Մկրտչյան, Մարիա Անատոլիի

Մկրտչյան, Մարիա Անատոլիի

menu_book Տեսնել նյութերը

Հեղինակի գրքերը (1)

Օնլայն

Քիմիա

Экстракционно-фотометрическое определение анальгина основными красителями трифенилметанового ряда в лекарственных препаратах

Աշխատությունը նվիրված է դեղագործական պատրաստուկներում անալգինի քանակական որոշման անալիտիկական մոտեցման ուսումնասիրությանը՝ հիմնված էքստրակցիոն և ֆոտոմետրական մեթոդների համակցված կիրառման վրա։ Հետազոտության հիմքում ուսումնասիրվող նյութի և տրիֆենիլմեթանային շարքի հիմնային ներկանյութերի փոխազդեցության արդյունքում առաջացող անալիտիկ համակարգի սպեկտրային հատկությունների գնահատումն է։ Քննվում են դեղանյութի նույնականացման և քանակական գնահատման համար նշանակություն ունեցող ֆիզիկաքիմիական երևույթները՝ ուշադրություն դարձնելով առաջացող ասոցիատների կամ համալիրների ձևավորմանը և դրանց օպտիկական բնութագրերին։ Էքստրակցիոն փուլը դիտարկվում է որպես նպատակային բաղադրիչը դեղապատրաստուկի մյուս նյութերից առանձնացնելու և հետագա ֆոտոմետրական չափման ընտրողականությունը բարձրացնելու միջոց։ Ուսումնասիրվում են տարբեր ներկանյութերի անալիտիկական հնարավորությունները և դրանց կիրառելիությունը չափման զգայունության, ընտրողականության ու արդյունքների վերարտադրելիության տեսանկյունից։ Առանձնահատուկ նշանակություն ունի սպեկտրային տվյալների վերլուծությունը, որի միջոցով հնարավոր է գնահատել ուսումնասիրվող համակարգերի լուսակլանման առանձնահատկությունները և որոշել քանակական վերլուծության համար առավել տեղեկատվական բնութագրերը։ Հետազոտության շրջանակում ուշադրություն է դարձվում նաև դեղագործական պատրաստուկներում առկա օժանդակ բաղադրիչների հնարավոր ազդեցությանը, քանի որ բազմաբաղադրիչ համակարգերում անալիտիկական ազդանշանը կարող է պայմանավորված լինել ոչ միայն որոշվող նյութով։ Մեթոդի գնահատման ժամանակ կարևորվում են անալիտիկական քիմիայի այնպիսի չափանիշներ, ինչպիսիք են ճշտությունը, վերարտադրելիությունը, զգայունությունը, ընտրողականությունը և որոշման հնարավոր սահմանները։ Ստացված մոտեցման կիրառելիությունը դեղագործական նմուշների նկատմամբ հնարավորություն է տալիս այն դիտարկել դեղերի որակի վերահսկման ֆիզիկաքիմիական մեթոդների համատեքստում։ Ընդհանուր առմամբ աշխատանքը համադրում է լուծույթների քիմիայի, էքստրակցիայի և մոլեկուլային սպեկտրաչափության սկզբունքները՝ դեղանյութերի քանակական վերլուծության մեթոդաբանական հնարավորությունների ընդլայնման և դեղագործական վերլուծության արդյունավետության բարձրացման նպատակով։

Թարմացվել է՝ 2026-09-25
Экстракционно-фотометрическое определение анальгина основными красителями трифенилметанового ряда в лекарственных препаратах

