Ստեփանյան, Լիլիթ Սասունի

Ստեփանյան, Լիլիթ Սասունի

menu_book Տեսնել նյութերը

Հեղինակի գրքերը (1)

Օնլայն

Քաղաքագիտություն

Հասարակական կազմակերպությունների դերը ՀՀ-ում քաղաքացիական հասարակության կայացման գորցընթացում

Աշխատությունը նվիրված է հասարակական կազմակերպությունների նշանակության և գործառույթների ուսումնասիրությանը Հայաստանում քաղաքացիական հասարակության ձևավորման ու զարգացման գործընթացում։ Քննության կենտրոնում են հասարակական կազմակերպությունների՝ որպես պետությունից և առևտրային հատվածից հարաբերականորեն անկախ քաղաքացիական կառույցների գործունեությունը, դրանց մասնակցությունը հանրային կյանքին և քաղաքացիների շահերի ու նախաձեռնությունների ներկայացման մեխանիզմները։ Ուսումնասիրվում են քաղաքացիական հասարակության վերաբերյալ տեսական մոտեցումները, դրա հիմնական ինստիտուտները և հասարակական կազմակերպությունների տեղը այդ համակարգում։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում քաղաքացիների մասնակցության խթանմանը, հանրային խնդիրների բարձրաձայնմանը, տարբեր սոցիալական խմբերի շահերի ներկայացմանը, իրավական և հասարակական իրազեկվածության բարձրացմանը, սոցիալական ծրագրերի իրականացմանը և հանրային քննարկումների կազմակերպմանը։ Հետազոտության շրջանակում դիտարկվում են նաև հասարակական կազմակերպությունների և պետական կառավարման ու տեղական ինքնակառավարման մարմինների փոխհարաբերությունները՝ ներառելով համագործակցության, խորհրդակցությունների, հանրային քաղաքականության քննարկումների և որոշումների ընդունման գործընթացներում քաղաքացիական մասնակցության հնարավոր ձևերը։ Կարևոր տեղ է հատկացվում կազմակերպությունների գործունեության իրավական և կազմակերպական պայմաններին, ֆինանսավորման աղբյուրներին, կառավարման մեխանիզմներին, հաշվետվողականությանն ու թափանցիկությանը, ինչպես նաև հասարակության վստահության ձևավորման խնդիրներին։ Քննության են առնվում այն դժվարությունները, որոնք կարող են սահմանափակել հասարակական կազմակերպությունների արդյունավետ գործունեությունը՝ ռեսուրսների անբավարարությունից և մասնագիտական կարողությունների զարգացման անհրաժեշտությունից մինչև հասարակության տարբեր խմբերի ներգրավվածության մակարդակը։ Միաժամանակ դիտարկվում են հասարակական նախաձեռնությունների, կամավորության, համայնքային մասնակցության և տարբեր ոլորտներում շահերի պաշտպանության միջոցով քաղաքացիական ակտիվության զարգացման հնարավորությունները։ Հետազոտությունը հնարավորություն է տալիս գնահատելու հասարակական կազմակերպությունների ներդրումը պետական և հասարակական կառույցների միջև հաղորդակցության ձևավորման, հանրային վերահսկողության մեխանիզմների զարգացման և քաղաքացիների մասնակցության ընդլայնման գործընթացներում՝ առանց այդ դերակատարումը միանշանակ գնահատելու։ Աշխատությունն ունի տեսական և կիրառական նշանակություն քաղաքագիտության, հանրային կառավարման և քաղաքացիական հասարակության ուսումնասիրությունների համար՝ համակարգելով հասարակական կազմակերպությունների գործունեության հիմնական ուղղությունները, զարգացման խնդիրները և քաղաքացիական ինստիտուտների կայացման գործընթացում դրանց ունեցած գործառույթները։

Թարմացվել է՝ 2026-09-29
Հասարակական կազմակերպությունների դերը ՀՀ-ում քաղաքացիական հասարակության կայացման գորցընթացում

