Պետրոսյան, Հասմիկ Գարեգինի

Պետրոսյան, Հասմիկ Գարեգինի

menu_book Տեսնել նյութերը

Հեղինակի գրքերը (1)

Օնլայն

Հոգեբանություն

Խմբային մտածողության կազմակերպման պայմանները և ձևերը իմացական խնդիրներ լուծելիս

Այս աշխատությունը նվիրված է խմբային մտածողության կազմակերպման պայմանների և ձևերի ուսումնասիրությանը՝ իմացական խնդիրների լուծման գործընթացում։ Ուսումնասիրության կենտրոնում այն հարցն է, թե ինչպես է մարդկանց համատեղ գործունեությունը ազդում մտածողության արդյունավետության, խնդրի ըմբռնման, լուծման ռազմավարությունների ընտրության և վերջնական արդյունքի վրա։ Աշխատության մեջ քննարկվում են խմբային աշխատանքի հոգեբանական և մանկավարժական հիմքերը, խմբի անդամների փոխազդեցության առանձնահատկությունները, մտքերի փոխանակման, քննարկման, համագործակցության և ընդհանուր որոշման կայացման գործընթացները։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում այն պայմաններին, որոնց առկայության դեպքում խմբային մտածողությունը կարող է նպաստել իմացական խնդիրների առավել արդյունավետ լուծմանը։ Դրանց շարքում կարևոր դեր ունեն խմբի անդամների միջև փոխադարձ վստահությունը, ակտիվ մասնակցությունը, կարծիքների ազատ արտահայտումը, խնդիրների հստակ ձևակերպումը, դերերի նպատակային բաշխումը և մասնակիցների անհատական գիտելիքների ու փորձի արդյունավետ համադրումը։ Ուսումնասիրության մեջ դիտարկվում են նաև խմբային մտածողության կազմակերպման տարբեր ձևերը՝ համատեղ քննարկումներ, բանավեճեր, մտքերի փոխանակում, համագործակցային առաջադրանքներ և խնդրի լուծման փուլային կազմակերպում։ Քննարկվում է այն հարցը, թե ինչպես կարող են խմբում առաջացող տարբեր տեսակետներն ու մոտեցումները նպաստել խնդրի նոր լուծումների որոնմանը և զարգացնել մասնակիցների վերլուծական, քննադատական ու ստեղծագործական մտածողությունը։ Միաժամանակ ուշադրություն է դարձվում խմբային աշխատանքի հնարավոր դժվարություններին, այդ թվում՝ որոշ մասնակիցների պասիվությանը, գերիշխող կարծիքի ձևավորմանը, անհատական տեսակետների անտեսմանը և փոխգործակցության ոչ արդյունավետ կազմակերպմանը։ Աշխատությունը ցույց է տալիս, որ ճիշտ կազմակերպված խմբային գործունեությունը կարող է ոչ միայն բարձրացնել իմացական խնդիրների լուծման արդյունավետությունը, այլև ձևավորել համագործակցության, հաղորդակցության, ինքնուրույն մտածողության և սեփական տեսակետը հիմնավորելու հմտություններ։ Նյութը կարող է օգտակար լինել հոգեբանների, մանկավարժների, ուսուցիչների, կրթական գործընթացի կազմակերպիչների և ուսանողների համար, ինչպես նաև նրանց, ովքեր հետաքրքրված են խմբային ճանաչողական գործունեության, համագործակցային ուսուցման և մտածողության զարգացման հոգեբանական մեխանիզմներով։

Թարմացվել է՝ 2026-09-02
Խմբային մտածողության կազմակերպման պայմանները և ձևերը իմացական խնդիրներ լուծելիս