Անվճար

Նար-Դոս (Միքայել Հովհաննիսյան) Նար-Դոս (Միքայել Հովհաննիսյան) 1867 թ․ – 1933 թ․ Նար-Դոսը հայ հոգեբանական արձակի հիմնադիրներից է։ Նրա ստեղծագործություններում մեծ տեղ ունի մարդու ներաշխարհի վերլուծությունը և հոգեբանական հակասությունները։ Նա նկարագրել է քաղաքային կյանքը և հասարակության տարբեր խավերը։ Նրա վեպերն ու պատմվածքները աչքի են ընկնում իրատեսականությամբ։ Նար-Դոսի լեզուն պարզ է, բայց խորքային և դիտողական։ Նրա հերոսները հաճախ կանգնած են բարոյական ընտրությունների առաջ։ Նա մեծ ազդեցություն է ունեցել հայ արձակի զարգացման վրա։ Նրա ստեղծագործությունները մինչ օրս դասական են համարվում։ Նար-Դոսը համարվում է հայ հոգեբանական արձակի հիմնադիրներից մեկը։ Նրա ժառանգությունը շարունակում է ուսումնասիրվել։ menu_book13 Տեսնել ավելին Րաֆֆի (Հակոբ Մելիք-Հակոբյան) Րաֆֆի (Հակոբ Մելիք-Հակոբյան) 1835 թ․ – 1888 թ․ Րաֆֆին հայ պատմավեպի ամենահայտնի ներկայացուցիչներից է։ Նրա ստեղծագործություններում մեծ տեղ են զբաղեցնում ազգային ազատագրության և հայրենասիրության թեմաները։ «Սամվել», «Խենթը» և «Դավիթ Բեկ» վեպերը համարվում են հայ գրականության դասականներ։ Նա ստեղծել է ուժեղ և հիշվող հերոսներ։ Րաֆֆու կերպարները պայքարում են հանուն ազատության և արդարության։ Նրա գրքերը մեծ ազդեցություն են ունեցել հայ երիտասարդության վրա։ Նա կարողացել է պատմությունը ներկայացնել հետաքրքիր և կենդանի ձևով։ Նրա ստեղծագործությունները մինչ օրս լայնորեն ընթերցվում են։ Րաֆֆին համարվում է ազգային մտածողության ձևավորման կարևոր գործիչ։ Նրա անունը մշտապես կապված է հայրենասիրական գրականության հետ։ menu_book15 Տեսնել ավելին Ալեքսանդր Շիրվանզադե Ալեքսանդր Շիրվանզադե 1858 թ․ – 1935 թ․ Ալեքսանդր Շիրվանզադեն հայ ռեալիստական արձակի մեծագույն ներկայացուցիչներից է։ Նրա ստեղծագործություններում արտացոլված են հասարակության տարբեր խավերի կյանքը և սոցիալական խնդիրները։ Նա գրել է վեպեր, պատմվածքներ և դրամատիկական գործեր։ Շիրվանզադեն մեծ ուշադրություն է դարձրել մարդկային հարաբերություններին։ Նրա հերոսները հոգեբանորեն խորն են մշակված։ Նա համարձակորեն քննադատել է հասարակական անարդարությունները։ Նրա ստեղծագործությունները մեծ ճանաչում են ստացել նաև թատերական բեմերում։ Շիրվանզադեն համարվում է հայ արձակի դասականներից մեկը։ Նրա ազդեցությունը զգալի է հետագա գրողների ստեղծագործություններում։ Նա շարունակում է մնալ հայ գրականության կարևորագույն անուններից մեկը։ menu_book19 Տեսնել ավելին Եղիշե Չարենց Եղիշե Չարենց 1897 թ․ – 1937 թ․ Եղիշե Չարենցը հայ նորագույն գրականության ամենաազդեցիկ հեղինակներից է։ Նա բանաստեղծ, արձակագիր և թարգմանիչ էր, որը նորարարական մոտեցումներ բերեց հայ պոեզիա։ Նրա ստեղծագործություններում միահյուսված են հայրենասիրությունը, հեղափոխական գաղափարները և մարդու ներքին պայքարը։ «Ես իմ անուշ Հայաստանի» բանաստեղծությունը դարձել է ազգային խորհրդանիշ։ Չարենցի լեզուն համարձակ է, հարուստ և ժամանակակից։ Նա մեծ ազդեցություն է ունեցել 20-րդ դարի հայ գրականության զարգացման վրա։ Չնայած քաղաքական հալածանքներին, նրա ստեղծագործությունները պահպանեցին իրենց արժեքը։ Նրա գործերը թարգմանվել են բազմաթիվ լեզուներով։ Չարենցը համարվում է հայ մշակույթի խորհրդանշական դեմքերից մեկը։ Նրա գրական ժառանգությունը շարունակում է ոգեշնչել նոր սերունդներին։ menu_book16 Տեսնել ավելին Հովհաննես Թումանյան Հովհաննես Թումանյան 1869 թ․ – 1923 թ․ Հովհաննես Թումանյանը հայ ժողովրդի ամենասիրված գրողներից և բանաստեղծներից է։ Նա ծնվել է Լոռու Դսեղ գյուղում և իր ստեղծագործություններում հաճախ պատկերել է ժողովրդական կյանքն ու ավանդույթները։ Թումանյանը գրել է հեքիաթներ, պոեմներ, պատմվածքներ և բանաստեղծություններ։ Նրա ամենահայտնի գործերից են «Գիքոր», «Անուշ», «Քաջ Նազար» և «Թմկաբերդի առումը»։ Նրա լեզուն պարզ է, բնական և հասկանալի բոլոր սերունդների համար։ Թումանյանի ստեղծագործությունները լի են հումորով, իմաստությամբ և մարդասիրությամբ։ Նա նաև ակտիվ հասարակական գործիչ էր և զբաղվել է բարեգործությամբ։ Նրա գործերը թարգմանվել են բազմաթիվ լեզուներով։ Թումանյանը հաճախ անվանվում է «Ամենայն հայոց բանաստեղծ»։ Նրա ժառանգությունը շարունակում է մնալ հայկական մշակույթի հիմնասյուներից մեկը։ menu_book10 Տեսնել ավելին Դերենիկ Դեմիրճյան Դերենիկ Դեմիրճյան 1877 թ․ – 1956 թ․ Դերենիկ Դեմիրճյանը գրող, դրամատուրգ և հասարակական գործիչ էր։ Նա առավել հայտնի է իր «Վարդանանք» պատմական վեպով, որը հայ գրականության կարևորագույն ստեղծագործություններից է։ Դեմիրճյանը մեծ հետաքրքրություն է ցուցաբերել հայկական պատմության և ազգային հերոսների նկատմամբ։ Նրա գործերում հաճախ հանդիպում են հայրենասիրական գաղափարներ։ Նա նաև գրել է բազմաթիվ պիեսներ և պատմվածքներ։ Դեմիրճյանի լեզուն հարուստ է և արտահայտիչ։ Նրա ստեղծագործությունները մեծ ազդեցություն են ունեցել հայ պատմական արձակի զարգացման վրա։ Նա կարևոր դեր է ունեցել նաև հայկական թատրոնի զարգացման գործում։ Նրա աշխատանքները մինչ օրս լայնորեն ուսումնասիրվում են։ Դեմիրճյանը համարվում է հայ դասական գրականության կարևոր ներկայացուցիչներից մեկը։ menu_book6 Տեսնել ավելին