Սարգսյան, Ռուզաննա Ալեքսանդրի

Սարգսյան, Ռուզաննա Ալեքսանդրի

menu_book Տեսնել նյութերը

Հեղինակի գրքերը (1)

Օնլայն

Գրականություն

Поэтика цикла рассказов И. Бунина «Темные аллеи»

Աշխատությունը նվիրված է Իվան Բունինի պատմվածքների հայտնի շարքի գեղարվեստական կառուցվածքի, ոճական առանձնահատկությունների և գաղափարական համակարգի ուսումնասիրությանը։ Հիմնական ուշադրությունը կենտրոնացված է սիրո, հիշողության, անցյալի, մարդկային հարաբերությունների, երջանկության անցողիկության և ժամանակի ազդեցության թեմաների գեղարվեստական մարմնավորման վրա։ Քննության է առնվում առանձին պատմվածքների ներքին կառուցվածքը և դրանց փոխադարձ կապը՝ բացահայտելու համար այն սկզբունքները, որոնց շնորհիվ ինքնուրույն ստեղծագործությունները միավորվում են գաղափարական և գեղարվեստական ամբողջության մեջ։ Առանձին ուշադրություն է հատկացվում սյուժեի կառուցման առանձնահատկություններին, պատմողական ժամանակի կազմակերպմանը, հիշողությունների և անցյալի իրադարձությունների ներկայացմանը, ինչպես նաև հերոսների ներաշխարհի բացահայտման եղանակներին։ Վերլուծվում է հեղինակի պատմողական տեխնիկան, որտեղ հաճախ կարևոր նշանակություն են ստանում ոչ միայն գործողությունները, այլև հոգեբանական վիճակները, զգայական տպավորությունները, բնապատկերները, առարկայական մանրամասները և կերպարների հիշողությունները։ Ուսումնասիրվում են տղամարդ և կին կերպարների հարաբերությունների գեղարվեստական տարբերակները, հանդիպման ու բաժանման մոտիվները, անձնական ընտրությունների հետևանքները և անցյալի նկատմամբ հերոսների վերաբերմունքը։ Կարևորվում է հիշողության դերը, որի միջոցով անցած իրադարձությունները վերաիմաստավորվում են և ձեռք բերում նոր հոգեբանական ու գաղափարական նշանակություն։ Անդրադարձ է կատարվում նաև գեղարվեստական տարածության և ժամանակի փոխհարաբերությանը, բնության պատկերների խորհրդանշական գործառույթին, եղանակային և լուսային մանրամասներին, ինչպես նաև դրանց միջոցով ստեղծվող հուզական մթնոլորտին։ Լեզվաոճական վերլուծության շրջանակում դիտարկվում են բառապաշարի ընտրությունը, նկարագրությունների արտահայտչականությունը, երկխոսությունների կառուցվածքը, գեղարվեստական մանրամասների կիրառումը և արձակ խոսքի ռիթմական առանձնահատկությունները։ Հատուկ նշանակություն ունի քնարական և հոգեբանական տարրերի համադրությունը, որի շնորհիվ կարճ պատմողական ձևի սահմաններում ստեղծվում են մարդկային հարաբերությունների և ներքին ապրումների բազմաշերտ պատկերներ։ Հետազոտությունը նաև հնարավորություն է տալիս բացահայտել կրկնվող մոտիվների, կերպարային զուգահեռների և թեմատիկ ընդհանրությունների դերը ամբողջ շարքի կառուցվածքում։ Ստեղծագործությունները դիտարկվում են գրողի ընդհանուր գեղարվեստական աշխարհայացքի և ռուսական արձակի զարգացման համատեքստում՝ ուշադրություն դարձնելով դասական գրական ավանդույթի և հեղինակային ինքնատիպ ոճի փոխհարաբերությանը։ Աշխատությունը կարող է օգտակար լինել ռուս գրականության պատմությամբ, արձակի պոետիկայով, պատմվածքի ժանրով և Իվան Բունինի ստեղծագործական ժառանգությամբ զբաղվող գրականագետների, բանասերների, դասախոսների և ուսանողների համար։

