Манасян, Жанна Александровна

Манасян, Жанна Александровна

menu_book Տեսնել նյութերը

Հեղինակի գրքերը (1)

Օնլայն

Տնտեսագիտություն

Եգիպտոսի պետական հատվածը Նասերի նախագահության և «Բաց դռների» քաղաքականության ժամանակաշրջանում (1952–1981 թթ․). համեմատական վերլուծություն

Աշխատությունը նվիրված է Եգիպտոսի պետական հատվածի ձևավորման, զարգացման և կառուցվածքային փոփոխությունների ուսումնասիրությանը՝ 1952–1981 թվականներն ընդգրկող կարևոր պատմական ժամանակաշրջանում։ Այն ներկայացնում է երկրի տնտեսական համակարգի վերափոխման գործընթացները՝ համադրելով Գամալ Աբդել Նասերի նախագահության տարիներին իրականացված պետականակենտրոն տնտեսական քաղաքականությունը և հետագա՝ «Բաց դռների» քաղաքականության (Ինֆիթահ) շրջանակներում ձևավորված տնտեսական նոր մոտեցումները։ Ուսումնասիրության առանցքում պետական հատվածի դերն է ազգային տնտեսության կառավարման, արտադրական կարողությունների զարգացման, արդյունաբերականացման, ռեսուրսների բաշխման և սոցիալ-տնտեսական հարաբերությունների կարգավորման գործում։ Նասերի կառավարման ժամանակաշրջանը բնութագրվում էր տնտեսության մեջ պետության ակտիվ մասնակցությամբ, ռազմավարական նշանակություն ունեցող ձեռնարկությունների պետականացմամբ, պետական սեփականության ընդլայնմամբ և կենտրոնացված պլանավորման մեխանիզմների կիրառմամբ։ Այս քաղաքականության շրջանակներում պետական հատվածը դիտարկվում էր որպես տնտեսական զարգացման, ազգային ինքնուրույնության ամրապնդման, արդյունաբերական ներուժի ձևավորման և սոցիալական վերափոխումների իրականացման հիմնական գործիքներից մեկը։ Աշխատության համեմատական մոտեցումը հնարավորություն է տալիս դիտարկել նաև Անվար Սադաթի իշխանության տարիներին սկսված տնտեսական քաղաքականության փոփոխությունները, երբ «Բաց դռների» ռազմավարությունը նպատակ ուներ ընդլայնել մասնավոր և օտարերկրյա կապիտալի ներգրավման հնարավորությունները, խրախուսել ներդրումները, ակտիվացնել արտաքին տնտեսական կապերը և աստիճանաբար վերափոխել պետական հատվածի ավանդական դիրքերը։ Այս գործընթացը ենթադրում էր տնտեսության կառավարման սկզբունքների վերանայում, պետական և մասնավոր հատվածների հարաբերակցության փոփոխություն, շուկայական մեխանիզմների դերի մեծացում և տնտեսական գործունեության նոր ձևերի զարգացում։ Առանձնահատուկ հետաքրքրություն է ներկայացնում երկու քաղաքական ուղղությունների համադրությունը, քանի որ այն բացահայտում է, թե ինչպես կարող են տարբեր տնտեսական գաղափարախոսություններն ու կառավարման մոդելները ազդել նույն երկրի տնտեսական կառուցվածքի, արտադրական համակարգի և զարգացման առաջնահերթությունների վրա։ Ուսումնասիրությունը կարևոր նշանակություն ունի նաև Եգիպտոսի արդիականացման գործընթացները, հետգաղութային պետականաշինությունը, ազգային տնտեսության կառավարման առանձնահատկությունները և Մերձավոր Արևելքի տնտեսական պատմության հիմնական միտումները հասկանալու տեսանկյունից։ Այն ընթերցողին հնարավորություն է տալիս պատկերացում կազմելու պետական սեփականության և մասնավոր ձեռնարկատիրության հարաբերակցության, տնտեսական ազատականացման հնարավորությունների ու սահմանափակումների, արտաքին ներդրումների ազդեցության և պետական հատվածի վերափոխման հետևանքների մասին։ Համեմատական վերլուծության միջոցով ներկայացվող պատմական և տնտեսական դիտանկյունները նյութը դարձնում են արժեքավոր Եգիպտոսի նորագույն պատմությամբ, արաբական երկրների սոցիալ-տնտեսական զարգացմամբ, տնտեսական քաղաքականության տարբեր մոդելներով և պետական կառավարման համակարգերի փոխակերպմամբ հետաքրքրվող հետազոտողների, ուսանողների ու ընթերցողների համար։

