Մովսիսյան, Հովսեփ Իսրայելի

Մովսիսյան, Հովսեփ Իսրայելի

menu_book Տեսնել նյութերը

Հեղինակի գրքերը (1)

Օնլայն

Քաղաքագիտություն

Հայաստանի Հանրապետության ազգային անվտանգության ապահովման հիմնախնդիրները քաղաքական իշխանության լեգիտիմության համատեքստում

Աշխատությունը նվիրված է Հայաստանի Հանրապետության ազգային անվտանգության ապահովման հիմնախնդիրների ուսումնասիրությանը՝ քաղաքական իշխանության լեգիտիմության տեսանկյունից՝ դիտարկելով պետական անվտանգության, քաղաքական կայունության և իշխանության հասարակական ընդունելիության միջև առկա փոխկապակցվածությունը։ Այն անդրադառնում է ազգային անվտանգության հայեցակարգին, դրա ապահովման քաղաքական, ինստիտուցիոնալ և հասարակական նախադրյալներին, ինչպես նաև այն գործոններին, որոնք պայմանավորում են պետության անվտանգության համակարգի արդյունավետությունը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում քաղաքական իշխանության լեգիտիմության էությանը, դրա ձևավորման աղբյուրներին և դրսևորման մեխանիզմներին՝ ներկայացնելով իշխանության օրինականության և հասարակական վստահության նշանակությունը պետական կառավարման գործընթացում։ Քննարկվում է, թե ինչպես կարող են քաղաքական իշխանության նկատմամբ հանրային վստահության մակարդակը, քաղաքական ինստիտուտների նկատմամբ վերաբերմունքը, հասարակական համաձայնությունը և քաղաքացիների մասնակցությունը պետական ու քաղաքական գործընթացներին անդրադառնալ ազգային անվտանգության ապահովման վրա։ Աշխատության շրջանակում ազգային անվտանգությունը դիտարկվում է ոչ միայն որպես արտաքին սպառնալիքներին դիմակայելու և տարածքային ամբողջականությունը պաշտպանելու խնդիր, այլև որպես ներքին քաղաքական կայունության, պետական ինստիտուտների կենսունակության, հասարակական համախմբվածության և կառավարման արդյունավետության պահպանման համալիր գործընթաց։ Կարևորվում է քաղաքական լեգիտիմության դերը ճգնաժամային իրավիճակներում, երբ իշխանության նկատմամբ վստահությունը, հասարակության համախմբվածությունը և պետական որոշումների ընդունելիությունը կարող են էական նշանակություն ունենալ անվտանգության մարտահրավերներին արձագանքելու գործում։ Անդրադարձ է կատարվում նաև Հայաստանի Հանրապետության առանձնահատուկ քաղաքական և անվտանգային միջավայրին՝ հաշվի առնելով պետականության ամրապնդման, ներքին քաղաքական գործընթացների, հասարակական հարաբերությունների և արտաքին մարտահրավերների փոխազդեցությունը։ Քաղաքական իշխանության լեգիտիմության և ազգային անվտանգության փոխհարաբերությունը ներկայացվում է որպես բազմաշերտ հիմնախնդիր, որի ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս բացահայտելու պետական կառավարման համակարգի կայունության, իշխանություն–հասարակություն հարաբերությունների և ազգային շահերի պաշտպանության միջև առկա կապերը։ Աշխատանքի գիտաճանաչողական արժեքը պայմանավորված է նրանով, որ այն համադրում է քաղաքագիտության, անվտանգության ուսումնասիրությունների և պետական կառավարման տեսական մոտեցումները՝ ընթերցողին հնարավորություն տալով ավելի ամբողջական պատկերացում կազմելու ազգային անվտանգության ներքաղաքական բաղադրիչների և քաղաքական իշխանության լեգիտիմության նշանակության մասին։ Այն կարող է օգտակար լինել քաղաքագիտությամբ, միջազգային հարաբերություններով, ազգային անվտանգությամբ և պետական կառավարմամբ հետաքրքրվող ուսանողների, հետազոտողների և մասնագետների համար՝ նպաստելով Հայաստանի Հանրապետության անվտանգության հիմնախնդիրների և քաղաքական համակարգի կայունության վերաբերյալ գիտական պատկերացումների խորացմանը։

Թարմացվել է՝ 2026-11-19
Հայաստանի Հանրապետության ազգային անվտանգության ապահովման հիմնախնդիրները քաղաքական իշխանության լեգիտիմության համատեքստում

