Նահապետյան, Երջանիկ Ստալչիկի

Տնտեսագիտություն

Այս աշխատանքը նվիրված է ինստիտուցիոնալ ներդրողների գործունեության ընդլայնման գործընթացին արժեթղթերի շուկայում՝ Հայաստանի Հանրապետության օրինակով՝ ուսումնասիրելով ֆինանսական միջնորդության համակարգի զարգացման միտումները, շուկայի խորացման հնարավորությունները և կարգավորող միջավայրի ազդեցությունը։ Հեղինակը վերլուծում է ինստիտուցիոնալ ներդրողների՝ բանկերի, ապահովագրական ընկերությունների, կենսաթոշակային ֆոնդերի և ներդրումային կազմակերպությունների դերը կապիտալի շուկայի կայունության և արդյունավետության բարձրացման գործում։ Աշխատության մեջ ընդգծվում է, որ ՀՀ արժեթղթերի շուկան զարգացող շուկայի բնույթ ունի, որտեղ ինստիտուցիոնալ ներդրողների մասնակցության աստիճանը դեռևս սահմանափակ է, սակայն կենսաթոշակային բարեփոխումների և ֆինանսական համակարգի արդիականացման արդյունքում աստիճանաբար աճում է նրանց ազդեցությունը։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում պարտադիր կենսաթոշակային ֆոնդերի ներդրումային քաղաքականությանը, որոնք դարձել են երկարաժամկետ կապիտալի հիմնական աղբյուրներից մեկը և նպաստում են պետական պարտատոմսերի և կորպորատիվ արժեթղթերի պահանջարկի աճին։ Վերլուծվում են նաև շուկայի զարգացման խոչընդոտները՝ ներառյալ կապիտալի շուկայի ցածր իրացվելիությունը, ֆինանսական գործիքների սահմանափակ բազմազանությունը և ներդրումային մշակույթի ոչ բավարար զարգացվածությունը։ Միաժամանակ քննարկվում են պետական կարգավորման և վերահսկողության մեխանիզմները, որոնք ուղղված են ներդրողների պաշտպանության, շուկայի թափանցիկության և ֆինանսական կայունության ապահովմանը։ Աշխատության մեջ առաջարկվում են նաև զարգացման ուղղություններ՝ ինստիտուցիոնալ ներդրողների դերի մեծացում, ֆինանսական գործիքների ընդլայնում և կապիտալի շուկայի ինտեգրում միջազգային ֆինանսական համակարգերին։ Ընդհանուր առմամբ, ուսումնասիրությունը ներկայացնում է ինստիտուցիոնալ ներդրողների գործունեության ընդլայնումը որպես կարևոր գործոն Հայաստանի արժեթղթերի շուկայի զարգացման և ֆինանսական համակարգի խորացման համար։