Հեղինակի գրքերը (1)

Օնլայն

Մաթեմատիկա

Եռանկյունաչափություն

Այս աշխատությունը նվիրված է մաթեմատիկայի կարևորագույն ճյուղերից մեկի՝ եռանկյունաչափության տեսական հիմքերի և գործնական կիրառությունների ներկայացմանը։ Եռանկյունաչափությունը մաթեմատիկական գիտություն է, որն ուսումնասիրում է եռանկյունների կողմերի և անկյունների փոխհարաբերությունները, եռանկյունաչափական ֆունկցիաները, դրանց հատկությունները և տարբեր երկրաչափական ու հաշվարկային խնդիրներում կիրառման եղանակները։ Այն սերտորեն կապված է երկրաչափության, հանրահաշվի, աստղագիտության, ֆիզիկայի, աշխարհագրության և ճարտարագիտական գիտությունների հետ՝ հանդիսանալով բազմաթիվ գիտական ու տեխնիկական հաշվարկների կարևոր հիմք։ Աշխատության հիմնական բովանդակային ուղղությունը եռանկյունաչափական գիտելիքների համակարգված ներկայացումն է՝ սկսած անկյունների, եռանկյունների և դրանց տարրերի ուսումնասիրությունից մինչև կողմերի ու անկյունների միջև մաթեմատիկական կապերի բացահայտումը։ Այս գիտակարգի հիմնարար հասկացություններից են սինուսը, կոսինուսը, տանգենսը և կոտանգենսը, որոնց միջոցով հնարավոր է որոշել եռանկյան անհայտ տարրերը, հաշվարկել հեռավորություններ, բարձրություններ և անկյուններ, ինչպես նաև լուծել տարբեր բնույթի երկրաչափական խնդիրներ։ Եռանկյունաչափական հարաբերությունները հնարավորություն են տալիս երկրաչափական պատկերների հատկությունները ներկայացնելու թվային արտահայտություններով և կիրառելու մաթեմատիկական ճշգրիտ մեթոդներ այն դեպքերում, երբ ուղղակի չափումները դժվար կամ անհնար են։ Առարկայի ուսումնասիրության կարևոր բաղադրիչ են նաև եռանկյունաչափական նույնությունները, բանաձևերը, հավասարումները և դրանց կիրառման սկզբունքները, որոնք զարգացնում են տրամաբանական մտածողությունը, հաշվարկային կարողությունները և մաթեմատիկական խնդիրների լուծման հմտությունները։ Եռանկյունաչափության գիտական նշանակությունը պայմանավորված է նաև դրա պատմական զարգացմամբ։ Այն ձևավորվել է հին աշխարհի մաթեմատիկական և աստղագիտական գիտելիքների հիման վրա, զարգացել հունական, հնդկական և արաբական գիտական ավանդույթներում, ապա կատարելագործվել եվրոպական մաթեմատիկական մտքի զարգացման ընթացքում։ Դարեր շարունակ եռանկյունաչափական մեթոդներն օգտագործվել են երկնային մարմինների դիրքերի հաշվարկման, աստղագիտական դիտարկումների, աշխարհագրական չափումների, քարտեզագրության, նավագնացության և շինարարական հաշվարկների համար։ Հետագայում դրանք դարձել են նաև ֆիզիկայի, մեխանիկայի, ճարտարագիտության և տեխնիկական այլ ոլորտների անբաժանելի գործիքակազմը։ Այս գիտակարգի ուսումնասիրությունը կարևոր է ոչ միայն մաթեմատիկական գիտելիքների խորացման, այլև բնության և շրջակա աշխարհի քանակական օրինաչափությունները հասկանալու համար։ Աշխատության կրթական արժեքը կապված է մաթեմատիկական գիտելիքների տրամաբանական համակարգման, տեսական դրույթների և գործնական խնդիրների փոխկապակցման, ինչպես նաև ճշգրիտ գիտությունների ուսուցման զարգացման հետ։ Այն հնարավորություն է տալիս ընթերցողին ծանոթանալու երկրաչափական հարաբերությունների մաթեմատիկական արտահայտման սկզբունքներին և ձեռք բերելու այնպիսի գիտելիքներ, որոնք անհրաժեշտ են հետագա մաթեմատիկական ու բնագիտական ուսումնասիրությունների համար։ Հայ գիտակրթական և մշակութային պատմության տեսանկյունից այս հրատարակությունն առանձնահատուկ հետաքրքրություն է ներկայացնում XIX դարի սկզբին հայերեն գիտական գրականության ձևավորման և տարածման համատեքստում։ Վենետիկի Սուրբ Ղազար կղզու Մխիթարյան միաբանությունը կարևոր դեր է ունեցել հայերեն աշխարհիկ և գիտական գրականության զարգացման, եվրոպական գիտելիքի տարածման, մաթեմատիկական ու բնագիտական տերմինաբանության մշակման և հայ ընթերցողին ժամանակակից գիտական նվաճումներին հաղորդակից դարձնելու գործում։ Նման մասնագիտական աշխատությունների հրատարակումը վկայում է հայ կրթական միջավայրում ճշգրիտ գիտությունների նկատմամբ հետաքրքրության աճի և գիտելիքի տարբեր ոլորտները հայերենով ներկայացնելու հետևողական ձգտման մասին։ Այն կարևոր նյութ է հայ մաթեմատիկական գրականության, գիտական թարգմանության, կրթության պատմության և հայերեն գիտական լեզվի զարգացման ուսումնասիրության համար։ Հրատարակությունը հետաքրքրություն է ներկայացնում մաթեմատիկոսների, ֆիզիկոսների, գիտության պատմաբանների, մանկավարժների, հայագետների և ճշգրիտ գիտությունների պատմությամբ հետաքրքրվող ընթերցողների համար՝ որպես հայերեն գիտական տպագրության վաղ շրջանի արժեքավոր նմուշ, որն արտացոլում է մաթեմատիկական գիտելիքի տարածման և ազգային կրթական մշակույթի զարգացման կարևոր փուլը։