Անվճար

Հրանտ Մաթևոսյան Հրանտ Մաթևոսյան 1935 թ․ – 2002 թ․ Հրանտ Մաթևոսյանը համարվում է 20-րդ դարի հայ արձակի մեծագույն վարպետներից մեկը։ Նրա ստեղծագործություններում խորությամբ ներկայացված են գյուղական կյանքը, մարդկային հարաբերությունները և ազգային մտածողությունը։Հրանտ Մաթևոսյանը հայ արձակի ամենամեծ վարպետներից է։ Նրա ստեղծագործություններում կենտրոնական տեղ ունի գյուղական աշխարհի, մարդու և բնության փոխհարաբերությունը։ Նա հայտնի է իր խորը հոգեբանական դիտարկումներով և յուրահատուկ լեզվով։ Նրա գործերը հաճախ ներկայացնում են մարդու ներքին պայքարը և ազգային մտածողությունը։ Մաթևոսյանի հայտնի գործերից են «Մենք ենք, մեր սարերը» և բազմաթիվ պատմվածքներ։ Նա մեծ ազդեցություն է ունեցել հայ ժամանակակից գրականության վրա։ Նրա լեզուն պատկերավոր և փիլիսոփայական է։ Նրա ստեղծագործությունները մինչ օրս ուսումնասիրվում են։ Նա համարվում է 20-րդ դարի հայ արձակի հիմնասյուներից մեկը։ Նրա ժառանգությունը ազգային արժեք է։ menu_book4 Տեսնել ավելին Մովսես Խորենացի Մովսես Խորենացի 410 թ․ – 490 թ․ Մովսես Խորենացին հայ պատմագրության հիմնադիրն է և հայտնի է որպես «Հայ պատմության հայր»։ Նրա «Հայոց պատմություն» աշխատությունը համարվում է հայկական պատմության կարևորագույն սկզբնաղբյուրներից մեկը։ Այն նկարագրում է հայ ժողովրդի ծագումը, թագավորությունները, մշակույթը և պատմական զարգացումը։Մովսես Խորենացին համարվում է հայ պատմագրության հիմնադիրը և հաճախ կոչվում է «Հայ պատմության հայր»։ Նրա գլխավոր աշխատությունը՝ «Հայոց պատմությունը», հայկական պատմության կարևորագույն սկզբնաղբյուրներից է։ Այս գրքում նա ներկայացրել է հայ ժողովրդի ծագումը, թագավորությունների պատմությունը և ազգային ավանդույթները։ Խորենացին օգտագործել է ինչպես գրավոր, այնպես էլ բանավոր աղբյուրներ։ Նրա աշխատությունը մեծ նշանակություն ունի ոչ միայն պատմաբանների, այլև գրականագետների համար։ Գրքի լեզուն հարուստ է և պատկերավոր։ Նա կարևոր դեր է ունեցել հայկական ազգային ինքնագիտակցության ձևավորման մեջ։ Խորենացու ազդեցությունը զգացվում է հետագա դարերի գրականության և պատմագրության վրա։ Նրա անունը դարձել է հայկական գիտական մտքի խորհրդանիշ։ Այսօր նա շարունակում է մնալ հայ մշակույթի ամենահարգված դեմքերից մեկը։ menu_book8 Տեսնել ավելին Հովհաննես Շիրազ Հովհաննես Շիրազ 1915 թ․ – 1984 թ․ Հովհաննես Շիրազը հայ ժողովրդի ամենասիրված բանաստեղծներից է։ Նրա ստեղծագործությունները խորապես կապված են հայրենիքի, մոր կերպարի և ազգային ցավի հետ։ Շիրազի լեզուն պարզ է, ժողովրդական և շատ հուզական։ Նրա հայտնի գործերից են «Հայոց դանթեականը», «Մայրս» և բազմաթիվ հայրենասիրական բանաստեղծություններ։ Նա հաճախ արտահայտել է ժողովրդի ցավն ու ուրախությունը։ Շիրազը մեծ ազդեցություն է ունեցել սերունդների վրա իր անմիջական ոճով։ Նրա պոեզիան հաճախ արտասանվում է դպրոցներում և միջոցառումների ժամանակ։ Նա համարվում է 20-րդ դարի ամենաժողովրդական բանաստեղծներից մեկը։ Նրա ստեղծագործությունները դարձել