Պետրոսյան, Արփինե Սամվելի

Պետրոսյան, Արփինե Սամվելի

menu_book Տեսնել նյութերը

Հեղինակի գրքերը (1)

Օնլայն

Գրականություն

Թեննիսի Ուիլյամսն ու 1930-60-ական թվականների ամերիկյան թատերագրությունը

Աշխատությունը նվիրված է ամերիկացի նշանավոր դրամատուրգ Թենեսի Ուիլյամսի ստեղծագործության և 1930–1960-ական թվականների ամերիկյան թատերագրության զարգացման փոխկապակցված ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության կենտրոնում Ուիլյամսի դրամատուրգիական ժառանգությունն է՝ դիտարկված իր ժամանակաշրջանի հասարակական, մշակութային, գեղագիտական և գրական գործընթացների համատեքստում։ Ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս բացահայտելու, թե ինչպես են XX դարի կեսերի ամերիկյան հասարակության փոփոխությունները, սոցիալական հակասությունները, անհատի և հասարակության հարաբերությունները, ընտանեկան ճգնաժամերը, միայնության զգացումը և ամերիկյան երազանքի հակասական կողմերը արտացոլվել դրամատուրգի ստեղծագործություններում։ Առանձին ուշադրություն է դարձվում ամերիկյան թատրոնի զարգացման այն փուլին, երբ ավանդական թատերական ձևերը աստիճանաբար փոխակերպվում էին, իսկ դրամատուրգները ձգտում էին բեմականացնել մարդու ներաշխարհը, հոգեբանական բարդությունները և ժամանակակից հասարակության հակասությունները։ Աշխատությունում կարող են ուսումնասիրվել Ուիլյամսի դրամաների թեմատիկ և գաղափարական առանձնահատկությունները, կերպարների հոգեբանական կառուցվածքը, ընտանեկան և սոցիալական հարաբերությունների ներկայացումը, ինչպես նաև հիշողության, ցանկության, միայնության, օտարացման և իրականությունից փախուստի մոտիվները։ Կարևորվում է նաև նրա ստեղծագործության լեզվական և գեղարվեստական առանձնահատկությունների ուսումնասիրությունը, մասնավորապես՝ խորհրդանիշների, պատկերային համակարգի, երկխոսության, բեմական արտահայտչամիջոցների և հոգեբանական դրամատիզմի կիրառությունը։ Ուիլյամսի դրամատուրգիան դիտարկվում է ամերիկյան թատրոնի ընդհանուր զարգացման ֆոնին՝ համադրելով այն նույն ժամանակաշրջանի այլ հեղինակների ստեղծագործական որոնումների և դրամատուրգիական նորարարությունների հետ։ Այդ համատեքստում հնարավոր է բացահայտել, թե ինչպիսի ազդեցություն են ունեցել եվրոպական դրամատուրգիայի ավանդույթները, հատկապես հոգեբանական և սիմվոլիստական թատրոնի սկզբունքները, ամերիկյան դրամատուրգիայի ձևավորման վրա։ Աշխատությունը կարող է անդրադառնալ նաև 1930-ականների սոցիալական ու քաղաքական միջավայրին, Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի տարիների հասարակական փոփոխություններին, հետպատերազմյան Ամերիկայի մշակութային մթնոլորտին և 1950–1960-ական թվականներին ձևավորված նոր գեղագիտական միտումներին։ Հատուկ նշանակություն ունի Ուիլյամսի ստեղծագործության և ամերիկյան թատրոնի փոխազդեցության ուսումնասիրությունը, քանի որ նրա դրամաները նպաստեցին ամերիկյան բեմի թեմատիկ և հոգեբանական հնարավորությունների ընդլայնմանը։ Հետազոտության ընթացքում կարող են քննարկվել նաև նրա պիեսների բեմական առանձնահատկությունները, կերպարների դերասանական մեկնաբանության հնարավորությունները և դրամատուրգիական կառուցվածքի ազդեցությունը թատերական ներկայացման վրա։ Աշխատությունը կարևոր է նաև ամերիկյան գրականության մեջ անհատի ներաշխարհի և սոցիալական միջավայրի փոխհարաբերությունների ուսումնասիրության տեսանկյունից։ Այն ցույց է տալիս, թե ինչպես կարող է դրամատուրգիական ստեղծագործությունը միաժամանակ հանդես գալ որպես անձնական հոգեբանական փորձառության արտահայտություն և տվյալ ժամանակաշրջանի հասարակական իրականության քննադատական արտացոլում։ Ուսումնասիրությունը կարող է օգտակար լինել գրականագետներին, թատերագետներին, ամերիկագիտությամբ զբաղվող մասնագետներին, դրամատուրգիայի հետազոտողներին, արվեստաբաններին, ուսանողներին և XX դարի ամերիկյան մշակույթի պատմությամբ հետաքրքրվող ընթերցողներին։ Ընդհանուր առմամբ, աշխատանքը Թենեսի Ուիլյամսի ստեղծագործությունը ներկայացնում է որպես 1930–1960-ական թվականների ամերիկյան թատերագրության զարգացման կարևոր երևույթ՝ բացահայտելով նրա դրամատուրգիայի թեմատիկ, գաղափարական, հոգեբանական և գեղարվեստական առանձնահատկությունները և ցույց տալով դրա նշանակությունը ժամանակակից ամերիկյան թատրոնի ձևավորման գործընթացում։

