Մանուկյան, Մարինե Ջոնիկի

Մանուկյան, Մարինե Ջոնիկի

menu_book Տեսնել նյութերը

Հեղինակի գրքերը (2)

Օնլայն

Լեզվաբանություն

Проблемы именного предложения в традиционном арабском языкознании

Լեզվաբանական և արաբագիտական բնույթի այս աշխատանքը նվիրված է ավանդական արաբական լեզվաբանության մեջ անվանական նախադասության տեսական մեկնաբանության, կառուցվածքային առանձնահատկությունների և քերականական նկարագրության հիմնախնդիրների ուսումնասիրությանը։ Քննության են առնվում արաբերենի դասական քերականական համակարգի ձևավորման պատմական նախադրյալները, միջնադարյան արաբ քերականագետների շարահյուսական պատկերացումները և անվանական ու բայական նախադասությունների տարբերակման սկզբունքները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում անվանական նախադասության հիմնական բաղադրիչներին՝ ենթակային և ստորոգյալին, դրանց քերականական հարաբերություններին, շարադասությանը և նախադասության իմաստային ամբողջականության ապահովման միջոցներին։ Վերլուծվում են անվանական նախադասության կառուցվածքային տարատեսակները, ստորոգման եղանակները, որոշյալության և անորոշության դրսևորումները, ինչպես նաև քերականական համաձայնության ու հոլովական ձևավորման առանձնահատկությունները։ Քննարկվում են ավանդական արաբական քերականության մեջ կիրառվող հասկացություններն ու տերմինները, տարբեր քերականագիտական դպրոցների մոտեցումները և շարահյուսական երևույթների մեկնաբանության տեսական հակասությունները։ Ուսումնասիրության շրջանակներում դիտարկվում են Բասրայի և Քուֆայի քերականագիտական ավանդույթների նշանակությունը, դասական արաբերենի լեզվական նյութի վերլուծության սկզբունքները և քերականական կանոնների համակարգման մեթոդները։ Անդրադարձ է կատարվում անվանական նախադասության ուսումնասիրության կարևորությանը արաբերենի շարահյուսական կառուցվածքի բացահայտման, ավանդական և ժամանակակից լեզվաբանական մոտեցումների համադրման ու արաբական լեզվագիտական մտքի պատմության գնահատման համար։ Աշխատանքը կարող է օգտակար լինել արաբագիտության, ընդհանուր և պատմական լեզվաբանության, շարահյուսության, սեմական լեզվագիտության և միջնադարյան քերականագիտական ուսմունքների ուսումնասիրությամբ զբաղվող մասնագետների ու հետազոտողների համար։

Թարմացվել է՝ 2026-10-08
Проблемы именного предложения в традиционном арабском языкознании

Անվճար

Օնլայն

Լեզվաբանություն

Անվանական նախադասության հիմնախնդիրները արաբական ավանդական լեզվաբանության մեջ

Աշխատությունը նվիրված է արաբական լեզվաբանության կարևորագույն քերականական հարցերից մեկի՝ անվանական նախադասության կառուցվածքային, իմաստային և գործառական առանձնահատկությունների ուսումնասիրությանը։ Այն անդրադառնում է արաբական ավանդական լեզվաբանական մտքի շրջանակներում ձևավորված պատկերացումներին անվանական նախադասության բնույթի, կազմության, բաղադրիչների փոխհարաբերության և քերականական կազմակերպման վերաբերյալ։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում արաբերենի նախադասության կառուցման սկզբունքներին, անվանական նախադասության հիմնական բաղադրիչներին, դրանց շարահյուսական դերերին և միմյանց նկատմամբ ունեցած հարաբերություններին։ Քննարկման առանցքում լեզվաբանական այն հիմնախնդիրներն են, որոնք կապված են ենթակայի և ստորոգյալի արտահայտման ձևերի, դրանց քերականական կարգավիճակի, համաձայնության, բառերի դասավորության և նախադասության ամբողջական իմաստի ձևավորման հետ։ Աշխատությունը հնարավորություն է տալիս պատկերացում կազմելու արաբական ավանդական քերականության մեջ անվանական նախադասության մեկնաբանության տարբեր մոտեցումների, քերականական հասկացությունների ձևավորման և լեզվական երևույթների դասակարգման սկզբունքների մասին։ Կարևորվում է նաև արաբական լեզվաբանական ավանդույթի տեսական հիմքերի ուսումնասիրությունը, որի շրջանակներում լեզվական կառուցվածքները դիտարկվում են ոչ միայն ձևական, այլև իմաստային ու գործառական տեսանկյուններից։ Նյութը կարևոր նշանակություն ունի արաբերենի շարահյուսության խորքային ուսումնասիրության, դասական արաբական քերականական հայեցակարգերի ընկալման և ժամանակակից լեզվաբանական մոտեցումների հետ դրանց համադրման համար։ Այն արժեքավոր է արաբագիտությամբ, արևելագիտությամբ, ընդհանուր և համեմատական լեզվաբանությամբ զբաղվող մասնագետների, ուսանողների ու հետազոտողների համար՝ նպաստելով արաբերենի քերականական համակարգի առանձնահատկությունների, արաբական ավանդական լեզվաբանական մտածողության և նախադասության կառուցվածքի վերաբերյալ գիտելիքների ընդլայնմանը։

Թարմացվել է՝ 2026-11-19
Անվանական նախադասության հիմնախնդիրները արաբական ավանդական լեզվաբանության մեջ

Անվճար

Ալեքսանդր Շիրվանզադե Ալեքսանդր Շիրվանզադե 1858 թ․ – 1935 թ․ Ալեքսանդր Շիրվանզադեն հայ ռեալիստական արձակի մեծագույն ներկայացուցիչներից է։ Նրա ստեղծագործություններում արտացոլված են հասարակության տարբեր խավերի կյանքը և սոցիալական խնդիրները։ Նա գրել է վեպեր, պատմվածքներ և դրամատիկական գործեր։ Շիրվանզադեն մեծ ուշադրություն է դարձրել մարդկային հարաբերություններին։ Նրա հերոսները հոգեբանորեն խորն են մշակված։ Նա համարձակորեն քննադատել է հասարակական անարդարությունները։ Նրա ստեղծագործությունները մեծ ճանաչում են ստացել նաև թատերական բեմերում։ Շիրվանզադեն համարվում է հայ արձակի դասականներից մեկը։ Նրա ազդեցությունը զգալի է հետագա գրողների ստեղծագործություններում։ Նա շարունակում է մնալ հայ գրականության կարևորագույն անուններից մեկը։ menu_book17 Տեսնել ավելին Պարույր Սևակ Պարույր Սևակ 1924 թ․ – 1971 թ․ Պարույր Սևակը հայ գրականության ամենախոր և վերլուծական մտածող բանաստեղծներից է։ Նրա ստեղծագործություններում մեծ տեղ ունեն մարդու ներաշխարհը, հասարակությունը և պատմական հիշողությունը։ Սևակը հայտնի է իր «Անլռելի զանգակատուն» պոեմով, որը նվիրված է Կոմիտասին։ Նրա լեզուն համարձակ է, նորարարական և մտավոր։ Սևակը հաճախ քննադատել է հասարակական խնդիրները և կեղծ արժեքները։ Նրա պոեզիան համադրում է զգացմունքներն ու ինտելեկտը։ Նա մեծ ազդեցություն է ունեցել հայ ժամանակակից պոեզիայի վրա։ Նրա ստեղծագործությունները լայնորեն ուսումնասիրվում են։ Սևակը համարվում է 20-րդ դարի ամենաազդեցիկ բանաստեղծներից մեկը։ Նրա ժառանգությունը շարունակում է ոգեշնչել նոր սերունդներին։ menu_book9 Տեսնել ավելին Հովհաննես Շիրազ Հովհաննես Շիրազ 1915 թ․ – 1984 թ․ Հովհաննես Շիրազը հայ ժողովրդի ամենասիրված բանաստեղծներից է։ Նրա ստեղծագործությունները խորապես կապված են հայրենիքի, մոր կերպարի և ազգային ցավի հետ։ Շիրազի լեզուն պարզ է, ժողովրդական և շատ հուզական։ Նրա հայտնի գործերից են «Հայոց դանթեականը», «Մայրս» և բազմաթիվ հայրենասիրական բանաստեղծություններ։ Նա հաճախ արտահայտել է ժողովրդի ցավն ու ուրախությունը։ Շիրազը մեծ ազդեցություն է ունեցել սերունդների վրա իր անմիջական ոճով։ Նրա պոեզիան հաճախ արտասանվում է դպրոցներում և միջոցառումների ժամանակ։ Նա համարվում է 20-րդ դարի ամենաժողովրդական բանաստեղծներից մեկը։ Նրա ստեղծագործությունները դարձել են ազգային հիշողության մաս։ Շիրազը մինչ օրս սիրելի է ընթերցողների լայն շրջանակի համար։ menu_book5 Տեսնել ավելին Պերճ Պռոշյան Պերճ Պռոշյան 1837 թ․ – 1907 թ․ Պերճ Պռոշյանը հայ ռեալիստական արձակի կարևոր ներկայացուցիչներից է։ Նա իր ստեղծագործություններում պատկերել է գյուղական կյանքը և հասարակ մարդկանց առօրյան։ Նրա հերոսները սովորական մարդիկ են՝ իրենց խնդիրներով ու երազանքներով։ Պռոշյանը մեծ ուշադրություն է դարձրել սոցիալական հարցերին։ Նրա գրքերը արժեքավոր տեղեկություններ են տալիս 19-րդ դարի հայկական կյանքի մասին։ Նա կարևորել է կրթության և լուսավորության դերը։ Նրա լեզուն պարզ է և բնական։ Պռոշյանի ստեղծագործությունները աչքի են ընկնում իրատեսական նկարագրություններով։ Նա մեծ ազդեցություն է ունեցել հայ արձակի զարգացման վրա։ Նրա անունը շարունակում է հիշվել որպես ռեալիզմի կարևոր ներկայացուցիչ։ menu_book3 Տեսնել ավելին Գրիգոր Զոհրապ Գրիգոր Զոհրապ 1861 թ․ – 1915 թ․ Հայ նշանավոր գրող, հրապարակախոս, իրավաբան և քաղաքական գործիչ էր։ Նա ծնվել է 1861 թվականի հունիսի 26-ին՝ Կոստանդնուպոլսում, և մահացել 1915 թվականին՝ Հայոց ցեղասպանության ժամանակ։ Զոհրապը համարվում է արևմտահայ գրականության ամենահայտնի նովելիստներից մեկը։ Նրա ստեղծագործություններում պատկերավորվում են մարդու հոգեբանությունը, հասարակական հարաբերությունները և քաղաքային կյանքի խնդիրները։ Նա գրել է բազմաթիվ պատմվածքներ և նորավեպեր, որոնք առանձնանում են իրատեսական ոճով և խոր հոգեբանական վերլուծությամբ։ Բացի գրական գործունեությունից, Զոհրապը եղել է հայտնի իրավաբան և Օսմանյան խորհրդարանի պատգամավոր։ Նրա կյանքն ու գործունեությունը մեծ ազդեցություն են ունեցել հայ մշակույթի և հասարակական մտքի զարգացման վրա, իսկ նրա ստեղծագործությունները մինչ օրս համարվում են հայ գրականության արժեքավոր էջերից։ menu_book5 Տեսնել ավելին Հակոբ Պարոնյան Հակոբ Պարոնյան 1843 թ․ – 1891 թ․ Հակոբ Պարոնյանը հայ երգիծական գրականության ամենամեծ ներկայացուցիչներից է։ Նա իր ստեղծագործություններում քննադատել է հասարակական արատները, կեղծավորությունը և անարդարությունը։ Նրա հումորը սուր է և հաճախ շատ արդիական նույնիսկ այսօր։ Պարոնյանը ստեղծել է բազմաթիվ հիշարժան կերպարներ։ Նրա գործերը համատեղում են ծիծաղն ու հասարակական քննադատությունը։ Նա մեծ ազդեցություն է ունեցել հայ երգիծանքի զարգացման վրա։ Նրա լեզուն կենդանի է և արտահայտիչ։ Պարոնյանի ստեղծագործությունները լայնորեն ուսումնասիրվում են դպրոցներում և համալսարաններում։ Նա համարվում է հայ սատիրայի դասականը։ Նրա գրական ժառանգությունը շարունակում է հետաքրքրել ընթերցողներին։ menu_book2 Տեսնել ավելին