են ազգային հիշողության մաս։ Շիրազը մինչ օրս սիրելի է ընթերցողների լայն շրջանակի համար։ menu_book5 Տեսնել ավելին Գրիգոր Զոհրապ Գրիգոր Զոհրապ 1861 թ․ – 1915 թ․ Հայ նշանավոր գրող, հրապարակախոս, իրավաբան և քաղաքական գործիչ էր։ Նա ծնվել է 1861 թվականի հունիսի 26-ին՝ Կոստանդնուպոլսում, և մահացել 1915 թվականին՝ Հայոց ցեղասպանության ժամանակ։ Զոհրապը համարվում է արևմտահայ գրականության ամենահայտնի նովելիստներից մեկը։ Նրա ստեղծագործություններում պատկերավորվում են մարդու հոգեբանությունը, հասարակական հարաբերությունները և քաղաքային կյանքի խնդիրները։ Նա գրել է բազմաթիվ պատմվածքներ և նորավեպեր, որոնք առանձնանում են իրատեսական ոճով և խոր հոգեբանական վերլուծությամբ։ Բացի գրական գործունեությունից, Զոհրապը եղել է հայտնի իրավաբան և Օսմանյան խորհրդարանի պատգամավոր։ Նրա կյանքն ու գործունեությունը մեծ ազդեցություն են ունեցել հայ մշակույթի և հասարակական մտքի զարգացման վրա, իսկ նրա ստեղծագործությունները մինչ օրս համարվում են հայ գրականության արժեքավոր էջերից։ menu_book5 Տեսնել ավելին Ավետիք Իսահակյան Ավետիք Իսահակյան 1875 թ․ – 1957 թ․ Ավետիք Իսահակյանը հայ քնարերգության մեծագույն ներկայացուցիչներից է։ Նրա պոեզիան լի է սիրո, հայրենիքի, կարոտի և մարդկային զգացմունքների թեմաներով։ Նրա ստեղծագործությունները մեծ ճանաչում են ստացել նաև արտերկրում։Ավետիք Իսահակյանը հայ քնարերգության ամենանշանավոր ներկայացուցիչներից է։ Նրա ստեղծագործություններում մեծ տեղ են զբաղեցնում սերը, հայրենիքը, կարոտը և մարդու ներաշխարհը։ Իսահակյանի լեզուն առանձնանում է մեղմությամբ, երաժշտականությամբ և խոր զգացմունքայնությամբ։ Նրա հայտնի գործերից են «Աբու Լալա Մահարին» և բազմաթիվ քնարական բանաստեղծություններ։ Նա երկար տարիներ ապրել է արտասահմանում, սակայն մշտապես կապված է եղել հայրենիքի հետ։ Իսահակյանի պոեզիան մեծ ճանաչում է ստացել նաև միջազգային մակարդակով։ Նրա գործերը թարգմանվել են բազմաթիվ լեզուներով։ Նա եղել է նաև հասարակական և մշակութային ակտիվ գործիչ։ Իսահակյանի ստեղծագործությունները շարունակում են սիրել տարբեր սերունդներ։ Նա համարվում է հայ պոեզիայի մեծագույն վարպետներից մեկը։ menu_book4 Տեսնել ավելին Պարույր Սևակ Պարույր Սևակ 1924 թ․ – 1971 թ․ Պարույր Սևակը հայ գրականության ամենախոր և վերլուծական մտածող բանաստեղծներից է։ Նրա ստեղծագործություններում մեծ տեղ ունեն մարդու ներաշխարհը, հասարակությունը և պատմական հիշողությունը։ Սևակը հայտնի է իր «Անլռելի զանգակատուն» պոեմով, որը նվիրված է Կոմիտասին։ Նրա լեզուն համարձակ է, նորարարական և մտավոր։ Սևակը հաճախ քննադատել է հասարակական խնդիրները և կեղծ արժեքները։ Նրա պոեզիան համադրում է զգացմունքներն ու ինտելեկտը։ Նա մեծ ազդեցություն է ունեցել հայ ժամանակակից պոեզիայի վրա։ Նրա ստեղծագործությունները լայնորեն ուսումնասիրվում են։ Սևակը համարվում է 20-րդ դարի ամենաազդեցիկ բանաստեղծներից մեկը։ Նրա ժառանգությունը շարունակում է ոգեշնչել նոր սերունդներին։ menu_book9 Տեսնել ավելին