Նուրբեկյան, Լյուդմիլա Վլադիմիրի

Կենսաբանություն

Աշխատությունը նվիրված է կրկնվող վնասվածքների պայմաններում օրգանիզմի վերականգնողական գործընթացների փոփոխությունների և տարբեր սթրեսային գործոնների ազդեցությամբ հոմեոստազը բնութագրող ցուցանիշների դինամիկայի ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության շրջանակում վերականգնումը դիտարկվում է որպես փոխկապակցված բջջային, հյուսվածքային, կենսաքիմիական և ֆիզիոլոգիական գործընթացների ամբողջություն, որոնց միջոցով օրգանիզմը փորձում է վերականգնել վնասված հյուսվածքների կառուցվածքն ու գործառույթները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում այն հարցին, թե կրկնակի վնասումը ինչպես կարող է փոխել արդեն սկսված վերականգնման բնական ընթացքը, ազդել հյուսվածքների արձագանքի վրա և փոփոխել օրգանիզմի հարմարվողական հնարավորությունները։ Քննվում են վնասվածքից հետո տարբեր ժամանակահատվածներում տեղի ունեցող փոփոխությունները՝ հնարավորություն տալով գնահատել վերականգնողական գործընթացների արագությունը, հաջորդականությունը և դրանց հնարավոր շեղումները կրկնվող ազդեցությունների պայմաններում։ Կարևորվում է նաև սթրեսային գործոնների դերը, քանի որ օրգանիզմի ընդհանուր սթրեսային արձագանքը կարող է փոխկապակցված լինել նյութափոխանակային, հորմոնային, իմունային և այլ կարգավորիչ համակարգերի գործունեության հետ։ Հետազոտության ընթացքում կարող են գնահատվել արյան և այլ կենսաբանական նյութերի համապատասխան կենսաքիմիական ու ֆիզիոլոգիական ցուցանիշները՝ պարզելու համար ներքին միջավայրի կայունության փոփոխությունների բնույթը։ Առանձին ուշադրություն է դարձվում այն ցուցանիշներին, որոնք կարող են արտացոլել նյութափոխանակության, բորբոքային արձագանքի, օքսիդավերականգնման գործընթացների և օրգանիզմի ընդհանուր հարմարվողական վիճակի փոփոխությունները։ Համեմատական ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս գնահատելու առաջնային և կրկնվող վնասվածքներից հետո դիտվող տարբերությունները, ինչպես նաև որոշելու սթրեսային ազդեցության հնարավոր նշանակությունը վերականգնման տարբեր փուլերում։ Հետազոտության կարևոր ուղղություններից է վերականգնողական գործընթացների և հոմեոստատիկ փոփոխությունների միջև փոխկապակցվածության բացահայտումը՝ հասկանալու համար, թե օրգանիզմի համակարգային արձագանքը որքանով է կապված տեղային հյուսվածքային վերականգնման ընթացքի հետ։ Կարևորվում է ժամանակային դինամիկայի ուսումնասիրությունը, քանի որ առանձին ցուցանիշների փոփոխությունները կարող են տարբեր փուլերում ունենալ տարբեր բնույթ և նշանակություն։ Նման հետազոտությունը հնարավորություն է տալիս ավելի ամբողջական պատկերացում կազմել կրկնվող վնասումների դեպքում օրգանիզմի հարմարվողական և վերականգնողական հնարավորությունների մասին, ինչպես նաև գնահատել երկարատև կամ կրկնվող սթրեսի ազդեցությունը ֆիզիոլոգիական հավասարակշռության վրա։ Աշխատանքը կարող է ունենալ հիմնարար նշանակություն վերականգնողական կենսաբանության և ախտաֆիզիոլոգիայի համար՝ նպաստելով վնասվածքների նկատմամբ օրգանիզմի համալիր արձագանքի մեխանիզմների ուսումնասիրմանը։ Այն կարող է հետաքրքրություն ներկայացնել ֆիզիոլոգիայի, ախտաֆիզիոլոգիայի, վերականգնողական կենսաբանության և փորձարարական բժշկության ոլորտներում աշխատող մասնագետների ու հետազոտողների համար։