Թարմացվել է՝ 2026-09-15
Поэтика цикла рассказов И. Бунина «Темные аллеи»

Անվճար

Նար-Դոս (Միքայել Հովհաննիսյան) Նար-Դոս (Միքայել Հովհաննիսյան) 1867 թ․ – 1933 թ․ Նար-Դոսը հայ հոգեբանական արձակի հիմնադիրներից է։ Նրա ստեղծագործություններում մեծ տեղ ունի մարդու ներաշխարհի վերլուծությունը և հոգեբանական հակասությունները։ Նա նկարագրել է քաղաքային կյանքը և հասարակության տարբեր խավերը։ Նրա վեպերն ու պատմվածքները աչքի են ընկնում իրատեսականությամբ։ Նար-Դոսի լեզուն պարզ է, բայց խորքային և դիտողական։ Նրա հերոսները հաճախ կանգնած են բարոյական ընտրությունների առաջ։ Նա մեծ ազդեցություն է ունեցել հայ արձակի զարգացման վրա։ Նրա ստեղծագործությունները մինչ օրս դասական են համարվում։ Նար-Դոսը համարվում է հայ հոգեբանական արձակի հիմնադիրներից մեկը։ Նրա ժառանգությունը շարունակում է ուսումնասիրվել։ menu_book13 Տեսնել ավելին Եղիշե Չարենց Եղիշե Չարենց 1897 թ․ – 1937 թ․ Եղիշե Չարենցը հայ նորագույն գրականության ամենաազդեցիկ հեղինակներից է։ Նա բանաստեղծ, արձակագիր և թարգմանիչ էր, որը նորարարական մոտեցումներ բերեց հայ պոեզիա։ Նրա ստեղծագործություններում միահյուսված են հայրենասիրությունը, հեղափոխական գաղափարները և մարդու ներքին պայքարը։ «Ես իմ անուշ Հայաստանի» բանաստեղծությունը դարձել է ազգային խորհրդանիշ։ Չարենցի լեզուն համարձակ է, հարուստ և ժամանակակից։ Նա մեծ ազդեցություն է ունեցել 20-րդ դարի հայ գրականության զարգացման վրա։ Չնայած քաղաքական հալածանքներին, նրա ստեղծագործությունները պահպանեցին իրենց արժեքը։ Նրա գործերը թարգմանվել են բազմաթիվ լեզուներով։ Չարենցը համարվում է հայ մշակույթի խորհրդանշական դեմքերից մեկը։ Նրա գրական ժառանգությունը շարունակում է ոգեշնչել նոր սերունդներին։ menu_book16 Տեսնել ավելին Մխիթար Գոշ Մխիթար Գոշ 1130 թ․ – 1213 թ․ Մխիթար Գոշ միջնադարյան հայ մեծ մտածող, իրավագետ, առակագիր, մանկավարժ և հասարակական գործիչ էր, որը ապրել է XII–XIII դարերում։ Նա հայտնի է որպես հայ իրավագիտության ամենանշանավոր ներկայացուցիչներից մեկը։ Նրա ամենահայտնի աշխատությունը «Դատաստանագիրքն» է, որը համարվում է հայկական իրավունքի կարևորագույն հուշարձաններից և երկար ժամանակ ծառայել է որպես օրենքների ժողովածու։ Մխիթար Գոշը գրել է նաև բազմաթիվ առակներ, որոնց միջոցով քարոզել է բարություն, արդարություն, իմաստություն և ազնվություն։ Նա մեծ դեր է ունեցել կրթության և մշակույթի զարգացման գործում, հիմնել է դպրոցներ և նպաստել գիտելիքների տարածմանը։ Գոշի ստեղծագործությունները կարևոր նշանակություն ունեն հայ գրականության, իրավունքի և մանկավարժության պատմության մեջ։ Նրա անունը մինչ օրս համարվում է իմաստության, արդարադատության և ազգային մշակույթի խորհրդանիշ։ menu_book5 Տեսնել ավելին Համո Սահյան Համո Սահյան 1914 թ․ – 1993 թ․ Համո Սահյանը բնության և հայրենիքի մեծ երգիչն է։ Նրա պոեզիան առանձնանում է