Մարտիրոսյան, Ալինա Սարգսի

Մարտիրոսյան, Ալինա Սարգսի

menu_book Տեսնել նյութերը

Հեղինակի գրքերը (1)

Օնլայն

Կենսաբանություն

Механизмы цитотоксического и фотодинамического действия экстрактов Hypericum perforatum и гиперицина

Աշխատությունը նվիրված է Hypericum perforatum-ից ստացված էքստրակտների և հիպերիցինի ցիտոտոքսիկ ու ֆոտոդինամիկ ազդեցության մեխանիզմների ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության կենտրոնում բնական ծագման կենսաբանորեն ակտիվ միացությունների՝ բջիջների կենսունակության, աճի և կենսագործունեության վրա ունեցած ազդեցության բացահայտումն է, ինչպես նաև լուսային ճառագայթման պայմաններում դրանց առաջացրած ֆոտոքիմիական գործընթացների ուսումնասիրությունը։ Հիպերիցինը համարվում է բնական հզոր ֆոտոզգայունացնող նյութ, որը լույսի և թթվածնի առկայությամբ կարող է առաջացնել ռեակտիվ թթվածնային միացություններ, այդ թվում՝ սինգլետային թթվածին, և արդյունքում վնասել բջջային կառուցվածքները։ Աշխատանքում ուշադրություն է դարձվում այն գործընթացներին, որոնց միջոցով լուսային ակտիվացումից հետո ձևավորվող ռեակտիվ թթվածնային տեսակները ազդում են բջջաթաղանթների, միտոքոնդրիումների, էնդոպլազմային ցանցի և այլ ենթաբջջային կառույցների վրա։ Ուսումնասիրվում են նաև լիպիդների պերօքսիդացման, հակաօքսիդանտային համակարգի փոփոխության, միտոքոնդրիալ ֆունկցիայի խաթարման և բջջային ազդանշանային ուղիների փոփոխության հնարավոր մեխանիզմները։ Առանձին կարևորություն ունի բջջային մահվան տարբեր ձևերի՝ ապոպտոզի և նեկրոզի, ձևավորման ուսումնասիրությունը։ Գիտական տվյալների համաձայն՝ հիպերիցինի ֆոտոակտիվացումը կարող է առաջացնել ապոպտոտիկ կամ նեկրոտիկ բջջային մահ, որի բնույթը կախված է նյութի կոնցենտրացիայից, լուսային ազդեցության չափաբաժնից, բջջի տեսակից և հիպերիցինի ներբջջային տեղայնացումից։ Հետազոտության կարևոր ուղղություններից է նաև էքստրակտների և մաքուր հիպերիցինի ազդեցությունների համեմատական գնահատումը, քանի որ բուսական էքստրակտը պարունակում է բազմաթիվ կենսաբանական ակտիվ բաղադրիչներ, որոնք կարող են փոխազդել միմյանց հետ և փոփոխել ընդհանուր ցիտոտոքսիկ կամ ֆոտոտոքսիկ ազդեցությունը։ Աշխատանքում կարող են ուսումնասիրվել բջիջների կենսունակության փոփոխությունները, պրոլիֆերացիայի արգելակումը, օքսիդատիվ սթրեսի զարգացումը և բջջային մահվան հետ կապված մոլեկուլային ազդանշանային մեխանիզմները։ Ժամանակակից հետազոտություններում հիպերիցինի ֆոտոդինամիկ ազդեցությունը կապվում է նաև p38 MAPK, JNK, PI3K/Akt/mTOR և այլ ազդանշանային ուղիների, ինչպես նաև միտոքոնդրիալ և արտաբջջային ապոպտոտիկ մեխանիզմների ակտիվացման հետ։ Ստացված արդյունքները կարող են գիտական հիմք ապահովել հիպերիցինի և Hypericum perforatum-ի կենսաբանորեն ակտիվ բաղադրիչների հետագա ուսումնասիրման, ֆոտոդինամիկ թերապիայի, հակաուռուցքային և հակամանրէային մոտեցումների զարգացման համար։ Միաժամանակ աշխատանքը կարևոր է լուսազգայուն միացությունների ազդեցության պայմաններն ու սահմանափակումները հասկանալու տեսանկյունից, քանի որ դրանց կենսաբանական ազդեցությունը զգալիորեն կախված է լուսային դոզայից, նյութի կոնցենտրացիայից և բջջային միջավայրից։ Աշխատանքը կարող է հետաքրքրել բջջաբաններին, կենսաքիմիկոսներին, դեղագետներին, կենսատեխնոլոգներին, ֆոտոկենսաբանության և ուռուցքաբանության ոլորտի հետազոտողներին, ինչպես նաև համապատասխան մասնագիտությունների ասպիրանտներին և ուսանողներին։

