Սեդրակյան, Ռաֆայել Թորգոմի

Տնտեսագիտություն

Աշխատությունը նվիրված է Հայաստանի Հանրապետության թվային տնտեսության ռազմավարական զարգացման հնարավոր մոդելների ուսումնասիրությանը՝ կենտրոնանալով թվայնացման ազդեցության, տնտեսական աճի նոր աղբյուրների և մրցունակության բարձրացման հիմնախնդիրների վրա։ Այն դիտարկում է թվային տնտեսության ձևավորման հիմնական նախադրյալները, տեղեկատվական և հաղորդակցական տեխնոլոգիաների զարգացումը, թվային ենթակառուցվածքների դերը, նորարարական միջավայրի ձևավորումը և թվային լուծումների ներթափանցումը տնտեսության տարբեր ոլորտներ։ Ուսումնասիրության շրջանակում քննարկվում են թվային տնտեսության զարգացման տարբեր մոդելներ և դրանց կիրառելիությունը Հայաստանի պայմաններում՝ հաշվի առնելով երկրի տնտեսական կառուցվածքը, մարդկային կապիտալը, տեխնոլոգիական ներուժը, շուկայի առանձնահատկությունները և միջազգային տնտեսական միջավայրը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում թվային բիզնեսի, էլեկտրոնային առևտրի, ֆինանսական տեխնոլոգիաների, նորարարական ձեռնարկատիրության և բարձր տեխնոլոգիական ոլորտների զարգացման հնարավորություններին։ Աշխատությունը կարող է անդրադառնալ նաև թվային հմտությունների զարգացմանը, կրթության և աշխատաշուկայի փոխկապակցվածությանը, պետական կառավարման թվայնացմանը և տնտեսության տարբեր հատվածներում տվյալահեն կառավարման ու ավտոմատացման գործիքների կիրառմանը։ Կարևոր տեղ է հատկացվում թվային վերափոխման ընթացքում առաջացող խնդիրներին՝ ներառյալ ենթակառուցվածքների անհավասար հասանելիությունը, կիբեռանվտանգությունը, տվյալների պաշտպանությունը, թվային հմտությունների պակասը և տեխնոլոգիական կախվածության հնարավոր ռիսկերը։ Ուսումնասիրության նպատակներից է նաև բացահայտել այն ռազմավարական ուղղությունները, որոնք կարող են նպաստել Հայաստանի տնտեսության տեխնոլոգիական արդիականացմանը, արտադրողականության բարձրացմանը, նոր շուկաներ դուրս գալուն և միջազգային մրցունակության ամրապնդմանը։ Աշխատությունը կարող է օգտակար լինել տնտեսագետների, պետական կառավարման մասնագետների, տեխնոլոգիական ոլորտի ներկայացուցիչների, ձեռնարկատերերի և հետազոտողների համար՝ որպես թվային տնտեսության զարգացման ռազմավարական մոտեցումների ուսումնասիրության հիմք։ Ընդհանուր առմամբ, այն ներկայացնում է թվային փոխակերպումը որպես տնտեսական զարգացման երկարաժամկետ գործոն և դիտարկում է այնպիսի ռազմավարական մոդելների ձևավորման հնարավորությունները, որոնք կարող են համատեղել տեխնոլոգիական նորարարությունը, մարդկային կապիտալի զարգացումը, պետական քաղաքականությունը և մասնավոր հատվածի ակտիվությունը։