Թարմացվել է՝ 2026-11-13
Եռանկյունաչափություն

Անվճար

Հակոբ Պարոնյան Հակոբ Պարոնյան 1843 թ․ – 1891 թ․ Հակոբ Պարոնյանը հայ երգիծական գրականության ամենամեծ ներկայացուցիչներից է։ Նա իր ստեղծագործություններում քննադատել է հասարակական արատները, կեղծավորությունը և անարդարությունը։ Նրա հումորը սուր է և հաճախ շատ արդիական նույնիսկ այսօր։ Պարոնյանը ստեղծել է բազմաթիվ հիշարժան կերպարներ։ Նրա գործերը համատեղում են ծիծաղն ու հասարակական քննադատությունը։ Նա մեծ ազդեցություն է ունեցել հայ երգիծանքի զարգացման վրա։ Նրա լեզուն կենդանի է և արտահայտիչ։ Պարոնյանի ստեղծագործությունները լայնորեն ուսումնասիրվում են դպրոցներում և համալսարաններում։ Նա համարվում է հայ սատիրայի դասականը։ Նրա գրական ժառանգությունը շարունակում է հետաքրքրել ընթերցողներին։ menu_book2 Տեսնել ավելին Ակսել Բակունց Ակսել Բակունց 1899 թ․ – 1937 թ․ Ակսել Բակունցը հայ արձակի ամենաբարձր մակարդակի վարպետներից է։ Նրա ստեղծագործություններում կենտրոնական տեղ ունի գյուղական կյանքի, մարդու և բնության ներդաշնակության պատկերումը։ Բակունցը առանձնանում է նուրբ հոգեբանական դիտարկումներով և լեզվական ճշգրտությամբ։ Նրա հայտնի գործերից են «Ալպիական մանուշակ», «Մթնաձոր» և այլ պատմվածքներ։ Նա համարվում է հայ կարճ արձակի անգերազանցելի հեղինակներից մեկը։ Բակունցի ստեղծագործությունները լի են մարդկային խորությամբ և լուռ տխրությամբ։ Նրա հերոսները հաճախ պայքարում են սոցիալական դժվարությունների հետ։ Չնայած կարճ կյանքին՝ նա թողել է մեծ գրական ժառանգություն։ Նրա գործերը մեծ ազդեցություն են ունեցել հայ արձակի զարգացման վրա։ Նա զոհվել է ստալինյան բռնաճնշումների ժամանակ։ menu_book5 Տեսնել ավելին Հովհաննես Թումանյան Հովհաննես Թումանյան 1869 թ․ – 1923 թ․ Հովհաննես Թումանյանը հայ ժողովրդի ամենասիրված գրողներից և բանաստեղծներից է։ Նա ծնվել է Լոռու Դսեղ գյուղում և իր ստեղծագործություններում հաճախ պատկերել է ժողովրդական կյանքն ու ավանդույթները։ Թումանյանը գրել է հեքիաթներ, պոեմներ, պատմվածքներ և բանաստեղծություններ։ Նրա ամենահայտնի գործերից են «Գիքոր», «Անուշ», «Քաջ Նազար» և «Թմկաբերդի առումը»։ Նրա լեզուն պարզ է, բնական և հասկանալի բոլոր սերունդների համար։ Թումանյանի ստեղծագործությունները լի են հումորով, իմաստությամբ և մարդասիրությամբ։ Նա նաև ակտիվ հասարակական գործիչ էր և զբաղվել է բարեգործությամբ։ Նրա գործերը թարգմանվել են բազմաթիվ լեզուներով։ Թումանյանը հաճախ անվանվում է «Ամենայն հայոց բանաստեղծ»։ Նրա ժառանգությունը շարունակում է մնալ հայկական մշակույթի հիմնասյուներից մեկը։ menu_book11 Տեսնել ավելին Եղիշե Չարենց Եղիշե Չարենց 1897 թ․ – 1937 թ․ Եղիշե Չարենցը հայ նորագույն գրականության ամենաազդեցիկ հեղինակներից