Անվճար

Գրիգոր Զոհրապ Գրիգոր Զոհրապ 1861 թ․ – 1915 թ․ Հայ նշանավոր գրող, հրապարակախոս, իրավաբան և քաղաքական գործիչ էր։ Նա ծնվել է 1861 թվականի հունիսի 26-ին՝ Կոստանդնուպոլսում, և մահացել 1915 թվականին՝ Հայոց ցեղասպանության ժամանակ։ Զոհրապը համարվում է արևմտահայ գրականության ամենահայտնի նովելիստներից մեկը։ Նրա ստեղծագործություններում պատկերավորվում են մարդու հոգեբանությունը, հասարակական հարաբերությունները և քաղաքային կյանքի խնդիրները։ Նա գրել է բազմաթիվ պատմվածքներ և նորավեպեր, որոնք առանձնանում են իրատեսական ոճով և խոր հոգեբանական վերլուծությամբ։ Բացի գրական գործունեությունից, Զոհրապը եղել է հայտնի իրավաբան և Օսմանյան խորհրդարանի պատգամավոր։ Նրա կյանքն ու գործունեությունը մեծ ազդեցություն են ունեցել հայ մշակույթի և հասարակական մտքի զարգացման վրա, իսկ նրա ստեղծագործությունները մինչ օրս համարվում են հայ գրականության արժեքավոր էջերից։ menu_book4 Տեսնել ավելին Մխիթար Գոշ Մխիթար Գոշ 1130 թ․ – 1213 թ․ Մխիթար Գոշ միջնադարյան հայ մեծ մտածող, իրավագետ, առակագիր, մանկավարժ և հասարակական գործիչ էր, որը ապրել է XII–XIII դարերում։ Նա հայտնի է որպես հայ իրավագիտության ամենանշանավոր ներկայացուցիչներից մեկը։ Նրա ամենահայտնի աշխատությունը «Դատաստանագիրքն» է, որը համարվում է հայկական իրավունքի կարևորագույն հուշարձաններից և երկար ժամանակ ծառայել է որպես օրենքների ժողովածու։ Մխիթար Գոշը գրել է նաև բազմաթիվ առակներ, որոնց միջոցով քարոզել է բարություն, արդարություն, իմաստություն և ազնվություն։ Նա մեծ դեր է ունեցել կրթության և մշակույթի զարգացման գործում, հիմնել է դպրոցներ և նպաստել գիտելիքների տարածմանը։ Գոշի ստեղծագործությունները կարևոր նշանակություն ունեն հայ գրականության, իրավունքի և մանկավարժության պատմության մեջ։ Նրա անունը մինչ օրս համարվում է իմաստության, արդարադատության և ազգային մշակույթի խորհրդանիշ։ menu_book5 Տեսնել ավելին Միսաք Մեծարենց Միսաք Մեծարենց 1886 թ․ – 1908 թ․ Միսաք Մեծարենցը արևմտահայ քնարական պոեզիայի ամենապայծառ ներկայացուցիչներից է։ Չնայած կարճ կյանքին, նա ստեղծել է բարձրարժեք գրական ժառանգություն։Միսաք Մեծարենցը արևմտահայ քնարերգության ամենապայծառ անուններից է։ Նրա ստեղծագործություններում կենտրոնական տեղ ունեն բնությունը, սերը և կյանքի գեղեցկությունը։ Չնայած կարճ կյանքին՝ նա հասցրել է ստեղծել բարձրարժեք պոեզիա։ Նրա լեզուն երաժշտական է և նուրբ։ Մեծարենցը մեծ ազդեցություն է ունեցել հայ ռոմանտիկ պոեզիայի վրա։ Նրա բանաստեղծությունները լի են լույսով և զգացմունքայնությամբ։ Նա համարվում է արևմտահայ պոեզիայի ամենաքնարական ձայներից