Թարմացվել է՝ 2026-08-22
Механизмы цитотоксического и фотодинамического действия экстрактов Hypericum perforatum и гиперицина

Անվճար

Դերենիկ Դեմիրճյան Դերենիկ Դեմիրճյան 1877 թ․ – 1956 թ․ Դերենիկ Դեմիրճյանը գրող, դրամատուրգ և հասարակական գործիչ էր։ Նա առավել հայտնի է իր «Վարդանանք» պատմական վեպով, որը հայ գրականության կարևորագույն ստեղծագործություններից է։ Դեմիրճյանը մեծ հետաքրքրություն է ցուցաբերել հայկական պատմության և ազգային հերոսների նկատմամբ։ Նրա գործերում հաճախ հանդիպում են հայրենասիրական գաղափարներ։ Նա նաև գրել է բազմաթիվ պիեսներ և պատմվածքներ։ Դեմիրճյանի լեզուն հարուստ է և արտահայտիչ։ Նրա ստեղծագործությունները մեծ ազդեցություն են ունեցել հայ պատմական արձակի զարգացման վրա։ Նա կարևոր դեր է ունեցել նաև հայկական թատրոնի զարգացման գործում։ Նրա աշխատանքները մինչ օրս լայնորեն ուսումնասիրվում են։ Դեմիրճյանը համարվում է հայ դասական գրականության կարևոր ներկայացուցիչներից մեկը։ menu_book6 Գրիգոր Զոհրապ Գրիգոր Զոհրապ 1861 թ․ – 1915 թ․ Հայ նշանավոր գրող, հրապարակախոս, իրավաբան և քաղաքական գործիչ էր։ Նա ծնվել է 1861 թվականի հունիսի 26-ին՝ Կոստանդնուպոլսում, և մահացել 1915 թվականին՝ Հայոց ցեղասպանության ժամանակ։ Զոհրապը համարվում է արևմտահայ գրականության ամենահայտնի նովելիստներից մեկը։ Նրա ստեղծագործություններում պատկերավորվում են մարդու հոգեբանությունը, հասարակական հարաբերությունները և քաղաքային կյանքի խնդիրները։ Նա գրել է բազմաթիվ պատմվածքներ և նորավեպեր, որոնք առանձնանում են իրատեսական ոճով և խոր հոգեբանական վերլուծությամբ։ Բացի գրական գործունեությունից, Զոհրապը եղել է հայտնի իրավաբան և Օսմանյան խորհրդարանի պատգամավոր։ Նրա կյանքն ու գործունեությունը մեծ ազդեցություն են ունեցել հայ մշակույթի և հասարակական մտքի զարգացման վրա, իսկ նրա ստեղծագործությունները մինչ օրս համարվում են հայ գրականության արժեքավոր էջերից։ menu_book4 Դանիել Վարուժան Դանիել Վարուժան 1884 թ․ – 1915 թ․ Դանիել Վարուժանը արևմտահայ պոեզիայի ամենատաղանդավոր ներկայացուցիչներից է։ Նրա ստեղծագործություններում մեծ տեղ ունեն բնությունը, գյուղական կյանքը և մարդու ստեղծագործ ուժը։ Վարուժանը հիանում էր աշխատանքի գեղեցկությամբ և մարդու հոգևոր ուժով։ Նրա բանաստեղծությունները հարուստ են պատկերներով և զգացմունքներով։ Նա ձգտել է վերածնել ազգային մշակութային արժեքները։ Հայոց ցեղասպանության ժամանակ նա ձերբակալվել և սպանվել է։ Չնայած կարճ կյանքին՝ նա թողել է մեծ գրական ժառանգություն։ Նրա գործերը մեծ ազդեցություն են ունեցել հայ պոեզիայի զարգացման վրա։ Վարուժանի ստեղծագործությունները մինչ օրս լայնորեն ընթերցվում են։ Նա համարվում է արևմտահայ գրականության դասականներից մեկը։ menu_book5 Սիամանթո (Ատոմ Յարճանյան) Սիամանթո (Ատոմ Յարճանյան) 1878 թ․ – 1915 թ․ Սիամանթոն արևմտահայ գրականության ամենահզոր բանաստեղծներից է։ Նրա ստեղծագործությունները նվիրված են ազգային պայքարին, ազատությանը և մարդկային արժանապատվությանը։ Նա մեծ ցավով նկարագրել է հայ ժողովրդի ողբերգական ճակատագիրը։ Սիամանթոյի լեզուն ուժեղ է, կրակոտ և հուզական։ Նրա պոեզիան հաճախ արտահայտում է բողոք և արդարության պահանջ։ Հայոց ցեղասպանության տարիներին նա զոհվել է օսմանյան իշխանությունների կողմից։ Նրա գործերը դարձել են ազգային հիշողության կարևոր մաս։ Սիամանթոն մեծ ազդեցություն է ունեցել հետագա հայ բանաստեղծների վրա։ Նրա ստեղծագործությունները շարունակում են արդիական մնալ։ Նա համարվում է ազատատենչ պոեզիայի խորհրդանիշներից մեկը։ menu_book2 Մուրացան (Գրիգոր Տեր-Հովհաննիսյան) Մուրացան (Գրիգոր Տեր-Հովհաննիսյան) 1854 թ․ – 1908 թ․ Մուրացանը հայ պատմական արձակի կարևոր ներկայացուցիչներից է։ Նրա ամենահայտնի ստեղծագործությունը «Գևորգ Մարզպետունի» վեպն է։ Վեպում ներկայացվում են Հայաստանի պատմության կարևոր էջերը։ Մուրացանը մեծ հետաքրքրություն ուներ ազգային անցյալի նկատմամբ։ Նրա ստեղծագործությունները ներշնչված են հայրենասիրական գաղափարներով։ Նա ձգտել է ընթերցողին ծանոթացնել հայկական պատմությանը։ Նրա կերպարները հաճախ մարմնավորում են քաջություն և նվիրվածություն։ Մուրացանի լեզուն հարուստ է և արտահայտիչ։ Նրա գրքերը մինչ օրս մեծ հետաքրքրությամբ ընթերցվում են։ Նա կարևոր տեղ է զբաղեցնում հայ պատմավեպի զարգացման մեջ։ menu_book19 Նար-Դոս (Միքայել Հովհաննիսյան) Նար-Դոս (Միքայել Հովհաննիսյան) 1867 թ․ – 1933 թ․ Նար-Դոսը հայ հոգեբանական արձակի հիմնադիրներից է։ Նրա ստեղծագործություններում մեծ տեղ ունի մարդու ներաշխարհի վերլուծությունը և հոգեբանական հակասությունները։ Նա նկարագրել է քաղաքային կյանքը և հասարակության տարբեր խավերը։ Նրա վեպերն ու պատմվածքները աչքի են ընկնում իրատեսականությամբ։ Նար-Դոսի լեզուն պարզ է, բայց խորքային և դիտողական։ Նրա հերոսները հաճախ կանգնած են բարոյական ընտրությունների առաջ։ Նա մեծ ազդեցություն է ունեցել հայ արձակի զարգացման վրա։ Նրա ստեղծագործությունները մինչ օրս դասական են համարվում։ Նար-Դոսը համարվում է հայ հոգեբանական արձակի հիմնադիրներից մեկը։ Նրա ժառանգությունը շարունակում է ուսումնասիրվել։ menu_book13