պարզությամբ, խորությամբ և ազգային ոգով։Համո Սահյանը հայ բնապատկերային և քնարական պոեզիայի ամենասիրված հեղինակներից է։ Նրա ստեղծագործություններում կենտրոնական տեղ ունեն բնությունը, գյուղը և մարդը։ Սահյանի լեզուն պարզ է, բայց խորապես զգացմունքային։ Նրա բանաստեղծությունները հաճախ արտահայտում են կյանքի գեղեցկությունն ու ցավը։ Նա մեծ ազդեցություն է ունեցել ժողովրդական մտածողության վրա։ Նրա գործերը լայնորեն տարածված են Հայաստանում։ Սահյանի պոեզիան համադրվում է պարզության և փիլիսոփայության հետ։ Նրա ստեղծագործությունները հաճախ ուսումնասիրվում են դպրոցներում։ Նա համարվում է 20-րդ դարի մեծ քնարերգուներից մեկը։ Նրա ժառանգությունը ազգային արժեք է։ menu_book2 Տեսնել ավելին Ավետիք Իսահակյան Ավետիք Իսահակյան 1875 թ․ – 1957 թ․ Ավետիք Իսահակյանը հայ քնարերգության մեծագույն ներկայացուցիչներից է։ Նրա պոեզիան լի է սիրո, հայրենիքի, կարոտի և մարդկային զգացմունքների թեմաներով։ Նրա ստեղծագործությունները մեծ ճանաչում են ստացել նաև արտերկրում։Ավետիք Իսահակյանը հայ քնարերգության ամենանշանավոր ներկայացուցիչներից է։ Նրա ստեղծագործություններում մեծ տեղ են զբաղեցնում սերը, հայրենիքը, կարոտը և մարդու ներաշխարհը։ Իսահակյանի լեզուն առանձնանում է մեղմությամբ, երաժշտականությամբ և խոր զգացմունքայնությամբ։ Նրա հայտնի գործերից են «Աբու Լալա Մահարին» և բազմաթիվ քնարական բանաստեղծություններ։ Նա երկար տարիներ ապրել է արտասահմանում, սակայն մշտապես կապված է եղել հայրենիքի հետ։ Իսահակյանի պոեզիան մեծ ճանաչում է ստացել նաև միջազգային մակարդակով։ Նրա գործերը թարգմանվել են բազմաթիվ լեզուներով։ Նա եղել է նաև հասարակական և մշակութային ակտիվ գործիչ։ Իսահակյանի ստեղծագործությունները շարունակում են սիրել տարբեր սերունդներ։ Նա համարվում է հայ պոեզիայի մեծագույն վարպետներից մեկը։ menu_book3 Տեսնել ավելին Հրանտ Մաթևոսյան Հրանտ Մաթևոսյան 1935 թ․ – 2002 թ․ Հրանտ Մաթևոսյանը համարվում է 20-րդ դարի հայ արձակի մեծագույն վարպետներից մեկը։ Նրա ստեղծագործություններում խորությամբ ներկայացված են գյուղական կյանքը, մարդկային հարաբերությունները և ազգային մտածողությունը։Հրանտ Մաթևոսյանը հայ արձակի ամենամեծ վարպետներից է։ Նրա ստեղծագործություններում կենտրոնական տեղ ունի գյուղական աշխարհի, մարդու և բնության փոխհարաբերությունը։ Նա հայտնի է իր խորը հոգեբանական դիտարկումներով և յուրահատուկ լեզվով։ Նրա գործերը հաճախ ներկայացնում են մարդու ներքին պայքարը և ազգային մտածողությունը։ Մաթևոսյանի հայտնի գործերից են «Մենք ենք, մեր սարերը» և բազմաթիվ պատմվածքներ։ Նա մեծ ազդեցություն է ունեցել հայ ժամանակակից գրականության վրա։ Նրա լեզուն պատկերավոր և փիլիսոփայական է։ Նրա ստեղծագործությունները մինչ օրս ուսումնասիրվում են։ Նա համարվում է 20-րդ դարի հայ արձակի հիմնասյուներից մեկը։ Նրա ժառանգությունը ազգային արժեք է։ menu_book9 Տեսնել ավելին