է։ Նա բանաստեղծ, արձակագիր և թարգմանիչ էր, որը նորարարական մոտեցումներ բերեց հայ պոեզիա։ Նրա ստեղծագործություններում միահյուսված են հայրենասիրությունը, հեղափոխական գաղափարները և մարդու ներքին պայքարը։ «Ես իմ անուշ Հայաստանի» բանաստեղծությունը դարձել է ազգային խորհրդանիշ։ Չարենցի լեզուն համարձակ է, հարուստ և ժամանակակից։ Նա մեծ ազդեցություն է ունեցել 20-րդ դարի հայ գրականության զարգացման վրա։ Չնայած քաղաքական հալածանքներին, նրա ստեղծագործությունները պահպանեցին իրենց արժեքը։ Նրա գործերը թարգմանվել են բազմաթիվ լեզուներով։ Չարենցը համարվում է հայ մշակույթի խորհրդանշական դեմքերից մեկը։ Նրա գրական ժառանգությունը շարունակում է ոգեշնչել նոր սերունդներին։ menu_book10 Տեսնել ավելին Գրիգոր Զոհրապ Գրիգոր Զոհրապ 1861 թ․ – 1915 թ․ Հայ նշանավոր գրող, հրապարակախոս, իրավաբան և քաղաքական գործիչ էր։ Նա ծնվել է 1861 թվականի հունիսի 26-ին՝ Կոստանդնուպոլսում, և մահացել 1915 թվականին՝ Հայոց ցեղասպանության ժամանակ։ Զոհրապը համարվում է արևմտահայ գրականության ամենահայտնի նովելիստներից մեկը։ Նրա ստեղծագործություններում պատկերավորվում են մարդու հոգեբանությունը, հասարակական հարաբերությունները և քաղաքային կյանքի խնդիրները։ Նա գրել է բազմաթիվ պատմվածքներ և նորավեպեր, որոնք առանձնանում են իրատեսական ոճով և խոր հոգեբանական վերլուծությամբ։ Բացի գրական գործունեությունից, Զոհրապը եղել է հայտնի իրավաբան և Օսմանյան խորհրդարանի պատգամավոր։ Նրա կյանքն ու գործունեությունը մեծ ազդեցություն են ունեցել հայ մշակույթի և հասարակական մտքի զարգացման վրա, իսկ նրա ստեղծագործությունները մինչ օրս համարվում են հայ գրականության արժեքավոր էջերից։ menu_book5 Տեսնել ավելին Հրանտ Մաթևոսյան Հրանտ Մաթևոսյան 1935 թ․ – 2002 թ․ Հրանտ Մաթևոսյանը համարվում է 20-րդ դարի հայ արձակի մեծագույն վարպետներից մեկը։ Նրա ստեղծագործություններում խորությամբ ներկայացված են գյուղական կյանքը, մարդկային հարաբերությունները և ազգային մտածողությունը։Հրանտ Մաթևոսյանը հայ արձակի ամենամեծ վարպետներից է։ Նրա ստեղծագործություններում կենտրոնական տեղ ունի գյուղական աշխարհի, մարդու և բնության փոխհարաբերությունը։ Նա հայտնի է իր խորը հոգեբանական դիտարկումներով և յուրահատուկ լեզվով։ Նրա գործերը հաճախ ներկայացնում են մարդու ներքին պայքարը և ազգային մտածողությունը։ Մաթևոսյանի հայտնի գործերից են «Մենք ենք, մեր սարերը» և բազմաթիվ պատմվածքներ։ Նա մեծ ազդեցություն է ունեցել հայ ժամանակակից գրականության վրա։ Նրա լեզուն պատկերավոր և փիլիսոփայական է։ Նրա ստեղծագործությունները մինչ օրս ուսումնասիրվում են։ Նա համարվում է 20-րդ դարի հայ արձակի հիմնասյուներից մեկը։ Նրա ժառանգությունը ազգային արժեք է։ menu_book4 Տեսնել ավելին