մեկը։ Նրա գործերը մինչ օրս սիրով ընթերցվում են։ Նրա ժառանգությունը փոքր ծավալով, բայց մեծ արժեք ունի։ Նա հայ գրականության բացառիկ տաղանդներից է։ menu_book2 Տեսնել ավելին Հովհաննես Թումանյան Հովհաննես Թումանյան 1869 թ․ – 1923 թ․ Հովհաննես Թումանյանը հայ ժողովրդի ամենասիրված գրողներից և բանաստեղծներից է։ Նա ծնվել է Լոռու Դսեղ գյուղում և իր ստեղծագործություններում հաճախ պատկերել է ժողովրդական կյանքն ու ավանդույթները։ Թումանյանը գրել է հեքիաթներ, պոեմներ, պատմվածքներ և բանաստեղծություններ։ Նրա ամենահայտնի գործերից են «Գիքոր», «Անուշ», «Քաջ Նազար» և «Թմկաբերդի առումը»։ Նրա լեզուն պարզ է, բնական և հասկանալի բոլոր սերունդների համար։ Թումանյանի ստեղծագործությունները լի են հումորով, իմաստությամբ և մարդասիրությամբ։ Նա նաև ակտիվ հասարակական գործիչ էր և զբաղվել է բարեգործությամբ։ Նրա գործերը թարգմանվել են բազմաթիվ լեզուներով։ Թումանյանը հաճախ անվանվում է «Ամենայն հայոց բանաստեղծ»։ Նրա ժառանգությունը շարունակում է մնալ հայկական մշակույթի հիմնասյուներից մեկը։ menu_book10 Տեսնել ավելին Ղազարոս Աղայան Ղազարոս Աղայան 1840 թ․ – 1911 թ․ Ղազարոս Աղայանը մանկական գրականության հիմնադիրներից է։ Նա գրել է բազմաթիվ հեքիաթներ, պատմվածքներ և կրթական նյութեր երեխաների համար։ Նրա ստեղծագործություններն ունեն դաստիարակչական և բարոյական նշանակություն։ Աղայանը նաև ակտիվ մանկավարժ էր։ Նա մեծ դեր է ունեցել ազգային կրթության զարգացման գործում։ Նրա հերոսները սովորեցնում են ազնվություն, աշխատասիրություն և բարություն։ Աղայանի լեզուն պարզ և հասկանալի է երեխաների համար։ Նրա հեքիաթները մինչ օրս ընդգրկված են դպրոցական ծրագրերում։ Մի քանի սերունդ մեծացել է նրա գրքերով։ Նա համարվում է հայ մանկական գրականության դասականներից մեկը։ menu_book2 Տեսնել ավելին Սիամանթո (Ատոմ Յարճանյան) Սիամանթո (Ատոմ Յարճանյան) 1878 թ․ – 1915 թ․ Սիամանթոն արևմտահայ գրականության ամենահզոր բանաստեղծներից է։ Նրա ստեղծագործությունները նվիրված են ազգային պայքարին, ազատությանը և մարդկային արժանապատվությանը։ Նա մեծ ցավով նկարագրել է հայ ժողովրդի ողբերգական ճակատագիրը։ Սիամանթոյի լեզուն ուժեղ է, կրակոտ և հուզական։ Նրա պոեզիան հաճախ արտահայտում է բողոք և արդարության պահանջ։ Հայոց ցեղասպանության տարիներին նա զոհվել է օսմանյան իշխանությունների կողմից։ Նրա գործերը դարձել են ազգային հիշողության կարևոր մաս։ Սիամանթոն մեծ ազդեցություն է ունեցել հետագա հայ բանաստեղծների վրա։ Նրա ստեղծագործությունները շարունակում են արդիական մնալ։ Նա համարվում է ազատատենչ պոեզիայի խորհրդանիշներից մեկը։ menu_book2 Տեսնել ավելին