Մանասյան, Դավիթ Մաքսիսի

Մանասյան, Դավիթ Մաքսիսի

menu_book Տեսնել նյութերը

Հեղինակի գրքերը (1)

Օնլայն

Պատմություն

Արաբ-իրանական քաղաքական հարաբերությունների զարգացսան հիմնական ուղղությունները Իրանի Իսլամական հեղափոխությունից հետո մինչեվ 21-րդ դարի սկիզբը

Այս ուսումնասիրությունը վերաբերում է Իրանի Իսլամական հեղափոխությունից հետո արաբական երկրների և Իրանի միջև քաղաքական հարաբերությունների զարգացման հիմնական ուղղություններին մինչև 21-րդ դարի սկիզբը՝ ընդգծելով տարածաշրջանային մրցակցության, համագործակցության և գաղափարական հակադրությունների փոխկապակցվածությունը։ Հետազոտությունը դիտարկում է 1979 թվականի հեղափոխությունից հետո ձևավորված նոր քաղաքական համակարգի ազդեցությունը Իրանի արտաքին քաղաքականության վրա, որտեղ իսլամական հեղափոխական գաղափարախոսությունը, տարածաշրջանային առաջնորդության հավակնությունները և անվտանգային շահերը դարձել են հարաբերությունների ձևավորման առանցքային գործոններ։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում արաբական պետությունների տարբեր արձագանքներին՝ Սուննի արաբական երկրների և Իրանի միջև գաղափարական ու քաղաքական հակասություններին, ինչպես նաև որոշ երկրների հետ ձևավորված համագործակցային հարաբերություններին՝ հատկապես ընդհանուր տնտեսական և ռազմավարական շահերի հիման վրա։ Աշխատանքը վերլուծում է նաև տարածաշրջանային հակամարտությունների ազդեցությունը, ներառյալ Իրաք-Իրան պատերազմը, Լիբանանի, Պարսից ծոցի և Պաղեստինյան հիմնախնդրի շուրջ զարգացումները, որոնք էապես ձևավորել են կողմերի փոխադարձ ընկալումները և քաղաքական դիրքավորումները։ Ներկայացվում է, որ հարաբերությունները եղել են ոչ միատարր՝ ընդգրկելով թե՛ հակադրության, թե՛ սահմանափակ համագործակցության փուլեր՝ կախված տարածաշրջանային քաղաքական կոնյունկտուրայից։ Ընդհանուր առմամբ, ուսումնասիրությունը ցույց է տալիս, որ արաբ-իրանական հարաբերությունները տվյալ ժամանակահատվածում ձևավորվել են որպես բարդ և բազմաշերտ համակարգ, որտեղ գաղափարական տարաձայնությունները, աշխարհաքաղաքական մրցակցությունը և անվտանգային հաշվարկները փոխկապակցված են եղել և շարունակաբար ազդել են Մերձավոր Արևելքի կայունության վրա։

Թարմացվել է՝ 2026-08-10
Արաբ-իրանական քաղաքական հարաբերությունների զարգացսան հիմնական ուղղությունները Իրանի Իսլամական հեղափոխությունից հետո մինչեվ 21-րդ դարի սկիզբը

Անվճար

Ակսել Բակունց Ակսել Բակունց 1899 թ․ – 1937 թ․ Ակսել Բակունցը հայ արձակի ամենաբարձր մակարդակի վարպետներից է։ Նրա ստեղծագործություններում կենտրոնական տեղ ունի գյուղական կյանքի, մարդու և բնության ներդաշնակության պատկերումը։ Բակունցը առանձնանում է նուրբ հոգեբանական դիտարկումներով և լեզվական ճշգրտությամբ։ Նրա հայտնի գործերից են «Ալպիական մանուշակ», «Մթնաձոր» և այլ պատմվածքներ։ Նա համարվում է հայ կարճ արձակի անգերազանցելի հեղինակներից մեկը։ Բակունցի ստեղծագործությունները լի են մարդկային խորությամբ և լուռ տխրությամբ։ Նրա հերոսները հաճախ պայքարում են սոցիալական դժվարությունների հետ։ Չնայած կարճ կյանքին՝ նա թողել է մեծ գրական ժառանգություն։ Նրա գործերը մեծ ազդեցություն են ունեցել հայ արձակի զարգացման վրա։ Նա զոհվել է ստալինյան բռնաճնշումների ժամանակ։ menu_book5 Գուրգեն Մահարի Գուրգեն Մահարի 1903 թ․ – 1969 թ․ Գուրգեն Մահարին հայ արձակի և հուշագրության կարևոր ներկայացուցիչներից է։ Նրա ստեղծագործությունները հաճախ հիմնված են սեփական կյանքի փորձի վրա։ Նա նկարագրել է խորհրդային ժամանակների դժվարությունները և բանտային կյանքը։ Նրա հայտնի գործերից է «Ծաղկած փշալարեր» վեպը։ Մահարու լեզուն պարզ է, բայց խորքային և զգացմունքային։ Նրա ստեղծագործություններում կարևոր տեղ ունի մարդու ազատության գաղափարը։ Նա նաև անդրադարձել է պատմական և սոցիալական թեմաներին։ Մահարու գործերը արժեքավոր վկայություն են ժամանակաշրջանի մասին։ Նա մեծ ազդեցություն է ունեցել հայ ժամանակակից արձակի վրա։ Նրա ժառանգությունը շարունակում է ուսումնասիրվել այսօր։ menu_book4 Ալեքսանդր Շիրվանզադե Ալեքսանդր Շիրվանզադե 1858 թ․ – 1935 թ․ Ալեքսանդր Շիրվանզադեն հայ ռեալիստական արձակի մեծագույն ներկայացուցիչներից է։ Նրա ստեղծագործություններում արտացոլված են հասարակության տարբեր խավերի կյանքը և սոցիալական խնդիրները։ Նա գրել է վեպեր, պատմվածքներ և դրամատիկական գործեր։ Շիրվանզադեն մեծ ուշադրություն է դարձրել մարդկային հարաբերություններին։ Նրա հերոսները հոգեբանորեն խորն են մշակված։ Նա համարձակորեն քննադատել է հասարակական անարդարությունները։ Նրա ստեղծագործությունները մեծ ճանաչում են ստացել նաև թատերական բեմերում։ Շիրվանզադեն համարվում է հայ արձակի դասականներից մեկը։ Նրա ազդեցությունը զգալի է հետագա գրողների ստեղծագործություններում։ Նա շարունակում է մնալ հայ գրականության կարևորագույն անուններից մեկը։ menu_book19