Միրզոյան, Լյուբա Բարատովի

Միրզոյան, Լյուբա Բարատովի

menu_book View materials

Books by this author (1)

Online

Geography

Սպիտակի 1988թ. երկրաշարժի էպիկենտրոնային գոտու սեյսմաբանա-տեկտոնական բնութագրերը

Աշխատությունը նվիրված է 1988 թվականի Սպիտակի երկրաշարժի էպիկենտրոնային գոտու երկրաբանական կառուցվածքի, սեյսմիկ ակտիվության և տեկտոնական առանձնահատկությունների համալիր ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության կենտրոնում երկրաշարժի օջախային գոտու կառուցվածքն է, ակտիվ խզվածքների տարածական դիրքը, երկրակեղևում կուտակված տեկտոնական լարումների բնույթը և դրանց կապը հիմնական ցնցման ու հետցնցումային գործընթացների հետ։ Քննվում են տարածաշրջանի երկրաբանական և նեոտեկտոնական կառուցվածքները՝ պարզելու համար այն երկրադինամիկական պայմանները, որոնց շրջանակում ձևավորվել է ուժեղ սեյսմիկ իրադարձությունը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում երկրաշարժի ժամանակ ակտիվացած խզվածքային համակարգերին, մակերևութային դեֆորմացիաներին և տարբեր տեկտոնական հատվածների փոխհարաբերություններին։ Դիտարկվում են հիմնական ցնցման օջախային մեխանիզմի առանձնահատկությունները, որոնք արտացոլում են սեղմման պայմաններում հակադարձ և կողաշարժ բաղադրիչների համակցված դրսևորումը։ Կարևոր տեղ է զբաղեցնում հետցնցումների տարածաժամանակային բաշխման ուսումնասիրությունը, քանի որ դրանց տեղադրությունը հնարավորություն է տալիս ավելի մանրամասն պատկերացում կազմել օջախային գոտու երկրաչափության, առանձին սեգմենտների և երկրակեղևում լարումների վերաբաշխման վերաբերյալ։ Վերլուծվում են սեյսմաբանական դիտարկումների, դաշտային երկրաբանական հետազոտությունների, տեկտոնական չափումների և գեոֆիզիկական տվյալների համադրման հնարավորությունները՝ երկրաշարժի առաջացման մեխանիզմը և օջախային գոտու կառուցվածքը վերականգնելու նպատակով։ Տարածաշրջանը դիտարկվում է Փոքր Կովկասի ակտիվ երկրադինամիկական համակարգի շրջանակում, որտեղ երկրակեղևի շարունակական դեֆորմացիան արտահայտվում է ծալքավոր և խզվածքային կառուցվածքների զարգացմամբ։ Անդրադարձ է կատարվում նաև պատմական ու ժամանակակից սեյսմիկության տվյալների նշանակությանը՝ տարածքի սեյսմատեկտոնական զարգացման օրինաչափությունները հասկանալու համար։ Էպիկենտրոնային գոտու մանրամասն ուսումնասիրությունը կարևոր է ոչ միայն կոնկրետ երկրաշարժի գիտական մեկնաբանության, այլև Հայաստանի տարածքում ակտիվ տեկտոնական կառուցվածքների և սեյսմիկ վտանգի ձևավորման ընդհանուր մեխանիզմների ըմբռնման տեսանկյունից։ Ընդհանուր առմամբ աշխատանքը համադրում է սեյսմաբանության, տեկտոնիկայի, կառուցվածքային երկրաբանության և երկրադինամիկայի մոտեցումները՝ ներկայացնելով երկրաշարժի օջախային գոտու ձևավորման ու զարգացման բազմագործոն պատկերը։

Updated: 2026-09-22
Սպիտակի 1988թ. երկրաշարժի էպիկենտրոնային գոտու սեյսմաբանա-տեկտոնական բնութագրերը