Անվճար

Սիամանթո (Ատոմ Յարճանյան) Սիամանթո (Ատոմ Յարճանյան) 1878 թ․ – 1915 թ․ Սիամանթոն արևմտահայ գրականության ամենահզոր բանաստեղծներից է։ Նրա ստեղծագործությունները նվիրված են ազգային պայքարին, ազատությանը և մարդկային արժանապատվությանը։ Նա մեծ ցավով նկարագրել է հայ ժողովրդի ողբերգական ճակատագիրը։ Սիամանթոյի լեզուն ուժեղ է, կրակոտ և հուզական։ Նրա պոեզիան հաճախ արտահայտում է բողոք և արդարության պահանջ։ Հայոց ցեղասպանության տարիներին նա զոհվել է օսմանյան իշխանությունների կողմից։ Նրա գործերը դարձել են ազգային հիշողության կարևոր մաս։ Սիամանթոն մեծ ազդեցություն է ունեցել հետագա հայ բանաստեղծների վրա։ Նրա ստեղծագործությունները շարունակում են արդիական մնալ։ Նա համարվում է ազատատենչ պոեզիայի խորհրդանիշներից մեկը։ menu_book2 Տեսնել ավելին Ակսել Բակունց Ակսել Բակունց 1899 թ․ – 1937 թ․ Ակսել Բակունցը հայ արձակի ամենաբարձր մակարդակի վարպետներից է։ Նրա ստեղծագործություններում կենտրոնական տեղ ունի գյուղական կյանքի, մարդու և բնության ներդաշնակության պատկերումը։ Բակունցը առանձնանում է նուրբ հոգեբանական դիտարկումներով և լեզվական ճշգրտությամբ։ Նրա հայտնի գործերից են «Ալպիական մանուշակ», «Մթնաձոր» և այլ պատմվածքներ։ Նա համարվում է հայ կարճ արձակի անգերազանցելի հեղինակներից մեկը։ Բակունցի ստեղծագործությունները լի են մարդկային խորությամբ և լուռ տխրությամբ։ Նրա հերոսները հաճախ պայքարում են սոցիալական դժվարությունների հետ։ Չնայած կարճ կյանքին՝ նա թողել է մեծ գրական ժառանգություն։ Նրա գործերը մեծ ազդեցություն են ունեցել հայ արձակի զարգացման վրա։ Նա զոհվել է ստալինյան բռնաճնշումների ժամանակ։ menu_book6 Տեսնել ավելին Հովհաննես Շիրազ Հովհաննես Շիրազ 1915 թ․ – 1984 թ․ Հովհաննես Շիրազը հայ ժողովրդի ամենասիրված բանաստեղծներից է։ Նրա ստեղծագործությունները խորապես կապված են հայրենիքի, մոր կերպարի և ազգային ցավի հետ։ Շիրազի լեզուն պարզ է, ժողովրդական և շատ հուզական։ Նրա հայտնի գործերից են «Հայոց դանթեականը», «Մայրս» և բազմաթիվ հայրենասիրական բանաստեղծություններ։ Նա հաճախ արտահայտել է ժողովրդի ցավն ու ուրախությունը։ Շիրազը մեծ ազդեցություն է ունեցել սերունդների վրա իր անմիջական ոճով։ Նրա պոեզիան հաճախ արտասանվում է դպրոցներում և միջոցառումների ժամանակ։ Նա համարվում է 20-րդ դարի ամենաժողովրդական բանաստեղծներից մեկը։ Նրա ստեղծագործությունները դարձել են ազգային հիշողության մաս։ Շիրազը մինչ օրս սիրելի է ընթերցողների լայն շրջանակի համար։ menu_book6 Տեսնել ավելին Խաչատուր Աբովյան Խաչատուր Աբովյան 1809 թ․ – 1848 թ․ Խաչատուր Աբովյանը նոր հայ գրականության հիմնադիրն է։ Նա առաջիններից էր, ով գրական ստեղծագործություններ գրեց աշխարհաբար հայերենով։ Նրա ամենահայտնի ստեղծագործությունը «Վերք Հայաստանի» վեպն է։ Այդ վեպը նկարագրում է հայ ժողովրդի պայքարը և ազգային ոգին։ Աբովյանը եղել է նաև մանկավարժ և լուսավորիչ։ Նա մեծ ուշադրություն է դարձրել կրթության զարգացմանը։ Իր գործունեությամբ նպաստել է ժամանակակից հայ մշակույթի ձևավորմանը։ Նրա գաղափարները մեծ ազդեցություն են ունեցել հետագա գրողների վրա։ Չնայած կարճ կյանքին՝ նա թողել է հարուստ գրական ժառանգություն։ Նրա անհետացումը մինչև այսօր մնում է հայկական պատմության առեղծվածներից մեկը։ menu_book4 Տեսնել ավելին Մխիթար Գոշ Մխիթար Գոշ 1130 թ․ – 1213 թ․ Մխիթար Գոշ միջնադարյան հայ մեծ մտածող, իրավագետ, առակագիր, մանկավարժ և հասարակական գործիչ էր, որը ապրել է XII–XIII դարերում։ Նա հայտնի է որպես հայ իրավագիտության ամենանշանավոր ներկայացուցիչներից մեկը։ Նրա ամենահայտնի աշխատությունը «Դատաստանագիրքն» է, որը համարվում է հայկական իրավունքի կարևորագույն հուշարձաններից և երկար ժամանակ ծառայել է որպես օրենքների ժողովածու։ Մխիթար Գոշը գրել է նաև բազմաթիվ առակներ, որոնց միջոցով քարոզել է բարություն, արդարություն, իմաստություն և ազնվություն։ Նա մեծ դեր է ունեցել կրթության և մշակույթի զարգացման գործում, հիմնել է դպրոցներ և նպաստել գիտելիքների տարածմանը։ Գոշի ստեղծագործությունները կարևոր նշանակություն ունեն հայ գրականության, իրավունքի և մանկավարժության պատմության մեջ։ Նրա անունը մինչ օրս համարվում է իմաստության, արդարադատության և ազգային մշակույթի խորհրդանիշ։ menu_book5 Տեսնել ավելին Րաֆֆի (Հակոբ Մելիք-Հակոբյան) Րաֆֆի (Հակոբ Մելիք-Հակոբյան) 1835 թ․ – 1888 թ․ Րաֆֆին հայ պատմավեպի ամենահայտնի ներկայացուցիչներից է։ Նրա ստեղծագործություններում մեծ տեղ են զբաղեցնում ազգային ազատագրության և հայրենասիրության թեմաները։ «Սամվել», «Խենթը» և «Դավիթ Բեկ» վեպերը համարվում են հայ գրականության դասականներ։ Նա ստեղծել է ուժեղ և հիշվող հերոսներ։ Րաֆֆու կերպարները պայքարում են հանուն ազատության և արդարության։ Նրա գրքերը մեծ ազդեցություն են ունեցել հայ երիտասարդության վրա։ Նա կարողացել է պատմությունը ներկայացնել հետաքրքիր և կենդանի ձևով։ Նրա ստեղծագործությունները մինչ օրս լայնորեն ընթերցվում են։ Րաֆֆին համարվում է ազգային մտածողության ձևավորման կարևոր գործիչ։ Նրա անունը մշտապես կապված է հայրենասիրական գրականության հետ։ menu_book15 Տեսնել ավելին