Պետրոսյան, Անահիտ Ռաֆիկի

Մանկավարժություն

Աշխատությունը նվիրված է մանկավարժական հասկացությունների նորացման հիմնախնդրի ուսումնասիրությանը՝ հաշվի առնելով ժամանակակից կրթական համակարգերի փոփոխությունները, հասարակական պահանջների զարգացումը և ուսուցման նոր մոտեցումների ձևավորումը։ Հետազոտության կենտրոնում մանկավարժական հիմնական հասկացությունների բովանդակության, իմաստային փոփոխությունների և ժամանակակից կրթական իրականությանը դրանց համապատասխանության հարցերն են։ Աշխատության շրջանակում դիտարկվում են այն գործոնները, որոնք պայմանավորում են մանկավարժական տերմինների և հասկացությունների վերանայման անհրաժեշտությունը, այդ թվում՝ կրթական տեխնոլոգիաների զարգացումը, սովորողի դերի փոփոխությունը, ուսուցման անհատականացման միտումները, ներառական կրթության տարածումը և կրթության նկատմամբ հասարակության նոր պահանջները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում ավանդական մանկավարժական պատկերացումների և ժամանակակից կրթական հայեցակարգերի փոխհարաբերությանը, ինչպես նաև այն խնդրին, թե ինչպես կարելի է պահպանել մանկավարժական գիտության հիմնարար սկզբունքները՝ միաժամանակ նորացնելով դրանց մեկնաբանությունն ու կիրառման շրջանակը։ Ուսումնասիրության ընթացքում կարող են վերլուծվել կրթություն, ուսուցում, դաստիարակություն, զարգացում, ուսուցիչ, սովորող, կրթական միջավայր և մանկավարժական գործընթաց հասկացությունները՝ բացահայտելով դրանց բովանդակային փոփոխությունները և ժամանակակից գիտական մոտեցումներում ունեցած նոր իմաստային շեշտադրումները։ Կարևոր տեղ է հատկացվում մանկավարժական հասկացությունների հստակեցմանն ու համակարգմանը, քանի որ գիտական տերմինաբանության ճշգրտությունը կարևոր նախապայման է կրթական երևույթների համարժեք ուսումնասիրման և արդյունավետ մանկավարժական գործունեության համար։ Աշխատանքը կարող է անդրադառնալ նաև միջգիտակարգային մոտեցումների ազդեցությանը մանկավարժական գիտության վրա՝ ցույց տալով հոգեբանության, սոցիոլոգիայի, փիլիսոփայության, տեղեկատվական տեխնոլոգիաների և այլ ոլորտների զարգացումների դերը կրթական հասկացությունների վերաիմաստավորման գործընթացում։ Հետազոտության արդյունքները կարող են նպաստել մանկավարժական գիտության հասկացութային ապարատի կատարելագործմանը, ժամանակակից կրթական գործընթացների առավել ճշգրիտ նկարագրմանը և մանկավարժական տեսության ու պրակտիկայի միջև կապի ամրապնդմանը։ Աշխատանքը կարող է օգտակար լինել մանկավարժների, կրթության տեսաբանների, բուհերի դասախոսների, մեթոդիստների, կրթության կառավարման մասնագետների, ուսանողների և մանկավարժական գիտությամբ զբաղվող հետազոտողների համար։

Մանկավարժություն

Աշխատությունը նվիրված է սոցիալական մանկավարժություն հասկացության փոխարինումը սոցիալական դաստիարակագիտություն հասկացությամբ դիտարկելու տեսական, մեթոդաբանական և գիտակրթական հիմնախնդրին։ Ուսումնասիրության շրջանակում քննարկվում են երկու հասկացությունների բովանդակային նշանակությունը, դրանց ձևավորման և կիրառության առանձնահատկությունները, ինչպես նաև կրթության և դաստիարակության գիտությունների համակարգում դրանց տեղն ու փոխհարաբերությունները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում սոցիալական միջավայրի ազդեցությանը անձի ձևավորման վրա, սոցիալականացման գործընթացին, հասարակության մեջ անհատի լիարժեք ներգրավմանը և սոցիալական դաստիարակության միջոցով անձի արժեքային, բարոյական, հաղորդակցական ու քաղաքացիական որակների զարգացմանը։ Աշխատության կարևոր ուղղություններից է հասկացությունների տերմինաբանական և բովանդակային վերլուծությունը՝ պարզելու համար, թե որքանով է սոցիալական դաստիարակագիտություն եզրույթը կարողանում առավել ամբողջական արտահայտել ուսումնասիրվող երևույթների շրջանակը և արդյոք դրա կիրառումը կարող է նպաստել տվյալ գիտակարգի տեսական սահմանների առավել հստակեցմանը։ Քննարկվում են նաև սոցիալական դաստիարակության նպատակները, սկզբունքները, մեթոդները և գործառույթները, ինչպես նաև ընտանիքի, դպրոցի, համայնքի, սոցիալական խմբերի և այլ հասարակական ինստիտուտների դերը անձի սոցիալական զարգացման գործընթացում։ Ուսումնասիրությունը կարող է անդրադառնալ սոցիալական խնդիրներ ունեցող երեխաների և երիտասարդների աջակցության, սոցիալական հարմարվողականության, կանխարգելիչ աշխատանքի և կրթադաստիարակչական միջավայրի բարելավման մեխանիզմներին։ Կարևորվում է նաև սոցիալական դաստիարակության և հարակից գիտությունների՝ ընդհանուր մանկավարժության, հոգեբանության, սոցիոլոգիայի, սոցիալական աշխատանքի և կրթության փիլիսոփայության հետ ունեցած կապերի ուսումնասիրությունը։ Աշխատության շրջանակում կարող են վերլուծվել գործող տերմինաբանության առավելություններն ու սահմանափակումները և ներկայացվել այն հիմնավորումները, որոնք կարող են նպաստել նոր հասկացության գիտական կիրառելիության գնահատմանը։ Ընդհանուր առմամբ, հետազոտությունը նպատակ ունի ոչ միայն քննարկել եզրույթի հնարավոր փոփոխության նպատակահարմարությունը, այլև բացահայտել դրա հետևանքները գիտական ուսումնասիրությունների, մասնագիտական պատրաստման և կրթական պրակտիկայի համար՝ ձևավորելով սոցիալական դաստիարակության գործընթացների ուսումնասիրման առավել ամբողջական և համակարգված մոտեցում։