Թարմացվել է՝ 2026-09-10
Թեննիսի Ուիլյամսն ու 1930-60-ական թվականների ամերիկյան թատերագրությունը

Անվճար

Միսաք Մեծարենց Միսաք Մեծարենց 1886 թ․ – 1908 թ․ Միսաք Մեծարենցը արևմտահայ քնարական պոեզիայի ամենապայծառ ներկայացուցիչներից է։ Չնայած կարճ կյանքին, նա ստեղծել է բարձրարժեք գրական ժառանգություն։Միսաք Մեծարենցը արևմտահայ քնարերգության ամենապայծառ անուններից է։ Նրա ստեղծագործություններում կենտրոնական տեղ ունեն բնությունը, սերը և կյանքի գեղեցկությունը։ Չնայած կարճ կյանքին՝ նա հասցրել է ստեղծել բարձրարժեք պոեզիա։ Նրա լեզուն երաժշտական է և նուրբ։ Մեծարենցը մեծ ազդեցություն է ունեցել հայ ռոմանտիկ պոեզիայի վրա։ Նրա բանաստեղծությունները լի են լույսով և զգացմունքայնությամբ։ Նա համարվում է արևմտահայ պոեզիայի ամենաքնարական ձայներից մեկը։ Նրա գործերը մինչ օրս սիրով ընթերցվում են։ Նրա ժառանգությունը փոքր ծավալով, բայց մեծ արժեք ունի։ Նա հայ գրականության բացառիկ տաղանդներից է։ menu_book2 Տեսնել ավելին Ակսել Բակունց Ակսել Բակունց 1899 թ․ – 1937 թ․ Ակսել Բակունցը հայ արձակի ամենաբարձր մակարդակի վարպետներից է։ Նրա ստեղծագործություններում կենտրոնական տեղ ունի գյուղական կյանքի, մարդու և բնության ներդաշնակության պատկերումը։ Բակունցը առանձնանում է նուրբ հոգեբանական դիտարկումներով և լեզվական ճշգրտությամբ։ Նրա հայտնի գործերից են «Ալպիական մանուշակ», «Մթնաձոր» և այլ պատմվածքներ։ Նա համարվում է հայ կարճ արձակի անգերազանցելի հեղինակներից մեկը։ Բակունցի ստեղծագործությունները լի են մարդկային խորությամբ և լուռ տխրությամբ։ Նրա հերոսները հաճախ պայքարում են սոցիալական դժվարությունների հետ։ Չնայած կարճ կյանքին՝ նա թողել է մեծ գրական ժառանգություն։ Նրա գործերը մեծ ազդեցություն են ունեցել հայ արձակի զարգացման վրա։ Նա զոհվել է ստալինյան բռնաճնշումների ժամանակ։ menu_book6 Տեսնել ավելին Ալեքսանդր Շիրվանզադե Ալեքսանդր Շիրվանզադե 1858 թ․ – 1935 թ․ Ալեքսանդր Շիրվանզադեն հայ ռեալիստական արձակի մեծագույն ներկայացուցիչներից է։ Նրա ստեղծագործություններում արտացոլված են հասարակության տարբեր խավերի կյանքը և սոցիալական խնդիրները։ Նա գրել է վեպեր, պատմվածքներ և դրամատիկական գործեր։ Շիրվանզադեն մեծ ուշադրություն է դարձրել մարդկային հարաբերություններին։ Նրա հերոսները հոգեբանորեն խորն են մշակված։ Նա համարձակորեն քննադատել է հասարակական անարդարությունները։ Նրա ստեղծագործությունները մեծ ճանաչում են ստացել նաև թատերական բեմերում։ Շիրվանզադեն համարվում է հայ արձակի դասականներից մեկը։ Նրա ազդեցությունը զգալի է հետագա գրողների ստեղծագործություններում։ Նա շարունակում է մնալ հայ գրականության կարևորագույն անուններից մեկը։ menu_book19 Տեսնել ավելին Խաչատուր Աբովյան Խաչատուր Աբովյան 1809 թ․ – 1848 թ․ Խաչատուր Աբովյանը նոր հայ գրականության հիմնադիրն է։ Նա առաջիններից էր, ով գրական ստեղծագործություններ գրեց աշխարհաբար հայերենով։ Նրա ամենահայտնի ստեղծագործությունը «Վերք Հայաստանի» վեպն է։ Այդ վեպը նկարագրում է հայ ժողովրդի պայքարը և ազգային ոգին։ Աբովյանը եղել է նաև մանկավարժ և լուսավորիչ։ Նա մեծ ուշադրություն է դարձրել կրթության զարգացմանը։ Իր գործունեությամբ նպաստել է ժամանակակից հայ մշակույթի ձևավորմանը։ Նրա գաղափարները մեծ ազդեցություն են ունեցել հետագա գրողների վրա։ Չնայած կարճ կյանքին՝ նա թողել է հարուստ գրական ժառանգություն։ Նրա անհետացումը մինչև այսօր մնում է հայկական պատմության առեղծվածներից մեկը։ menu_book4 Տեսնել ավելին Եղիշե Չարենց Եղիշե Չարենց 1897 թ․ – 1937 թ․ Եղիշե Չարենցը հայ նորագույն գրականության ամենաազդեցիկ հեղինակներից է։ Նա բանաստեղծ, արձակագիր և թարգմանիչ էր, որը նորարարական մոտեցումներ բերեց հայ պոեզիա։ Նրա ստեղծագործություններում միահյուսված են հայրենասիրությունը, հեղափոխական գաղափարները և մարդու ներքին պայքարը։ «Ես իմ անուշ Հայաստանի» բանաստեղծությունը դարձել է ազգային խորհրդանիշ։ Չարենցի լեզուն համարձակ է, հարուստ և ժամանակակից։ Նա մեծ ազդեցություն է ունեցել 20-րդ դարի հայ գրականության զարգացման վրա։ Չնայած քաղաքական հալածանքներին, նրա ստեղծագործությունները պահպանեցին իրենց արժեքը։ Նրա գործերը թարգմանվել են բազմաթիվ լեզուներով։ Չարենցը համարվում է հայ մշակույթի խորհրդանշական դեմքերից մեկը։ Նրա գրական ժառանգությունը շարունակում է ոգեշնչել նոր սերունդներին։ menu_book16 Տեսնել ավելին Հովհաննես Թումանյան Հովհաննես Թումանյան 1869 թ․ – 1923 թ․ Հովհաննես Թումանյանը հայ ժողովրդի ամենասիրված գրողներից և բանաստեղծներից է։ Նա ծնվել է Լոռու Դսեղ գյուղում և իր ստեղծագործություններում հաճախ պատկերել է ժողովրդական կյանքն ու ավանդույթները։ Թումանյանը գրել է հեքիաթներ, պոեմներ, պատմվածքներ և բանաստեղծություններ։ Նրա ամենահայտնի գործերից են «Գիքոր», «Անուշ», «Քաջ Նազար» և «Թմկաբերդի առումը»։ Նրա լեզուն պարզ է, բնական և հասկանալի բոլոր սերունդների համար։ Թումանյանի ստեղծագործությունները լի են հումորով, իմաստությամբ և մարդասիրությամբ։ Նա նաև ակտիվ հասարակական գործիչ էր և զբաղվել է բարեգործությամբ։ Նրա գործերը թարգմանվել են բազմաթիվ լեզուներով։ Թումանյանը հաճախ անվանվում է «Ամենայն հայոց բանաստեղծ»։ Նրա ժառանգությունը շարունակում է մնալ հայկական մշակույթի հիմնասյուներից մեկը։ menu_book10 Տեսնել ավելին