Փեյման, Մաթին

Պատմություն

Աշխատությունը նվիրված է բույսերի խորհրդանշական, ծիսական և մշակութային նշանակության ուսումնասիրությանը Իրանի ժողովուրդների հավատալիքներում՝ բացահայտելով բնության և մարդու աշխարհընկալման փոխհարաբերության տարբեր դրսևորումները։ Գրքում ուսումնասիրվում են բույսերի մասին պատկերացումները, որոնք ձևավորվել են հնագույն կրոնական, դիցաբանական և ժողովրդական ավանդույթների ազդեցությամբ և պահպանվել տարբեր ժողովուրդների ու համայնքների բանավոր մշակույթում, ծեսերում, սովորույթներում և հավատալիքներում։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում այն բույսերին, որոնք ընկալվել են որպես սրբազան, պաշտպանիչ, բուժիչ կամ չար ուժերից զերծ պահող միջոցներ, ինչպես նաև նրանց, որոնց վերագրվել են պտղաբերության, կյանքի, մահվան, վերածննդի և մաքրագործման հետ կապված խորհրդանշական իմաստներ։ Աշխատությունը հնարավորություն է տալիս դիտարկելու բուսական աշխարհի արտացոլումը ժողովրդական ծեսերում, տոնական սովորույթներում, հմայական պատկերացումներում, ժողովրդական բժշկության մեջ և կենցաղային մշակույթում։ Բույսերի նկատմամբ վերաբերմունքի ուսումնասիրության միջոցով հեղինակը բացահայտում է տարբեր համայնքների բնության ընկալման առանձնահատկությունները և այն մշակութային պատկերացումները, որոնց շրջանակում բուսական աշխարհը վերածվում է ոչ միայն կենսաբանական, այլև հոգևոր ու խորհրդանշական իրականության։ Կարևոր տեղ է հատկացվում տարբեր ժողովուրդների հավատալիքների ընդհանրությունների և տարբերությունների բացահայտմանը, ինչպես նաև հնագույն պատկերացումների պահպանման և ժամանակի ընթացքում դրանց վերափոխման գործընթացներին։ Աշխատությունը արժեքավոր նյութ է ներկայացնում Իրանի ժողովուրդների հոգևոր մշակույթի, ժողովրդական կրոնական պատկերացումների, դիցաբանական համակարգերի և բանահյուսության ուսումնասիրության համար։ Գիրքը կարող է հետաքրքրել ազգագրագետներին, բանագետներին, իրանագետներին, մշակութաբաններին, դիցաբանության և կրոնի պատմության մասնագետներին, հետազոտողներին, դասախոսներին և համապատասխան մասնագիտությունների ուսանողներին։