местного населения. Через описание населённых пунктов, хозяйственных занятий, быта и социальных отношений раскрываются характерные черты жизни местного общества в различные исторические периоды. Значительное место занимает этнографический материал, позволяющий представить традиционную культуру населения: особенности жилища, одежды, питания, семейных отношений, обрядов, праздников и повседневных занятий. Рассматриваются основные формы хозяйственной деятельности, включая земледелие, животноводство, ремесла и другие виды труда, имевшие значение для экономической жизни местных общин. Отдельное внимание может уделяться народным обычаям, семейно-бытовым традициям, религиозным представлениям, фольклору и устным преданиям, которые помогают восстановить духовную и культурную картину региона. Важной особенностью исследования является сочетание исторического и этнографического подходов: сведения о прошлом рассматриваются не изолированно, а в связи с конкретными особенностями материальной и духовной культуры населения. Такой подход позволяет показать, каким образом исторические события, социально-экономические изменения и внешние обстоятельства отражались на жизни местных общин и трансформировали традиционный уклад. Работа также представляет ценность как источник краеведческой информации, поскольку фиксирует сведения о географии, населённых пунктах, населении, хозяйстве и культурном наследии региона. Этнографические наблюдения и описания имеют особое значение для изучения традиционной культуры западноармянских исторических областей и сохранения сведений о культурных особенностях местного населения. Исследование может быть полезно для реконструкции историко-культурной среды региона и сопоставления её с другими армянскими историко-этнографическими областями. Материалы работы представляют интерес для историков, этнографов, археологов, антропологов, краеведов и исследователей армянской культуры, а также для всех, кто изучает историю и традиционный быт армянского населения исторических регионов.

