Օզմանյան, Ֆայզո Համոյի

Օզմանյան, Ֆայզո Համոյի

menu_book Տեսնել նյութերը

Հեղինակի գրքերը (1)

Օնլայն

Այլ առարկաներ

Առվույտի աճի ու զարգացման առանձնահատկությունները կապված հնձի ժամկետից և կյանքի տևողությունից Արարատյան հարթավայրի պայմաններում

Աշխատությունը նվիրված է Արարատյան հարթավայրի բնակլիմայական պայմաններում առվույտի աճի և զարգացման կենսաբանական ու ագրոտեխնիկական առանձնահատկությունների ուսումնասիրությանը՝ կախված հնձի ժամկետներից և բույսերի կյանքի տևողությունից։ Քննարկվում են առվույտի՝ որպես բազմամյա կերային մշակաբույսի կենսաբանական հատկությունները, աճի փուլերը, վեգետացիոն զարգացման օրինաչափությունները և գյուղատնտեսական նշանակությունը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում հնձի տարբեր ժամկետների ազդեցությանը բույսերի վերաճի ինտենսիվության, կանաչ զանգվածի ձևավորման, արմատային համակարգի զարգացման և հետագա բերքատվության վրա։ Ուսումնասիրվում են առվույտի աճի և զարգացման փոփոխությունները կյանքի տարբեր տարիներին, ինչպես նաև բույսերի տարիքային առանձնահատկությունների և հնձի հաճախականության փոխկապակցվածությունը։ Դիտարկվում են Արարատյան հարթավայրին բնորոշ ջերմաստիճանային պայմանների, արևային ճառագայթման, հողի խոնավության, ոռոգման ռեժիմի և հողային առանձնահատկությունների ազդեցությունները մշակաբույսի կենսաբանական գործընթացների վրա։ Կարևորվում են բույսերի բարձրության, ցողունների քանակի, տերևային զանգվածի, աճի արագության և կանաչ ու չոր զանգվածի բերքատվության ցուցանիշների գնահատման մեթոդները։ Հետազոտության շրջանակում կարող են համեմատվել առվույտի տարբեր տարիքային ցանքատարածություններում իրականացվող հնձերի ժամկետներն ու դրանց ազդեցությունը բույսերի վերականգնողական կարողության և արտադրողականության վրա։ Անդրադարձ է կատարվում բողբոջման, ճյուղավորման, կոկոնակալման և ծաղկման փուլերի առանձնահատկություններին՝ հնձի առավել նպատակահարմար ժամանակահատվածների որոշման տեսանկյունից։ Առանձնացվում են հնձի վաղ կամ ուշ իրականացման հնարավոր հետևանքները կերային զանգվածի քանակի, սննդարարության, բույսերի կենսունակության և ցանքատարածությունների երկարակեցության վրա։ Կարևորվում են նաև բազմամյա կերային մշակաբույսերի արդյունավետ օգտագործման, հողի բերրիության պահպանման և անասնակերի կայուն արտադրության ապահովման հարցերը։ Աշխատությունը կարող է նպաստել Արարատյան հարթավայրում առվույտի մշակության ագրոտեխնիկական միջոցառումների կատարելագործմանը, հնձի ժամանակացույցի գիտական հիմնավորմանը և բերքատվության բարձրացման հնարավորությունների բացահայտմանը։ Հետազոտության արդյունքները կարող են կիրառական նշանակություն ունենալ կերարտադրության կազմակերպման, ոռոգվող հողատարածքների արդյունավետ օգտագործման և գյուղատնտեսական արտադրության զարգացման համար։ Այն օգտակար է ագրոնոմների, բուսաբույծների, կերարտադրության մասնագետների, գյուղատնտեսական հետազոտողների և համապատասխան մասնագիտությունների ուսանողների համար։

Թարմացվել է՝ 2026-10-15
Առվույտի աճի ու զարգացման առանձնահատկությունները կապված հնձի ժամկետից և կյանքի տևողությունից Արարատյան հարթավայրի պայմաններում