Թարմացվել է՝ 2026-11-21
Եգիպտոսի պետական հատվածը Նասերի նախագահության և «Բաց դռների» քաղաքականության ժամանակաշրջանում (1952–1981 թթ․). համեմատական վերլուծություն

Անվճար

Միսաք Մեծարենց Միսաք Մեծարենց 1886 թ․ – 1908 թ․ Միսաք Մեծարենցը արևմտահայ քնարական պոեզիայի ամենապայծառ ներկայացուցիչներից է։ Չնայած կարճ կյանքին, նա ստեղծել է բարձրարժեք գրական ժառանգություն։Միսաք Մեծարենցը արևմտահայ քնարերգության ամենապայծառ անուններից է։ Նրա ստեղծագործություններում կենտրոնական տեղ ունեն բնությունը, սերը և կյանքի գեղեցկությունը։ Չնայած կարճ կյանքին՝ նա հասցրել է ստեղծել բարձրարժեք պոեզիա։ Նրա լեզուն երաժշտական է և նուրբ։ Մեծարենցը մեծ ազդեցություն է ունեցել հայ ռոմանտիկ պոեզիայի վրա։ Նրա բանաստեղծությունները լի են լույսով և զգացմունքայնությամբ։ Նա համարվում է արևմտահայ պոեզիայի ամենաքնարական ձայներից մեկը։ Նրա գործերը մինչ օրս սիրով ընթերցվում են։ Նրա ժառանգությունը փոքր ծավալով, բայց մեծ արժեք ունի։ Նա հայ գրականության բացառիկ տաղանդներից է։ menu_book2 Տեսնել ավելին Մուրացան (Գրիգոր Տեր-Հովհաննիսյան) Մուրացան (Գրիգոր Տեր-Հովհաննիսյան) 1854 թ․ – 1908 թ․ Մուրացանը հայ պատմական արձակի կարևոր ներկայացուցիչներից է։ Նրա ամենահայտնի ստեղծագործությունը «Գևորգ Մարզպետունի» վեպն է։ Վեպում ներկայացվում են Հայաստանի պատմության կարևոր էջերը։ Մուրացանը մեծ հետաքրքրություն ուներ ազգային անցյալի նկատմամբ։ Նրա ստեղծագործությունները ներշնչված են հայրենասիրական գաղափարներով։ Նա ձգտել է ընթերցողին ծանոթացնել հայկական պատմությանը։ Նրա կերպարները հաճախ մարմնավորում են քաջություն և նվիրվածություն։ Մուրացանի լեզուն հարուստ է և արտահայտիչ։ Նրա գրքերը մինչ օրս մեծ հետաքրքրությամբ ընթերցվում են։ Նա կարևոր տեղ է զբաղեցնում հայ պատմավեպի զարգացման մեջ։ menu_book18 Տեսնել ավելին Ղազարոս Աղայան Ղազարոս Աղայան 1840 թ․ – 1911 թ․ Ղազարոս Աղայանը մանկական գրականության հիմնադիրներից է։ Նա գրել է բազմաթիվ հեքիաթներ, պատմվածքներ և կրթական նյութեր երեխաների համար։ Նրա ստեղծագործություններն ունեն դաստիարակչական և բարոյական նշանակություն։ Աղայանը նաև ակտիվ մանկավարժ էր։ Նա մեծ դեր է ունեցել ազգային կրթության զարգացման գործում։ Նրա հերոսները սովորեցնում են ազնվություն, աշխատասիրություն և բարություն։ Աղայանի լեզուն պարզ և հասկանալի է երեխաների համար։ Նրա հեքիաթները մինչ օրս ընդգրկված են դպրոցական ծրագրերում։ Մի քանի սերունդ մեծացել է նրա գրքերով։ Նա համարվում է հայ մանկական գրականության դասականներից մեկը։ menu_book5 Տեսնել ավելին Դերենիկ Դեմիրճյան Դերենիկ Դեմիրճյան 1877 թ․ – 1956 թ․ Դերենիկ Դեմիրճյանը