Պետրոսյան, Օֆելյա Լևիկի

Գրականություն

Աշխատությունը նվիրված է Լևոն Շանթի գեղարվեստական արձակի համակողմանի ուսումնասիրությանը՝ ուշադրության կենտրոնում ունենալով նրա արձակ ստեղծագործությունների գաղափարական, գեղարվեստական և ոճական առանձնահատկությունները։ Հետազոտության շրջանակում դիտարկվում են հեղինակի արձակ մտածողության ձևավորման ու զարգացման հիմնական փուլերը, ստեղծագործությունների թեմատիկ բազմազանությունը, կերպարների կառուցման սկզբունքները և մարդկային ներաշխարհի պատկերման եղանակները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում հոգեբանական վերլուծությանը, քանի որ հերոսների ներքին ապրումները, հակասությունները, բարոյական ընտրությունները և հոգեբանական փոփոխությունները կարևոր դեր են կատարում հեղինակի գեղարվեստական աշխարհի ձևավորման մեջ։ Ուսումնասիրության մեջ կարող են ընդգրկվել նաև սիրո, ընտանիքի, անհատի և հասարակության հարաբերության, բարոյական պատասխանատվության, մարդկային ձգտումների ու ներքին ազատության խնդիրները, որոնք արձակում ստանում են տարբեր գեղարվեստական դրսևորումներ։ Կարևորվում է նաև բնության, միջավայրի և ժամանակաշրջանի պատկերումը, քանի որ դրանք ոչ միայն լրացնում են պատմողական միջավայրը, այլև հաճախ կապված են կերպարների հոգեբանական վիճակների և ստեղծագործությունների գաղափարական ենթատեքստի հետ։ Աշխատությունը անդրադառնում է Շանթի լեզվական և ոճական առանձնահատկություններին՝ նրա պատկերավոր խոսքին, նկարագրական միջոցներին, երկխոսությունների կառուցմանը և պատմողական եղանակներին։ Արձակը ներկայացվում է հայ գրականության զարգացման ընդհանուր համատեքստում՝ ընդգծելով հեղինակի տեղն ու նշանակությունը հայ նոր գրականության մեջ և նրա ստեղծագործական ինքնատիպությունը։ Ուսումնասիրությունը կարող է օգտակար լինել Շանթի ժառանգությամբ հետաքրքրվող ընթերցողների, գրականագետների, ուսանողների և հայ գրականության ուսումնասիրությամբ զբաղվող մասնագետների համար՝ հնարավորություն տալով առավել ամբողջական պատկերացում կազմելու նրա արձակի գեղարվեստական կառուցվածքի, թեմատիկ հենքի և հոգեբանական խորության մասին։