Անվճար

Համո Սահյան Համո Սահյան 1914 թ․ – 1993 թ․ Համո Սահյանը բնության և հայրենիքի մեծ երգիչն է։ Նրա պոեզիան առանձնանում է պարզությամբ, խորությամբ և ազգային ոգով։Համո Սահյանը հայ բնապատկերային և քնարական պոեզիայի ամենասիրված հեղինակներից է։ Նրա ստեղծագործություններում կենտրոնական տեղ ունեն բնությունը, գյուղը և մարդը։ Սահյանի լեզուն պարզ է, բայց խորապես զգացմունքային։ Նրա բանաստեղծությունները հաճախ արտահայտում են կյանքի գեղեցկությունն ու ցավը։ Նա մեծ ազդեցություն է ունեցել ժողովրդական մտածողության վրա։ Նրա գործերը լայնորեն տարածված են Հայաստանում։ Սահյանի պոեզիան համադրվում է պարզության և փիլիսոփայության հետ։ Նրա ստեղծագործությունները հաճախ ուսումնասիրվում են դպրոցներում։ Նա համարվում է 20-րդ դարի մեծ քնարերգուներից մեկը։ Նրա ժառանգությունը ազգային արժեք է։ menu_book2 Տեսնել ավելին Եղիշե Չարենց Եղիշե Չարենց 1897 թ․ – 1937 թ․ Եղիշե Չարենցը հայ նորագույն գրականության ամենաազդեցիկ հեղինակներից է։ Նա բանաստեղծ, արձակագիր և թարգմանիչ էր, որը նորարարական մոտեցումներ բերեց հայ պոեզիա։ Նրա ստեղծագործություններում միահյուսված են հայրենասիրությունը, հեղափոխական գաղափարները և մարդու ներքին պայքարը։ «Ես իմ անուշ Հայաստանի» բանաստեղծությունը դարձել է ազգային խորհրդանիշ։ Չարենցի լեզուն համարձակ է, հարուստ և ժամանակակից։ Նա մեծ ազդեցություն է ունեցել 20-րդ դարի հայ գրականության զարգացման վրա։ Չնայած քաղաքական հալածանքներին, նրա ստեղծագործությունները պահպանեցին իրենց արժեքը։ Նրա գործերը թարգմանվել են բազմաթիվ լեզուներով։ Չարենցը համարվում է հայ մշակույթի խորհրդանշական դեմքերից մեկը։ Նրա գրական ժառանգությունը շարունակում է ոգեշնչել նոր սերունդներին։ menu_book16 Տեսնել ավելին Ավետիք Իսահակյան Ավետիք Իսահակյան 1875 թ․ – 1957 թ․ Ավետիք Իսահակյանը հայ քնարերգության մեծագույն ներկայացուցիչներից է։ Նրա պոեզիան լի է սիրո, հայրենիքի, կարոտի և մարդկային զգացմունքների թեմաներով։ Նրա ստեղծագործությունները մեծ ճանաչում են ստացել նաև արտերկրում։Ավետիք Իսահակյանը հայ քնարերգության ամենանշանավոր ներկայացուցիչներից է։ Նրա ստեղծագործություններում մեծ տեղ են զբաղեցնում սերը, հայրենիքը, կարոտը և մարդու ներաշխարհը։ Իսահակյանի լեզուն առանձնանում է մեղմությամբ, երաժշտականությամբ և խոր զգացմունքայնությամբ։ Նրա հայտնի գործերից են «Աբու Լալա Մահարին» և բազմաթիվ քնարական բանաստեղծություններ։ Նա երկար տարիներ ապրել է արտասահմանում, սակայն մշտապես կապված է եղել հայրենիքի հետ։ Իսահակյանի պոեզիան մեծ ճանաչում է ստացել նաև միջազգային մակարդակով։ Նրա գործերը թարգմանվել են բազմաթիվ լեզուներով։ Նա եղել է նաև հասարակական և մշակութային ակտիվ գործիչ։ Իսահակյանի ստեղծագործությունները