Free

Եղիշե Չարենց Եղիշե Չարենց 1897 թ․ – 1937 թ․ Եղիշե Չարենցը հայ նորագույն գրականության ամենաազդեցիկ հեղինակներից է։ Նա բանաստեղծ, արձակագիր և թարգմանիչ էր, որը նորարարական մոտեցումներ բերեց հայ պոեզիա։ Նրա ստեղծագործություններում միահյուսված են հայրենասիրությունը, հեղափոխական գաղափարները և մարդու ներքին պայքարը։ «Ես իմ անուշ Հայաստանի» բանաստեղծությունը դարձել է ազգային խորհրդանիշ։ Չարենցի լեզուն համարձակ է, հարուստ և ժամանակակից։ Նա մեծ ազդեցություն է ունեցել 20-րդ դարի հայ գրականության զարգացման վրա։ Չնայած քաղաքական հալածանքներին, նրա ստեղծագործությունները պահպանեցին իրենց արժեքը։ Նրա գործերը թարգմանվել են բազմաթիվ լեզուներով։ Չարենցը համարվում է հայ մշակույթի խորհրդանշական դեմքերից մեկը։ Նրա գրական ժառանգությունը շարունակում է ոգեշնչել նոր սերունդներին։ menu_book10 Read more Խաչատուր Աբովյան Խաչատուր Աբովյան 1809 թ․ – 1848 թ․ Խաչատուր Աբովյանը նոր հայ գրականության հիմնադիրն է։ Նա առաջիններից էր, ով գրական ստեղծագործություններ գրեց աշխարհաբար հայերենով։ Նրա ամենահայտնի ստեղծագործությունը «Վերք Հայաստանի» վեպն է։ Այդ վեպը նկարագրում է հայ ժողովրդի պայքարը և ազգային ոգին։ Աբովյանը եղել է նաև մանկավարժ և լուսավորիչ։ Նա մեծ ուշադրություն է դարձրել կրթության զարգացմանը։ Իր գործունեությամբ նպաստել է ժամանակակից հայ մշակույթի ձևավորմանը։ Նրա գաղափարները մեծ ազդեցություն են ունեցել հետագա գրողների վրա։ Չնայած կարճ կյանքին՝ նա թողել է հարուստ գրական ժառանգություն։ Նրա անհետացումը մինչև այսօր մնում է հայկական պատմության առեղծվածներից մեկը։ menu_book4 Read more Ղազարոս Աղայան Ղազարոս Աղայան 1840 թ․ – 1911 թ․ Ղազարոս Աղայանը մանկական գրականության հիմնադիրներից է։ Նա գրել է բազմաթիվ հեքիաթներ, պատմվածքներ և կրթական նյութեր երեխաների համար։ Նրա ստեղծագործություններն ունեն դաստիարակչական և բարոյական նշանակություն։ Աղայանը նաև ակտիվ մանկավարժ էր։ Նա մեծ դեր է ունեցել ազգային կրթության զարգացման գործում։ Նրա հերոսները սովորեցնում են ազնվություն, աշխատասիրություն և բարություն։ Աղայանի լեզուն պարզ և հասկանալի է երեխաների համար։ Նրա հեքիաթները մինչ օրս ընդգրկված են դպրոցական ծրագրերում։ Մի քանի սերունդ մեծացել է նրա գրքերով։ Նա համարվում է հայ մանկական գրականության դասականներից մեկը։ menu_book5 Read more Սիամանթո (Ատոմ Յարճանյան) Սիամանթո (Ատոմ Յարճանյան) 1878 թ․ – 1915 թ․ Սիամանթոն արևմտահայ գրականության ամենահզոր բանաստեղծներից է։ Նրա ստեղծագործությունները նվիրված են ազգային պայքարին, ազատությանը և մարդկային արժանապատվությանը։ Նա մեծ ցավով նկարագրել է հայ ժողովրդի ողբերգական ճակատագիրը։ Սիամանթոյի լեզուն ուժեղ է, կրակոտ և հուզական։ Նրա պոեզիան հաճախ արտահայտում է բողոք և արդարության պահանջ։ Հայոց ցեղասպանության տարիներին նա զոհվել է օսմանյան իշխանությունների կողմից։ Նրա գործերը դարձել են ազգային հիշողության կարևոր մաս։ Սիամանթոն մեծ ազդեցություն է ունեցել հետագա հայ բանաստեղծների վրա։ Նրա ստեղծագործությունները շարունակում են արդիական մնալ։ Նա համարվում է ազատատենչ պոեզիայի խորհրդանիշներից մեկը։ menu_book2 Read more Մուրացան (Գրիգոր Տեր-Հովհաննիսյան) Մուրացան (Գրիգոր Տեր-Հովհաննիսյան) 1854 թ․ – 1908 թ․ Մուրացանը հայ պատմական արձակի կարևոր ներկայացուցիչներից է։ Նրա ամենահայտնի ստեղծագործությունը «Գևորգ Մարզպետունի» վեպն է։ Վեպում ներկայացվում են Հայաստանի պատմության կարևոր էջերը։ Մուրացանը մեծ հետաքրքրություն ուներ ազգային անցյալի նկատմամբ։ Նրա ստեղծագործությունները ներշնչված են հայրենասիրական գաղափարներով։ Նա ձգտել է ընթերցողին ծանոթացնել հայկական պատմությանը։ Նրա կերպարները հաճախ մարմնավորում են քաջություն և նվիրվածություն։ Մուրացանի լեզուն հարուստ է և արտահայտիչ։ Նրա գրքերը մինչ օրս մեծ հետաքրքրությամբ ընթերցվում են։ Նա կարևոր տեղ է զբաղեցնում հայ պատմավեպի զարգացման մեջ։ menu_book18 Read more Ալեքսանդր Շիրվանզադե Ալեքսանդր Շիրվանզադե 1858 թ․ – 1935 թ․ Ալեքսանդր Շիրվանզադեն հայ ռեալիստական արձակի մեծագույն ներկայացուցիչներից է։ Նրա ստեղծագործություններում արտացոլված են հասարակության տարբեր խավերի կյանքը և սոցիալական խնդիրները։ Նա գրել է վեպեր, պատմվածքներ և դրամատիկական գործեր։ Շիրվանզադեն մեծ ուշադրություն է դարձրել մարդկային հարաբերություններին։ Նրա հերոսները հոգեբանորեն խորն են մշակված։ Նա համարձակորեն քննադատել է հասարակական անարդարությունները։ Նրա ստեղծագործությունները մեծ ճանաչում են ստացել նաև թատերական բեմերում։ Շիրվանզադեն համարվում է հայ արձակի դասականներից մեկը։ Նրա ազդեցությունը զգալի է հետագա գրողների ստեղծագործություններում։ Նա շարունակում է մնալ հայ գրականության կարևորագույն անուններից մեկը։ menu_book17 Read more