գրող, դրամատուրգ և հասարակական գործիչ էր։ Նա առավել հայտնի է իր «Վարդանանք» պատմական վեպով, որը հայ գրականության կարևորագույն ստեղծագործություններից է։ Դեմիրճյանը մեծ հետաքրքրություն է ցուցաբերել հայկական պատմության և ազգային հերոսների նկատմամբ։ Նրա գործերում հաճախ հանդիպում են հայրենասիրական գաղափարներ։ Նա նաև գրել է բազմաթիվ պիեսներ և պատմվածքներ։ Դեմիրճյանի լեզուն հարուստ է և արտահայտիչ։ Նրա ստեղծագործությունները մեծ ազդեցություն են ունեցել հայ պատմական արձակի զարգացման վրա։ Նա կարևոր դեր է ունեցել նաև հայկական թատրոնի զարգացման գործում։ Նրա աշխատանքները մինչ օրս լայնորեն ուսումնասիրվում են։ Դեմիրճյանը համարվում է հայ դասական գրականության կարևոր ներկայացուցիչներից մեկը։ menu_book7 Տեսնել ավելին Հովհաննես Թումանյան Հովհաննես Թումանյան 1869 թ․ – 1923 թ․ Հովհաննես Թումանյանը հայ ժողովրդի ամենասիրված գրողներից և բանաստեղծներից է։ Նա ծնվել է Լոռու Դսեղ գյուղում և իր ստեղծագործություններում հաճախ պատկերել է ժողովրդական կյանքն ու ավանդույթները։ Թումանյանը գրել է հեքիաթներ, պոեմներ, պատմվածքներ և բանաստեղծություններ։ Նրա ամենահայտնի գործերից են «Գիքոր», «Անուշ», «Քաջ Նազար» և «Թմկաբերդի առումը»։ Նրա լեզուն պարզ է, բնական և հասկանալի բոլոր սերունդների համար։ Թումանյանի ստեղծագործությունները լի են հումորով, իմաստությամբ և մարդասիրությամբ։ Նա նաև ակտիվ հասարակական գործիչ էր և զբաղվել է բարեգործությամբ։ Նրա գործերը թարգմանվել են բազմաթիվ լեզուներով։ Թումանյանը հաճախ անվանվում է «Ամենայն հայոց բանաստեղծ»։ Նրա ժառանգությունը շարունակում է մնալ հայկական մշակույթի հիմնասյուներից մեկը։ menu_book11 Տեսնել ավելին Գրիգոր Զոհրապ Գրիգոր Զոհրապ 1861 թ․ – 1915 թ․ Հայ նշանավոր գրող, հրապարակախոս, իրավաբան և քաղաքական գործիչ էր։ Նա ծնվել է 1861 թվականի հունիսի 26-ին՝ Կոստանդնուպոլսում, և մահացել 1915 թվականին՝ Հայոց ցեղասպանության ժամանակ։ Զոհրապը համարվում է արևմտահայ գրականության ամենահայտնի նովելիստներից մեկը։ Նրա ստեղծագործություններում պատկերավորվում են մարդու հոգեբանությունը, հասարակական հարաբերությունները և քաղաքային կյանքի խնդիրները։ Նա գրել է բազմաթիվ պատմվածքներ և նորավեպեր, որոնք առանձնանում են իրատեսական ոճով և խոր հոգեբանական վերլուծությամբ։ Բացի գրական գործունեությունից, Զոհրապը եղել է հայտնի իրավաբան և Օսմանյան խորհրդարանի պատգամավոր։ Նրա կյանքն ու գործունեությունը մեծ ազդեցություն են ունեցել հայ մշակույթի և հասարակական մտքի զարգացման վրա, իսկ նրա ստեղծագործությունները մինչ օրս համարվում են հայ գրականության արժեքավոր էջերից։ menu_book5 Տեսնել ավելին