Թարմացվել է՝ 2026-08-18
Историко-этнографические очерки Шатаха

Անվճար

Ավետիք Իսահակյան Ավետիք Իսահակյան 1875 թ․ – 1957 թ․ Ավետիք Իսահակյանը հայ քնարերգության մեծագույն ներկայացուցիչներից է։ Նրա պոեզիան լի է սիրո, հայրենիքի, կարոտի և մարդկային զգացմունքների թեմաներով։ Նրա ստեղծագործությունները մեծ ճանաչում են ստացել նաև արտերկրում։Ավետիք Իսահակյանը հայ քնարերգության ամենանշանավոր ներկայացուցիչներից է։ Նրա ստեղծագործություններում մեծ տեղ են զբաղեցնում սերը, հայրենիքը, կարոտը և մարդու ներաշխարհը։ Իսահակյանի լեզուն առանձնանում է մեղմությամբ, երաժշտականությամբ և խոր զգացմունքայնությամբ։ Նրա հայտնի գործերից են «Աբու Լալա Մահարին» և բազմաթիվ քնարական բանաստեղծություններ։ Նա երկար տարիներ ապրել է արտասահմանում, սակայն մշտապես կապված է եղել հայրենիքի հետ։ Իսահակյանի պոեզիան մեծ ճանաչում է ստացել նաև միջազգային մակարդակով։ Նրա գործերը թարգմանվել են բազմաթիվ լեզուներով։ Նա եղել է նաև հասարակական և մշակութային ակտիվ գործիչ։ Իսահակյանի ստեղծագործությունները շարունակում են սիրել տարբեր սերունդներ։ Նա համարվում է հայ պոեզիայի մեծագույն վարպետներից մեկը։ menu_book3 Հրանտ Մաթևոսյան Հրանտ Մաթևոսյան 1935 թ․ – 2002 թ․ Հրանտ Մաթևոսյանը համարվում է 20-րդ դարի հայ արձակի մեծագույն վարպետներից մեկը։ Նրա ստեղծագործություններում խորությամբ ներկայացված են գյուղական կյանքը, մարդկային հարաբերությունները և ազգային մտածողությունը։Հրանտ Մաթևոսյանը հայ արձակի ամենամեծ վարպետներից է։ Նրա ստեղծագործություններում կենտրոնական տեղ ունի գյուղական աշխարհի, մարդու և բնության փոխհարաբերությունը։ Նա հայտնի է իր խորը հոգեբանական դիտարկումներով և յուրահատուկ լեզվով։ Նրա գործերը հաճախ ներկայացնում են մարդու ներքին պայքարը և ազգային մտածողությունը։ Մաթևոսյանի հայտնի գործերից են «Մենք ենք, մեր սարերը» և բազմաթիվ պատմվածքներ։ Նա մեծ ազդեցություն է ունեցել հայ ժամանակակից գրականության վրա։ Նրա լեզուն պատկերավոր և փիլիսոփայական է։ Նրա ստեղծագործությունները մինչ օրս ուսումնասիրվում են։ Նա համարվում է 20-րդ դարի հայ արձակի հիմնասյուներից մեկը։ Նրա ժառանգությունը ազգային արժեք է։ menu_book9 Հովհաննես Շիրազ Հովհաննես Շիրազ 1915 թ․ – 1984 թ․ Հովհաննես Շիրազը հայ ժողովրդի ամենասիրված բանաստեղծներից է։ Նրա ստեղծագործությունները խորապես կապված են հայրենիքի, մոր կերպարի և ազգային ցավի հետ։ Շիրազի լեզուն պարզ է, ժողովրդական և շատ հուզական։ Նրա հայտնի գործերից են «Հայոց դանթեականը», «Մայրս» և բազմաթիվ հայրենասիրական բանաստեղծություններ։ Նա հաճախ արտահայտել է ժողովրդի ցավն ու ուրախությունը։ Շիրազը մեծ ազդեցություն է ունեցել սերունդների վրա իր անմիջական ոճով։ Նրա պոեզիան հաճախ արտասանվում է դպրոցներում և միջոցառումների ժամանակ։ Նա համարվում է 20-րդ դարի ամենաժողովրդական բանաստեղծներից մեկը։ Նրա ստեղծագործությունները դարձել են ազգային հիշողության մաս։ Շիրազը մինչ օրս սիրելի է ընթերցողների լայն շրջանակի համար։ menu_book6 Գուրգեն Մահարի Գուրգեն Մահարի 1903 թ․ – 1969 թ․ Գուրգեն Մահարին հայ արձակի և հուշագրության կարևոր ներկայացուցիչներից է։ Նրա ստեղծագործությունները հաճախ հիմնված են սեփական կյանքի փորձի վրա։ Նա նկարագրել է խորհրդային ժամանակների դժվարությունները և բանտային կյանքը։ Նրա հայտնի գործերից է «Ծաղկած փշալարեր» վեպը։ Մահարու լեզուն պարզ է, բայց խորքային և զգացմունքային։ Նրա ստեղծագործություններում կարևոր տեղ ունի մարդու ազատության գաղափարը։ Նա նաև անդրադարձել է պատմական և սոցիալական թեմաներին։ Մահարու գործերը արժեքավոր վկայություն են ժամանակաշրջանի մասին։ Նա մեծ ազդեցություն է ունեցել հայ ժամանակակից արձակի վրա։ Նրա ժառանգությունը շարունակում է ուսումնասիրվել այսօր։ menu_book4 Խաչատուր Աբովյան Խաչատուր Աբովյան 1809 թ․ – 1848 թ․ Խաչատուր Աբովյանը նոր հայ գրականության հիմնադիրն է։ Նա առաջիններից էր, ով գրական ստեղծագործություններ գրեց աշխարհաբար հայերենով։ Նրա ամենահայտնի ստեղծագործությունը «Վերք Հայաստանի» վեպն է։ Այդ վեպը նկարագրում է հայ ժողովրդի պայքարը և ազգային ոգին։ Աբովյանը եղել է նաև մանկավարժ և լուսավորիչ։ Նա մեծ ուշադրություն է դարձրել կրթության զարգացմանը։ Իր գործունեությամբ նպաստել է ժամանակակից հայ մշակույթի ձևավորմանը։ Նրա գաղափարները մեծ ազդեցություն են ունեցել հետագա գրողների վրա։ Չնայած կարճ կյանքին՝ նա թողել է հարուստ գրական ժառանգություն։ Նրա անհետացումը մինչև այսօր մնում է հայկական պատմության առեղծվածներից մեկը։ menu_book4 Համո Սահյան Համո Սահյան 1914 թ․ – 1993 թ․ Համո Սահյանը բնության և հայրենիքի մեծ երգիչն է։ Նրա պոեզիան առանձնանում է պարզությամբ, խորությամբ և ազգային ոգով։Համո Սահյանը հայ բնապատկերային և քնարական պոեզիայի ամենասիրված հեղինակներից է։ Նրա ստեղծագործություններում կենտրոնական տեղ ունեն բնությունը, գյուղը և մարդը։ Սահյանի լեզուն պարզ է, բայց խորապես զգացմունքային։ Նրա բանաստեղծությունները հաճախ արտահայտում են կյանքի գեղեցկությունն ու ցավը։ Նա մեծ ազդեցություն է ունեցել ժողովրդական մտածողության վրա։ Նրա գործերը լայնորեն տարածված են Հայաստանում։ Սահյանի պոեզիան համադրվում է պարզության և փիլիսոփայության հետ։ Նրա ստեղծագործությունները հաճախ ուսումնասիրվում են դպրոցներում։ Նա համարվում է 20-րդ դարի մեծ քնարերգուներից մեկը։ Նրա ժառանգությունը ազգային արժեք է։ menu_book2