շարունակում են սիրել տարբեր սերունդներ։ Նա համարվում է հայ պոեզիայի մեծագույն վարպետներից մեկը։ menu_book3 Տեսնել ավելին Ալեքսանդր Շիրվանզադե Ալեքսանդր Շիրվանզադե 1858 թ․ – 1935 թ․ Ալեքսանդր Շիրվանզադեն հայ ռեալիստական արձակի մեծագույն ներկայացուցիչներից է։ Նրա ստեղծագործություններում արտացոլված են հասարակության տարբեր խավերի կյանքը և սոցիալական խնդիրները։ Նա գրել է վեպեր, պատմվածքներ և դրամատիկական գործեր։ Շիրվանզադեն մեծ ուշադրություն է դարձրել մարդկային հարաբերություններին։ Նրա հերոսները հոգեբանորեն խորն են մշակված։ Նա համարձակորեն քննադատել է հասարակական անարդարությունները։ Նրա ստեղծագործությունները մեծ ճանաչում են ստացել նաև թատերական բեմերում։ Շիրվանզադեն համարվում է հայ արձակի դասականներից մեկը։ Նրա ազդեցությունը զգալի է հետագա գրողների ստեղծագործություններում։ Նա շարունակում է մնալ հայ գրականության կարևորագույն անուններից մեկը։ menu_book17 Տեսնել ավելին Մխիթար Գոշ Մխիթար Գոշ 1130 թ․ – 1213 թ․ Մխիթար Գոշ միջնադարյան հայ մեծ մտածող, իրավագետ, առակագիր, մանկավարժ և հասարակական գործիչ էր, որը ապրել է XII–XIII դարերում։ Նա հայտնի է որպես հայ իրավագիտության ամենանշանավոր ներկայացուցիչներից մեկը։ Նրա ամենահայտնի աշխատությունը «Դատաստանագիրքն» է, որը համարվում է հայկական իրավունքի կարևորագույն հուշարձաններից և երկար ժամանակ ծառայել է որպես օրենքների ժողովածու։ Մխիթար Գոշը գրել է նաև բազմաթիվ առակներ, որոնց միջոցով քարոզել է բարություն, արդարություն, իմաստություն և ազնվություն։ Նա մեծ դեր է ունեցել կրթության և մշակույթի զարգացման գործում, հիմնել է դպրոցներ և նպաստել գիտելիքների տարածմանը։ Գոշի ստեղծագործությունները կարևոր նշանակություն ունեն հայ գրականության, իրավունքի և մանկավարժության պատմության մեջ։ Նրա անունը մինչ օրս համարվում է իմաստության, արդարադատության և ազգային մշակույթի խորհրդանիշ։ menu_book5 Տեսնել ավելին Սիլվա Կապուտիկյան Սիլվա Կապուտիկյան 1919 թ․ – 2006 թ․ Սիլվա Կապուտիկյանը հայ պոեզիայի ամենաազդեցիկ կին հեղինակներից է։ Նրա ստեղծագործություններում մեծ տեղ ունեն հայրենիքը, սերը, լեզուն և ազգային ինքնությունը։ Կապուտիկյանը գրել է բազմաթիվ բանաստեղծություններ և հրապարակախոսական նյութեր։ Նրա լեզուն պարզ է, բայց խորքային և զգացմունքային։ Նա մեծ ուշադրություն է դարձրել հայ լեզվի պահպանման հարցերին։ Նրա գործերը լայն ճանաչում են ստացել ինչպես Հայաստանում, այնպես էլ սփյուռքում։ Կապուտիկյանը նաև ակտիվ հասարակական գործիչ էր։ Նրա ստեղծագործությունները հաճախ նվիրված են ազգային արժեքներին։ Նա համարվում է հայ կին պոեզիայի ամենակարևոր դեմքերից մեկը։ Նրա ժառանգությունը շարունակում է մնալ ազդեցիկ։ menu_book2 Տեսնել ավելին